Cieszyn

Cieszyn
miasto i gmina
Ilustracja
(kolejno od góry od lewej) kościół pw. św. Marii Magdaleny, gmach sądu rejonowego, rotunda św. Mikołaja, ratusz, pałac Habsburgów, kościół świętego Krzyża, klasztor elżbietanek
HerbFlaga
HerbFlaga
Dewiza: Amore et non dolore
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Powiat

cieszyński

Data założenia

810[a]

Prawa miejskie

1217 - 1223 oraz 1374

Burmistrz

Gabriela Staszkiewicz

Powierzchnia

28,61 km²

Wysokość

249–378,5[1] m n.p.m.

Populacja (31.12.2019)
• liczba ludności
• gęstość


32 921[2]
1151 os./km²

Strefa numeracyjna

(+48) 33

Kod pocztowy

43-400

Tablice rejestracyjne

SCI, SCN[3]

Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego
Mapa konturowa powiatu cieszyńskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Cieszyn”
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Cieszyn”
Ziemia49°44′54″N 18°37′59″E/49,748333 18,633056
TERC (TERYT)

2403011

SIMC

0924158

Hasło promocyjne: Cieszyn robi wrażenie
Urząd miejski
Rynek 1,
43-400 Cieszyn
Strona internetowa
BIP

Cieszyn (cz. Těšín, niem. Teschen, łac. Tessin) – miasto w południowej Polsce przy granicy z Czechami, w województwie śląskim, siedziba władz powiatu cieszyńskiego.

Dzieje Cieszyna sięgają IX w. i wiążą się z grodem słowiańskiego plemienia Golęszyców. Cieszyn otrzymał prawa miejskie pomiędzy 1217 a 1223 rokiem. Od końca XIII w. było ono centrum Księstwa Cieszyńskiego.

Współczesne administracyjne pojęcie „miasto Cieszyn” odnosi się do prawobrzeżnej części (rzeka Olza), będącego pod względem przestrzennym i społecznym jedną całością, ośrodka miejskiego, którego część lewobrzeżna należy do Czech i nosi oficjalną nazwę Czeski Cieszyn. W przeciwieństwie do Czeskiego Cieszyna, dzielnice prawobrzeżne są dzisiaj jednolite etnicznie – ponad 96% ludności deklaruje narodowość polską. Charakterystyczna jest natomiast różnorodność religijna z wyznaniami rzymskokatolickim i luterańskim jako dominującymi.

Według danych na 31 grudnia 2019 r. polski Cieszyn liczy 32 921 mieszkańców[2], jego powierzchnia wynosi natomiast 28,61 km²[4]. Wspólnie obie części miasta zamieszkiwane są przez 59,5 tys. osób i zajmują 63 km².

Położenie

Cieszyn na mapie powiatu

Cieszyn znajduje się w południowej części Polski, w centrum na 18º 35' 50 długości geograficznej wschodniej i 49º 43' 08 szerokości geograficznej północnej[5]. Pod względem administracyjnym leży w południowej części województwa śląskiego, w powiecie cieszyńskim. Graniczy od północy z gminą Hażlach (z Pogwizdowem, Hażlachem i Zamarskami), od północnego wschodu z gminą Dębowiec (z Gumnami i Ogrodzoną), od wschodu i południa z gminą Goleszów (z Bażanowicami, Dzięgielowem i Puńcowem). Zachodnia granica miasta o długości ok. 9,7 km pokrywa się z granicą polsko-czeską, za którą leży miasto Czeski Cieszyn[6].

Miasto leży na Pogórzu Śląskim, nad Olzą. Cieszyn jest stolicą krainy historyczno-geograficznej Śląska Cieszyńskiego.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa bielskiego.

Według danych z 2007[7] Cieszyn ma obszar 28,69 km², w tym:

  • użytki rolne: 55%
  • użytki leśne: 7%

Miasto stanowi 3,93% powierzchni powiatu.

Nazwa

Wysztancowana niemieckojęzyczna nazwa Cieszyna (Teschen) na austriackim słupie granicznym z XVIII w. we wsi Prehoryłe nad Bugiem

Po raz pierwszy Cieszyn wzmiankowany został w 1155 jako Tescin[8], w bulli protekcyjnej papieża Hadriana IV dla biskupa wrocławskiego Waltera, w której wymieniono Cieszyn jako jeden z grodów kasztelańskich[9]. Z kolei w 1223 miejscowość wzmiankowano jako Tessin[10].

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Teschin. Księga ta wymienia również Kalembice, które w 1973 zostały wchłonięte przez miasto, w formie Chalambyci[11][12]. W roku 1613 śląski regionalista i historyk Mikołaj Henel z Prudnika wymienił miejscowość w swoim dziele o geografii Śląska pt. Silesiographia podając jej łacińskie nazwy: Teschena, Tischena, Cessinum, Cissenum[13].

Demografia

Według danych GUS na 1 stycznia 2019 Cieszyn liczył 33 485 mieszkańców z czego 52,8% stanowią kobiety, a 47,2% mężczyźni co daje 153. miejsce w Polsce pod względem liczby mieszkańców oraz 2172 pod względem zajmowanej powierzchni. Liczba urodzonych dzieci wyniosła 1371. Gęstość zaludnienia wynosi 1170 os./km²[2].

Średni wiek mieszkańców wynosi 41,8 lat i jest porównywalny do średniego wieku mieszkańców województwa śląskiego oraz porównywalny do średniego wieku mieszkańców całej Polski[14].

Mieszkańcy gminy zawarli w 2018 roku 216 małżeństw, co odpowiada 6,1 małżeństwom na 1000 mieszkańców. Jest to wartość porównywalna do wartości dla województwa śląskiego oraz wartość porównywalna do wartości dla Polski. W tym samym okresie odnotowano 2 rozwody przypadające na 1000 mieszkańców. Jest to wartość porównywalna do wartości dla województwa śląskiego oraz nieznacznie więcej od wartości dla kraju[14].

27,5% mieszkańców Cieszyna jest stanu wolnego, 58,2% żyje w małżeństwie, 4,8% mieszkańców jest po rozwodzie, a 9,0% to wdowy/wdowcy[14].

Dane z 1 stycznia 2019[15]:

OpisOgółemKobietyMężczyźni
parametrosób%osób%osób%
populacja33 4851001785053,315 63546,7
gęstość zaludnienia (os./km²)1170620550

Piramida wieku mieszkańców Cieszyna w 2014 roku[14]:
Piramida wieku Cieszyn.png

Historia

Dzieje Cieszyna sięgają IX wieku i wiążą się z grodem słowiańskiego plemienia Golęszyców. Lokacja miasta nastąpiła około 1220 r. Od końca XIII wieku było ono centrum księstwa cieszyńskiego – istniejącego formalnie do 1918 r. i rządzonego w swej historii przez dwie dynastie: Piastów oraz Habsburgów – stając się w epoce nowożytnej jednym z najważniejszych miast Śląska. W dobie XIX-wiecznego uprzemysłowienia Cieszyn zaczął być gospodarczo prześcigany przez takie ośrodki jak Bielsko czy Morawska Ostrawa, pozostając jednak ważnym ośrodkiem kulturalnym i oświatowym. Podział miasta dokonał się w lipcu 1920 r. i był wynikiem dwuletniego sporu terytorialnego między powstałymi na gruzach monarchii austro-węgierskiej Polską i Czechosłowacją.

Powstanie miasta

Rotunda romańska z XI wieku
Cieszyn ok. 1640 – miedzioryt Meriana przedstawiający panoramę Cieszyna w końcowym okresie panowania Piastów cieszyńskich. Widok od strony dzisiejszego Czeskiego Cieszyna. Po lewej: zabudowania zamkowe na Górze Zamkowej. Wyróżniają się też budynki kościołów (od lewej: św. Jerzego, podominikański (farny) i św. Trójcy). Dobrze widoczne nieistniejące dziś mury miejskie z bramami (po prawej stronie Wyższa Brama z ówczesnym przedmieściem o tej samej nazwie)
Panorama miasta na rycinie z 1738 roku wg rysunku Friedricha Bernharda Wernera
XVII/XVIII wieczna panorama Cieszyna (Joh David Schleuen)

Cieszyn jest jednym z najstarszych miast na Śląsku. Podanie głosi, że założyli go w 810 roku[a] trzej bracia, Bolko, Leszko i Cieszko (Bolek, Lešek a Těšek), synowie czeskiego księcia Lecha, który zginął w walce z wojskami cesarza Karola Wielkiego w 805 roku, najpewniej przy oblężeniu Canburga, siedzibie rodowej księcia Lecha, w dolinie dolnej Ohrzy[16]. Według legendy trzej bracia, po długiej wędrówce spotkali się tutaj u źródła, nazwanego później Studnią Trzech Braci, i ciesząc się tym faktem założyli gród Cieszyn.

W rzeczywistości zalążkiem dzisiejszego miasta jest Góra Zamkowa, gdzie najstarsze ślady osadnictwa sięgają VI-V w. p.n.e. oraz słowiański gród we wsi Podobora (obecnie część Kocobędza, Rep. Czeska), zwany „Starym Cieszynem”. Po zniszczeniu Starego Cieszyna przez wojska wielkomorawskie w końcu VIII wieku osadnicy słowiańscy zbudowali na Górze Zamkowej nowe grodzisko obronne, które stało się zapleczem dla odbudowywanego starego grodu. Z czasem zyskało ono na znaczeniu i wraz ze Starym Cieszynem stało się centrum administracyjnym, religijnym i gospodarczym znacznej części Śląska. W XI wieku zbudowano tu romańską rotundę pełniącą funkcję kaplicy, która przetrwała do dziś i jest jednym z najważniejszych zabytków na Śląsku i w Polsce (jej podobizna zdobi m.in. rewers banknotu 20-złotowego oraz dwuzłotowej monety z kolekcjonerskiej serii Historyczne miasta w Polsce). W tym samym czasie pod Górą Zamkową zaczęło rozbudowywać się podgrodzie, a cieszyński gród urósł do rangi kasztelanii podlegającej królom polskim, a w okresie rozbicia dzielnicowego książętom śląskim. Rozwój grodu na Górze Zamkowej spowodował, że na przełomie XI i XII wieku przestał istnieć Stary Cieszyn.

