Calvin Brock

Calvin Brock
Pseudonim

The Boxing Banker

Data i miejsce urodzenia

22 stycznia 1975
Charlotte

Obywatelstwo

amerykańskie

Styl walki

praworęczny

Kategoria wagowa

ciężka

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

33

Zwycięstwa

31

Przez nokauty

23

Porażki

2

Remisy

0

Nieodbyte

0

Calvin Brock (ur. 22 stycznia 1975 w Charlotte) – amerykański bokser wagi ciężkiej.

Kariera amatorska

Brock zaczął boksować w wieku dwunastu lat. Jego bilans walk jako amatora wynosi 147 wygranych i 38 porażek. W 1999 był amatorskim mistrzem Stanów Zjednoczonych w kategorii superciężkiej[1]. W 2000 pojechał na Igrzyska Olimpijskie w Sydney, jednak nie odniósł tam sukcesu, przegrywając już w swojej pierwszej turniejowej walce z Paolo Vidozem[2].

Obok kariery bokserskiej Brock studiował też zarządzanie na Uniwersytecie Karoliny Północnej w Chapel Hill. Po ukończeniu studiów przez dziewięć miesięcy pracował w Bank of America.

Kariera zawodowa

Zawodową karierę rozpoczął w 2001, ale pierwsze poważniejsze przeszkody na swojej drodze napotkał w 2005. Najpierw w styczniu już w trzeciej rundzie pokonał Clifforda Etienne, a następnie w kwietniu – na punkty – Jameela McCline. Udany rok zakończył zwycięstwem nad Davidem Bostice'em.

W lutym 2006 zmierzył się z Zurim Lawrence'em. Znokautował go w szóstej rundzie, a cios ten uznany został przez Ring Magazine za nokaut roku[3]. W następnej walce jego rywalem był niepokonany do tej pory Timor Ibragimow. Brock wygrał na punkty. Walka toczyła się w skrajnych warunkach – na świeżym powietrzu w Las Vegas, gdzie temperatura wynosiła 38 °C[4].

11 listopada 2006 Brock stanął przed szansą zdobycia mistrzowskiego pasa organizacji IBF. W walce z obrońcą tytułu Wołodymyrem Kłyczką przegrał jednak przez techniczny nokaut w siódmej rundzie. Była to zarazem jego pierwsza porażka w zawodowej karierze[5].

W 2007 stoczył trzy walki. W marcu znokautował już pod koniec pierwszej rundy Ralpha Westa, trzy miesiące później pokonał na punkty Alexa Gonzalesa, chociaż w trzeciej rundzie był liczony. Następnie, razem z Aleksandrem Powietkinem, Eddie Chambersem i Chrisem Byrdem, wziął udział w turnieju eliminacyjnym IBF, który ma wyłonić oficjalnego kandydata do walki z mistrzem świata tej organizacji, Władimirem Kliczko. W pojedynku półfinałowym, 2 listopada 2007, przegrał z Chambersem na punkty po niejednogłośnej decyzji sędziów[6].

Przypisy

  1. United States National Championships - Colorado Springs - March 8-13 1999 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2014-05-27].
  2. 27.Olympic Games - Sydney, Australia - September 17-30 2000 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2014-05-27].
  3. Boxing Encyclopedia (ang.). [dostęp 2010-04-27].
  4. Luis Escobar: No Fireworks As Brock Defeats Ibragimov (ang.). boxingtimes.com, 2006-07-24. [dostęp 2015-03-03].
  5. John Gregg: Klitschko Halts Brock In Seven (ang.). boxingtimes.com, 2006-11-11. [dostęp 2015-03-03].
  6. Chambers, Lopez Win (ang.). eastsideboxing.com, 2007-11-03. [dostęp 2010-04-27].

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Boxing pictogram.svg
Pictograms of Olympic sports - Boxing. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.