Chityna
| |||||||||||||||
Ogólne informacje | |||||||||||||||
Monomery | acetyloglukozamina | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Struktura meru | −C | ||||||||||||||
Identyfikacja | |||||||||||||||
Numer CAS | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Podobne związki | |||||||||||||||
Pochodne |
Chityna (stgr. χιτών chiton ‘wierzchnia szata’) – organiczny związek chemiczny z grupy biopolimerów, polisacharyd zbudowany z cząsteczek β-glukozaminy[1][2], połączonych wiązaniami β-1,4-glikozydowymi[2]. Występuje w ścianach komórkowych wodorostów[2], grzybów[1][2] i bakterii[2], a także w szkieletach zewnętrznych stawonogów[1][2] (które tworzy wraz z białkami oraz solami wapnia i magnezu[2]). Jej obecność potwierdzono także u mięczaków, ramienionogów i mszywiołów[2].
Chemicznie chityna ma podobną strukturę do celulozy. Zamiast merów glukozydowych posiada ona jednak mery N-acetyloglukozoaminowe (dokładnie N-acetylo-D-glukozo-2-aminowe). Tak jak w celulozie, tworzą one długie łańcuchy polimerowe poprzez wiązania β-1,4-glikozydowe. Wymiana części atomów tlenu na atomy azotu w strukturze chityny w stosunku do struktury celulozy powoduje, że w chitynie występują dużo silniejsze międzycząsteczkowe wiązania wodorowe, co skutkuje większą wytrzymałością mechaniczną chityny w stosunku do celulozy.
Przypisy
Media użyte na tej stronie
Autor: Jodelet / Lépinay, Licencja: CC BY-SA 2.0 fr
Cicada (Lyristes plebejus (Scopoli 1763), leaving its moult, Var (France)
Chemical structure of chitin (part of the polymer chain)