W 1172 powstało księstwo raciborskie w skład którego oprócz kasztelanii raciborskiej weszła również cieszyńska. W 1202 połączyło się ono z księstwem opolskim. W tym czasie na przeciwległym do Góry Zamkowej wzniesieniu za fosą rozwijała się osada, być może targowa, o owalnym układzie przestrzennym skupionym wokół obecnego Placu Teatralnego, gdzie pod koniec XII wieku powstał pierwszy kościół parafialny (poza grodową kaplicą pw. św. Mikołaja) o nieznanym dziś wezwaniu[17]. Powierzchnia przedlokacyjnej osady wynosiła w przybliżeniu 2,3 ha[18]. W dokumencie protekcyjnym biskupa wrocławskiego Wawrzyńca z dnia 25 maja 1223 roku wydanym na prośbę księcia opolsko-raciborskiego Kazimierza dla klasztoru premonstrantek w Rybniku wśród miejscowości mających im płacić dziesięcinę wymieniono również suburbium Cieszyna, czyli przedmieście (późniejsze Frysztackie Przedmieście)[19], pośrednio więc dokument ten dowodził tego, że Cieszyn był już miastem, a więc formalna lokacja miasta nastąpiła najpewniej pomiędzy 1217[b] a 1223, a początkowo prawa miejskie oparte były na prawie lwówieckim[20]. Miasto lokacyjne przylegało od strony wschodniej do osady przedlokacyjnej, z rynkiem w miejscu obecnego Starego Targu, powiększając obszar miasta o około 1,75 ha[21]. Około 1240 zbudowano też okazały nowy kościół parafialny pw. św. Marii Magdaleny w miejscu obecnego teatru, przy którym działała szkoła parafialna. Około 1270 ufundowany został klasztor Dominikanów, usytuowany na południowy wschód od zabudowań miejskich[22].

Okres panowania Piastów

Po podziale księstwa opolsko-raciborskiego w 1281 lub 1282, a następnie księstwa raciborskiego w 1290, Cieszyn został stolicą Księstwa Cieszyńskiego, a pierwszym księciem cieszyńskim został Mieszko, założyciel linii Piastów cieszyńskich, który rozpoczął przebudowę grodu na zamek. Jako stolica księstwa Cieszyn nadal zdobywał na znaczeniu i rozbudowywał się. Największy rozwój przypadł na lata panowania księcia Przemysława I Noszaka, który w 1374 nadał Cieszynowi nowe prawa miejskie na wzór Wrocławia i w miejsce drewnianego zamku wzniósł murowany. Wtedy też powołano urząd burmistrza (pierwszy znany burmistrz to Mikołaj Giseler) i radę miejską, dla których zbudowano ratusz przy utworzonym rynku (dzisiejszy Stary Targ). Prawdopodobnie już w tym okresie działał też miejski szpital dla ubogich na Frysztackim Przedmieściu. Ówcześnie Cieszyn był jednym z najważniejszych i największych miast Śląska.

Kolejny gwałtowny rozwój miasto przeżyło za panowania księcia Kazimierza II, który w 1496 przeniósł rynek na obecne miejsce podarowując również nowy kwartał wzdłuż obecnej ulicy Srebrnej, powołał sąd ziemski, a obwałowania miejskie zostały poszerzone na wschód, w tym część z nich stanowiło kamienne mury obronne. W XVI wieku notuje się dalszy rozwój miasta we wszystkich dziedzinach. Po objęciu samodzielnych rządów przez Wacława III Adama w 1545 rozpoczęte zostały przez niego działania reformacyjne. Jeszcze w tym samym roku podarował on miastu obszar ogrodów klasztoru Dominikanów, który z czasem został zabudowany i nazwany Nowym Miastem[23]. W drugiej połowie XVI wieku miasto rozpoczęło planowy zakup obszaru położonego na wschód od Wyższej Bramy pod założenie Górnego Przedmieścia[24]. W XVII wieku miasto zostało w dużym stopniu zniszczone podczas wojny trzydziestoletniej. W wyniku wojny nastąpił upadek ekonomiczny i demograficzny całego Księstwa Cieszyńskiego, w tym samego Cieszyna. Wygaśnięcie linii Piastów cieszyńskich w 1653 i przejęcie władzy w księstwie bezpośrednio przez królów czeskich (cesarzy rzymskich) z rodu Habsburgów spowodowało stagnację gospodarczą i polityczną Cieszyna do końca wieku.

Okres panowania Habsburgów

Rok 1653 był przełomowy dla Cieszyna. Po 363 latach panowania dynastii cieszyńskich Piastów zmarła ostatnia z rodu – księżna Elżbieta Lukrecja. Po jej śmierci panowanie objęli Habsburgowie jako królowie czescy, gdyż już od roku 1327 Cieszyńskie Księstwo, po złożeniu hołdu lennego czeskim królom, stało się częścią Korony św. Wacława. Gdy w 1526 roku Habsburgowie zyskali czeską koronę zacieśniło to więzy między nimi a cieszyńskimi książętami. Po śmierci Elżbiety Lukrecji scheda po niej została przekazana jako wygasłe lenno w ręce czeskich królów, którymi byli Habsburgowie, posiadający też tytuł cesarzy rzymskich. Od tego czasu zaczęli oni rządzić swą nową ziemią w podwójnej roli – jako jej panowie lenni i prywatni właściciele[25].

Pierwszym z Habsburgów władających Cieszynem (jak i Księstwem Cieszyńskim) został Ferdynand IV (1633-1654), król Niemiec i Węgier. Otrzymał je od swego ojca cesarza Ferdynanda III (1608-1657), jednakże niedługo po tym zmarł i Księstwo przejął z powrotem cesarz. Księstwo cieszyńskie było w ten czas traktowane jako jedną z wielu prowincji przynoszących dochody, a także jako ziemia podlegającą zamianom i darom, zgodnie z dynastyczną polityką habsburską. Zgodnie z tą linią zarządzania w 1654 roku utworzono z dóbr przekazanych im po Piastach tzw. Komorę Cieszyńską – instytucję, której celem było sprawne i centralne zarządzanie majątkiem w imieniu księcia[25].

Syn Leopolda LotaryńskiegoFranciszek I Lotaryński (1708-1765) został w 1736 roku mężem Marii Teresy (przyszłej cesarzowej), córki cesarza Karola VI. Małżeństwo to zapoczątkowało dynastię Habsbursko – Lotaryńską (Habsburg-Lothringen), której potomkowie rządzili Cieszynem i Księstwem Cieszyńskim do roku 1918. Franciszek I Lotaryński został w 1745 roku cesarzem, przyjmując imię Franciszka I. Cesarz zmarł w 1765 roku, a Księstwo cieszyńskie wraz z Cieszynem zapisał najstarszemu synowi cesarzowi Józefowi II (1741-1790), który rządził monarchią wspólnie z matką (do jej śmierci w roku 1780). Odwiedził on Cieszyn w 1766, 1773 i 1787 roku. Za pierwszym razem zatrzymał się w domu barona Jana Beessa von Chrostin, na rogu ulicy Głębokiej i Zamkowej (ul. Głęboka 64), który od tego czasu był nazywany „Domem Cesarskim” (Kaiserhaus)[25].

W kwietniu 1766 roku arcyksiężniczka Maria Krystyna (1742-1798), siostra Józefa II i córka cesarzowej Marii Teresy, wyszła za mąż za księcia saskiego Alberta Kazimierza (1738-1822), syna Augusta III. Z tej okazji Maria Teresa wykupiła Cieszyn i Księstwo cieszyńskie z rąk syna i przekazała je 31 maja 1766 roku w lenno, jako ślubny podarunek, swojej córce i jej mężowi, który przyjął tytuł księcia sasko-cieszyńskiego[25].

Albert Kazimierz po śmierci małżonki w 1798 roku został jedynym lennym władcą Księstwa Cieszyńskiego. Powiększył liczbę kameralnych majątków kupując w końcu XVIII wieku od zubożałej cieszyńskiej szlachty wiele wsi, a także rozwinął przemysł w swych majątkach. W 1779 roku założył manufakturę tekstylną w Cieszynie na tzw. Saskiej Kępie. Planował także przebudowę cieszyńskiego zamku, gdzie zamierzał umieścić swe zbiory rysunków i grafik[25].

Za czasów panowania księcia Alberta Kazimierza w 1775 roku, w Cieszynie uruchomiono międzynarodowe targi, które miały zintegrować niedawno pozyskaną Galicję z resztą krajów monarchii. Również w 1775 roku zaczęto budować „cesarską drogę”, która połączyła Wiedeń z Lwowem przez Cieszyn i Bielsko, oraz zaprowadzono stałe połączenia pocztowe. W 1779 roku w Cieszynie miał miejsce kongres pokojowy kończący tzw. wojnę o sukcesję bawarską. Po klęsce wojsk austriackich w wojnie z Napoleonem, był przez kilka tygodni tymczasową stolicą monarchii, ponieważ przeniósł się do niego dwór uciekający z Wiednia[25].

Książę Albert Kazimierz zmarł w 1822 roku przekazując Cieszyn i Księstwo cieszyńskie arcyksięciu Karolowi Ludwikowi Habsburgowi (1771-1847) – adoptowanemu synowi[25]. W 1826 roku arcyksiążę Karol Ludwik utworzył z cieszyńskich dóbr niepodzielny fideikomis, którego zasadą było dziedziczenie go jedynie przez jego potomków w linii męskiej. W 1815 roku ożenił się z księżniczką Henriettą Aleksandrą Nassau-Weilburg (1797-1829), której Austria i Śląsk Cieszyński zawdzięcza przeniesiony z jej rodzinnego księstwa Nassau zwyczaj bożonarodzeniowego drzewka. Odziedziczenie schedy po ojcu spowodowało, że stał się jednym z najbogatszych Habsburgów i dzięki temu mógł rozwijać swe majątki; m.in. w 1846 roku zafundował miastu nowy arcyksiążęcy browar[25].

Arcyksiążę jako jedyny z Habsburgów przez dłuższy czas mieszkał w Cieszynie i mógł poprzez to rozwinąć pomysły niezrealizowane przez księcia Alberta Kazimierza – ideę odbudowy cieszyńskiego zamku. W latach 1838–1840 wzniósł klasycystyczny pałac myśliwski wraz z oranżerią według projektów swego nadwornego architekta Józefa Kornhausla[25].

Po śmierci Karola Ludwika w roku 1847, Księstwo cieszyńskie wraz z Cieszynem zostało przekazane jego najstarszemu synowi, arcyksięciu Albrechtowi Fryderykowi Rudolfowi Habsburgowi (1817-1895)[25].

Pieśni Ludu Polskiego w Górnym Szląsku wydane we Wrocławiu w 1863 roku zawierające regionalne polskie pieśni ludowe z Cieszyna.

Albrecht Fryderyk kontynuował działalność swoich przodków i zaangażował się w rozwój ekonomiczny miasta. Dochód miastu przynosiły: kopalnie, tartaki, przędzalnie lnu i tkalnie, młyny, rafinerie spirytusu i tłocznie oleju. W mleczarniach produkowano popularne w całej monarchii i eksportowane na Bliski Wschód arcyksiążęce masło tzw. Teebutter „Teschner erzherzogliche Butter” (Cieszyńskie Masło Arcyksiążęce). W tym czasie Cieszyński browar należał do jednych z największych w Austrii, co w 1856 roku przyczyniło się do założenia kolejnego browaru w Żywcu. Arcyksiążę Albrecht dzielił się swym majątkiem poprzez działalność charytatywną, wspierał m.in. budowę ewangelickiego Szpitala Śląskiego w Cieszynie czy też kościoła Serca Jezusowego w cieszyńskich Alejach Albrechta (obecnie Masarykove Sady 24, Czeski Cieszyn)[25].

