Dwight Eisenhower

Dwight Eisenhower
Ilustracja
Prezydent Dwight Eisenhower w 1959 roku
Pełne imię i nazwisko

Dwight David Eisenhower

Data i miejsce urodzenia

14 października 1890
Denison

Data i miejsce śmierci

28 marca 1969
Waszyngton

34. prezydent Stanów Zjednoczonych
Okres

od 20 stycznia 1953
do 20 stycznia 1961

Przynależność polityczna

Partia Republikańska

Pierwsza dama

Mamie Eisenhower

Wiceprezydent

Richard Nixon

Poprzednik

Harry Truman

Następca

John F. Kennedy

Naczelny Dowódca Sojuszniczych Sił Europy
Okres

od 2 kwietnia 1951
do 30 maja 1952

Poprzednik

brak

Następca

Matthew Ridgway

Faksymile
Dwight Eisenhower
Ike
Ilustracja
gen. Eisenhower (1943)
generał armii generał armii
Data i miejsce urodzenia

14 października 1890
Denison

Data śmierci

28 marca 1969

Przebieg służby
Lata służby

1915–1953, 1961–1969

Siły zbrojne

 US Army

Stanowiska

Naczelny Dowódca Alianckich Ekspedycyjnych Sił Zbrojnych

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa:

Późniejsza praca

prezydent Stanów Zjednoczonych

podpis
Odznaczenia
Bronze oakleaf-3d.svg
Bronze oakleaf-3d.svg
Bronze oakleaf-3d.svg
Bronze oakleaf-3d.svg
Legionista Legii Zasługi (USA)Mexican Border Service Medal World War I Victory Medal American Defense Service Medal Medal Kampanii Amerykańskiej (USA) Medal Kampanii Europy-Afryki-Bliskiego Wschodu (USA) Medal Zwycięstwa (międzyaliancki) Medal Armii Okupacyjnej (USA) National Defense Service Medal Krzyż Wielki Orderu Wyzwoliciela San Martina (Argentyna) Krzyż Wielki I Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Krzyż Wojenny z brązową palmą (Belgia) (1940-1945) Krzyż Wielki Orderu Krzyża Południa (Brazylia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej (Brazylia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Lotniczej (Brazylia) Medal Wojenny (Brazylia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Chile) Wielka Wstęga Specjalna Orderu Chmury i Sztandaru (Chiny) Czechosłowacki Wojskowy Order Lwa Białego „Za zwycięstwo” – Gwiazda I Klasy Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939 Order Słonia (Dania) Order Abdon Calderón I klasy (Ekwador) Order Salomona (Etiopia) Order Królowej Saby (Etiopia) Chief Commander Legii Honorowej (Filipiny) Wielki Łańcuch Orderu Sikatuny (Filipiny) Distinguished Service Star (Filipiny) Krzyż Wielki Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order Zwycięstwa (Francja) Medal Wojskowy (Francja)
FR CdG palm br.png
Krzyż Wojenny 1939–1945 z brązową palmą (Francja)
Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Krzyż Wielki Orderu Jerzego I (Grecja) Krzyż Wielki Narodowego Orderu Honoru i Zasługi (Haiti) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia) Order Chryzantemy (Japonia) Krzyż Wielki Orderu Korony Dębowej (Luksemburg) Medal Wojskowy (Luksemburg) Krzyż Wojenny (Luksemburg) Wielka Wstęga Orderu Alawitów (do 1955, Maroko) Wstęga Kategorii Specjalnej Orderu Orła Azteckiego (Meksyk) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Komandor z Gwiazdą Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Order Pakistanu Krzyż Wielki Orderu Vasco Núñeza de Balboa (Panama) Łańcuch Orderu Manuela Amadora Guerrero (Panama) Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu I klasy Order Domowy Chakri (Tajlandia) Wielka Wstęga Orderu Sławy (Tunezja) Order Zasługi (Wielka Brytania) Gwiazda Afryki z klamrami „8th ARMY” i „1st ARMY” (Wielka Brytania) Order Wojskowy Włoch I Klasy Krzyż Wielki z Mieczami Orderu Pro Merito Melitensi Order „Zwycięstwo” Order Suworowa I klasy (ZSRR)
Eisenhower z żoną w San Antonio, 1916
Gen. Dwight „Ike” Eisenhower z wizytą u żołnierzy z 502 pułku 101 DPD, 5 czerwca 1944
Dwight Eisenhower z sekretarzem stanu Johnem Dullesem
Dwight Eisenhower z prezydentem elektem Johnem Kennedym

Dwight David (zwany także Ike) Eisenhower (ur. 14 października 1890 w Denison, zm. 28 marca 1969 w Waszyngtonie) – amerykański dowódca wojskowy, generał armii Stanów Zjednoczonych, uczestnik II wojny światowej, Naczelny Dowódca Alianckich Ekspedycyjnych Sił Zbrojnych (1943–1945), polityk, 34. prezydent Stanów Zjednoczonych (1953–1961).

