CW-7

CW-7
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo

 Polska

Producent

Warsztaty Szybowcowe ZASPL

Konstruktor

Wacław Czerwiński

Typ

szybowiec

Konstrukcja

drewniana

Załoga

1

Historia
Data oblotu

13 grudnia 1934

Liczba egzemplarzy

10

Liczba wypadków
 • w tym katastrof

1
1

Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość

13 m

Wydłużenie

10,5

Długość

6,8 m

Wysokość

1,3 m

Powierzchnia nośna

16 m²

Profil skrzydła

IAW 192

Masa
Własna

140 kg

Użyteczna

85 kg

Startowa

225 kg

Osiągi
Prędkość minimalna

49 km

Prędkość ekonomiczna

54 km

Prędkość optymalna

59 km

Prędkość holowania

141 km

Doskonałość maks.

15,4 przy 59 km

Współczynnik obciążenia konstrukcji

+12 / -6

Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska

CW-7 – pierwszy polski szybowiec akrobacyjny, skonstruowany w dwudziestoleciu międzywojennym.

Historia

Inżynier Wacław Czerwiński zaprojektował w 1934 roku szybowiec przeznaczony do wykonywania akrobacji oraz do lotów w trudnych warunkach atmosferycznych. Budową prototypu zajęły się Warsztaty Szybowcowe ZASPL, szybowiec został ukończony pod koniec 1934 roku[1].

Oblot został wykonany na lotnisku w Skniłowie 15 grudnia 1934 roku przez Michała Blaichera[2][3]. Szybowiec miał dobre właściwości pilotażowe, oblatywacz już w pierwszym locie wykonał na nim podstawową akrobację. W 1935 roku uruchomiono produkcję pierwszej serii, wyprodukowano w niej 10 egzemplarzy[4].

Dwa szybowce CW-7 zostały wykorzystane podczas I Kursu Akrobacji Szybowcowej w Warszawie w czerwcu 1935 roku[5]. Loty wykonane przez doświadczonych pilotów wykazały pewne ograniczenia wynikające z jego konstrukcji: małą zwrotność i sterowność oraz słabe przyspieszenie. Uznano jednak, że dzięki temu szybowiec jest bezpieczny i dopuszczono go do używania nawet przez mało doświadczonych pilotów. W trakcie dalszej eksploatacji zaczęto mieć zastrzeżenia do wytrzymałości konstrukcji. W czerwcu 1935 roku CW-7 pilotowany przez Ryszarda Dyrgałłę[6] rozpadł się w powietrzu podczas pokazów lotniczych nad lotniskiem w Rumi[4].

Prototyp był używany na szybowisku w Bezmiechowej do 1938 roku, pozostałe egzemplarze uległy zniszczeniu po wybuchu II wojny światowej[4].

Konstrukcja

Jednomiejscowy szybowiec akrobacyjny w układzie zastrzałowego górnopłatu o konstrukcji drewnianej.

Kadłub o konstrukcji półskorupowej, o przekroju owalnym. Kabina pilota odkryta, osłonięta wiatrochronem. Wyposażony w zaczep do startu z lin gumowych oraz lotów na holu. Statecznik pionowy wykonany jako integralna część kadłuba[1].

Płat dwudzielny, o obrysie prostokątko-eliptycznym, dwudźwigarowy, podparty dwoma parami zastrzałów[3]. Górna część płata kryta sklejką do drugiego dźwigara, dalej płótnem. Na dolnej powierzchni, w rejonie zastrzałów, pokrycie sklejkowe sięgało również do drugiego dźwigara, dalej był kryty płótnem. Dolna część zewnętrzna płata kryta sklejką do pierwszego dźwigara, dalej płótnem. Wyposażony w lotki kryte płótnem, o napędzie linkowym[4].

Usterzenie dwudzielne, wolnonośne, krzyżowe o konstrukcji i pokryciu drewnianym. Stery kryte płótnem.

Podwozie jednotorowe złożone z amortyzowanej drewnianej płozy podkadłubowej i metalowej płozy ogonowej.

Przypisy

Bibliografia

  • Andrzej Glass: Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1976. OCLC 830596725.
  • Nowe szybowce konstrukcji inż. W. Czerwińskiego. „Skrzydlata Polska”. 3/1935, marzec 1935. Warszawa: Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783. 
  • Inż. S. Grzeszczyk: Akrobacje na szybowcach. „Skrzydlata Polska”. 6/1935, czerwiec 1935. Warszawa: Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783. 
  • Z pokazów lotniczych w Gdyni. „Skrzydlata Polska”. 8/1935, sierpień 1935. Warszawa: Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783. 
  • Szybowiec akrobacyjny CW-7. „Skrzydlata Polska”. 23/1958, 4 czerwca 1958. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności. ISSN 0137-866X. OCLC 839207783. 
  • Zbigniew Leliwa Krzywobłocki: Pierwszy szybowiec akrobacyjny we Lwowie. „Życie Technickie”. 5/1935, styczeń 1935. Lwów: Organ Kół Naukowych Polskiej Młodzieży Akademickiej Wyższych Uczelni Akademickich w Polsce i Wolnem Mieście Gdańsku. OCLC 947791414. 

Media użyte na tej stronie

Flag of Poland (1928–1980).svg
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).
Flag of Poland (1927–1980).svg
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).
CW-7.jpg
Szybowiec CW-7 na lotnisku