Po śmierci Albrechta w 1895 roku władzę nad Komorą Cieszyńską przejął jego bratanek, arcyksiążę Fryderyk Maria Habsburg (1856-1936).

Śmierć Franciszka Ferdynanda w Sarajewie i wybuch I wojny światowej wyniosły Fryderyka na szczyty władzy. Otrzymał stopień marszałka polnego i powierzono mu główne dowództwo armii austro-węgierskiej. Dzięki temu Cieszyn stał się w latach 1914–1916 siedzibą Głównego Sztabu Armii (AOK -Armeeoberkomando). Po śmierci Franciszka Józefa I w 1916 roku głównodowodzącym armii stał się młody cesarz Karol I. Fryderyk został jego zastępcą, jednakże nie na długo, bo w 1917 roku odwołano go ze stanowiska. Po zakończeniu I wojny światowej w 1918 roku utracił swe majątki na Śląsku Cieszyńskim. Dobra Komory Cieszyńskiej na podstawie pokojowej umowy z St. Germain przejęte zostały przez nowo powstałe państwa polskie i czechosłowackie[25].

Pomnik ku czci Legionistów Śląskich Poległych za Polskę przed pałacem Habsburgów (obecnie Państwowa Szkoła Muzyczna)
Ignacy Chambrez: Cieszyński rynek (1802)
Jakub Alt: „W Cieszynie” (1840)

W 1863 roku Juliusz Roger w swojej książce wydanej we Wrocławiu pt. Pieśni Ludu Polskiego w Górnym Szląsku zanotował liczne polskie piosenki pochodzące z Cieszyna[26].

Książęta cieszyńscy z Dynastii Habsburskiej i Habsbursko-Lotaryńskiej

Dynastia Habsburgów rozpoczęła swoje panowanie w Cieszynie po wygaśnięciu Dynastii Piastów, a zakończyła wraz z końcem I wojny światowej[25].

Kartka pocztowa z 1900 r.
  • Król Ferdynand IV – 1653–1654
  • Cesarz Ferdynand III – 1654–1657
  • Cesarz Leopold I – 1657–1705
  • Cesarz Józef I – 1705–1711
  • Cesarz Karol VI – 1711–1722
  • Książę Leopold Lotaryński – 1722–1729
  • Cesarz Franciszek Stefan Lotaryński – 1729–1765
  • Cesarz Józef II – 1765–1766
  • Arcyksiężna Maria Krystyna i Książę Albert Sasko-Cieszyński – 1766 – 1798 – 1822
  • Arcyksiążę Karol Ludwik – 1822–1847
  • Arcyksiążę Albrecht – 1847–1895
  • Arcyksiążę Fryderyk – 1895–1918
Plan miasta z 1909
Wymarsz Legionu Śląskiego z Cieszyna w 1914 r.

Zakończenie okresu kontrreformacji pozwoliło na zbudowanie w Cieszynie w latach 1709–1750 dużego kościoła ewangelicko-augsburskiego, który jest dziś największą świątynią luterańską w Polsce. Pozycja miasta wzmocniła się po zakończeniu wojen śląskich w połowie XVIII wieku, w wyniku których Cieszyn, jako jedno z nielicznych miast Śląska, pozostał przy Austrii. 13 maja 1779 podpisano tu pokój pomiędzy Austrią i Prusami, kończący wojnę o sukcesję bawarską. W latach 1768–1771 Cieszyn stał się też główną siedzibą konfederatów barskich. Powolny powrót do świetności miasta przerwała seria kataklizmów (w tym trzęsienia ziemi). Najpoważniejszym z nich był pożar w 1789, który doszczętnie strawił niemal całe miasto. Przez 11 lat Cieszyn podnosił się z gruzów, a większość ze zbudowanych wtedy budynków przetrwała do dnia dzisiejszego. W 1783 Cieszyn został siedzibą obwodu cieszyńskiego, jednego z ośmiu na jakie podzielono nowo powstałe gubernium morawsko-śląskie.

Przełom XVIII i XIX wieku to gwałtowny rozwój życia kulturalno-oświatowego Cieszyna. W 1802 ks. Leopold Szersznik tworzy muzeum (obecnie Muzeum Śląska Cieszyńskiego), uznawane dziś za pierwsze publiczne muzeum na ziemiach polskich. W 1806 Fabian Beinhauer, zaproszony z Opawy przez Szersznika, założył pierwszą w Cieszynie drukarnię, którą jeszcze w tym samym roku odsprzedał Tomaszowi Prochasce, drukarzowi przybyłemu z Pragi[27]. Do I wojny światowej w Cieszynie uruchomiono 8 zakładów drukarskich, wydających publikacje w kilku językach[28]. Miasto stało się dzięki temu jednym z ważniejszych ośrodków drukarstwa śląskiego[27].

W 1805, w wyniku zagrożenia Wiednia przez wojska napoleońskie, do Cieszyna przenosi się dwór cesarski i rząd monarchii austriackiej. W ten sposób przez pewien czas Cieszyn był stolicą cesarstwa, nie przyniosło to jednak miastu żadnych wymiernych korzyści. W 1839 ostatecznie rozebrano piastowski zamek, a na Górze Zamkowej, z polecenia księcia Karola Habsburga, zbudowano klasycystyczny pałac (tzw. Nowy Zamek) z dużym parkiem (w tej formie Góra przetrwała do dziś). W 1836 po raz kolejny pożar strawił część śródmieścia, w tym piękny ratusz, który odbudowano w 1846 (po odbudowie ratusz pozostał w niezmienionej formie do dziś). W 1846 powstał również, działający do dziś, browar książęcy u stóp Góry Zamkowej. W okresie Wiosny Ludów Cieszyn staje się ważnym ośrodkiem polskiej myśli narodowej. W 1848 zaczęła wychodzić tu pierwsza polska gazeta. W tym samym roku utworzono powiat polityczny Cieszyn. W 1872 Cieszyn stał się siedzibą Wikariatu Generalnego dla Śląska Austriackiego. W 1869 do Cieszyna dociera pierwsza linia kolejowa, a wokół zbudowanego dworca na zachodnim brzegu Olzy (dzisiejszy Czeski Cieszyn) rozpoczyna się budowa dzielnicy przemysłowej. Rozwój przemysłowy miasta nie przebiegał jednak tak szybko jak choćby w niedalekim Bielsku, co spowodowało powolną utratę znaczenia gospodarczego Cieszyna w regionie. Pozostawał on jednak nadal ważnym ośrodkiem administracyjnym i kulturalno-oświatowym.

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 979 budynkach w Cieszynie na obszarze 677 hektarów mieszkało 18 581 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 2744,6 os./km², z tego 12 873 (69,3%) mieszkańców było katolikami, 4019 (21,6%) ewangelikami, 1666 (9%) wyznawcami judaizmu a 23 (0,1%) innej religii lub wyznania, 10 510 (56,6%) było niemiecko-, 5950 (32%) polsko-, 1050 (5,7%) czesko- a 69 (0,4%) innojęzycznymi[29]. Do 1910 liczba budynków wzrosła do 1230 a mieszkańców do 22 489 (na obszarze 669 ha, gęstość zaludnienia 3361,6 os./km²), z czego 21 550 było zameldowanych na stałe, 13 254 (61,5%) było niemiecko-, 6832 (31,7%) polsko-, 1437 (6,7%) czeskojęzycznymi, a 27 (0,1%) posługiwało się jeszcze innym językiem, 15 138 (67,3%) było katolikami, 5137 (22,8%) ewangelikami, 37 (0,2%) kalwinistami, 2112 (9,4%) żydami a 65 (0,3%) osób było jeszcze innej religii lub wyznania[30]. Z tego po odliczeniu części miasta, które w 1920 przypadły Czechosłowacji (Brandys, Kamieniec i Saska Kępa) i stacjonującej tu armii (w sile 1992 mężczyzn) Cieszyn miałby w 1910 403 hektary (60,4%), 13 660 mieszkańców (60,7% populacji miasta, gęstość zaludnienia 3389,6 os./km²), w tym 13043 zameldowanych na stałe, 8969 (65,7%) katolików, 3288 (24,1%) protestantów, 1363 (10%) żydów, 40 (0,3%) innych religii, 8618 (63,1%) niemiecko-, 3935 (28,8%) polsko-, 482 (3,5%) czeskojęzyczynych i 8 posługujących się innym językiem. Gdyby do tego doliczyć jeszcze miejscowości, które w latach późniejszych włączono w państwie polskim do granic Cieszyna (Błogocice, Bobrek, Boguszowice, Gułdowy, Kalembice, Krasna, Marklowice, Mnisztwo i Pastwiska) to obszar wyniósłby 2915 hektarów, populacja 19587, gęstość zaludnienia 671,9 os./km², z czego 12 773 (65,2%) katolików, 5355 (27,3%) protestantów, 1413 (7,2%) żydów, 46 (0,2%) innych religii, 9210 (47%) niemiecko-, 9097 (46,4%) polsko-, 611 (3,1%) czeskojęzycznych i 8 posługujących się innym językiem[30]. W 1911 powstaje w mieście linia tramwajowa, łącząca dworzec kolejowy z centrum Cieszyna (linia uległa likwidacji w 1921).

I wojna światowa

W okresie I wojny światowej stacjonowały tu duże ilości wojsk austriackich, przez pewien okres Cieszyn był także siedzibą ich Sztabu Generalnego. Z Cieszyna pochodziło wielu żołnierzy Legionów Piłsudskiego, a sam Józef Piłsudski bywał zresztą w mieście. Do legionów wcielono uformowany w Cieszynie przez śląską sekcję Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego Sokół tzw. Legion Śląski pod dowództwem Hieronima Przepilińskiego[31]. Legioniści śląscy brali udział między innymi w bitwie pod Mołotkowem oraz w bitwie pod Kostiuchnówką, gdzie poległ dowódca kompanii, porucznik Jan Łysek.

Legion śląski upamiętnia pomnik w Cieszynie tzw. Nike cieszyńska autorstwa znanego rzeźbiarza Jana Raszki z Ropicy, który był jednym z weteranów tej jednostki.

Po I wojnie światowej

Pochód Milicji Polskiej Śląska Cieszyńskiego na ulicach Cieszyna 1918.

Po upadku cesarstwa i zakończeniu I wojny światowej Cieszyn, jak i cały Śląsk Cieszyński, stał się terytorium spornym pomiędzy Polską i Czechosłowacją. W październiku 1918 w Cieszynie powstała Rada Narodowa Księstwa Cieszyńskiego, a także podporządkowana jej Milicja Polska Śląska Cieszyńskiego oraz tworzące się oddziały Wojska Polskiego[32], natomiast organem reprezentującym Czechów został Zemský národní výbor pro Slezsko. 5 listopada 1918 r. lokalne władze polskie i czeskie doszły do porozumienia o tymczasowe rozgraniczenie administracji polskiej i czechosłowackiej w oparciu o kryterium etniczne, na podstawie którego 77% powierzchni Śląska Cieszyńskiego miało do czasu rozstrzygnięcia sporu przez władze centralne przypaść Polsce[33].