Dzieciństwo i młodość

David Dwight Eisenhower urodził się 14 października 1890 roku w Dennison, jako syn Davida Jacoba i Idy Elizabeth Eisenhowerów[1]. Odwrócił jednak kolejność swoich imion na Dwight David, a prywatnie nazywany był „Ike”[1]. Jego bratem był Milton Eisenhower. W młodości mieszkał w Abilene, gdzie w 1909 roku ukończył szkołę średnią[2]. Dwa lata później wstąpił do Akademii West Point, którą ukończył po czterech latach w stopniu podporucznika[2].

Kariera wojskowa

Po ukończeniu szkoły wojskowej został przydzielony do Fort Sam Houston w San Antonio[2]. W czasie I wojny światowej nie został skierowany na front[2]. W 1922 roku służył pod dowództwem generała Foxa Connera w strefie Kanału Panamskiego, który zachęcił go do pogłębienia wiedzy wojskowej[2]. Z tego powodu, w 1925 roku podjął studia w Akademii Sztabu Generalnego w Fort Leavenworth, które ukończył po roku[2]. Już wówczas Departament Wojny zwrócił na niego uwagę, kierując go do Army War College, a następnie do Army Industrial College[3]. W 1935 roku rozpoczął służbę pod generałem Douglasem MacArthurem na Filipinach (samemu mając stopień majora)[3]. W 1940 roku powrócił do kraju, a rok później otrzymał awans na generała brygady[3].

Po ataku na Pearl Harbor, Eisenhower rozpoczął pracę w sztabie generała George’a Marshalla[3]. 25 czerwca 1942 mianowano go dowódcą frontu europejskiego, a 8 listopada – dowódcą sił alianckich w śródziemnomorskim teatrze działań wojennych[3]. Udane operacje w Afryce Północnej, na Sycylii i we Włoszech sprawiły, że w wigilię Bożego Narodzenia 1943 został mianowany naczelnym dowódcą alianckich wojsk ekspedycyjnych i powierzono zwierzchnictwo planowanego lądowania w Normandii[3]. Sukcesy na froncie europejskim spowodowały zainteresowanie Eisenhowerem obu głównych partii politycznych[4]. Mimo to kontynuował on swoją karierę wojskową dowodząc wojskami okupacyjnymi w Europie oraz szefując sztabowi wojsk lądowych[4]. W 1947 został szefem sztabu połączonych sił zbrojnych USA[5]. 7 lutego 1948 odszedł na wojskową emeryturę, lecz trzy lata później został przywrócony do czynnej służby przez prezydenta Harry’ego Trumana[5]. Eisenhower otrzymał wówczas zadanie organizacji sił zbrojnych NATO[5].

Zbliżające się wybory prezydenckie w 1952 roku ujawniły ponowne zainteresowanie Eisenhowerem bossów partyjnych[6]. Generał nie przynależał do żadnej partii, lecz jego konserwatywne poglądy gospodarcze bardziej pasowały do Partii Republikańskiej[6]. Eisenhower przyjął propozycję rywalizacji o nominację, za głównego przeciwnika mając senatora Roberta Tafta[6]. 30 maja 1952 roku ponownie odszedł ze służby wojskowej, przekazując dowództwo wojsk NATO generałowi Matthew Ridgwayowi[6]. Kontrkandydatem Eisenhowera z Partii Demokratycznej był Adlai Stevenson[6]. W głosowaniu powszechnym republikanin zdobył niespełna 34 miliony głosów, wobec nieco ponad 27 milionów dla demokraty[7]. W Kolegium Elektorów, Eisenhower uzyskał 442 głosy, przy 89 dla Stevensona[7]. Został zaprzysiężony 20 stycznia 1953 roku, przez prezesa Sądu Najwyższego Fredericka Vinsona[8].

