Dimityr Miłanow
Pełne imię i nazwisko | Dimityr Miłanow Stojanow | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia | 18 października 1928 Sofia | ||||||||||
Data i miejsce śmierci | 1995 Sofia | ||||||||||
Wzrost | 172 cm | ||||||||||
Pozycja | skrzydłowy, napastnik | ||||||||||
Kariera seniorska | |||||||||||
| |||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||
| |||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||
| |||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||
|
Dimityr Miłanow Stojanow (bułg. Димитър Миланов Стоянов, ur. 18 października 1928 w Sofii, zm. 1995 tamże) – bułgarski piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, reprezentant Bułgarii w latach 1948–1959, brązowy medalista igrzysk olimpijskich 1956, trener piłkarski.
Podczas kariery piłkarskiej nosił przydomek Piżo (bułg. Пижо), pochodzący od imienia bohatera bułgarskiej legendy ludowej[1]. Rozegrał 39 spotkań w reprezentacji Bułgarii, dla której zdobył 19 bramek i wywalczył z nią brązowy medal igrzysk olimpijskich. Zaliczany do grona legendarnego pokolenia piłkarzy CSKA Sofia z lat 50. XX wieku[2][3][4].
Kariera klubowa
Grę w piłkę nożną rozpoczął w 1946 roku w drużynie Botew Sofia[5]. W latach 1947–1948 występował w Septemwri Sofia[5]. W 1948 roku został zawodnikiem Septemwri Pri CDW Sofia, z którym rozpoczął występy w nowo utworzonej Republikanskiej Futbołnej Diwiziji[5][6]. W ciągu 12 kolejnych lat wywalczył z tym klubem 10 tytułów mistrzowskich oraz trzykrotnie zdobył Puchar Bułgarii (wówczas pod nazwą Puchar Armii Sowieckiej)[6]. W trzech meczach finałowych Pucharu Bułgarii (1951, 1954, 1955) strzelił łącznie 6 goli, w tym uzyskał hat trick w spotkaniu przeciwko Spartakowi Płowdiw (5:2)[7]. W sezonach 1948/49 oraz 1951 zdobył tytuł króla strzelców bułgarskiej ekstraklasy[6].
W 1956 roku zadebiutował w europejskich pucharach, kiedy to wystąpił z CDNA Sofia w Pucharze Mistrzów[8]. Był to zarazem debiut bułgarskiego klubu w oficjalnych rozgrywkach międzynarodowych pod egidą UEFA[8][9]. W edycji 1956/57 zdobył on dwie bramki, obie w wygranym 8:1 spotkaniu I rundy przeciwko FC Dinamo Bukareszt[9][10]. W kolejnym etapie jego zespół uległ w dwumeczu FK Crvena zvezda (1:3 i 2:1) i odpadł z rywalizacji[9]. Po sezonie 1959/60 Miłanow odszedł z CDNA i zakończył karierę.
Kariera reprezentacyjna
29 sierpnia 1948 zadebiutował w reprezentacji Bułgarii w wygranym 1:0 towarzyskim meczu przeciwko Czechosłowacji w Sofii. We wrześniu 1949 roku w spotkaniu z tym samym rywalem (3:1) zdobył pierwszą bramkę w drużynie narodowej. W 1952 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Helsinkach, na których Bułgaria odpadła w rundzie wstępnej, przegrywając po dogrywce z ZSRR[11]. Na kolejnym turnieju olimpijskim w Melbourne wywalczył ze swoją reprezentacją brązowy medal, pokonując w meczu o 3. miejsce 3:0 Indie[11][12]. Z czterema bramkami został wespół z dwoma innymi zawodnikami królem strzelców rozgrywek[12]. Ogółem w latach 1948–1959 rozegrał w zespole narodowym 39 spotkań i zdobył 19 goli[13].
Bramki w reprezentacji
Kariera trenerska
Jako szkoleniowiec prowadził kluby Marek Dupnica (12. miejsce w A RFG 1965/66)[14] oraz Hebar Pazardżik (9. miejsce w grupie południowej B RFG 1971/72)[5].
