Dmitrij Jaroszenko

Dmitrij Jaroszenko
Ilustracja
Jaroszenko na MŚ 2008
Data i miejsce urodzenia4 listopada 1976[1]
Makarow, ZSRR
KlubDynamo Nowosybirsk
Wzrost182 cm
Debiut w PŚ12.03.1999, Oslo
(66. miejsce – sprint)
Pierwsze punkty w PŚ17.03.2005, Chanty-Mansyjsk (22. miejsce – b.pościgowy)
Pierwsze podium w PŚ2.12.2006, Östersund
(2. miejsce – sprint)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Rosja
Mistrzostwa świata
złotoAnterselva 2007sztafeta
złotoÖstersund 2008sztafeta
brązÖstersund 2008sztafeta
Mistrzostwa Europy
złotoNowosybirsk 2005sztafeta
srebroMińsk 2004b. indywidualny
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2007/2008
Puchar Świata (Bieg pościgowy)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2006/2007
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2007/2008
Puchar Świata (Sprint)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2007/2008
Puchar Świata (Bieg masowy)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
2007/2008
Strona internetowa

Dmitrij Władimirowicz Jaroszenko (ros. Дмитрий Владимирович Ярошенко; ur. 4 listopada 1976 w Makarowie) – rosyjski biathlonista, dwukrotny złoty medalista mistrzostw świata w sztafecie oraz złoty medalista mistrzostw Europy w sztafecie. Zdobywca Małej Kryształowej Kuli za wygranie klasyfikacji biegu pościgowego w sezonie 2006/2007. Zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 2007/2008. Dziesięciokrotnie stawał na podium zawodów Pucharu Świata.

Życie prywatne

Rodzice Jaroszenki byli lekarzami: ojciec – Władimir Wasiljewicz zajmował się chirurgią, zaś matka – Walentina Michajłowna była internistką. Rok po urodzeniu Dmitrij wraz z rodzicami przeprowadził się na Kamczatkę do miasta Jelizowo[1].

Jaroszenko z zawodu jest żołnierzem[2]. W 2000 roku ukończył Dalekowschodnią Akademię Kultury Fizycznej, a siedem lat później Ugra State University[3]. Jego żoną jest rosyjska biathlonistka Marina Jaroszenko (nazwisko rodowe Borczukowa), wicemistrzyni świata w biathlonie letnim[4]. 16 stycznia 2009 urodził im się syn Jarosław[5]. Mieszka w Nowosybirsku[6].

Kariera

Dmitrij Jaroszenko zainteresował się biathlonem w wieku jedenastu lat dzięki koledze, który namówił go na wyjazd narciarski połączony ze strzelaniem z broni[7]. Dmitrijowi bardzo spodobał się ten pomysł i kilka dni później zaczął się starać o przyjęcie do klubu sportowego okręgowej sekcji biathlonowej. W 1987 został przyjęty i zaczął trenować biathlon wyczynowo[1].

Jaroszenko osiągał bardzo dobre wyniki w swoim okręgu, ale dyscyplina ta nie była zbyt popularna na Kamczatce, gdzie mieszkał[1]. Aby szybciej się rozwijać, potrzebował startów w zawodach wyższego szczebla, co było nierozerwalnie związane z przeprowadzką. W 1998 przeniósł się do Nowosybirska i zaczął startować na różnych krajowych zawodach[7]. W 1999 dostał się do drugiej reprezentacji Rosji, jednak zaistniałe problemy finansowe przeszkodziły mu w startach w reprezentacji, a co za tym idzie również w zawodach Pucharu Świata.

