Cheick Kongo
![]() Cheick Kongo w 2008 | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Obywatelstwo | |
Wzrost | 193 cm |
Masa ciała | 106 kg |
Styl walki | |
Debiut | 2001 |
Federacja | |
Kategoria wagowa | |
Klub | Kongo Smashin' Club |
Bilans walk zawodowych[a] | |
Liczba walk | kick-boxing – 23 MMA – 46 |
Zwycięstwa | kick-boxing – 21 MMA – 31 |
Przez nokauty | kick-boxing – 12 MMA – 15 |
Przez poddania | MMA – 4 |
Przez decyzje | kick-boxing – 9 MMA – 12 |
Porażki | kick-boxing – 2 MMA – 12 |
Remisy | MMA – 2 |
Nieodbyte | MMA – 1 |
|
Cheick Kongo, właśc. Cheick Guillaume Ouedraogo (ur. 17 maja 1975 w Paryżu) – francuski zawodnik mieszanych sztuk walki oraz kickbokser. W latach 2006 – 2013 związany z UFC, od 2013 związany z organizacją Bellator.
Życiorys
Rodzice Konga wyemigrowali do Francji z Afryki, matka z Burkina Faso, a ojciec z Demokratycznej Republiki Konga. Kongo urodził się w Paryżu i od najmłodszych lat interesował się sportami walki. Swoje pierwsze treningi rozpoczął mając 5 lat, najpierw w kendo, a po krótkim czasie i karate. Gdy podrósł, zapisał się na treningi z boksu tajskiego oraz kick-boxingu. W wieku 19 lat zaczął trenować indonezyjskie sztuki walki, tzw. Pencak Silat Setia Hati Terate. Kongo jest kuzynem reprezentanta Francji w rugby union, Fulgence Ouedraogo[1].
Przeszłość w kick-boxingu
W swojej karierze kickboksera oraz zawodnika muay-thai zdobywał m.in. interkontynentalne mistrzostwo muai-thai w 2003 roku, mistrzostwo świata muai-thai w 2004 roku oraz międzynarodowe mistrzostwo organizacji King of the Rings w 2005 roku. W czasie swojej kariery pokonał m.in. polskiego kickboksera i thai-boxera Marcina Różalskiego oraz zanotował porażkę z vice-mistrzem K-1 GP Glaube Feitosą.
Kariera MMA
Wczesna kariera
W 2001 roku zadebiutował w MMA, pokonując André Tete przez poddanie na gali RINGS Holland. W latach 2001–2005 walczył głównie na holenderskich galach RINGS oraz It’s Showtime, wygrywając m.in. Dave’em Dalglieshem oraz przegrywając z zawodnikiem PRIDE FC Gilbertem Yvelem.
UFC
W 2006 roku związał się z amerykańską organizacją MMA – Ultimate Fighting Championship. W swoim debiucie na gali UFC 61 pokonał przez TKO Gilberta Aldana. 8 września 2007 pokonał na punkty byłego zawodnika PRIDE oraz DREAM Mirko Filipovicia. Następny pojedynek 1 marca 2008 przegrał z innym byłym zawodnikiem PRIDE Heathem Herringiem. Po serii trzech zwycięstw z rzędu na przełomie 2008/09 zmierzył się z Cainem Velasquezem, lecz uległ mu na punkty.
W latach 2009-2012 wygrywał m.in. nad Paulem Buentello (UFC Live) czy Mattem Mitrione (UFC 137) oraz przegrywał z Frankiem Mirem (UFC 107) czy Markiem Huntem (UFC 144). Po przegranej z Royem Nelsonem 27 kwietnia 2013 został wolnym agentem wypełniając swój kontrakt.
Bellator MMA
Pod koniec sierpnia 2013 podpisał kontrakt z Bellator MMA[2]. Od 2013 do 2016 uzyskał bilans 6-2 (wygrane nad Peterem Grahamem czy Aleksandrem Wołkowem). 4 kwietnia 2014 przegrał walkę o pas mistrzowski wagi ciężkiej z obrońcą tytułu Witalijem Minakowem.
18 lutego 2017 roku zmierzył się z byłym partnerem treningowym Oli Thompsonem na Bellator 172. Wygrał walkę jednogłośną decyzją[3].
Później doszło do jego walki z Augusto Sakai na gali Bellator 179, 19 maja 2017 roku. Wygrał walkę przez niejednogłośną decyzję[4].
12 maja w San Jose, w Kalifornii doszło skrzyżował rękawice z Javy Ayalą, na Bellator 199. Znokautował rywala w pierwszej rundzie[5].
13 października 2018 roku zmierzył się z Timothym Johnsonem podczas Bellator 208. Zwyciężył przez nokaut w pierwszej rundzie[6].