Prezydentura

Pierwsza kadencja

W gabinecie Eisenhowera, pierwszym republikańskim rządzie od czasów Hoovera (20 lat wcześniej), znalazł się m.in.: Sherman Adams – szef personelu Białego Domu, koordynujący relacje prezydenta i gabinetu, Charles Wilsonsekretarz obrony i John Foster Dullessekretarz stanu[8]. Jedną z pierwszych decyzji jaką musiał podjąć nowy prezydent była sprawa trwającej wojny na półwyspie Koreańskim[7]. Jeszcze przed zaprzysiężeniem, na przełomie listopada i grudnia 1952 roku udał się do Korei Południowej, a po powrocie spotkał się z generałem Douglasem MacArthurem[7]. Generał był gorącym zwolennikiem użycia bomby atomowej w konflikcie koreańskim, jednak został zdymisjonowany jeszcze przez Harry’ego Trumana[7]. Eisenhower był umiarkowanym zwolennikiem użycia broni jądrowej, co rozważano na posiedzeniach Krajowej Rady Bezpieczeństwa w 1953 roku[9]. Ostatecznie 26 lipca strony konfliktu podpisały rozejm, mimo sprzeciwów prezydenta Korei Południowej Rhee Syng-mana[9]. Mimo to, prezydent wyrażał opinię, że broń atomowa jest bardziej skuteczna od konwencjonalnej i nakazał rozbudowę arsenału jądrowego[9]. Przez osiem lat jego prezydentury liczba głowic nuklearnych wzrosła z 1000 do 18 000[9]. Rozważał ewentualne ich użycie na półwyspie Koreańskim (w wypadku złamania warunków rozejmu) i podobne stanowisko miał względem Chińskiej Republiki Ludowej[10]. Pod koniec 1954 roku władze chińskie atakowały wyspy Kinmen i Mazu Liedao, gdzie rezydował Czang Kaj-szek, przywódca Tajwanu[11]. Na początku 1955 wysłał wojska do Cieśniny Tajwańskiej, uważając że stając przeciwko ChRL uchroni Azję Południowo-Wschodnią, Japonię i Filipiny przed komunizmem[11].

Jeszcze nie będąc prezydentem, w 1950 roku, Eisenhower był zwolennikiem remilitaryzacji Niemiec w ramach NATO[10]. Stanowisko to poparł rok później, gdy przybył do Frankfurtu, a także w styczniu 1953, w korespondencji z kanclerzem Konradem Adenauerem[10]. Poparł tam propozycję pomysłu Europejskiej Wspólnoty Obronnej, układy bońskie i paryskie i zalecił Bundestagowi ich ratyfikację[10].

Dział polityki zagranicznej prowadził przede wszystkim sekretarz stanu John Dulles[12]. Był on zwolennikiem agresywnego kursu wobec komunizmu i Związku Radzieckiego[8]. Mimo to, prezydent był zainteresowany rozmowami z ZSRR i w tym celu, w lipcu 1954 roku, udał się na konferencję do Genewy[13]. Zaproponował tam, by oba mocarstwa wymieniły się planami wojskowymi i stosowały się do polityki „otwartego nieba”[13]. Strona radziecka odrzuciła tę propozycję, uznając ją za próbę szpiegostwa[13]. Poruszono tam także problem podzielonych Niemiec, które zdaniem Eisenhowera powinny mieć możliwość przystąpienia do Paktu Północnoatlantyckiego po zjednoczeniu[13]. Podkreślił jednocześnie suwerenne prawo ZSRR do domagania się gwarancji bezpieczeństwa[13]. Pomimo prób kompromisu, na konferencji nie udało się dojść do porozumienia w sprawie Niemiec, ani w kwestii bezpieczeństwa Europy[14]. Ponowne spotkanie Eisenhowera z I sekretarzem KPZR Nikitą Chruszczowem odbyło się pięć lat później w Camp David, które doprowadziło do lekkiego polepszenia wzajemnych stosunków i ustalenia, że kwestia niemiecka będzie omówiona na szczycie w Paryżu w 1960 roku[14]. Do ponownego spotkania przywódców jednak nie doszło[14].

