Diecezja warszawsko-chełmska
| ||
Sobór w Warszawie | ||
Państwo | ![]() | |
Siedziba | Warszawa | |
Data powołania | 1922 | |
Data zamknięcia | 1940 | |
Wyznanie | prawosławne | |
Kościół | Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny | |
Sobór metropolitalny | św. Marii Magdaleny w Warszawie | |
Biskup diecezjalny | ostatni: metropolita warszawski i całej Polski Dionizy (Waledyński) | |
Dane statystyczne (1922) | ||
Liczba wiernych | 215 021 | |
Liczba kapłanów | 73 | |
Liczba dekanatów | 7 | |
Liczba parafii | 53 | |
Liczba klasztorów | 2 | |
Powierzchnia | 231 585 km² |
Diecezja warszawsko-chełmska – działająca w latach 1922–1940 jednostka podziału administracyjnego Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, z siedzibą w Warszawie.
Przed 1918 Warszawa była siedzibą prawosławnej eparchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Powstanie diecezji warszawskiej było wynikiem reorganizacji jej granic w związku z powstaniem niepodległego państwa polskiego[1]. Terytorialnie była to największa z pięciu przedwojennych diecezji PAKP, zajmująca powierzchnię 231 585 kilometrów kwadratowych, czyli obszar województw: kieleckiego, krakowskiego, lubelskiego, lwowskiego, łódzkiego, pomorskiego, poznańskiego, stanisławowskiego, śląskiego, tarnopolskiego, warszawskiego oraz miasta Warszawy[1]. Według danych z 1922, diecezja dzieliła się na siedem dekanatów i obejmowała 53 etatowe parafie oraz 11 placówek filialnych[1]. Były one obsługiwane przez 73 kapłanów[1]. Władze cerkiewne szacowały liczbę wiernych na obszarze diecezji na 215 021 osób[1].
Diecezja działała w opisanym kształcie do II wojny światowej. Po agresji hitlerowskiej na Polskę i utworzeniu Generalnego Gubernatorstwa została zreorganizowana jako diecezja warszawsko-radomska Autokefalicznego Kościoła w Generalnej Guberni[2].
Przypisy
- ↑ a b c d e A. Mironowicz: Kościół prawosławny na ziemiach polskich w XIX i XX wieku. Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2001, s. 99. ISBN 83-7431-046-4.
- ↑ A. Mironowicz: Kościół prawosławny na ziemiach polskich w XIX i XX wieku. Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, 2001, s. 203. ISBN 83-7431-046-4.
|
Media użyte na tej stronie
Autor:
- File:Diecezje Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego 2014.svg: Kirsan
- derivative work: Krzysztof Maria Różański (Upior polnocy)
Podział administracyjny Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (stan na rok 2014); opracowano na podstawie Mapa prawosławnej diecezji lubelsko-chełmskiej, Lubelski Instytut Kultury Prawosławnej 2014, ISBN 978-83-938799-1-5, zaktualizowana nazwa diecezji przemysko-nowosądeckiej, od 2016 przemysko-gorlickiej
Autor: Mix321, Licencja: CC BY-SA 4.0
Dioceses of Polish Orthodox Church in interwar period.
Autor: Loraine, Licencja: CC BY-SA 4.0
Sobór św. Marii Magdaleny w warszawie