23 stycznia 1919 r. doszło do wybuchu wojny polsko-czechosłowackiej. Wykorzystując zaangażowanie odradzającego się państwa polskiego w powstanie wielkopolskie i walki o Lwów, regularne wojsko czeskie dokonało zbrojnej agresji na administrowaną przez Polskę część Śląska Cieszyńskiego i w tydzień wyparła Polaków na linię Wisły. Spór graniczny został umiędzynarodowiony i stał się przedmiotem konferencji pokojowej w Paryżu, gdzie Ententa wymusiła na obu stronach zawieszenie broni i wytyczyła nową linię demarkacyjną wzdłuż Kolei Koszycko-Bogumińskiej. Kilka miesięcy później po nieudanych rozmowach polsko-czeskich w Krakowie ogłosiła plebiscyt w sprawie przynależności regionu. Z powodu narastającej agresji między Polakami i Czechami zrezygnowano z organizacji plebiscytu. Ostatecznie spór pomiędzy Czechami, a Polakami został rozstrzygnięty dopiero przez Radę Ambasadorów 28 lipca 1920 roku na międzynarodowej konferencji w Spa, która arbitralnie podzieliła Śląsk Cieszyński. Samo miasto Cieszyn zostało podzielone geograficznie wzdłuż rzeki Olzy[33], bez kryterium etnicznego: w czeskiej części (którą nazwano wkrótce Czeski CieszynČeský Těšín) znalazł się dworzec kolejowy, centrala wodociągowa i gazownia; w polskiej części pozostała historyczna starówka z rynkiem i zamkiem, elektrownia, teatr, budynki urzędowe, szkoły i świątynie.

W okresie międzywojennym stacjonował w miejscowości komisariat Straży Granicznej[34].

Wejście Wojska Polskiego do Cieszyna w 1938 roku

Oddzielenie Cieszyna od dworca kolejowego i terenów przemysłowych zahamowało rozwój miasta. Mieszkańcy zostali odcięci od zakładów przemysłowych pozostałych po czeskiej stronie, a mieszkańcy Czeskiego Cieszyna od miejsc pracy w kulturze, oświacie i urzędach. Miasto, pozbawione odpowiedniego połączenia z resztą Polski, znalazło się na jej peryferiach i w ciągu paru lat stało się prowincjonalnym miastem, zamieszkanym głównie przez emerytów i rencistów zdegradowanym do roli niedoszłego letniska[35]. Co prawda w latach 1938–1945 Cieszyn i Czeski Cieszyn znów połączono w jedno miasto (w październiku 1938 wojska polskie zajęły tzw. Zaolzie wraz z Czeskim Cieszynem, natomiast we wrześniu 1939 cały Śląsk Cieszyński został włączony do III Rzeszy), jednak tuż po zakończeniu II wojny światowej podział przywrócono.

Okres po II wojnie światowej

Miasto zostało zdobyte 3 maja 1945 roku przez oddziały 1 armii gwardii 4 Frontu Ukraińskiego[36]. Po 1945 roku zmieniła się struktura narodowościowa miasta – miejscowi Żydzi zostali w większości wymordowani w okresie wojny, a Niemcy uciekli lub zostali wypędzeni tuż po niej – Cieszyn stał się wówczas miastem jednokulturowym. Po 1945 nie rozwijał się tak dynamicznie, jak inne miasta Śląska. Znany był głównie z największego przejścia granicznego na południowej granicy i wyrobów średniej wielkości zakładów przemysłowych („Olza”, Fabryka Maszyn Elektrycznych „EMA-Celma”, Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Juvenia”, Zakłady Doświadczalne Telemechaniki Górniczej „Elektrometal”, „Polifarb Cieszyn”, „FACH”, „Cefana”, Wytwórnia Naczyń Stołowych „Polwid”, Zakłady Sprzętu Elektrogrzejnego „Termika”, „Zampol[37]). Znaczenie administracyjno-polityczne stracił na rzecz pobliskiego miasta Bielsko-Biała, zaś jako stolica kulturalna regionu odrodził się dopiero w latach 90.

11 czerwca 1945, dzień po zajęciu przez czechosłowackie wojska niektórych terenów Śląska podczas konfliktu granicznego, marszałek Polski Michał Rola-Żymierski rozkazał 1. Drezdeńskiemu Korpusowi Pancernemu przemieszczenie się na linię Cieszyn–Prudnik[38][39].

W latach 1945–1991 stacjonowała tu strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza. Z dniem 16.05.1991 roku strażnica została przejęta przez Straż Graniczną i funkcjonowała do 15.10.2002 roku, kiedy to została rozformowania oraz Jednostka WOP. Po rozszerzeniu strefy Schengen o Polskę i Czechy w 2007 zezwolono na przekraczanie granicy polsko-czeskiej w dowolnym miejscu, tym samym z krajobrazu śródmieścia zniknęły stalowe wiaty osłaniające kontrolowanych na granicznych mostach[40].

Jubileusz 1000-lecia założenia Cieszyna

  • Jakub Schickfus – autor prac poświęconych prawu i filozofii, stwierdził, że założenie Cieszyna musiało przypaść na rok ok. 810 r. Następcy Schickfusa nie mieli wątpliwości, że Cieszyn został założony przez księcia Cieszymira w 810 r., co oznaczało, że Cieszyn jest najstarszym miastem na Górnym Śląsku[41].

Władze Cieszyna podjęły decyzję świętowania jubileuszu założenia miasta na kilka lat przed 1810 r. Utworzono w tym celu specjalny fundusz. Główne uroczystości zaplanowano na dzień 22 lipca – święto Marii Magdaleny, patronki cieszyńskiego kościoła parafialnego. Zaproszenie do udziału wystosowano do wszystkich; ewangelików i Żydów, stanów szlacheckich, władz sąsiednich miast z całego Śląska Austriackiego, pruskiego Śląska, Moraw i Galicji. Dla przybyłych gości zabrakło miejsca w zajazdach, niektórzy więc obozowali na rynku pod podcieniami. Świętowanie rozpoczęły poranne nabożeństwa w świątyniach wszystkich wyznań, na których głoszono uroczyste kazania we wszystkich językach. Świeckie obchody, rozpoczęto poprzedniego wieczora o godzinie dziewiątej; przy wtórze bicia dzwonów i wystrzałów moździerzy, przez iluminowane miasto przemaszerował uroczysty „capstrzyk”. 22 lipca o godzinie 5:30 odbyła się procesja z kościoła parafialnego ulicą Głęboką do kościoła św. Jerzego. W kościele parafialnym o godzinie 8.00 odprawiono mszę zakończoną kazaniem wygłoszonym w języku niemieckim przez Jerzego Józefa Zaugeliusa ze Strassburga, a o godzinie 10.00 mszę, z polskim kazaniem proboszcza z Frysztatu dr. Mateusza Opolskiego. Następnie do kościoła parafialnego dołączyły procesje z pozostałych kościołów i odśpiewano uroczyste „Te Deum”. O godzinie 13.00 władze miasta wydały uroczysty obiad w budynku nowej słodowni. Na tę uroczystość zostali zaproszeni jedynie duchowni oraz inni goście – władze miasta, cechów oraz 12 najstarszych obywateli Cieszyna (razem około 200 osób). Po obiedzie amatorska grupa muzyczna zagrała „Pory roku” Josepha Haydna, a następnie o godzinie 20.00, w słodowni odbył się całonocny bal dla całego mieszczaństwa[41].

Jubileusz 1200-lecia założenia Cieszyna

Rok 2010 było rokiem, w którym obchodzono 1200. rocznicę założenia Cieszyna. Patronat honorowy nad wszystkimi wydarzeniami objęli Premier Rzeczypospolitej Polskiej Donald Tusk oraz Przewodniczący Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek[42].

W ramach obchodów jubileuszu w Cieszynie zorganizowano kilkadziesiąt wydarzeń[43], m.in.:

  • Festiwal Kulinarny Cieszyńskie Smaki (12 czerwca 2010)
  • Jubileuszowy Koncert Galowy w Kościele Jezusowym, w wykonaniu Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia z Katowic, pod batutą Krzysztofa Pendereckiego (27 lipca 2010)
  • EUROCON – najważniejszy europejski konwent miłośników literatury, filmu, Internetu i gier dotyczących science fiction (26 – 29 sierpnia 2010)
  • 67. Tour de Pologne UCI PRO TOUR – trasa IV etapy wyścigu kolarskiego z Tychów do Cieszyna (4 sierpnia 2010)

Dzielnice i osiedla

Po podziale miasta w 1920 Cieszyn w granicach Polski miał początkowo 424 hektary, jednak stopniowo powiększał się poprzez włączanie sąsiednich, związanych z miastem wsi. Najpierw przyłączono Błogocice w 1923[44] (przed 1920 część Sibicy), potem Bobrek w 1932, w 1973 Boguszowice, Gułdowy, Kalembice, Krasną, Mnisztwo oraz Pastwiska[45], w 1977 Marklowice. Miejscowości te stanowią dziś integralne części miasta i nie mają własnych samorządów. Ich nazwy nadal funkcjonują, często w połączeniu z nazwą miasta (np. Cieszyn-Boguszowice) oraz jako jednostki urbanistyczne w planach zagospodarowania przestrzennego, jednak ich granice nie zawsze pokrywają się z granicami historycznymi dawnych miejscowości.

W obrębie miasta Cieszyna, najczęściej na otaczających śródmieście wzgórzach, zbudowano w drugiej połowie XX wieku kilka osiedli mieszkaniowych: os. Mały Jaworowy (tzw. „ZOR”, w granicach historycznego Bobrka – lata 50.), os. Liburnia (na Frysztackim Przedmieściu, lata 70. i 80.), os. Podgórze (tzw. „Banotówka”, w dawnych granicach Bobrka – lata 70. i 80.), os. Piastowskie (lata 80.), os. Bobrek Zachód (lata 80. i 90.) i os. Bobrek Wschód (lata 90.)[46].

Ludność poszczególnych jednostek urbanistycznych w latach 1985 i 1997[47]:

Gęstość zaludnienia w 1997:

     0-99

     100-499

     500-1999

     2000-4999

     5000+

Jednostka urbanistycznaLudność w 1985Ludność w 1997
Śródmieście
(Stare Miasto)
71856053
Mała Łąka575436
Liburnia92279571
Bobrek23443040
Podgórze75987945
Błogocice54455560
Boguszowice430361
Marklowice590935
Kalembice765970
Pastwiska9361712
Krasna478525
Gułdowy180193
Mnisztwo407388
Razem3616338115

Ważniejsze zabytki

Ratusz przy cieszyńskim Rynku
Figura św. Floriana z XVIII wieku – Rynek
Budynek Muzeum Śląska Cieszyńskiego (Pałac Larischów)

W polskiej części miasta znajduje się większość cieszyńskich zabytków, skupionych w zespole przestrzennym Starego Miasta oraz na Górze Zamkowej. Do najbardziej rozpoznawalnych należą:

Pełna lista zabytków:

Pamiątką po czasach PRL-u jest charakterystyczne tylko dla Cieszyna oznakowanie wpisanych do rejestru obiektów zabytkowych kowalsko opracowanymi tablicami z napisem „Zabytek kultury polskiej”, niezgodnych z wówczas i dziś obowiązującymi przepisami ochrony zabytków (np. w podcieniach Rynku)[50].

