Czesław Okińczyc
| ||
Data i miejsce urodzenia | 13 września 1955 Wilno | |
Poseł na Sejm Republiki Litewskiej kadencji 1990–1992 | ||
Okres | od marca 1990 do listopada 1992 | |
Przynależność polityczna | Związek Polaków na Litwie | |
Odznaczenia | ||
Czesław Okińczyc, lit. Česlav Okinčic (ur. 13 września 1955 w Wilnie) – litewski prawnik narodowości polskiej, adwokat, poseł na Sejm (1990–1992).
Życiorys
W latach 1973–1975 odbył służbę wojskową. Następnie przez dwa lata pracował w fabryce „Žalgiris”. Po ukończeniu studiów na Wydziale Prawa Wileńskiego Uniwersytetu Państwowego w 1982 rozpoczął pracę jako adwokat w wileńskiej Kancelarii Adwokackiej nr 1.
W 1988 zaangażował się w działalność Sąjūdisu, a rok później został wybrany na przewodniczącego wileńskiego zarządu Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego Polaków na Litwie. W 1990 współtworzył Związek Polaków na Litwie.
W lutym 1990 został w Wilnie wybrany posłem do Rady Najwyższej Litewskiej SRR, przekształconej w Sejm. 11 marca 1990 jako jeden z trzech Polaków złożył swój podpis pod Aktem Przywrócenia Państwa Litewskiego. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego sejmowej komisji spraw zagranicznych. W wyborach w 1992 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z ramienia Litewskiej Partii Socjaldemokratycznej.
W 1992 założył w Wilnie Radio „Znad Wilii” nadające w języku polskim. Objął funkcję prezesa rozgłośni. Od 1996 pracował w kancelarii adwokackiej „Aničas, Okinčic ir partneriai”. Od 1998 pełnił funkcję doradcy prezydenta Valdasa Adamkusa ds. mniejszości narodowych, później podobną tematyką zajmował się w kancelarii prezydenta Rolandasa Paksasa. Od 2005 był partnerem w kancelarii „Sutkienė, Pilkauskas ir partneriai”, a od 2010 w kancelarii „Tark Grunte Sutkiene”. W 2006 został doradcą premiera Litwy ds. mniejszości narodowych.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (Polska, 1996)[1]
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (Polska, 1999)[2]
- Krzyż Komandorski Orderu Wielkiego Księcia Gedymina (Litwa, 2000)[3]
- Medal Niepodległości Litwy (Litwa, 2000)[3]
- Medal Polonia Mater Nostra Est (Polska, 2003)
- Złota odznaka honorowa „Za zasługi” Departamentu Mniejszości Narodowych (Litwa, 2007)[4]
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (Polska, 2013)[5][6]
Przypisy
- ↑ M.P. z 1996 r. nr 66, poz. 611
- ↑ M.P. z 1999 r. nr 22, poz. 314
- ↑ a b Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). lrp.lt. [dostęp 2021-03-11].
- ↑ Wydarzenia. senat.gov.pl, 9 czerwca 2007. [dostęp 2018-03-03].
- ↑ Wysokie odznaczenia państwowe RP dla zespołu Radia Znad Wilii. zw.lt, 3 maja 2013. [dostęp 2013-05-03].
- ↑ M.P. z 2013 r. poz. 518
Bibliografia
- Nota biograficzna na stronie Sejmu Republiki Litewskiej (lit.). [dostęp 2013-05-03].
- Nota biograficzna na stronie kancelarii „Tark Grunte Sutkiene” (lit.). [dostęp 2013-05-03].
Media użyte na tej stronie
Baretka Komandorskiego Krzyża Orderu Wielkiego Księcia Giedymina
Autor: KarlHeintz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Baretka Krzyża Komandorskiego z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej
Autor: MEDIA WNET, Licencja: CC BY-SA 2.0
Czesław Okińczyc – polityk, adwokat, szef Radia z nad Willi
Autor: KarlHeintz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Baretka Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej
Baretka: Medal Niepodległości Litwy.