Mistrzostwa Europy 2004 i 2005

Ceremonia wręczenia medali sztafetom mieszanym

W 2002 ówczesny trener Jaroszenki Walerij Zakarow zgłosił podopiecznego do udziału w zawodach w barwach Chanty-Mansyjska. W 2003 po raz pierwszy wystąpił na międzynarodowej imprezie. Były to mistrzostwa Europy w Forni Avorti (Włochy). Udział w tych mistrzostwach nie był jednak dla Jaroszenki pomyślny. Zajął trzydzieste trzecie miejsce w sprincie oraz trzydzieste ósme w biegu pościgowym. Rok później, na mistrzostwach Europy w Mińsku zdobył swój pierwszy medal na poważnych zawodach[8]. Zajął drugie miejsce w biegu indywidualnym, tracąc jedynie 12 sekund do Tomasza Sikory. Kolejna impreza tego cyklu - Mistrzostwa Europy w Biathlonie 2005 odbyły się w „jego” miejscowości – Nowosybirsku. Zajął tam siódme i szóste miejsca indywidualnie oraz wywalczył złoto w sztafecie. Na ostatniej zmianie musiał odrobić straty do reprezentacji Ukrainy, rywalizując ze swoim serdecznym kolegą Ołeksandrem Biłanenką[8]. Na mistrzostwach Europy wystąpił jeszcze raz, w Lagdorf-Arbeesee 2006, nie odnosząc jednak większych sukcesów. W sezonie 2005/2006 zdobył Puchar Europy[8], co zagwarantowało mu miejsce w podstawowym składzie Rosji.

Puchar Świata 1999–2006

Pierwszy raz w zawodach Pucharu Świata Jaroszenko startował w 1999 w Oslo/Holmenkollen, gdzie zajął sześćdziesiąte szóste miejsce w sprincie. Ponownie brał udział w zawodach międzynarodowych cztery lata później, pod koniec sezonu 2002/2003 w Östersund, jednak również nie zdobył punktów. Później startował także w Beitostølen, ponownie w Oslo, ale dopiero w 2005 w biegu na dochodzenie w Chanty-Mansyjsku ukończył zawody w czołowej trzydziestce. W kolejnym sezonie pojawiał się na zawodach coraz częściej, zdobywając punkty m.in. w Oberhofie, Pokljuce czy w startach kończących sezon 2005/2006 w Oslo.

Puchar Świata 2006/2007

Dzięki dobrym startom w sezonie 2005/2006 oraz zdobyciu Pucharu Europy Jaroszenko dołączył do pierwszej reprezentacji Rosji. Pierwsze zawody w sezonie odbywały się w szwedzkim Östersund. Trener Władimir Alikin miał wybierać pomiędzy Jaroszenką a Andriejem Makowiejem[7]. Postanowił, że na zawody pojedzie ten drugi, jednak Jaroszenko też znalazł się w kadrze dzięki decyzji Pawła Rostowcewa, który oświadczył, że nie jedzie do Szwecji i kończy karierę[7].

Jaroszenko zdobył dwa drugie miejsca w sprincie oraz biegu pościgowym[9], ustępując jedynie Norwegowi Ole Einarowi Bjørndalenie. Dzięki dobrym startom stał się fundamentem rosyjskiej reprezentacji. Tydzień później w Hochfilzen ponownie zajął drugie miejsce w biegu pościgowym[10] dzięki czemu przesunął się na trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, poza tym wspólnie z kolegami wygrał sztafetę.

Kolejne zawody miały odbyć się w słowackim Osrblie, jednak z powodu braku śniegu zostały przeniesione do Hochfilzen[11], gdzie Jaroszenko kolejny raz zajął drugie miejsce w sztafecie. W pierwszych zawodach w 2007. Rosjanie znowu wygrali sztafetę w Oberhofie[12] oraz zajęli drugie miejsce w Ruhpolding[13], poza tym Jaroszenko dorzucił jeszcze swoją drugą pozycję w biegu pościgowym w Oberhofie, przegrywając jedynie z Nikołajem Krugłowem[14]. W kolejny weekend biathloniści gościli w słoweńskiej Pokljuce, gdzie najlepszą pozycją Rosjanina była szósta lokata w biegu pościgowym[15].

Następnie odbyły się mistrzostwa świata w Antholz. Główna impreza sezonu nie była dla Jaroszenki zbyt udana, zajął dwudzieste ósme miejsce w sprincie, siódme w biegu pościgowym oraz dziewiąte w sztafecie mieszanej. Jedyną pociechą było zdobycie złotego medalu w sztafecie mężczyzn[16]. W kolejnych zawodach sezonu Jaroszenko tylko jeszcze raz stanął na podium – zajął trzecie miejsce w biegu indywidualnym w Oslo/Holmenkollen[17]. W klasyfikacji generalnej uplasował się na piątej pozycji. Na pocieszenie zdobył trzy „małe kryształowe kule” – za zwycięstwo w klasyfikacji biegu pościgowego oraz wspólnie z kolegami z drużyny za zwycięstwo w klasyfikacji sztafet, a także w pucharze narodów.

