Brochwicz III
Brochwicz III (Jeleń) – polski herb szlachecki, używany głównie na Kaszubach. Odmiana herbu Brochwicz.
Opis herbu
Istnieją co najmniej trzy poglądy na to, jak powinien wyglądać ten herb. Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:
Kasper Niesiecki[2], a za nim Nikołaj Iwanowicz Pawliszczew[3], Aleksander Borysowicz Łakier[4] i Juliusz Karol Ostrowski blazonowali następująco[5]: W polu złotym pół jelenia złotego, wyskakującego z takiegoż półksiężyca, barkiem w skos do góry z gwiazdą złotą między rogami. W klejnocie nad hełmem w koronie ogon pawi z półksiężycem złotym na opak z gwiazdą jak w godle. Labry nieznane.
Herb taki łamie podstawową zasadę alternacji, dlatego też Tadeusz Gajl, czerpiąc z Niesieckiego i Ostrowskiego zrekonstruował barwę jelenia jako czerwoną (w związku z tym labry powinny być czerwone, podbite złotem)[6].
Natomiast Przemysław Pragert, za Der polnische Adel Żernickiego i Herby szlachty polskiej Leszczyca, dał pole herbu błękitne, jelenia czerwonego z rogami złotymi, labry błękitne podbite złotem[7].
Najwcześniejsze wzmianki
Wymieniany przez Niesieckiego, Łakiera, Pawliszczewa i Ostrowskiego oraz w Der polnische Adel Żernickiego i Herby szlachty polskiej Leszczyca[7].
Herbowni
Według Pragerta, używany głównie przez gałęzie kaszubskiego rodu Bach (Bachs) o nazwiskach Pobłocki, Gowiński, Żelewski i Paraski (ci ostatni mieli go następnie zarzucić na rzecz herbu własnego, Paraski II[8]) (Bach jako przydomek).
Herb ten przypisywał też Emilian Szeliga-Żernicki innej kaszubskiej rodzinie, Czapiewskim o przydomkach Złosz (Złoszcz) i Żłop. Rodziny te notowano także z Ostoją, miały one zarzucić Ostoję na rzecz Brochwicza III. Członek rodu Złoszów odcisnął w 1570 pieczęć z herbem własnym, Złosz[9].
Tadeusz Gajl wymienia jeszcze następujące nazwiska herbownych[6]:
Bandemer, Gosicki, Hackenbeck, Lewiński, Pobolski, Rutkowski, Slaski, Ślaski, Zelewski, Zleka, Żelewski.
Przypisy
- ↑ Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104–108. ISBN 978-83-247-0100-1.
- ↑ Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. T. 2. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1841, s. 296.
- ↑ Nikołaj Aleksandrowicz Pawliszczew: Herbarz rodzin szlacheckich Królestwa Polskiego najwyżej zatwierdzony. T. 1. Warszawa: 1853, s. 99.
- ↑ Aleksander Borysowicz Łakier: Russkaja geraldika. St. Petersburg: KNIGA, 1855, s. 413 /art. 8/ XXIII tabl. (ros.)
- ↑ Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 34.
- ↑ a b Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku. Ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007, s. 48. ISBN 978-83-60597-10-1.
- ↑ a b Przemysław Pragert: Herbarz rodzin kaszubskich. T. 1. BiT, 2001, s. 47,171. ISBN 83-919852-6-1, ISBN 978-83-919852-6-7.
- ↑ Przemysław Pragert: Herbarz szlachty kaszubskiej T.3. Gdańsk: Wyd. BiT, 2009, s. 129–133, 252. ISBN 978-83-927383-6-7.
- ↑ Przemysław Pragert: Herbarz rodzin kaszubskich. T. 2. Gdańsk: BiT, 2007, s. 33–37, 218. ISBN 978-83-924425-9-2.
Media użyte na tej stronie
Autor: Poznaniak, tarcza, labry, hełm Bastian, pióra WarX, Licencja: CC BY-SA 2.5
Herb Brochwicz