Bombardowanie Fortu Stevensa

Bombardowanie Fortu Stevensa
II wojna światowa, wojna na Pacyfiku
Ilustracja
I-25
Czas

21 czerwca 1942

Miejsce

Fort Stevens, Oregon

Terytorium

Stany Zjednoczone

Wynik

nierozstrzygnięte

Strony konfliktu
 Stany Zjednoczone Japonia
Dowódcy
Carl C. Dooney
Jack Woods
Tagami Meiji
Siły
2 działa kal. 254 mm1 okręt podwodny
Straty
niewielkie uszkodzeniabrak
Położenie na mapie Oregonu
Mapa konturowa Oregonu, blisko górnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa konturowa Stanów Zjednoczonych, blisko lewej krawiędzi u góry znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
46°12′07″N 123°57′45″W/46,201944 -123,962500

Bombardowanie Fortu Stevensa − akcja japońskiego okrętu podwodnego I-25, w pierwszych miesiącach wojny na Pacyfiku, mający na celu ostrzelanie instalacji wojskowych na zachodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych. Celem dla japońskich artylerzystów stał się wieczorem 21 czerwca 1942 roku Fort Stevensa w stanie Oregon. Ostrzał nie przyniósł rezultatów, z 17 wystrzelonych pocisków jedynie nieliczne upadły na terenie wojskowym, powodując nieznaczne uszkodzenia. Amerykanie nie odpowiedzieli ogniem.

Trzeci patrol I-25

Japoński krążownik podwodny I-25 (dowódca Tagami Meiji) wypłynął na swój trzeci patrol bojowy 11 maja 1942 roku, wspólnie z bliźniaczym I-26. Obydwie jednostki udały się w rejon Aleutów, gdzie samolot pokładowy z I-25, Yokosuka E14Y, wykonał ważny lot rozpoznawczy nad wyspą Kodiak, zaś kilka dni później nad Dutch Harbor. Działania te były częścią przygotowania japońskiego do desantu na Aleutach.

W dalszej części patrolu okręty skierowały się do wybrzeży Kolumbii Brytyjskiej i Oregonu. Miały atakować żeglugę przybrzeżną, zaś 18 czerwca ich dowódcy odebrali rozkaz niszczenia ogniem artyleryjskim, w miarę możności, instalacji nadbrzeżnych. Realizując go, jednostki rozdzieliły się: I-26 udał się w okolice Vancoucer, gdzie 20 czerwca ostrzelał latarnię morską i stację telegrafu Estevan Point, powodując znaczne zniszczenia; zaś I-25 skierował się w rejon ujścia Kolumbii do Pacyfiku. 20 czerwca storpedował i uszkodził brytyjski frachtowiec „Fort Camosun”, zaś następnego dnia podpłynął do wybrzeży Oregonu w pobliżu Fortu Stevensa.

Bombardowanie

Żołnierze oglądający krater powstały po bombardowaniu fortu.

Po zapadnięciu ciemności dowódca I-25 wynurzył swój okręt w pobliżu amerykańskiego fortu, zbudowanego jeszcze w latach wojny secesyjnej. Po przygotowaniu działa pokładowego kal. 140 mm, artylerzyści otworzyli ogień z odległości około 18 000 metrów. W ciągu mniej więcej 15 minut wystrzelili 17 pocisków do celu, który według danych japońskiego wywiadu miał być bazą okrętów podwodnych. Osiem z nich upadło w wodę, pozostałych dziewięć nie wyrządziło większych szkód na lądzie. Większość wybuchła na plaży i w pasie przybrzeżnych moczarów, jeden niewybuch upadł na pobliskie pole golfowe i został zachowany jako pamiątka tego zdarzenia. Uszkodzone zostały instalacje elektryczne i telefoniczne na terenie fortu oraz niedalekie boisko do baseballa.

Amerykanie wykryli I-25 wkrótce po wynurzeniu, dzięki zainstalowanej w forcie wczesnej aparaturze radarowej. Jednak dowódca baterii Russela, składającej się z dwóch dział kal. 254 mm, będących głównym uzbrojeniem twierdzy, kapitan Jack Woods, nie zezwolił na otwarcie ognia, zdając sobie sprawę, że przestarzałe armaty nie mają wystarczającej donośności, by zagrozić przeciwnikowi. Jego decyzję potwierdził wkrótce dowódca lokalnej obrony wybrzeża, pułkownik Carl. C. Dooney. Tak więc Tagami Meiji mógł zanurzyć swój okręt nie niepokojony i odpłynąć. Następnego dnia na brzegu w rejonie fortu rozwinięto zasieki z drutu kolczastego.

I-25 zakończył swój trzeci patrol 11 lipca 1942 roku w bazie w Yokosuka. Na kolejny wypłynął 15 sierpnia, znów ku brzegom Oregonu. W jego trakcie samolot pokładowy, pilotowany przez chorążego Nobuo Fujitę wykonał we wrześniu dwa loty bojowe nad terytorium Stanów Zjednoczonych, podczas których zrzucił bomby zapalające na kompleksy leśne, z zamiarem wzniecenia ich pożarów.

Bibliografia

Media użyte na tej stronie

Flag of the United States (1912-1959).svg
US Flag with 48 stars. In use for 47 years from July 4, 1912, to July 3, 1959.
Flag of Japan (1870–1999).svg
Variant version of a flag of Japan, used between January 27, 1870 and August 13, 1999 (aspect ratio 7:10).
Battle icon active (rifles).svg
Autor: , Licencja: CC BY-SA 3.0
Abstract crossed rifles symbol on sunburst
I-26 Japanese submarine.jpg
Japanese submarine I-26.
This pre-1945 image is believed to be copyright-free, as it is a Japanese photograph older than 50 years. If copyright exists in this image, use here is asserted to be fair use.
USA Oregon location map.svg
Autor: Alexrk2, Licencja: CC BY 3.0
Ta mapa została stworzona za pomocą GeoTools.
Usa edcp relief location map.png
Autor: Uwe Dedering, Licencja:
Relief location map of the USA (without Hawaii and Alaska).

EquiDistantConicProjection : Central parallel :

* N: 37.0° N

Central meridian :

* E: 96.0° W

Standard parallels:

* 1: 32.0° N
* 2: 42.0° N

Made with Natural Earth. Free vector and raster map data @ naturalearthdata.com.

Formulas for x and y:

x = 50.0 + 124.03149777329222 * ((1.9694462586094064-({{{2}}}* pi / 180))
      * sin(0.6010514667026994 * ({{{3}}} + 96) * pi / 180))
y = 50.0 + 1.6155950752393982 * 124.03149777329222 * 0.02613325650382181
      - 1.6155950752393982  * 124.03149777329222 *
     (1.3236744353715044  - (1.9694462586094064-({{{2}}}* pi / 180)) 
      * cos(0.6010514667026994 * ({{{3}}} + 96) * pi / 180))
Shell crater resulting form Japanese shelling on Fort Stevens. - NARA - 299678.jpg
  • Zakres i zawartość: Beginning with the Civil War, the U.S. Army recognized a need to provide for coastal defenses in the Pacific NW along the Columbia River and in the Puget Sound. A number of forts, many no longer in service, were built for this purpose.