Puchar Świata 2007/2008

W sezonie 2007/2008 Jaroszenko był czołową postacią rosyjskiego biathlonu. W pierwszych startach ustępował jedynie „królowi biathlonu” Ole Einarowi Bjørndalenowi. Po pierwszym fatalnym występie w biegu indywidualnym (82 pozycja) zajął drugie miejsce w sprincie[18] oraz trzecie w biegu pościgowym[18].

Tydzień później podczas zawodów w austriackim Hochfilzen Jaroszenko trzykrotnie stawał na podium. Na początku wygrał swoje pierwsze zawody indywidualnie, zwyciężając w sprincie[19]. Dzień później w biegu pościgowym zajął drugie miejsce, a następnie powtórzył swój wyczyn w sztafecie[20]. Dzięki bardzo dobrej postawie Jaroszenko przesunął się w klasyfikacji generalnej PŚ na najwyższe w karierze, drugie miejsce.

Kolejnym startem był bieg indywidualny[21], który podobnie jak na początku sezonu nie zakończył się dla Rosjanina pomyślnie. Pięć razy nie trafił do tarczy i zajął odległe dwudzieste piąte miejsce. W sprincie było już lepiej, Dmitrij dobiegł do mety na drugim miejscu[21], a dzień później kolejny raz w karierze wygrał z kolegami sztafetę[21].

W następnych zawodach w niemieckim Oberhofie Jaroszenko zajął drugie miejsce w sztafecie[22] oraz szóste w sprincie[22]. W biegu masowym otarł się o podium zajmując czwarte miejsce[22].

Na zawodach w Ruhpolding oraz w Antholz, oprócz sztafety, w której zajął drugie miejsce, nie wiodło mu się najlepiej. Ani razu nie wszedł do czołowej piątki. Następnie odbyły się mistrzostwa świata w Östersund. W pierwszej konkurencji – sprincie – Dmitrij zajął dziesiąte miejsce[23]. W biegu pościgowym powiodło mu się już lepiej, zajął czwarte miejsce, a do upragnionego podium zabrakło mu 7,8 s[23]. W biegu indywidualnym pokazał kolejną obniżkę formy, trzy nietrafione strzały i jedenaste miejsce, ze stratą ponad dwóch minut do zwycięzcy Emila Hegle Svendsena[23]. W pierwszej konkurencji drużynowej – sztafecie mieszanej – Jaroszenko zdobył swój drugi medal mistrzostw świata. Wywalczył brąz[23]. Kilka dni później poszło mu jeszcze lepiej i do brązu dołożył jeszcze złoty krążek w sztafecie[23]. Ostatnim startem na mistrzostwach był bieg masowy, w którym Rosjanin uplasował się na szóstym miejscu[23].

Podczas pierwszych zawodów po mistrzostwach świata w Pjongczangu Jaroszenko nie wykorzystał okazji, aby odrobić punkty do niegoszczącego w Korei lidera Pucharu Świata, Norwega Ole Einara Bjørndalena[24]. Spisał się bardzo słabo, zajął siedemnaste i dziewiętnaste miejsce[25].

W kolejnych startach Rosjanin spisywał się niezbyt dobrze. W Chanty-Mansyjsku zajął piąte miejsce w sprincie oraz dziewiąte w biegu pościgowym i biegu masowym. W kończących sezon 2007/2008 startach Jaroszenko odnotował najgorszy wynik w sezonie. Zajął dziewięćdziesiąte szóste miejsce w sprincie[26], a dwa dni później był siedemnasty w biegu masowym. Pomimo gorszych ostatnich startów Dmitrij ukończył sezon na bardzo dobrym drugim miejscu w klasyfikacji generalnej, gromadząc 696 punktów i przegrywając jedynie z Ole Einarem Bjørndalenem[27][28].