W zakresie polityki wewnętrznej, w 17 maja 1954 roku zapadł istotny wyrok Sądu Najwyższego w sprawie desegregacji rasowej[15]. Orzeczenie głosiło, że podział rasowy w szkołach publicznych jest sprzeczny z Konstytucją[15]. Trzy lata później, gubernator Arkansas wezwał Gwardię Narodową, by uniemożliwić czarnoskórym uczniom wejście do szkoły średniej w Little Rock[15]. Wówczas Eisenhower wysłał spadochroniarzy, a Gwardię Narodową poddał ścisłej kontroli federalnej[15]. Wojsko umożliwiło dzieciom wejście do szkoły[15]. Pomimo że prezydent nigdy publicznie nie poparł stanowiska Sądu Najwyższego, to powołał Komisję Praw Obywatelskich, której zadaniami było pilnowanie nowego prawa o desegregacji[15].

W sierpniu 1956 roku odbyła się konwencja Partii Republikańskiej w San Francisco przed zbliżającymi się wyborami prezydenckimi[16]. Eisenhower oświadczył, że chce ubiegać się o reelekcję i delegaci nominowali go w pierwszym głosowaniu przez aklamację[16]. Kontrkandydatem z Partii Demokratycznej był ponownie Adlai Stevenson[16]. Urzędujący prezydent otrzymał 35,5 miliona głosów w głosowaniu powszechnym, czyli o 10 milionów więcej od głównego rywala[16]. W Kolegium Elektorów kandydat republikanów zdobył 457 głosów, co stanowiło około 86%[16].

Druga kadencja

W 1956 doszło do agresji Wielkiej Brytanii, Francji i Izraela na Egipt[11]. Dzięki głosowaniu w ONZ, potępiającym strony atakujące, udało się zahamować wojnę sueską[11]. 5 stycznia 1957, w przemówieniu do Kongresu, prezydent wygłosił tezy będące podstawą doktryny, zwanej później „doktryną Eisenhowera[17]. Podkreślił, że w rejonie Kanału Sueskiego znajduje się 2/3 znanych zasobów ropy naftowej, przez co stanowi on podstawowe znaczenie dla dobrobytu Europy i Bliskiego Wschodu[17]. Potępił także agresorów, zwłaszcza Izrael[17]. Stwierdził także, że państwa Bliskiego Wschodu są zagrożone komunizacją ze strony Związku Radzieckiego i trzeba podjąć kroki zapobiegawcze[17]. Prezydent przedstawił cztery propozycje: przystąpienie USA do pomocy krajom bliskowschodnim, zgoda Kongresu na pomoc militarną, skierowanie wojsk do państw Bliskiego Wschodu, które będą walczyć z krajem komunistycznym oraz przeznaczenie 200 milionów dolarów rocznie na wsparcie militarne[18]. Zdaniem sekretarza stanu, propozycje prezydenta stanowią kontynuację doktryny Trumana, planu Marshalla i Paktu Północnoatlantyckiego[18]. W ramach nowej doktryny, w lipcu 1958 Stany Zjednoczone wysłały piechotę morską do Libanu[13]. Eisenhower utrzymywał, że dokonał tego na prośbę prezydenta Kamila Szamuna[13].

Gdy rewolucja kubańska zwyciężyła dyktaturę Fulgencia Batisty, rząd amerykański chciał podporządkować nowe władze wpływom USA[19]. Kiedy się to nie udało, Eisenhower zerwał stosunki dyplomatyczne z Kubą i przygotował operację wojskową, dokonaną przez Centralną Agencję Wywiadowczą w kwietniu 1961, czyli trzy miesiące po ustąpieniu gabinetu republikanów[19].

Z uwagi na przełamanie amerykańskiego monopolu termojądrowego przez ZSRR (1953), wystrzelenie pierwszego sztucznego satelity (Sputnika 1 w 1957) i wysłania w kosmos pierwszego człowieka (Jurija Gagarina w 1961), Amerykanie uświadomili sobie, że ich terytorium nie jest już nienaruszalne[19]. Dlatego też w latach pięćdziesiątych stosowali oni politykę „zmasowanego odwetu”, która polegała na użyciu całego arsenału atomowego w dowolnym kraju na świecie, który padł ofiarą agresji państwa komunistycznego[20]. Rozwój radzieckich programów przenoszenia głowic jądrowych, zmusił USA do zmiany strategii na politykę „elastycznego reagowania”, która zakładała, że w przypadku konfliktu państwa NATO z państwem Układu Warszawskiego, należy w pierwszej kolejności użyć wyłącznie broni konwencjonalnej[20]. Dopiero w przypadku braku jej skuteczności i kontynuacji działań wojennych, można przekroczyć próg atomowy i użyć broni jądrowej[20].

