Bronisław Kwiatkowski
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1969–2010 |
Siły zbrojne | |
Stanowiska | Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych RP |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Bronisław Kwiatkowski (ur. 5 maja 1950 w Mazurach, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – generał Wojska Polskiego.
Oficer wojsk pancernych i powietrznodesantowych. Od 1969 roku służył w Siłach Zbrojnych. Dowodził Polskim Kontyngentem Wojskowym w Syrii, 6 Brygadą Desantowo-Szturmową oraz Wielonarodową Dywizją Centrum-Południe w Iraku. W latach 2005–2007 zajmował stanowisko zastępcy dowódcy 2 Korpusu Zmechanizowanego, następnie dowódca operacyjny Sił Zbrojnych.
Wykształcenie
Bronisław Kwiatkowski urodził się 5 maja 1950 roku w Mazurach, miejscowości w powiecie Kolbuszowskim, gminie Raniżów. Ukończył Technikum Leśne w Krasiczynie. W 1973 roku ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. Absolwent także Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Warszawie (lata 1977–1980) oraz Akademii Dowodzenia Związkowych Sił Zbrojnych Niemiec (niem. die Bundeswehr, lata 1990–1992) w Hamburgu. Znał języki: angielski, niemiecki i rosyjski.
Służba wojskowa
Na pierwsze stanowisko liniowe – dowódcy plutonu – skierowano go do 29 Pułku Czołgów 11 „Drezdeńskiej” Dywizji Pancernej w Żaganiu. W 1974 roku został dowódcą kompanii w tej jednostce wojskowej. W latach 1980–1982 kierował sztabem 16 Batalionu Powietrznodesantowego z Krakowa, po czym służył w Dowództwie 6 „Pomorskiej” Dywizji Powietrznodesantowej w Krakowie, od 1986 roku 6 „Pomorskiej” Brygady Powietrznodesantowej, a od 1989 roku 6 Brygady Desantowo-Szturmowej im. gen. bryg. Stanisława Sosabowskiego. Pełnił kolejno funkcje oficera operacyjnego (lata 1982–1983), szefa Wydziału Operacyjnego (lata 1983–1986) oraz szefa Sztabu (lata 1986–1990).
W 1990 został szefem Oddziału Operacyjnego w Zarządzie Operacyjnym Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Warszawie, a od 1993 roku był szefem Oddziału Rozpoznania i Walki Radioelektronicznej w Sztabie Krakowskiego Okręgu Wojskowego w Krakowie. W latach 1995–1996 dowodził Polskim Kontyngentem Wojskowym w ramach misji pokojowej ONZ rozdzielania wojsk na Wzgórzach Golan (UNDOF). Następnie objął stanowisko dowódcy 6 Brygady Desantowo-Szturmowej im. gen. bryg. Stanisława Sosabowskiego w Krakowie.
W 2000 roku wyznaczono go szefem Sztabu Korpusu Powietrzno-Zmechanizowanego w Krakowie, który w 2002 roku przeformowano na 2 Korpus Zmechanizowany. W 2003 roku został zastępcą dowódcy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe, w ramach I zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku po II wojnie w Zatoce Perskiej. Po powrocie do Polski w 2004 roku był zastępcą dyrektora Centrum Szkolenia Sił Pokojowych NATO (ang. Joint Force Training Center) w Bydgoszczy. W 2005 roku ponownie przebywał w Iraku jako Szef Szkolenia Misji Szkoleniowej NATO (ang. NATO Training Mission – Iraq). Następnie był zastępcą dowódcy 2 Korpusu Zmechanizowanego. 15 sierpnia 2005 otrzymał awans na stopień generała dywizji[1].
Od 18 lipca 2006 roku do 24 stycznia 2007 roku dowodził Wielonarodową Dywizją Centrum-Południe podczas VII zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego na misji stabilizacyjnej w Iraku. 20 kwietnia 2007 roku został wyznaczony na dowódcę Dowództwa Operacyjnego SZ. 3 maja 2007 roku prezydent Lech Kaczyński awansował gen. dyw. Bronisława Kwiatkowskiego na stopień wojskowy generała broni[2]. W związku z reorganizacją, w dniu 15 sierpnia 2007 roku objął stanowisko dowódcy operacyjnego Sił Zbrojnych. Jego służba wojskowa miała zakończyć się 5 maja 2010, po czym generał miał przejść na emeryturę[3].
Śmierć i pogrzeb
Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej. 15 kwietnia 2010 marszałek Sejmu Bronisław Komorowski, wykonujący obowiązki Prezydenta RP, postanowieniem Nr 112-8-2010 mianował go pośmiertne generałem[4]. 24 kwietnia 2010 Bronisław Kwiatkowski został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie[5] (sektor W-6-29)[6].
Rodzina
Był żonaty z Krystyną, z którą miał dwie córki, Kamilę i Edytę[7].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2010, pośmiertnie)[8]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2004)[9]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2000)[10]
- Krzyż Komandorski Orderu Krzyża Wojskowego (2006)[11]
- Złoty Krzyż Zasługi
- Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
- Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
- Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
- Medal Złoty za Długoletnią Służbę (2009)[12][13]
- Medal „Za zasługi dla Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ”
- Krzyż Oficerski Legii Zasługi USA (2011, pośmiertnie)[14]
- Medal Pamiątkowy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku
- Wielki Oficer Orderu Zasługi (2008, Portugalia)[15]
- Medal ONZ za misję UNDOF
- Odznaka Instruktora Spadochronowego
- Odznaka honorowa „Zasłużony dla Województwa Podkarpackiego” (pośmiertnie, 2010)[16]
Upamiętnienie
- 12 sierpnia 2010 w siedzibie Dowództwa Operacyjnego Sił Zbrojnych przy ul. Radiowej 2 w Warszawie odsłonięto tablicę pamiątkową upamiętniającą gen. Bronisława Kwiatkowskiego[17]
- 13 sierpnia 2010 odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową w kościele garnizonowym św. Agnieszki w Krakowie[18]
- 24 marca 2011 roku popiersie gen. Bronisława Kwiatkowskiego odsłonięto w Dowództwie Operacyjnym Sił Zbrojnych w Warszawie[19]
- 10 września 2011, imię Bronisława Kwiatkowskiego nadano szkole podstawowej w Mazurach, rodzinnej wsi generała[20].