Puchar Świata 2008/2009

Sezon 2008/2009 Jaroszenko zaczął od fatalnych startów. W pierwszych zawodach w Östersund, biegu indywidualnym, Dmitrij sześć razy spudłował na strzelnicy i zajął odległe sześćdziesiąte-pierwsze miejsce[29]. W sprincie i biegu pościgowym było niewiele lepiej – odpowiednio 23 i 20 miejsce. Kolejny tydzień nie przyniósł zwyżki formy. Jaroszenko oddał po dwa niecelne strzały w pozycji stojącej i leżącej co dokładając nie najlepszy bieg pozwoliło zająć mu dopiero 67 miejsce, wskutek czego nie awansował do biegu pościgowego[30]. Fatalne występu spowodowały, że Jaroszenko nie znalazł się w składzie rosyjskiej drużyny, która dzień później wygrała sztafetę. Podczas kolejnego tygodnia w Hochfilzen (zawody odbywały się w zastępstwie startów w Pokljuce)[31], Rosjanin zanotował znacznie lepsze występy. najpierw zajął 11 miejsce w biegu indywidualnym, a dwa dni później, pod nieobecność Norwegów: Svendsena oraz Bjørndalena, Jaroszenko strącił wszystkie krążki i uplasował się na trzeciej pozycji[32]. Bieg sztafetowy nie był już jednak tak udany, Rosjanie zajęli dopiero piąte miejsce, na co duży wkład miał Dmitrij, który biegł karną rundę[33]. Zawody inaugurujące nowy rok odbywały się w Oberhofie. Jaroszenko zajął tam drugie miejsce w sztafecie, a także szóste w sprincie oraz dziewiąte w biegu masowym. Tydzień później w Ruhpolding Rosjanin nie miał już tak pomyślnych startów. W sztafecie Rosjanie zajęli dopiero siódme miejsce, a w sprint Dima ukończył na odległej 45 pozycji. Bardzo słabe wyniki zadecydowały, że Jaroszenko nie wystąpił w biegu pościgowym, a także nie pojechał na występu do Anterselvy.

Doping

4 lutego na rosyjskich stronach internetowych pojawiła się informacja o przyłapaniu na dopingu trójki rosyjskich biathlonistów[34]. Kilka dni później podano nazwiska dopingowiczów i wśród nich znalazł się Jaroszenko. Międzynarodowa Unia Biathlonu na początku zawiesiła biathlonistów, a potem zdyskwalifikowała i anulowała wszystkie wyniki w bieżącym sezonie.

Osiągnięcia

Mistrzostwa świata

RokMiejscowośćKonkurencje
INSPPUMSRLRM
2007Anterselva27.8.1.9.
2008Östersund11.10.4.6.1.3.

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

SezonMiejsce
1998/1999-
2002/2003-
2004/200582.
2005/200661.
2006/20075.
2007/20082.
2008/2009DSQ[35]

Statystyka miejsc na podium

KonkurencjaBieg indywidualnySprintBieg pościgowyBieg masowySztafetaRazem
1. miejsce
1
5
6
2. miejsce
3
4
5
12
3. miejsce
1
1
1
3
Top 10
2
10
13
5
12
42
Punktował
5
20
17
8
12
62
Starty
8
28
20
9
12
77

Miejsca na podium chronologicznie

Indywidualnie

Lp.DzieńRokMiejscowośćKonkurencjaLokataPudłaCzas bieguStrataZwycięzca
1.2 grudnia2006Szwecja ÖstersundSprint na 10 km2.0+024:31,7+15,5Ole Einar Bjørndalen
2.3 grudnia2006Szwecja ÖstersundBieg pościgowy na 12,5 km2.0+0+0+134:52,97+19,7Ole Einar Bjørndalen
3.9 grudnia2006Austria HochfilzenBieg pościgowy na 12,5 km2.0+0+2+041:59,09+2:08,1Ole Einar Bjørndalen
4.7 stycznia2007Niemcy OberhofBieg pościgowy na 12,5 km2.0+0+1+136:46,85+28,6Nikołaj Krugłow
5.8 marca2007Norwegia Oslo/HolmenkollenBieg indywidualny na 20 km3.0+0+0+057:20,6+28,9Raphaël Poirée
6.1 grudnia2007Finlandia KontiolahtiSprint na 10 km2.1+023:26,1+12,7Ole Einar Bjørndalen
7.2 grudnia2007Finlandia KontiolahtiBieg pościgowy na 12,5 km3.0+0+0+333:52,48+1:00,5Iwan Czeriezow
8.7 grudnia2007Austria HochfilzenSprint na 10 km1.0+123:57,8
9.8 grudnia2007Austria HochfilzenBieg pościgowy na 12,5 km2.1+0+1+335:26,01+28,7Ole Einar Bjørndalen
12.15 grudnia2007Słowenia PokljukaSprint na 10 km2.0+123:49,3+4,9Ole Einar Bjørndalen

