Cibrica
Ten artykuł należy dopracować |
| ||||
Kontynent | Europa | |||
Państwo | ![]() | |||
Rzeka | ||||
Długość | 87,5 km | |||
Powierzchnia zlewni | 933,6 km² | |||
Średni przepływ | 1,969 m³/s Ignatovo (Игнатово) | |||
Źródło | ||||
Wysokość | 818 m | |||
Współrzędne | 43°28′27,1″N 22°57′14,0″E/43,474200 22,953900 | |||
Ujście | ||||
Recypient | Dunaj | |||
Miejsce | Dolny Cybr (Долни Цибър) | |||
Wysokość | 27 | |||
Współrzędne | 43°48′51,1″N 23°31′36,8″E/43,814200 23,526900 | |||
Szlak | ||||
---|---|---|---|---|
| ||||
Cibrica (bułg. Цибрица, rzymska Ciabrus) – rzeka w obwodzie Montana w północno-zachodniej Bułgarii, prawy dopływ Dunaju. Długość – 88 km, powierzchnia zlewni – 934 km², średni przepływ – 1,969 m³/s.
Źródła Cibricy leżą na wysokości 818 / 664 m n.p.m. na północno-wschodnich stokach pasma górskiego Sziroka płanina w zachodniej Starej Płaninie, niedaleko granicy z Serbią. Rzeka płynie na północny wschód przez zachodni kraniec Niziny Naddunajskiej i uchodzi do Dunaju koło wsi Dolny Cybr. Latem niemal zupełnie wysycha.
W 29 p.n.e. rozegrała się bitwa nad rzeką Cibricą, Rzymian pod wodzą Krassusa z Bastarnami.
Od 86 roku n.e. decyzją cesarza Domicjana Cibrica była rzeką graniczną między rzymskimi prowincjami utworzonymi w Mezji: Mezją Górną (Moesia Superior) i Mezją Dolną (Moesia Inferior).