Cieszyn dziś

Ulica Głęboka

Obecnie Cieszyn, pomimo niewielkich rozmiarów, jest ważnym ośrodkiem kulturalnym, administracyjnym i oświatowym. Jest też ważnym punktem na transportowej mapie Europy. Ponadto jest też popularnym ośrodkiem handlowym, głównie wśród obywateli Czech.

Jest stolicą powiatu cieszyńskiego i siedzibą Euroregionu Śląsk Cieszyński. Miasto jest również ważnym ośrodkiem bielskiego okręgu przemysłowego. Znajduje się tu wydział Uniwersytetu Śląskiego, co roku odbywają się festiwale takie jak: Międzynarodowy Festiwal Teatralny „BEZ GRANIC”, Przegląd Filmowy „Kino Na Granicy” („Kino na Hranici”) – prezentujący filmy czeskie, polskie, słowackie i węgierskie, czy Festiwal Muzyki Wokalnej „Viva il canto”. W latach 2002–2005 odbywał się w Cieszynie jeden z największych w Polsce festiwali filmowych „Era Nowe Horyzonty”, który bardzo spopularyzował miasto. Od 2006 w wakacje odbywa się Festiwal Filmowy „Wakacyjne Kadry”. Ponadto funkcjonuje tu szereg instytucji i organizacji kulturalnych (w tym teatr oraz nowatorski Zamek Cieszyn).

Położenie u stóp Beskidu Śląskiego, bezpośrednio na granicy, przy linii kolejowej, drodze ekspresowej S52, a także atrakcyjny wygląd historycznego centrum z malowniczym rynkiem i dużą ilością zabytków, daje Cieszynowi spore perspektywy rozwoju. Staje się on coraz bardziej popularnym ośrodkiem turystycznym i kulturalnym, co częściowo rekompensuje upadek miejscowego przemysłu w latach 90. i brak dużych inwestycji gospodarczych. Miejscowa gospodarka nastawiona jest obecnie głównie na handel i usługi.

W Cieszynie funkcjonuje również folklorystyczny Zespół Pieśni i Tańca Ziemi Cieszyńskiej im. Janiny Marcinkowej, który ma na swoim koncie wiele osiągnięć, nie tylko w Polsce, ale także poza jej granicami (Czechy, Słowacja, Niemcy, Ukraina. Finlandia, Szwecja, Belgia, Francja, Węgry, Bułgaria, Rumunia, Grecja, Turcja, Włochy, Wielka Brytania, Macedonia i inne). W skład zespołu wchodzą: dorosła grupa taneczna, Dziecięcy Zespół Pieśni i Tańca, Chór Jubileuszowy, Kapela, Kapela młodzieżowa.

W Cieszynie znajduje się również Muzeum Drukarstwa, które zostało wpisane na Szlak Zabytków Techniki Województwa Śląskiego. Wizyta w muzeum przeniesie nas w dawne czasy, a wszystkie zaprezentowane maszyny drukarskie, urządzenia zecerskie i introligatorskie są nadal w pełni sprawne[51].

Przyroda

Cieszyn jest miastem z dużą ilością terenów zielonych 6,40 km² (23% powierzchni miasta), z czego lasy zajmują jedynie 2,06 km² (7% powierzchni). Tereny zurbanizowane, szczególnie okolice centrum miasta i pobocza dróg, są silnie zadrzewione. Na terenie Cieszyna znajduje się obecnie 47 pomników przyrody[52], skupiających łącznie 109 drzew 28 różnych gatunków i odmian. Ponadto na terenie miasta istnieją 3 florystyczne rezerwaty przyrody, których głównym zadaniem jest ochrona populacji cieszynianki wiosennej oraz naturalnych grądów:

Zwraca też uwagę ciekawa cieszyńska fauna, bowiem oprócz pospolitych na obszarach miejskich gatunków zwierząt można tu często spotkać sarny, jeże wschodnie i zające szaraki, które poprzez rezerwaty przyrody trafiają pomiędzy zabudowania centrum miasta. Ponadto na terenie miasta, głównie w rezerwatach, spotkać można borsuki i piżmaki, wiele rzadkich gatunków ptaków (np. czaple, pustułki, puszczyki), płazów (np. salamandry, rzekotki drzewne) oraz gadów (zaskrońce, czasem żmije zygzakowate).

Najgrubszy pomnik przyrody w Cieszynie to rosnący na ulicy Sportowej jesion wyniosły o obwodzie pnia 540 cm.[53]

Turystyka

Ulica Przykopa

Przez miejscowość przechodzą następujące trasy rowerowe:

Miasto wyznakowało w terenie 6 pieszych tras spacerowych[54]:

  • Ścieżka krajoznawcza - czerwona.svg czerwona śródmiejska trasa spacerowa
  • Ścieżka krajoznawcza - czerwona.svg czerwona trasa spacerowa krawędziowa
  • Ścieżka krajoznawcza - żółta.svg żółta trasa spacerowa widokowa
  • Ścieżka krajoznawcza - zielona.svg zielona trasa spacerowa rezerwatów
  • Ścieżka krajoznawcza - czarna.svg czarna trasa spacerowa Bobrecka
  • Ścieżka krajoznawcza - niebieska.svg niebieska trasa spacerowa osiedlowa

Transport

Transport drogowy

Droga ekspresowa S52 na terenie Cieszyna

Cieszyn jest położony na szlaku tranzytowym z południa na północ Europy, przy międzynarodowej drodze E75, ściślej: przy drodze ekspresowej S52. Na jego terenie do 21 grudnia 2007 znajdowały się trzy drogowe przejścia graniczne do Czech, przy czym Cieszyn-Boguszowice było największym przejściem drogowym na granicy polsko-czeskiej. Przejścia te zostały zlikwidowane na mocy Układu z Schengen. Innymi ważnymi drogami na terenie miasta jest droga wojewódzka nr 938 do Pawłowic, będąca najkrótszym połączeniem miasta z GOP i ROW oraz droga wojewódzka nr 944 do Bielska-Białej (tzw. "stara jedynka"). Drogi powiatowe prowadzą do Ustronia, Dębowca i Lesznej Górnej.

Sieć dróg miejskich jest dobrze rozwinięta, jednak na obszarze cieszyńskiej starówki istnieją znaczne ograniczenia w ruchu. Niewielka liczba miejsc parkingowych zmusiła władze do pobierania opłat za parkowanie w centrum miasta (strefa płatnego parkowania i system parkomatów).

Komunikacja autobusowa

Sieć pozamiejskiej komunikacji autobusowej jest w Cieszynie dobrze rozwinięta. Do końca maja 2012 duży dworzec autobusowy obsługiwał komunikację powiatową oraz wojewódzką. Połączenia obsługiwane były głównie przez spółkę PKS Cieszyn oraz PKS-y z innych miast (np. Kraków i Pszczyna). Ponadto w mieście działa kilku prywatnych przewoźników, m.in. WISPOL (od 30 czerwca 2012 Jaworzynka, Koniaków, Wisła Czarne, Wisła Malinka, Wisła Jawornik, Ustroń Zawodzie, Ustroń Równica), DAS II (od 1 września 2012 Jaworzynka, Koniaków), LINEA TRANS (Bielsko-Biała, Chybie, Brenna, Jastrzębie-Zdrój), TRANSBUS (Gliwice, Wrocław, Leszna Górna, Rudnik, Hażlach), BUS BROTHER (Katowice), Lajkonik Kraków. 28 kwietnia 2018 został otwarty odrestaurowany dworzec kolejowo-autobusowy.

Transport kolejowy

Dworzec kolejowo-autobusowy

Stacja kolejowa w Cieszynie została otwarta 1 lutego 1869, gdy doprowadzono do niej kolej Koszycko-Bogumińską[55]. Gdy w 1888 roku uruchomiono linię z Kojetína na Morawach, przez Cieszyn do Kalwarii Zebrzydowskiej (Kolej Miast Śląskich i Galicyjskich), Cieszyn stał się ważnym węzłem kolejowym na Śląsku Austriackim. Zbudowano wówczas niewielki przystanek kolejowy Cieszyn-Bobrówka z jednopiętrowym budynkiem z wiatą przystankową od strony jedynego peronu[56]. Przystanek obsługiwał wyłącznie lokalny ruch pasażerski, w założeniach miał spełniać funkcje pomocnicze w stosunku do głównego dworca w lewobrzeżnej części miasta. W 1909 roku władze miasta zdecydowały o wprowadzeniu tramwaju elektrycznego. Ten zaczął funkcjonować od 12 lutego 1911 i wozić pasażerów od dworca kolejowego przez most na Olzie na drugą stronę miasta[57]. Po podziale Śląska Cieszyńskiego 28 lipca 1920 roku stacja kolejowa znalazła się w Czechosłowacji. Po polskiej pozostał jedynie przystanek kolejowy Cieszyn-Bobrówka. Jako przejście graniczne ustanowiony został most kolejowy nad rzeką Olzą. Przystanek został rozbudowany do rangi stacji kolejowej. W 1929 rozpoczęto budowę linii Cieszyn – Zebrzydowice, która została otwarta 10 września 1934 roku[58]. W listopadzie 1938 roku stacja kolejowa po czechosłowackiej stronie została przyłączona tymczasowo do Polski. Pierwszy pociąg towarowy po II wojnie światowej dotarł do stacji 17 października 1945 roku, a regularne kursy na trasie do Bielska podjęto 19 października[59]. Używany po wojnie w ruchu osobowym wyłącznie w latach 1946–1951 odcinek Cieszyn – Český Těšín został zelektryfikowany w roku 1994[60]. 10 stycznia 2009 roku zawieszono przewozy pasażerskie między Cieszynem i Bielskiem, a 13 grudnia 2009 roku połączenia z Czeskim Cieszynem i kursowanie pociągów z Cieszyna do Katowic przez Goleszów[61]. W dalszych latach przewoźnik kolejowy Przewozy Regionalne bezzasadnie dążył do likwidacji połączeń kolejowych w Cieszynie[62][63]. Następowała dewastacja dworca kolejowego[64]. W dniu 15 lipca 2013 roku podpisano akt notarialny dzięki któremu dworzec został przekazany samorządowi w związku z planowaną budową centrum przesiadkowego[65]. Stacja jest wykorzystywana na linii S58 (Czechowice-Dziedzice – Cieszyn) spółki Koleje Śląskie[66] od dnia 9 grudnia 2012, kiedy spółka ta przejęła obsługę kierunku od Przewozów Regionalnych. 13 grudnia 2015 roku uruchomiono kursy lokalnych pociągów międzynarodowych z Cieszyna do Frýdka-Místka obsługiwanych przez České dráhy wagonem spalinowym[67].