- 15 sierpnia 2015 popiersie Bronisława Kwiatkowskiego zostało odsłonięte w Panteonie Bohaterów Sanktuarium Narodowego na Cmentarzu Poległych w Bitwie Warszawskiej w Ossowie[21].
- Admirał floty Andrzej Karweta oraz generałowie Bronisław Kwiatkowski i Andrzej Błasik zostali upamiętnieni w filmie dokumentalnym autorstwa Anity Gargas pt. W imię honoru z 2016, w których wystąpiły ich małżonki[22][23].
Przypisy
- ↑ M.P. z 2005 r. nr 51, poz. 697
- ↑ M.P. z 2007 r. nr 31, poz. 358
- ↑ "Niezwykle skromny dowódca". tvn24.pl, 2013-10-24. [dostęp 2013-07-21]. (pol.).
- ↑ Pośmiertne awanse i odznaczenia dla ofiar katastrofy pod Smoleńskiem, Ministerstwo Obrony Narodowej, Archiwum 15.04.2010 r.. archiwalny.mon.gov.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-05)].
- ↑ Uroczystości pogrzebowe gen. Bronisława Kwiatkowskiego. krakow.tvp.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-03-26)]. [dostęp 16 lipca 2010].
- ↑ GROBONET 2.6 – wyszukiwarka osób pochowanych – Cmentarz parafialny Kraków Salwator, krakowsalwator.artlookgallery.com [dostęp 2019-12-16] .
- ↑ Generał, którego lubili żołnierze. interia.pl, 2010-04-13. [dostęp 2013-07-21]. (pol.).
- ↑ M.P. z 2010 r. nr 40, poz. 587
- ↑ M.P. z 2004 r. nr 56, poz. 943
- ↑ M.P. z 2000 r. nr 31, poz. 644
- ↑ M.P. z 2007 r. nr 18, poz. 209
- ↑ Odznaczenia dla Dowództwa Operacyjnego Sił Zbrojnych. prezydent.pl, 1 lipca 2009. [dostęp 2010-09-12].
- ↑ Lista odznaczonych. prezydent.pl, 1 lipca 2009. [dostęp 2010-09-12].
- ↑ Pośmiertne uhonorowanie generała Bronisława Kwiatkowskiego odznaczeniem „Legion of Merit”. wojsko-polskie.pl, 10 czerwca 2011. [dostęp 2016-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-26)].
- ↑ Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas. dre.pt. [dostęp 2010-09-12]. (port.).
- ↑ Odznaka Zasłużony dla Województwa Podkarpackiego. podkarpackie.pl. [dostęp 2011-09-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-20)].
- ↑ Święto Wojska Polskiego w Dowództwie Operacyjnym. do.wp.mil.pl. [dostęp 2011-04-29].
- ↑ Obchody w Krakowie. skmponz.w.interia.pl. [dostęp 2011-04-29].
- ↑ Uhonorowanie gen. Bronisława Kwiatkowskiego. wojsko-polskie.pl, 25 marca 2011. [dostęp 2011-04-29].
- ↑ Wielki powrót Generała. ranizow.pl, 13 września 2011. [dostęp 2016-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-26)].
- ↑ Ofiarom Smoleńska w Ossowie. pomniksmolensk.pl, 2015-08-17. [dostęp 2015-08-17].
- ↑ W imię honoru. tvp.pl. [dostęp 2016-08-20].
- ↑ Anna Sarzyńska: Trzy wdowy, trzy historie, jedna tragedia. "W imię honoru" – nowy film Anity Gargas to poruszający obraz o emocjach kobiet dotkniętych piętnem Smoleńska. wpolityce.pl, 2016-06-14. [dostęp 2016-08-20].
Bibliografia
- Strona internetowa Ministerstwa Obrony Narodowej
- Strona internetowa 2 Korpusu Zmechanizowanego. 2kz.mil.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-07-22)].
- Krzysztof Komorowski (red.): Kronika Wojska Polskiego 2007. Warszawa: Fundacja Polonia Militaris, 2008, s. 88. ISSN 1734-2317.
Media użyte na tej stronie
Orzeł Wojsk Lądowych RP
Baretka: Złoty Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny".
Baretka: Srebrny Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny".
Baretka: Brązowy Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny".
Baretka: Złoty Medal za Zasługi dla Obronności Kraju.
Baretka: Złoty Medal za Długoletnią Służbę
Autor: Ministerstwo Obrony Narodowej, Licencja: Attribution
Generał Bronisław Kwiatkowski
Baretka: Medal "Za zasługi dla Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ".
Baretka: Krzyż Komandorski Orderu Krzyża Wojskowego
Baretka: Wielki Oficer Orderu Zasługi – Portugalia.
Orzeł Wojsk Lądowych RP
Autor: Olek Remesz (wiki-pl: Orem, commons: Orem), Licencja: CC-BY-SA-3.0
Baretka: Medal ONZ w Służbie Pokoju za misję UNDOF.
Autor: Skelanard, Licencja: CC BY-SA 4.0
Grób generała Bronisława Kwiatkowskiego na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie
Medal Pamiątkowy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku (baretka).