Corneliu Vadim Tudor
![]() Corneliu Vadim Tudor (2014) | |
Data i miejsce urodzenia | 28 listopada 1949 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 14 września 2015 |
Zawód, zajęcie | polityk, dziennikarz |
Partia | |
Odznaczenia | |
![]() |
Corneliu Vadim Tudor (ur. 28 listopada 1949 w Bukareszcie, zm. 14 września 2015 tamże[1]) – rumuński dziennikarz i polityk, współzałożyciel i długoletni lider Partii Wielkiej Rumunii, parlamentarzysta krajowy, poseł do Parlamentu Europejskiego VII kadencji.
Życiorys
Pochodził z rodziny robotniczej. Jego ojciec Ilie pracował jako krawiec; był wyznawcą baptyzmu, który przeszedł na prawosławie. W 1971 ukończył studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Bukareszteńskiego, pisząc pracę dyplomową z zakresu socjologii religii. Służbę wojskową odbył w 1975 w szkole oficerów rezerwy w Bukareszcie. W latach 1978–1979 studiował w Wiedniu. Od 1968 pracował jako dziennikarz, wydawca i poeta. Wydawał pismo „România Liberă” i współtworzył agencję prasową Agerpress. W 2003 na wydziale historii Universitatea din Craiova obronił doktorat. Był autorem tomików poezji i komentarzy politycznych.
Karierę polityczną rozpoczął w latach 90. W czerwcu 1990 wraz z pisarzem Eugenem Barbu założył pismo „România Mare”. W 1992 uzyskał mandat senatora. W Senacie zasiadał nieprzerwanie do 2008, od 2004 pełnił funkcję jego wiceprzewodniczącego. Od czasu założenia w 1991 stał na czele Partii Wielkiej Rumunii[2], określonej jako skrajnie prawicowa, prezentująca retorykę nacjonalistyczną, antyżydowską i antywęgierską[3]. W lipcu 2013 został pozbawiony funkcji przewodniczącego i usunięty z partii. Corneliu Vadim Tudor zaskarżył podjętą decyzję do sądu, który uznał ją za bezprawną[4].
W 1996 Corneliu Vadim Tudor po raz pierwszy startował w wyborach na prezydenta Rumunii, zdobywając 3,6% głosów. Cztery lata później poparło go 27% głosujących, co pozwoliło mu przejść do drugiej rundy wyborów, w której przegrał z postkomunistą Ionem Iliescu. Porażkę tę określił jako „największe fałszerstwo w dziejach” i „zwycięstwo Antychrysta”[5]. W czasie kampanii wyborczej postulował wprowadzenie w Rumunii „dyktatury prawa”, co miało oznaczać m.in. deportacje ludzi, prowadzących „działalność antyrumuńską”, przywrócenie kary śmierci w określonych wypadkach, wychowywanie młodzieży na „narodowych placach budów”, renacjonalizację kopalni, finansowanie rolnictwa przez państwo. Starając się o urząd prezydencki po raz trzeci w 2004, zdobył 12,57% głosów.
W maju 2009 ogłosił swój start w wyborach prezydenckich w listopadzie tego samego roku[6]. Zajął w nich 4. miejsce, zdobywając 540 380 głosów (5,56% poparcia wśród głosujących)[7].
Wcześniej w tym samym roku uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego VII kadencji. Pozostał deputowanym niezrzeszonym, został członkiem Komisji Kultury i Edukacji. Zakończył kadencję w 2014, w tym samym roku ponownie ubiegał się o prezydenturę, przegrywając w pierwszej turze z wynikiem 3,68% głosów.
Był żonaty, miał dwoje dzieci. Zmarł na atak serca.
Odznaczenia
- Kawaler Orderu Gwiazdy Rumunii – 2004[8]
Przypisy
- ↑ Alison Mutler: Corneliu Vadim Tudor, ultranationalist Romanian poet and politician, dies at 65. washingtonpost.com, 14 września 2015. [dostęp 2015-09-15]. (ang.).
- ↑ Leaders of Romania. terra.es. [dostęp 2011-03-23]. (ang.).
- ↑ Donald G. McNeill Jr.: Romanian Ex-President Winning, but Runoff Is Expected. nytimes.com, 27 listopada 2000. [dostęp 2011-03-22]. (ang.).
- ↑ Crişan Andreescu: Vadim Tudor rămâne președintele PRM. CV Tudor, către Funar: Minți ca un porc. dcnews.ro, 28 listopada 2013. [dostęp 2014-05-20]. (rum.).
- ↑ Donald G. McNeill Jr.: Former Chief Of Romania Retakes Office Over Rightist. nytimes.com, 11 grudnia 2000. [dostęp 2011-03-22]. (ang.).
- ↑ Romania's Antonescu, Tudor join presidential race. setimes.com, 11 maja 2009. [dostęp 2011-03-23]. (ang.).
- ↑ Situatia Vorturilor Valabil Exprimate Presidentele Romaniei. bec2009p.ro, 24 listopada 2009. [dostęp 2011-03-23]. (rum.).
- ↑ Persoane Decorate. canord.presidency.ro. [dostęp 2019-02-20]. (rum.).
Bibliografia
- Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2011-03-22].
Media użyte na tej stronie
Baretka: Order Gwiazdy Rumunii (model 1999) – Kawaler – Rumunia.
Autor:
- original video: Naţional News
- screenshot: Ionutzmovie
Corneliu Vadim Tudor după depunerea candidaturii la Președenție în 2014. The video was published on the official YouTube Channel, under a CC license.