Komunikacja miejska

Dworzec autobusowy i Solaris Urbino 9 LE electric na linii nr 40

Cieszyn posiada własną komunikację miejską, którą obsługuje firma budżetowa ZGK, w której skład wchodzi wydział transportu zbiorowego utrzymujący i prowadzący komunikację miejską. ZGK w Cieszynie Sp. z o.o. obsługuje obecnie 9 linii autobusowych (5 miejskich i 4 podmiejskie), łączących osiedla mieszkaniowe (os. Podgórze, os. Mały Jaworowy – tzw. os. ZOR, os. Liburnia, os. Bobrek Wschód, os. Bobrek Zachód, os. Piastowskie), peryferie miasta (Mnisztwo, Krasna, Kalembice, Przedmieście Frysztackie, Boguszowice, Marklowice) oraz częściowo sąsiednie miejscowości – Hażlach, Pogwizdów, Kaczyce i Gumna ze śródmieściem. Do 2003 komunikację w Cieszynie obsługiwała firma MZK w Cieszynie. Od 1 września 2008 ZGK ze względów ekonomicznych zmuszony został do likwidacji dwóch linii nr 4 i 20, które dublowały się z dwoma liniami na dużym odcinku trasy (linia 4 z linią 5 oraz linia 20 z linią 50). 3 września 2012 roku przywrócono dawną linię nr 2, zlikwidowaną 30 grudnia 2002 roku przez nieistniejący już MZK Cieszyn.

Szkoły

Szkoła Podstawowa Towarzystwa Ewangelickiego

Szkoły podstawowe

  • Szkoła Podstawowa nr 1 w Cieszynie – ul. Matejki 3
  • Szkoła Podstawowa nr 2 z oddziałami integracyjnymi w Cieszynie – ul. Chopina 37
  • Szkoła Podstawowa nr 3 z oddziałami integracyjnymi im. Janusza Korczaka w Cieszynie – ul. Hallera 8
  • Szkoła Podstawowa nr 4 – pl. Wolności 7a
  • Szkoła Podstawowa nr 5 – ul. Wojska Polskiego 1
  • Szkoła Podstawowa Alternatywna – ul. Czytelni Ludowej 4
  • Szkoła Podstawowa nr 6 – ul. Katowicka 68
  • Szkoła Podstawowa nr 7 – ul. Bielska 247
  • Szkoła Podstawowa Towarzystwa Ewangelickiego – pl. Kościelny 5
  • Katolicka Szkoła Podstawowa im. Świętej Rodziny – ul. Błogocka 19

Gimnazja

W związku z Reformą systemu oświaty z 2017 roku w dniu 1 września 2017 roku wszystkie gimnazja na terenie Polski stają się Szkołą Podstawową.

  • Gimnazjum nr 1 w Cieszynie – ul. Matejki 3, wchłonięte przez Szkołę Podstawową nr 1 w Cieszynie
  • Gimnazjum nr 2 z Oddziałami Integracyjnymi w Cieszynie im. Jana Kubisza – ul. Szymanowskiego 9, wchłonięte przez Szkołę Podstawową nr 2 w Cieszynie
  • Gimnazjum nr 3 z oddziałami integracyjnymi w Cieszynie – ul. Wojska Polskiego 3, przekształcone w Szkołę Podstawową nr 5 w Cieszynie
  • Gimnazjum Towarzystwa Ewangelickiego w Cieszynie – ul. Sienkiewicza 2, wygaszone w roku 2019
  • Katolickie Gimnazjum im. św. Melchiora Grodzieckiego w Cieszynie – pl. Dominikański 1, wchłonięte przez Katolicką Szkołę Podstawową im. św. Melchiora Grodzieckiego w Cieszynie

Szkoły ponadpodstawowe

Wydział Sztuki i Nauk o Edukacji Uniwersytetu Śląskiego

Szkoły wyższe

Szkoły artystyczne

Wspólnoty wyznaniowe

Kościół zielonoświątkowy

Na terenie miasta działalność religijną prowadzą następujące Kościoły i związki wyznaniowe:

Katolicyzm

  • parafia św. Łukasza Ewangelisty[69]

Protestantyzm

  • zbór „Nowe Życie” w Cieszynie[78]
  • zbór „Dom Na Skale” w Cieszynie[79]
  • zbór w Cieszynie[84]

Restoracjonizm

Sport

Członkowie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego Sokół w Cieszynie ze sztandarem podczas jubileuszu 40-lecia działalności w 1931.

Pierwsze sekcje sportowe powstały w Cieszynie już pod koniec XIX wieku. 24 października 1891 roku założone zostało Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Cieszynie, które propagowało gimnastykę oraz zdrowy, higieniczny styl życia. Organizacja funkcjonowała z inicjatywy lokalnych działaczy: dr Jana Michejdy, ks. Ignacego Świeżego, Adama Sikory, Antoniego Dyboskiego oraz Hilarego Filasiewicza[87]. Funkcjonowała do wybuchu II wojny światowej, po której została zdelegalizowana przez władze komunistyczne PRL, jej działalność została zakazana, a informacje o niej podlegały peerelowskiej cenzurze[88].

  • TS Mieszko Piast Cieszyn
  • MTP Delfin Cieszyn – Klub pływacki
  • Stowarzyszenie Promocji i Rozwoju Sportów Ekstremalnych
  • Cieszyński Klub Hokejowy (na lodzie) (CKH Cieszyn)
  • Cieszyński Klub Motorowy (CKM Cieszyn)
  • MOSiR Cieszyn – Klub Hokeja na trawie
  • Cieszyńskie Centrum Snowboardu (CCS Cieszyn)
  • Klub motocrossowy „Wiraż” Cieszyn
  • Automobilklub Cieszyński
  • Cieszyńska Szkoła Karate Kyokushin
  • Klub Sportowy „Shindo” Karate Shotokan
  • Klub Aikido Cieszyn
  • Sekcja Judo
  • Stowarzyszenie Koxy Footbag Team Cieszyn
  • Strefa Wolności – ścianka wspinaczkowa
  • Lodowisko
  • Sport Park „Pod Wałką”
  • Kąpielisko miejskie
  • Hala widowiskowo-sportowa im. Cieszyńskich Olimpijczyków
  • Korty tenisowe MOSiR Cieszyn
  • Basen Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie
  • Basen Szkoły Podstawowej Nr 4 w Cieszynie

W hali wielofunkcyjnej przy Alei Piastowskiej podczas IX Zimowego Europejskiego Festiwalu Młodzieży „Śląsk-Beskidy 2009” odbywały się zawody w łyżwiarstwie figurowym.

Honorowi obywatele Cieszyna

Janina Marcinkowa

Do honorowych obywateli Cieszyna należą[89]:

Miasta partnerskie

Miastami partnerskimi Cieszyna są obecnie (2018 r.)[91]:

Odznaczenia

Uwagi

  1. a b Data ta została błędnie wydedukowana (zmyślona) przez Eleazara Tilischa (1560-1612) i podana w najstarszej kronice cieszyńskiej z 1588 i odtąd powielana. Porównaj: Cieszyńskie jubileusze, czyli w jaki sposób kształtowała się legenda o początkach grodu nad Olzą, w Dzieje Cieszyna..., 2010, s. 15–24.
  2. Data lokacji Raciborza i Opola.

