Certosa di Padula

Kartuzja Padula
Certosa di San Lorenzo
Ilustracja
Państwo Włochy
MiejscowośćPadula
Kościółrzymskokatolicki
Rodzaj klasztoruopactwo
Właścicielkartuzi
Data budowy1306
Data zamknięcia1807
Położenie na mapie Włoch
Mapa konturowa Włoch, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kartuzja Padula”
Ziemia40°20′14″N 15°39′07″E/40,337222 15,651944

Certosa di Padula lub Certosa di San Lorenzo (Kartuzja Padula lub Kartuzja św. Wawrzyńca) to największy kompleks klasztorny w południowych Włoszech i jeden z najciekawszych w Europie ze względu na jego architektoniczną wartość.[1]

Historia

Prace budowlane rozpoczęto w 1306 r. z woli Tommaso Sanseverino, hrabiego Marsico i kontynuowano, wraz z rozbudową i renowacją, aż do XIX wieku. W Certosa pozostało niewiele najstarszych elementów: wśród nich są wspaniałe drzwi kościoła z 1374 r. i sklepienie krzyżowe samego kościoła. Najważniejsze przebudowy pochodzą z połowy XVI wieku po Soborze Trydenckim. Kartuzi opuścili Padulę w 1807 r., podczas francuskiej okupacji Królestwa Neapolu, kiedy ich posiadłości zostały skonfiskowane. Bogate wyposażenie oraz zbiory artystyczne i biblioteczne uległy prawie całkowitemu rozproszeniu, a opuszczone budynki ulegały degradacji. W 1882 r. klasztor został uznany za zabytek narodowy a prace konserwatorskie rozpoczęto w 1982 r.[1]

Opis

Klasztor składa się z dużego prostokątnego dziedzińca, otoczonego XVI-wiecznym krużgankiem. Jednonawowy kościół ma pięć kaplic po prawej stronie i dwa chóry. Ołtarz główny dekorowany masą perłową przypisuje się G. D. Vinaccii (z XVII wieku). Kościół ozdobiony jest XVIII-wiecznymi złoconymi stiukami, które pokrywają czternastowieczną strukturę. Obok szeregu kaplic bocznych znajduje się tu kapitularz pełen osiemnastowiecznych stiuków oraz Kaplica Skarbów, która była rodzajem sejfu, w którym zapewne chroniono bogate wyposażenie kościoła. W Kaplicy Założycieli, znajdującej się w rogu krużganku, można podziwiać ozdobny ołtarz. Refektarz to pomieszczenie zbudowane na początku XVIII wieku. Biblioteka, rozległy pokój, w którym zachowały się majolikowe dekoracje podłogowe i sufitowe, zawierała dziesiątki tysięcy książek, w tym iluminowane rękopisy, z których tylko niewielka część pozostaje dziś w Certosa, około dwóch tysięcy tomów. Duży krużganek o powierzchni prawie piętnastu tysięcy metrów kwadratowych należy do największych w Europie. Jego budowę rozpoczęto w 1583 r., zasadniczo przebudowując istniejący klasztor. Krużganek jest dwupoziomowy, a pośrodku znajduje się piękna fontanna w kształcie kielicha, wykonana z kamienia i datowana na 1640 r. Eliptyczne schody z podwójną rampą, ostatnie dzieło kartuzów, jednoczą dwa poziomy dużego krużganku. Duży ogród klasztorny został w znacznym stopniu zdewastowany podczas dwóch wojen światowych.[1]

Od 1998 r. wraz z Parkiem Narodowym Cilento i Vallo di Diano oraz stanowiskami archeologicznymi Paestum i Velia znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.[2]

Przypisy

Media użyte na tej stronie

Geographylogo.svg
Autor: Andrew Fitzsimon, Licencja: CC0
Geography logo
Italy location map.svg
Autor: NordNordWest, Licencja: CC BY-SA 3.0
Location map of Italy (Commons photos) → en-Wikipedia Italy.
Flag of UNESCO.svg
Flag of the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO)
Legenda klasztor.svg
Symbol klasztoru do legendy mapy
FacciataCortileCertosaPadula.JPG
Autor: IlSistemone, Licencja: CC BY-SA 4.0
Facciata principale del cortile della certosa di Padula.
Padula certosa vue 2.JPG
Autor: Velvet, Licencja: CC BY-SA 3.0
Vue sur la Certosa di San Lorenzo (Padula).
ChiostroGrandeCertosaPadula.JPG
Autor: IlSistemone, Licencja: CC BY-SA 4.0
Chiostro grande della certosa di Padula
Certosa di Padula - Altare del Capitolo.jpg
Autor: Lucamato, Licencja: CC BY-SA 4.0
This is a photo of a monument which is part of cultural heritage of Italy. This monument participates in the contest Wiki Loves Monuments Italia 2018. See authorisations.
Padula certosa fresque entree 1.JPG
Autor: Velvet, Licencja: CC BY-SA 3.0
Fresque dans l'entrée de la Certosa di San Lorenzo (Padula).