Na gali Bellator 216 po raz drugi zawalczył z Witalijem Minakowem, 16 lutego 2019 roku. Wygrał jednogłośną decyzją[7].
11 lipca 2019 roku ogłoszono, że zmierzy się z Ryanem Baderem o mistrzostwo świata wagi ciężkiej Bellator, 7 września na gali Bellator 226. Walkę ogłoszono jako nieodbyta, przez przypadkowe palce w oczy, które uniemożliwiły Kongo kontynuowanie walki[8].
4 maja 2020 r. nowy kontrakt z Bellator MMA[9].
10 października 2020 roku ponownie przyszło mu się zmierzyć z Timothy Johnsonem na gali Bellator 248 w stolicy Francji. Przegrał niejednogłośną decyzją[10].
20 sierpnia 2021 r. podczas gali Bellator 265 poddał duszeniem Siergieja Charitonowa w drugiej rundzie[11].
6 maja 2022 roku na gali Bellator 280 skrzyżował rękawice z Ryanem Baderem o mistrzostwo świata wagi ciężkiej Bellator. Przegrał walkę przez jednogłośną decyzję[12].
Osiągnięcia
Mieszane sztuki walki
- 2004: mistrz RINGS Holland w wadze ciężkiej
- 2005: mistrz świata Kings Of The Ring w wadze superciężkiej (-103 kg)[13]
- 2011: World MMA Awards – Powrót Roku (w walce z Patrickiem Barrym)
- 2013: Bellator Season 9 Heavyweight Tournament – 1. miejsce w turnieju wagi ciężkiej
Kick-boxing[14][15]Kick-boxing
- 2003: interkontynentalny mistrz w muay thai
- 2004: mistrz Świata w muay thai
- 2004: mistrz Świata King of the Ring w wadze superciężkiej (105 kg), formuła muay thai
- 2005: King of Colloseum – 1. miejsce w turnieju
Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Team Kongo , English, Cheick Kongo [dostęp 2022-05-07] (ang.).
- ↑ Cheick Kongo podpisał kontrakt z Bellatorem, extreme.banzaj.pl [dostęp 2017-11-15] .
- ↑ Wyniki Bellator 172: Freire znokautował Thomsona w drugiej rundzie, Oli Thompson zdominowany na pełnym dystansie, MMANews, 19 lutego 2017 [dostęp 2022-05-07] .
- ↑ Bartłomiej Zubkiewicz , Bellator 179: MacDonald vs. Daley – pełne wyniki | MMAROCKS, MMA Rocks!, 19 maja 2017 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Bellator 199 – wyniki. Błyskawiczny nokaut Badera! [WIDEO], MMA PL, 13 maja 2018 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Bellator 208: Jemieljanienko nokautuje, pewne wygrane Hendersona i Kongo, sportowefakty.wp.pl, 14 października 2018 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Bellator 216 – wyniki. Zwycięstwo pięknej debiutantki i festiwal decyzji [WIDEO], MMA PL, 17 lutego 2019 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Bellator 226: Walka Bader vs. Kongo zakończyła się przez nieumyślny faul – myMMA.pl, 8 września 2019 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Cheick Kongo signs new, multi-fight Bellator deal, MMA Junkie, 5 maja 2020 [dostęp 2022-05-07] (ang.).
- ↑ Bellator Europe 10 results: Timothy Johnson edges Cheick Kongo in Paris, wants title shot, MMA Junkie, 10 października 2020 [dostęp 2022-05-07] (ang.).
- ↑ Bellator 265 – wyniki. Cheick Kongo poddał Kharitonova w ostatniej sekundzie rundy! [WIDEO], MMA PL, 21 sierpnia 2021 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Michał Tkaczuk , Bellator 280: Ryan Bader pewnie broni pasa wagi ciężkiej! Cheick Kongo zdominowany | MMAROCKS, MMA Rocks!, 6 maja 2022 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Kid Peligro: KINGS OF THE RING ? MISSION IMPOSSIBLE – Results from Croatia!. adcombat.com, 11.06.2005. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-26)]. (ang.).
- ↑ Profil na UFC.com. ufc.com. (ang.).
- ↑ Denis Martins: Cheick Kongo Interview. onthemat.com, 12.07.2007. (ang.).
Media użyte na tej stronie
Autor: Elite Sports Tour, Licencja: CC BY 2.0
Cheick Kongo UFC 97 - Montreal Elite Sports Tours Bus Tour MLB NFL NBA NHL UFC BUS TOURS & TICKET PACKAGES
www.elitesportstours.ca080103-M-5276L-010 MIRAMAR, Calif. (Jan. 3, 2008) Cheick Kongo, an Ultimate Fighting Championship fighter, pauses for a photo during the Ultimate Fighting Championship Affliction autograph signing at the Marine Corps Air Station Miramar Marine Corps Exchange.