Chetz-2
![]() | |
Informacje podstawowe | |
Zwalczane cele | SRBM, MRBM |
---|---|
Faza | terminalna |
Państwo | Izrael, Stany Zjednoczone |
Producent | • Israel Aerospace Industries • Boeing • IMI, • Tadiran |
Wejście do służby | 2000 r. |
Pocisk | |
Miary pocisku | |
Długość | 7 m |
Średnica | 800 mm |
Masa | 1300 kg |
Napęd | |
Liczba stopni napędu | dwa, na paliwo stałe (silnik startowy i podróżny) |
Zasięg i pułap | |
Zasięg | 100 km |
Zakres pułapu antybalistycznego | 10–40 km |
System | |
Liczba pocisków w wyrzutni | sześć |
Radar | EL/M-2080 • pasmo L • zasięg detekcji: 500 km |
Użytkownicy | |
Izrael |
Chetz-2 (hebr. חץ, Hec, ang. Arrow II, pol. Strzała 2) – naziemny rakietowy system antybalistyczny przeznaczony do zwalczania taktycznych pocisków balistycznych klasy SRBM i MRBM w ostatniej, terminalnej fazie ich lotu (w najniższej warstwie obrony antybalistycznej Lower tier). System jest efektem współpracy Izraela z przemysłem obronnym Stanów Zjednoczonych.
Geneza
Prace nad systemem antybalistycznym rozpoczęły się w 1986 roku z momentem podpisania pomiędzy Stanami Zjednoczonymi i Izraelem „Memorandum of Understanding”. Zwiększenie tempa prac nastąpiło jednak w roku 1988 kiedy amerykański Departament Obrony zawarł kontrakt z IAI na budowę i przeprowadzenie testów systemu antybalistycznego Chetz-1. W roku 2000 nastąpiło rozmieszczenie trzech baterii tego systemu występującego pod kodowymi nazwami Homa lub Fence w bazie w pobliżu Tel Awiw-Jafau i drugiej na południe od Hajfy. Po wykonaniu tego kontraktu przystąpiono do pełnoskalowej produkcji tego systemu o wadze pocisku 2000 kg. W tym samym czasie rozpoczęto prace nad nowym systemem Chetz-2 (Arrow 2), z pociskiem o masie startowej 1300 kg, którego pierwszy test przeprowadzono w roku 1995, kiedy system Chetz-2 skutecznie śledził, namierzył i przechwycił pocisk TM-91 Arrow.
W lutym 2003 roku, IAI podpisały kontrakt z amerykańskim koncernem Boeing na produkcję urządzeń niezbędnych do produkcji komponentów nowego systemu na terenie Stanów Zjednoczonych. Na podstawie tej umowy na Boeingu spoczywa zadanie produkcji w USA około 50% elementów pocisku. Boeing jest też koordynatorem produkcji elementów systemu, przez około 150 innych przedsiębiorstw amerykańskich, podczas gdy IAI jest odpowiedzialna za końcową integrację i montaż systemów w Izraelu.
Do chwili obecnej wydano na ten cel równowartość 2 miliardów dolarów USA. System został zaprojektowany do zwalczania irackich pocisków typu Scud oraz irańskich pocisków Shahab 3. System składa się z: wyrzutni 6 pocisków antybalistycznych, centrum dowodzenia oraz radaru EL/M-2080 o zasięgu 500 km firmy IAI, na podstawie którego powstał mobilny radar pracujący w paśmie X AN/TPY-2 będący elementem amerykańskiego systemu antybalistycznego THAAD. System wspierają również amerykańskie satelity rozpoznania.
Pierwszy sprawny system antybalistyczny Chetz-2 został rozlokowany w środkowym Izraelu w bazie lotniczej Sił Powietrznych Izraela (IAF) Canaf 30 (30 Baza Sił Powietrznych) w mieście Riszon le-Cijjon koło wybrzeża morza śródziemnego, 14 marca 2000 r. System jest bardzo skuteczny więc Izrael planuje go rozlokować w kilku ważnych strategicznie lokalizacjach.
29 lipca 2004 r. Izrael i USA przeprowadziły wspólny test systemu Arrow, w czasie którego antyrakieta Arrow miała strącić nadlatującego Scuda. Test zakończył się pełnym sukcesem, celnie wystrzelony antypocisk Arrow zniszczył pocisk rakietowy Scud.
W grudniu 2005 roku odbył się kolejny test, który zakończył się pomyślnie zniszczeniem pocisku Shahab-3. Test ten powtórzono 11 lutego 2007 r., i tym razem też antyrakieta Arrow II zniszczyła wrogi pocisk balistyczny Shahab-3.
Izrael zamierza sprzedać antybalistyczne systemy Arrow do Korei Południowej, która zamówiła 36 pocisków Arrow 2 i 6 radarów do nich, a także do Turcji.
Zainteresowanie systemem Arrow wyraziły również Indie, jednak do zakupu nie doszło, a Izrael wspólnie z Indiami opracował radar Swordfish (na podstawie systemu Arrow II) dla ich programu antybalistycznego.
Następca
Od 2008 roku opracowuje się i testuje nowszą wersję systemu – Arrow 3 (w rzeczywistości Arrow 2 Block 4, Chetz-3), którego prędkość lotu wynosi ponad 3 km/s i w przeciwieństwie do innych zachodnich pocisków antybalistycznych ma dysponować głowicą bojową z materiałem wybuchowym. Przeprowadzano próby testowe m.in. w 2013 i 2014.
Zobacz też
Bibliografia
- Israeli Weapons: Arrow (ang.)
- Grzegorz Hołdanowicz, Gra o bezpieczeństwo i miliardy „Raport wojsko technika obronność” 2007 nr 2 s. 4–13
- Aeroflight: Israeli Air Force (ang.)
Media użyte na tej stronie
Arrow anti-ballistic missile launch. Original image caption: 040729-N-0000X-001 Point Mugu, Calif. (July 29, 2004) - An Arrow anti-ballistic missile is launched as part of the on going United States/Israel Arrow System Improvement Program (ASIP). The missile successfully intercepted a short-range target during tests at the Point Mugu Sea Range in Calif. This was the twelfth Arrow intercept test and the seventh test of the complete Arrow system. The objective of the test was to demonstrate the Arrow system’s improved performance against a target that represents a threat to Israel. The test represented a realistic scenario that could not have been tested in Israel due to test-field safety restrictions. U.S. Navy photo (RELEASED)
Shahab-3 Range