Drużynowo

Lp.DzieńRokMiejscowośćKonkurencjaLokataPudłaCzas bieguStrataZwycięzca
1.10 grudnia2006Austria HochfilzenSztafeta 4 × 7,5 km1.0+01:25:18,45 [36]
2.17 grudnia2006Austria HochfilzenSztafeta 4 × 7,5 km2.0+01:20:51,18+5,6Norwegia
3.4 stycznia2007Niemcy OberhofSztafeta 4 × 7,5 km1.0+01:26:09,8
4.11 stycznia2007Niemcy RuhpoldingSztafeta 4 × 7,5 km2.0+01:29,21+4,6Norwegia
5.10 lutego2007Włochy Anterselva ()Sztafeta 4 × 7,5 km1.0+01:14:36,16
6.9 grudnia2007Austria HochfilzenSztafeta 4 × 7,5 km2.0+11:20:56,712:25,5Norwegia
7.16 grudnia2007Słowenia PokljukaSztafeta 4 × 7,5 km1.0+01:16:58,10
8.4 stycznia2008Niemcy OberhofSztafeta 4 × 7,5 km2.0+01:21:43,4+3,4Norwegia
9.10 stycznia2008Niemcy RuhpoldingSztafeta 4 × 7,5 km2.0+01:27:25,96+19,3Norwegia
10.12 lutego2008Szwecja Östersund ()Sztafeta mieszana 2 × 6 + 2 × 7,5 km3.0+01:13:23,4+1:02,9Niemcy
11.16 lutego2008Szwecja Östersund ()Sztafeta 4 × 7,5 km1.0+01:21:00,7

Miejsca w poszczególnych zawodach

2008/2009Szwecja
Östersund
Austria
Hochfilzen
Austria
Hochfilzen
Niemcy
Oberhof
Niemcy
Ruhpolding
Włochy
Antholz
Korea Południowa
Pjongczang ()
Kanada
Whistler
Norwegia
Trondheim
Rosja
Chanty-Mansyjsk
Ogólnie
INSPPUSPPURLINSPRLRLSPMSRLSPPUSPPUMSSPPURMINMSRLSPPURLSPPUMSSPPUMSPunktyMiejsce
61232067q[37]-1135269745DNS---
2007/2008Finlandia
Kontiolahti
Austria
Hochfilzen
Słowenia
Pokljuka
Niemcy
Oberhof
Niemcy
Ruhpolding
Włochy
Anterselva
Szwecja
Östersund ()
Korea Południowa
Pjongczang
Rosja
Chanty-M.
Norwegia
Oslo
Ogólnie
INSPPUSPPURLINSPRLRLSPMSRLSPPUSPPUMSSPPURMINRLMSSPPURMSPPUMSSPPUMSPunktyMiejsce
8223122252126421081961010431116171959996q176962
2006/2007Szwecja
Östersund
Austria
Hochfilzen
Austria
Hochfilzen
Niemcy
Oberhof
Niemcy
Ruhpolding
Słowenia
Pokljuka
Włochy
Anterselva ()
Finlandia
Lahti
Norwegia
Oslo
Rosja
Chanty-M.
Ogólnie
INSPPUSPPURLINSPRLRLSPPURLSPMSSPPUMSSPPUINRMMSRLINSPPUSPPUMSSPPUMSPunktyMiejsce
1322621DNS172152220242161727891614735DNF192166195
2005/2006Szwecja
Östersund
Austria
Hochfilzen
Słowacja
Osrblie
Niemcy
Oberhof
Niemcy
Ruhpolding
Włochy
Anterselva
Włochy
San Sicario (IO)
Słowenia
Pokljuka
Finlandia
Kontiolahti
Norwegia
Oslo
Ogólnie
SPPURLINSPRLINSPMSRLSPPURLSPPUSPPUMSINSPPURLMSSPPURMSPPUMSSPPUMSPunktyMiejsce
2465q5215334013324360
2004/2005Norwegia
Beitostølen
Norwegia
Oslo
Szwecja
Östersund
Niemcy
Oberhof
Niemcy
Ruhpolding
Włochy
Anterselva
Włochy
S. Sicario
Słowenia
Pokljuka
Austria
Hochfilzen ()
Rosja
Chanty-M.
Ogólnie
SPPURLINSPPUSPPUMSRLSPPURLSPPUINSPPUINSPRLSPPUMSSPPUINRLMSSPPUMSPunktyMiejsce
5441564622982
Legenda
SP – sprint IN – bieg indywidualny PU – bieg pościgowy MS – bieg masowy RL – sztafeta RM – sztafeta mieszana