Przypisy

  1. Dzieje Cieszyna..., 2010, s. 55.
  2. a b c Raport o stanie gminy, w oparciu o dane GUS.
  3. Dla pojazdów zabytkowych, https://wptr.pl/index.php?dz=praktyka&pdz=numery&sekcja=zo&ps=S&powiat=417
  4. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r., „{{{czasopismo}}}”, Departament Metodologii, Standardów i Rejestrów, GUS, 2011, s. 17 [dostęp 2015-07-19].
  5. Dzieje Cieszyna..., 2010, s. 43.
  6. Dzieje Cieszyna..., 2010, s. 42.
  7. Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset. regioset.pl. [dostęp 2012-09-11].
  8. Dzieje Cieszyna, 2010, s. 138.
  9. Marcin Żerański: Cieszyn i Czeski Cieszyn – śladem tramwaju. Cieszyn: Pracownia na Pastwiskach, 2011, s. 22. ISBN 978-83-933109-0-6.
  10. Dzieje Cieszyna, 2010, s. 139.
  11. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online.
  12. H. Markgraf, J. W. Schulte, „Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis”, Breslau 1889.
  13. Detlef Haberland: Die „Silesiographia” und „Breslo-Graphia” von Nicolaus Henel von Hennenfeld. Arkadiusz Cencora, Diana Codogni-Łańcucka. Wrocław: Biblioteka Uniwersytecka we Wrocławiu, 2011, s. 181. ISBN 978-83-910595-2-4.
  14. a b c d Cieszyn w liczbach. Cieszyn - Dane demograficzne, Polska w liczbach [dostęp 2016-01-11] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  15. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2012 r. Stan w dniu 31 XII. GUS. [dostęp 2013-11-14]. (pol.).
  16. Dušan Třeštík, Powstanie Wielkich Moraw. Morawianie, Czesi i Europa Środkowa w latach 791–871, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2009, s. 116.
  17. Dzieje Cieszyna..., 2010, t. I, s. 148.
  18. Dzieje Cieszyna..., 2010, t. I, s. 197.
  19. Idzi Panic. Z badań nad osadami zanikłymi na Górnym Śląsku w średniowieczu. Uwagi w sprawie istnienia zaginionych wsi podcieszyńskich, Nageuuzi, Suenschizi, suburbium, Radouiza, Zasere, Clechemuje oraz Novosa. „Pamiętnik Cieszyński”, s. 29–37. Polskie Towarzystwo Historyczne Oddział w Cieszynie. ISSN 0137-558x. [dostęp 2012-12-31]. 
  20. Dzieje Cieszyna..., 2010, t. I, s. 149–153.
  21. Dzieje Cieszyna..., 2010, t. I, s. 198.
  22. Dzieje Cieszyna..., 2010, t. I, s. 278.
  23. Dzieje Cieszyna..., 2010, t. II, s. 78–81.
  24. Dzieje Cieszyna..., 2010, t. II, s. 83–86.
  25. a b c d e f g h i j k l m Mariusz Makowski, Szlak książąt cieszyńskich. Habsburgowie., Cieszyn: Biuro Promocji i Informacji. Urząd Miejski w Cieszynie, 2007, s. 14.
  26. Juliusz Roger 1863 ↓.
  27. a b Ciurlok 2018 ↓, s. 105.
  28. Ciurlok 2018 ↓, s. 106.
  29. Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.).
  30. a b Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912, s. 58–59. (niem.).
  31. Golec J., Bojda S., Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 1, Cieszyn 1993, s. 226.
  32. Jerzy Szczurek 1933 ↓.
  33. a b Dariusz Kiełb, Dlaczego doszło do podziału Cieszyna? – Histmag.org, 28 października 2014 [dostęp 2017-10-27].
  34. Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. Tom II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999, s. 26. ISBN 83-87424-77-3.
  35. Dlaczego doszło do podziału Cieszyna.
  36. „Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939- 1945” Sport i Turystyka 1988, ISBN 83-217-2709-3, s. 81.
  37. Wojciech Jankowski, Mały przewodnik po Polsce, Wydawnictwo Sport i Turystyk Warszawa 1983 ISBN 83-217-2329-2, s. 99–100.
  38. 11 czerwca 1945 r. Przeciwdziałanie czechosłowackiej agresji, nowahistoria.interia.pl, 11 czerwca 2015 [dostęp 2019-03-04] (pol.).
  39. Mariusz Nowik, Rocznica dziwnej wojny: 70 lat temu czeskie wojska weszły do Polski, polityka.pl, 10 czerwca 2015 [dostęp 2021-04-22] (pol.).
  40. Marcin Żerański: Śląsk Cieszyński. Od Bielska-Białej do Ostrawy. Cieszyn: Pracownia na pastwiskach, 2012, s. 39. ISBN 978-83-933109-3-7.
  41. a b I. Cicha, M. Makowski, P Grendziok (red.), Cieszyńskie wydarzenia XIX-XXI wieku, Ducatus Teschinensis, 2010, s. 20.
  42. Wstęp - Quick.Cms - szybki i prosty system zarządzania treścią [dostęp 2017-12-27] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-04].
  43. Relacje z imprez - 1200-lecie legendarnego założenia Cieszyna - oficjalny serwis. [dostęp 2017-12-27] [zarchiwizowane z adresu 2010-01-22].
  44. K. Nowak, Koncepcje rozwoju gospodarczego Cieszyna w okresie międzywojennym (1920-1939), w: Z badań nad dziejami politycznymi i społeczno-gospodarczymi Cieszyna od średniowiecza do czasów współczesnych, red. I. Panic, Cieszyn 2005, s. 95.
  45. Dz.U. z 1972 r. nr 50, poz. 325
  46. Planowane osiedle Bobrek, czyli „Wielki Cieszyn”. [w:] Stajnia Augiasza [on-line]. [dostęp 2017-03-06].
  47. UM w Cieszynie: Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Cieszyna. [w:] www.um.cieszyn.bip-gov.info.pl [on-line]. 2008-10-06. [dostęp 2010-12-07].
  48. Teatr im. Adama Mickiewicza w Cieszynie w portalu Teatralny.pl, teatralny.pl [dostęp 2016-04-25].
  49. http://www.cieszyn.pl/files/Szlakiem_Cieszynskiej_Moderny_PL[1].pdf
  50. Ówcześni działacze-patrioci pragnęli zapewne w ten sposób podkreślić swoją „przyjaźń” do Czechów. Dziś tablice te są dokumentem epoki, kiedy istniała państwowa przyjaźń polsko-czeska przy zamkniętej granicy i spontanicznym manifestowaniu wrogości między obydwoma narodami, czego namacalnym dowodem są wspomniane (historyczne już) tablice na zabytkach.
  51. Przeglad-Turystyczny, Atrakcje turystyczne Cieszyna polskiego, czeskiego i okolic, przeglad-turystyczny.pl [dostęp 2017-05-18] (pol.).
  52. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody. [dostęp 2019-03-24].
  53. Dorda A. Fiedor M. Kawecki S., Pomniki przyrody Cieszyna, 2019.
  54. Trasy spacerowe – Cieszyn.pl – serwis informacyjny.
  55. Marcin Żerański: Śląsk Cieszyński. Od Bielska-Białej do Ostrawy. Cieszyn: Pracownia na pastwiskach, 2012, s. 68. ISBN 978-83-933109-3-7.
  56. Koleje Śląska Cieszyńskiego: Stacja Cieszyn. [dostęp 2019-03-24].
  57. Żerański 2011 ↓, s. 31–33.
  58. Koleje Śląska Cieszyńskiego: Opis i historia linii 90 (Zebrzydowice – Cieszyn). [dostęp 2019-03-24].
  59. Koleje Śląska Cieszyńskiego: Stacja Cieszyn. [dostęp 2015-01-17].
  60. Koleje Śląska Cieszyńskiego: Wznowienie połączeń Cieszyn – Czeski Cieszyn.
  61. Koleje Śląska Cieszyńskiego: Most kolejowy na Olzie w Cieszynie.
  62. Koleje Śląska Cieszyńskiego: Koniec.
  63. Koleje Śląska Cieszyńskiego: To już jest koniec.
  64. Ewa Furtak: Polska w ruinie? Znaleźliśmy taką Polskę. W Cieszynie.
  65. Kurier Kolejowy: Samorząd Cieszyna przejmuje dworzec. kurier-kolejowy.pl. [dostęp 2015-01-17].
  66. Koleje Śląskie: Schemat linii komunikacyjnych. kolejeslaskie.com. [dostęp 2015-03-19].
  67. Koleje Śląska Cieszyńskiego: Cieszyński tramwaj: reaktywacja czyli inauguracja połączeń Czeski Cieszyn – Cieszyn wykonywanych przez Koleje Czeskie. [dostęp 2019-03-24].
  68. Akademia WSB w Cieszynie. oficjalna strona [dostęp 2019-05-18]
  69. Kontakt – korespondencja. cieszyn.kkn-poland.com.pl. [dostęp 2022-06-10].
  70. Świętej Elżbiety (Cieszyn). diecezja.bielsko.pl. [dostęp 2022-06-10].
  71. Świętego Jerzego (Cieszyn). diecezja.bielsko.pl. [dostęp 2022-06-10].
  72. Świętej Marii Magdaleny (Cieszyn). diecezja.bielsko.pl. [dostęp 2022-06-10].
  73. Imienia Najświętszej Marii Panny (Cieszyn – Bobrek). diecezja.bielsko.pl. [dostęp 2022-06-10].
  74. Najświętszego Serca Pana Jezusa (Cieszyn – Krasna). diecezja.bielsko.pl. [dostęp 2022-06-10].
  75. Narodzenia Świętego Jana Chrzciciela (Cieszyn – Mnisztwo). diecezja.bielsko.pl. [dostęp 2022-06-10].
  76. Opatrzności Bożej (Cieszyn – Pastwiska). diecezja.bielsko.pl. [dostęp 2022-06-10].
  77. Zbory. maranatha.pl. [dostęp 2022-06-10].
  78. Zbory. kbwch.pl. [dostęp 2022-06-10].
  79. Woj. śląskie. kchwe.pl. [dostęp 2022-06-10].
  80. Lokalizacje. kosciolchwaly.pl. [dostęp 2022-08-10].
  81. Kontakt. kosciolchwaly.cieszyn.pl. [dostęp 2022-08-10].
  82. Cieszyn. luteranie.pl. [dostęp 2022-06-10].
  83. Zbory. baptysci.pl. [dostęp 2022-06-10].
  84. Zbory Kościoła Wolnych Chrześcijan. kwch.org. [dostęp 2022-06-10].
  85. Kontakt. elimcieszyn.pl. [dostęp 2022-06-10].
  86. a b Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2018-10-11].
  87. Wincenty Ogrodziński 1937 ↓, s. 35.
  88. Tomasz Strzyżewski 2015 ↓.
  89. Honorowi obywatele Miasta – Cieszyn.pl – serwis informacyjny, cieszyn.pl [dostęp 2016-08-12].
  90. Tytuł „Honorowy Obywatel Miasta Cieszyna”, www.cieszyn.pl [dostęp 2021-09-29].
  91. Urząd Miejski w Cieszynie, Zespół ds. Informacji: Miasta Partnerskie. [w:] Cieszyn.pl – Serwis informacyjny [on-line]. [dostęp 2018-11-24]. (pol.).
  92. Wykaz miejscowości wyróżnionych odznaczeniami państwowymi. W: Urszula Lewandowska, Krystyna Malik: Przewodnik po Polsce. Warszawa: Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, 1991, s. 20. ISBN 83-217-2519-8. (pol.).

Bibliografia

  • Jerzy Ciurlok: O drukarzach, drukarniach i drukach śląskich. Mikołów, Katowice: Regionalny Instytut Kultury w Katowicach, 2018. ISBN 978-83-952024-1-4.
  • Dzieje Cieszyna od pradziejów do czasów współczesnych. Cieszyn: Książnica Cieszyńska, 2010. ISBN 978-83-927052-6-0.
  • Juliusz Roger: Pieśni Ludu Polskiego na Górnym Śląsku. Wrocław: Juliusz Roger, 1863.
  • Wincenty Ogrodziński: Dzieje Dzielnicy Śląskiej „Sokoła”. Katowice: TG Sokół w Katowicach, 1937.
  • Jerzy Szczurek: Z wielkich dni Śląska Cieszyńskiego. O milicjach ludowych w latach 1918–1920. Cieszyn: Nakładem Grupy Związku Powstańców Śląskich w Cieszynie, 1933.
  • Tomasz Strzyżewski: Wielka księga cenzury PRL w dokumentach. Warszawa: Prohibita, 2015, s. 223–224. ISBN 978-83-61344-70-4.