Sukcesy
Zespołowe
- Bułgaria
- brązowy medal igrzysk olimpijskich: 1956
- CSKA Sofia
- mistrzostwo Bułgarii: 1948, 1951, 1952, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1958/59, 1959/60
- Puchar Bułgarii: 1951, 1954, 1955
Indywidualne
- król strzelców A RFG: 1948/49 (11 goli), 1951 (13 goli)
- król strzelców igrzysk olimpijskich: 1956 (4 gole)
Odznaczenia
- Zasłużony Mistrz Sportu: 1960
Przypisy
- ↑ Из архивите на националния: първи отстранен Еврогранд (bułg.). cska1948.bg. [dostęp 2019-01-17].
- ↑ Избраха Стоичков за най-великата осмица в ЦСКА (bułg.). gol.bg. [dostęp 2019-01-17].
- ↑ Историята на българския футбол щеше да е по-бледа без д-р Стефан Божков (bułg.). 24chasa.bg. [dostęp 2019-01-17].
- ↑ 68 години ЦСКА! (bułg.). corner.dir.bg. [dostęp 2019-01-17].
- ↑ a b c d Димитър Миланов - Кариера в клуба (bułg.). fccska.com. [dostęp 2019-01-18].
- ↑ a b c Димитър Миланов (bułg.). hebarfc.com. [dostęp 2019-01-16].
- ↑ Рефер си играе на финала на „тука има, тука нема гол“ (bułg.). temasport.com. [dostęp 2019-01-22].
- ↑ a b Преди точно 60 години ЦСКА ето така стъпи гръмовно в Европа! (bułg.). 7dnicska.bg. [dostęp 2019-01-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-27)].
- ↑ a b c Ето я първата победа на български шампион в Европа (bułg.). blitz.bg. [dostęp 2019-01-18].
- ↑ 1st leg: CSKA Sofia 8-1 Dinamo Bucureşti (ang.). uefa.com. [dostęp 2019-01-17].
- ↑ a b Пижо нямаше мач без гол (bułg.). blitz.bg. [dostęp 2019-01-17].
- ↑ a b Games of the XVI. Olympiad (ang.). rsssf.com. [dostęp 2019-01-17].
- ↑ Bulgaria - Record International Players (ang.). rsssf.com. [dostęp 2019-03-07].
- ↑ Марек не изпада заради хванат румънски рефер (bułg.). topsport.bg. [dostęp 2019-01-20].
Uwagi
- ↑ W 1948 jako Septemwri Pri CDW Sofia, w latach 1948–1949 jako CDNW Sofia, w 1950 jako Narodna Wojska Sofia, w 1951 jako CDNW Sofia, w 1952 jako CDNA Sofia, w 1953 jako Sofijski Garnizon Sofia, od 1954 jako CDNA Sofia
Linki zewnętrzne
- Dimityr Miłanow w bazie EU-Football.info (ang.)
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Football. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Autor: Scroch, Licencja: CC BY-SA 4.0
National Flag of the People's Republic of Bulgaria (1948-1967). Tha flag has got the coat-of-arms from 1948
Flag of Romania (24 September 1952 - 21 August 1965)
Construction sheet of the Flag of Romania as depicted in Decree nr. 972 from 5 November 1968.
- l = 2/3 × L
- C = 1/3 × L
- S = 2/5 × l
The Flag of India. The colours are saffron, white and green. The navy blue wheel in the center of the flag has a diameter approximately the width of the white band and is called Ashoka's Dharma Chakra, with 24 spokes (after Ashoka, the Great). Each spoke depicts one hour of the day, portraying the prevalence of righteousness all 24 hours of it.
the "Arab Liberation" flag associated with the Egyptian officers' coup of 1952, used as the flag of Egypt from 1952 to 1958. Note: For some purposes the flag of a white crescent and three stars on green was still used until 1958.
Flag of Romania (24 September 1952 - 21 August 1965)
Construction sheet of the Flag of Romania as depicted in Decree nr. 972 from 5 November 1968.
- l = 2/3 × L
- C = 1/3 × L
- S = 2/5 × l
Autor: Scroch, Licencja: CC BY-SA 4.0
National Flag of the People's Republic of Bulgaria (1948-1967). Tha flag has got the coat-of-arms from 1948
Flag of Hungary from mid/late 1946 to 20 August 1949 and from 12 November 1956 to 23 May 1957.