Przypisy

  1. a b c d Ярошенко, Дмитрий (ros.). [dostęp 2008-08-27].
  2. Profil na biathlon2b (niem.). [dostęp 2008-08-27].
  3. Profil na biathlon.ua (ukr.). [dostęp 2008-08-27].
  4. Wywiad z Jaroszenko (ros.). [dostęp 2008-08-27].
  5. Jaroszenko ojcem (pol.). [dostęp 2009-01-17].
  6. Profil na biathlon2b (niem.). [dostęp 2008-08-27].
  7. a b c d Спортивная карьера Димы (ros.). [dostęp 2008-11-01].
  8. a b c Ярошенко Дмитрий (ros.). [dostęp 2008-11-01].
  9. Zawody w Szwecji (pol.). [dostęp 2008-10-31].
  10. Niepokonany Bjoerndalen. Gwizdoń i Sikora w drugiej 10 (pol.). [dostęp 2008-10-31].
  11. Biathloniści dwa razy w Hochfilzen (pol.). [dostęp 2008-10-31].
  12. Zawody w Oberhofie (niem.). [dostęp 2008-10-31].
  13. Zawody w Ruhpolding 07 (niem.). [dostęp 2008-10-31].
  14. Biathlon:ponownie Krugłow (pol.). [dostęp 2008-10-31].
  15. Wyniki zawodów w Pokljuce (niem.). [dostęp 2008-10-31].
  16. Wyniki Mistrzostw Świata w Anthloz (niem.). [dostęp 2008-10-31].
  17. Wyniki startów w Oslo (niem.). [dostęp 2008-10-31].
  18. a b Pierwsze zawody w PŚ 2007/2008 (ang.). [dostęp 2008-09-13].
  19. Zwycięstwo Jaroszenki (pol.). [dostęp 2008-08-27].
  20. Wyniki PŚ w Hochfilzen (ang.). [dostęp 2008-09-13].
  21. a b c Zawody w Pokljuce 07 (ang.). [dostęp 2008-09-13].
  22. a b c Zawody w Oberhofie 08 (ang.). [dostęp 2008-09-13].
  23. a b c d e f MŚ w Östersund (ang.). [dostęp 2008-09-13].
  24. bez Bjørndalena w P'yŏngch'ang (norw.). [dostęp 2008-09-13].
  25. Zawody w Korei (ang.). [dostęp 2008-09-13].
  26. 96 miejsce w sprincie (ukr.). [dostęp 2008-08-27].
  27. Jaroszenko drugi w klasyfikacji generalnej (pol.). [dostęp 2008-08-27].
  28. Yaroshenko and Bailly win sprints (ang.). [dostęp 2008-09-13].
  29. E.ON RUHRGAS IBU WORLD CUP – Oestersund (SWE) (ang.). [dostęp 2008-12-13].
  30. E.ON RUHRGAS IBU WORLD CUP – Hochfilzen (AUT) (ang.). [dostęp 2008-12-13].
  31. Przeniesienie zawodów do Hochfilzen (ang.). [dostęp 25-10-2008].
  32. E.ON RUHRGAS IBU WORLD CUP – Hochfilzen (AUT)2 (ang.). [dostęp 2008-12-20].
  33. E.ON RUHRGAS IBU WORLD CUP – Hochfilzen (AUT) Relay (ang.). [dostęp 2009-04-12].
  34. Gwiazdy rosyjskiego biathlonu na dopingu (pol.). [dostęp 2009-04-12].
  35. Jaroszenko po wykryciu dopingu został zawieszony, a jego wyniki anulowane
  36. Podawany jest czasy ogólny całej sztafety
  37. do biegu pościgowego kwalifikuje się najlepszych 60 zawodników sprintu

Bibliografia

Media użyte na tej stronie