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Silesian Voivodeship location map2.svg
Autor: SANtosito, Licencja: CC BY-SA 4.0
Location map of en:Silesian Voivodeship with counties (powiats) and municipalities (gminas). Geographic limits of the map:
  • N: 51.1617 N
  • S: 49.2956 N
  • W: 17.8872 E
  • E: 20.0559 E
Flag of Finland.svg
Flaga Finlandii
Wikimedia Community Logo.svg
Logo społeczności Wikimedia. Proszę zauważyć, że w przeciwieństwie do większości logotypów związanych z ruchem Wikimedia, to logo nie jest zarejestrowane jako znak towarowy.
Piramida wieku Cieszyn.png
Autor: Polskawliczbach, Licencja: CC BY-SA 2.5 pl
Piramida wieku mieszkańców Cieszyna, 2014
Ścieżka krajoznawcza - czarna.svg
Autor: , Licencja: LGPL
Oznakowanie czarnej ścieżki krajoznawczej i przyrodniczej.
Uwaga! Oznaczenia ścieżek można łatwo wstawiać na polską Wikipedię przy pomocy szablonu – Szablon:Ścieżka.
Market Square, Cieszyn (I. Chambrez).jpg
Fragment akwareli ”Widok głównego Placu Książęcego miasta Cieszyna na Śląsku” autorstwa Ignáca Chambreza
Cieszyn - Silesian University - faculties in Cieszyn.jpg
Autor: commons:Schweppes / pl-wiki: Schweppes, Licencja: CC BY 3.0
Główny budynek powstał w 1911 roku jako siedziba Polskiego Męskiego Seminarium Nauczycielskiego, założonego przez Macierz Szkolną dla Księstwa Cieszyńskiego w 1904 roku. Obiekt wzniesiono na zakupionej w 1908 roku parceli należącej do Czempiela z Frysztatu. W 1971 roku wykorzystując tradycje Polskiego Seminarium Nauczycielskiego, utworzono Wyższe Studium Nauczycielskie jako Filię Uniwersytetu Śląskiego, która prowadziła edukację w zakresie filologii polskiej, historii, wychowania obywatelskiego, nauczania początkowego i wychowania muzycznego. W 1977 roku filia, zachowując swój dotychczasowy status, została przekształcona w Wydział Pedagogiczno-Artystyczny. Obecnie w Cieszynie znajduje się Wydział Artystyczny oraz Wydział Etnologii i Nauk o Edukacji.
Pałac Myśliwski Habsburgów w Cieszynie 1.JPG
(c) Photo: Hons084 / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0 pl
Cieszyn, Pałac Myśliwski Habsburgów, ob. Państwowa Szkoła Muzyczna, 1840 r.
Cieszyn plan.PNG
(c) Alex.stela z polskiej Wikipedii, CC BY-SA 2.5
Plan ogólny miasta Cieszyna. Aktualizacja: III.2006
Dworzec Cieszyn maj 2018 21.jpg
Autor: Abraham, Licencja: CC BY-SA 4.0
Dworzec autobusowo-kolejowy w Cieszynie, maj 2018.
Ścieżka krajoznawcza - żółta.svg
Oznakowanie żółtej ścieżki krajoznawczej i przyrodniczej.
Uwaga! Oznaczenia ścieżek można łatwo wstawiać na polską Wikipedię przy pomocy szablonu – Szablon:Ścieżka.
Pochód milicji.png
Autor: Jerzy Szczurek, Licencja: CC0
Milicja Polska Śląska Cie­szyńskiego - pochód w Cieszynie.
1863 Julius Roger Pieśni Ludu Polskiego na Górnym Śląsku.png
1863 Julius Roger "Pieśni Ludu Polskiego na Górnym Śląsku"
Cieszyn Gleboka.jpg
Autor: Bieniecki Piotr, Licencja: CC BY-SA 4.0
ul. Głęboka w Cieszynie fotografia od strony Wzgórza Zamkowego.
PIC 1-P-1065-7 Sokół polski w Cieszynie.jpg
Autor: Koncern Ilustrowany Kurier Codzienny - Archiwum Ilustracji, Licencja: CC0
Członkowie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego Sokół w Cieszynie podczas jubileuszu 40-lecia działalności 1931.
Piast Tower.jpg
(c) I, Ondřej Žváček, CC BY 2.5
Wieża Piastowska w Cieszynie (Województwo Śląskie, Polska).
Cieszyn 57.jpg
© Marek i Ewa Wojciechowscy / Trips over Poland, CC BY-SA 3.0
Jesus' Church (Church of Grace), Cieszyn (Poland)
Pomnik Gabrieli Thun Hohenstein.jpg
Autor: OverEndymionToDoniczka, Licencja: CC BY-SA 4.0
Pomnik " Dobrej Pani" Gabrieli Thun Hohenstein w Kończycach Wielkich, w gminie Hażlach
Szlak rowerowy żółty.svg
Żółty szlak rowerowy
Cieszyn 7311.jpg
Autor: User:Darwinek, Licencja: CC BY-SA 3.0
W zabytkowym budynku wzniesionym w 1989 roku zlokalizowano zbór Kościoła Zielonoświątkowego w Cieszynie.
Szlak rowerowy zielony.svg
Zielony szlak rowerowy
Cieszyn, dworzec autobusowy 04.jpg
Autor: Kamil Czaiński, Licencja: CC BY-SA 4.0
Bus station in Cieszyn, Poland
2012 Powiat cieszyński, Cieszyn, Rynek, Fontanna św. Floriana 02.jpg
(c) Photo: Marcin Konsek / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0
Fontanna św. Floriana na rynku. Cieszyn, województwo śląskie, Polska.
Joh David Schleuen, Das Fürstenthum Teschen panorama.jpg
17/18-to wieczna panorama Cieszyna (Joh David Schleuen)
Cieszyn County location map02.svg
Autor: SANtosito, Licencja: CC BY-SA 4.0
Location map of Cieszyn County with urbanized area highlighted. Geographic limits of the map:
  • N: 49.95 N
  • S: 49.50 N
  • W: 18.55 E
  • E: 19.03 E
Cieszyn 001 - Rynek.tif
Autor: SuperGlob, Licencja: CC BY-SA 4.0
Market Square with the Town Hall in Cieszyn
Powiat cieszyński - Cieszyn.png
Autor: D T G, Licencja: CC0
Cieszyn na mapie powiatu
Cieszyn merian.jpg
Cieszyn ok. 1640 roku - miedzioryt Meriana. Grafikę wykonano w końcowym okresie panowania Piastów cieszyńskich. Widok od strony dzisiejszego Czeskiego Cieszyna. Po lewej wyraźnie widoczne zabudowania zamkowe na Górze Zamkowej. Wyróżniają się też budynki kościołów (od lewej: św. Jerzego, parafialny, dominikański i św. Trójcy). Dobrze widoczne nieistniejące dziś mury miejskie z bramami (po prawej stronie Wyższa Brama z ówczesnym przedmieściem o tej samej nazwie).
Cieszyn ul. Przykopa.jpg
Autor: Subjectiveart, Licencja: CC BY-SA 4.0
Cieszyn ul. Przykopa
Ścieżka krajoznawcza - zielona.svg
Oznakowanie zielonej ścieżki krajoznawczej i przyrodniczej.
Uwaga! Oznaczenia ścieżek można łatwo wstawiać na polską Wikipedię przy pomocy szablonu – Szablon:Ścieżka.
Janina Marcinkowa-żywotek-haft-Cieszyn.jpg
Autor: Anii2021, Licencja: CC BY-SA 4.0
Zdjęcie z archiwum rodzinnego przedstawia Janina Marcinkową - etnograf, choreograf haftującą złotą nicią żywotek, część stroju Cieszyńskiego.
Szlak rowerowy czerwony.svg
Czerwony szlak rowerowy
Ścieżka krajoznawcza - niebieska.svg
Oznakowanie niebieskiej ścieżki krajoznawczej i przyrodniczej.
Uwaga! Oznaczenia ścieżek można łatwo wstawiać na polską Wikipedię przy pomocy szablonu – Szablon:Ścieżka.
Cieszyn Teschen 1738.jpg
Cieszyn - miasto powiatowe w województwie śląskim. W VIII–IX w. osada słow.; gród w IX w., wzmiankowany 1158 jako kasztelania; prawa miejskie przed 1284; 1291–1653 stol. księstwa piastowskiego; od 1291 pod panowaniem Czech, dzielił losy polit. Śląska Cieszyńskiego; w XVI w. ośr. rzemieślniczo-handl., centrum reformacji; w XIX w. ośr. polskości (m.in. czasopisma, towarzystwa i organizacje pol., gimnazjum pol.); 26 I 1919 zajęty przez Czechy; 1920 podzielony granicą pol.-czes na 2. miasta; w październiku 1938 czeskiej część Cieszyna wraz z Zaolziem przyłączona do Polski; 1945 przywrócono podział Cieszyna na polski i czeski.
Ścieżka krajoznawcza - czerwona.svg
Autor: Grzegorz Wysocki, Licencja: GPL
Oznakowanie czerwonej ścieżki krajoznawczej i przyrodniczej.
Uwaga! Oznaczenia ścieżek można łatwo wstawiać na polską Wikipedię przy pomocy szablonu – Szablon:Ścieżka.
Jakub Alt W Cieszynie 1840.png
W Cieszynie
title QS:P1476,pl:"W Cieszynie"
label QS:Lpl,"W Cieszynie"
Wymarsz Legionu Śląskiego z Cieszyna 1914.jpeg
Wymarsz oddziału Legionu Śląskiego z Cieszyna 30 września 1914 roku.
Wejście wojsk polskich do Cieszyna (1938).jpg
Wejście wojsk polskich do Cieszyna. Na zdjęciu widoczne tankietki TK-3 i TKS
Teschen-1900.jpg
Kartka pocztowa z Cieszyna (Śląsk Cieszyński) z roku 1900
Szkoła ewangelicka w Cieszynie.jpg
Szkoła podstawowa Towarzystwa Ewangelickiego w Cieszynie, dawne gimnazjum ewangelickie.
S1-cieszyn-pl.jpg
Autor: Maciej Dembiniok, Licencja: CC-BY-SA-3.0
Droga ekspresowa S52 w okolicach Cieszyna, widok w kierunku przejścia granicznego z Republiką Czeską w Boguszowicach.
Grenzpfosten-Kreuz (Prehoryle-Polen) Teschen.JPG
Autor: Gliwi, Licencja: CC BY-SA 3.0
Inschrift an einem Wegkreuz aus einem alten Grenzpfosten in Prehoryłe an der Polnisch-Ukrainischen Grenze.
Cieszyn sw Marii Magdaleny od pd wsch.jpg
Autor: Pko, Licencja: CC BY-SA 2.5
Kościół pod wezwaniem Świętej Marii Magdaleny został wzniesiony w trzynastym wieku dzięki wstawiennictwu książąt piastowskich. Wejście ozdobione jest wczesnogotyckim ostrołukowym portalem. Świątynia została zbudowana na planie krzyża łacińskiego z wydłużonym prezbiterium i krótką nawą połączoną z dwukondygnacyjnym chórem muzycznym. Od północy do nawy przylegają dwie kaplice. W pierwszej zlokalizowano ostrołukowy portal gotycki umieszczony nad wejściem oraz barokowy ołtarz. Natomiast w drugiej kaplicy zlokalizowano duży barokowy krucyfiks. Wnętrze kościoła zdobi późnobarokowy ołtarz główny. Dekoracja jest utrzymana w stylu późnego baroku. W osi nawy poprzecznej wisi kryształowy żyrandol. W uskokach transeptu zachowały się gotyckie służki z rzeźbami figuralnymi.
Państwowa Szkoła Muzyczna im. Ignacego Paderewskiego w Cieszynie 01.jpg
Autor: MaciekorazKROPKA, Licencja: CC BY-SA 4.0
Państwowa Szkoła Muzyczna im. Ignacego Paderewskiego w Cieszynie znajdująca się na wzgórzu zamkowym w budynku dawnego pałacu Habsburgów
Cieszyn, gęstość zaludnienia.png
Autor: D T G, Licencja: CC0
Gęstość zaludnienia jednostek urbanistycznych Cieszyna w 1997
 
0-99
 
100-499
 
500-1999
 
2000-4999
 
5000+
Cieszyn.png
Autor: Kamil Kubica, Licencja: CC BY-SA 4.0
Cieszyn