W 1958 roku prezydent powołał Krajową Agencję Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej[11]. Powołał także Departament Zdrowia, Oświaty i Świadczeń Socjalnych[11]. W pierwszym kwartale 1959 roku do Stanów Zjednoczonych dołączono Alaskę oraz Hawaje, przez co kraj liczył łącznie 50 stanów[21].

Emerytura i śmierć

Po opuszczeniu Białego Domu, powrócił na farmę nieopodal Gettysburga[22]. 4 marca 1961 przywrócono mu stopień generała pięciogwiazdkowego[22]. W latach 60. skupił się na pisaniu swoich pamiętników[23]. Podupadł wówczas na zdrowiu, doznając kilku ataków serca[23]. Zmarł 28 marca 1969 roku w Waszyngtonie[23].

Zdrowie

Jesienią 1955 roku Eisenhower doznał zawału serca, przebywając w Denver[16]. Zmusiło go to do miesięcznej hospitalizacji, która zapoczątkowała dyskusję nad tymczasowym przejęciem obowiązków prezydenckich[16]. Doprowadziło to do uchwalenia XXV poprawki do Konstytucji, która weszła w życie 1967 roku[16]. W czerwcu 1956, na krótko przed konwencją republikańską, ponownie zachorował i musiał poddać się operacji jelit[16]. W listopadzie następnego roku przeszedł udar mózgu, który spowodował, że przez pewien czas prezydent miał kłopoty z pamięcią i z mówieniem[21]. Po niedługim czasie powrócił jednak do pełnej sprawności[21].

Życie prywatne

Dwight Eisenhower poślubił Mary Genevieve Doud 1 lipca 1916 roku[2]. Para miała dwóch synów: Davida Dwighta (ur. 1917) i Johna Sheldona (1922–2013)[2].

Odznaczenia

Awanse

  • kadet, United States Military Academy: 14 czerwca 1911
  • porucznik podporucznik Regular Army – 12 czerwca 1915
  • porucznik porucznik Regular Army: 1 lipca 1916
  • kapitan kapitan Regular Army: 15 maja 1917
  • major major National Army – 17 czerwca 1918
  • podpułkownik podpułkownik National Army – 20 października 1918
  • kapitan kapitan Regular Army – 30 czerwca 1920 (przywrócony do stopnia czasu pokoju)
  • major major Regular Army – 2 lipca 1920
  • kapitan kapitan Regular Army – 4 listopada 1922 (zwolniony w stopniu majora i ponownie powołany w stopniu kapitana z powodu redukcji Sił Zbrojnych)
  • major major Regular Army – 26 sierpnia 1924
  • podpułkownik podpułkownik Regular Army – 1 lipca 1936
  • pułkownik pułkownik Army of the United States – 6 marca 1941
  • generał brygadier generał brygadier Army of the United States: 29 września 1941
  • generał major generał major Army of the United States: 27 marca 1942
  • generał porucznik generał porucznik Army of the United States: 7 lipca 1942
  • generał generał Army of the United States: 11 lutego 1943
  • generał brygadier generał brygadier Regular Army: 30 sierpnia 1943 (jako stały stopień czasu pokoju)
  • generał major generał major Regular Army: 30 sierpnia 1943 (jako stały stopień czasu pokoju)
  • generał armii generał armii – 20 grudnia 1944; na stałe w regularnej armii – 11 kwietnia 1946

Przypisy

  1. a b L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 737.
  2. a b c d e f g h L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 738.
  3. a b c d e f L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 739.
  4. a b L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 740.
  5. a b c L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 741.
  6. a b c d e L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 742.
  7. a b c d e L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 743.
  8. a b c L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 744.
  9. a b c d L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 745.
  10. a b c d L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 746.
  11. a b c d e f L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 748.
  12. L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 747.
  13. a b c d e f g L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 751.
  14. a b c L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 752.
  15. a b c d e f L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 755.
  16. a b c d e f g h i L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 756.
  17. a b c d L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 749.
  18. a b L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 750.
  19. a b c L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 753.
  20. a b c L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 754.
  21. a b c L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 757.
  22. a b L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 758.
  23. a b c L. Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. s. 759.
  24. Krzysztof Filipow: Order Virtuti Militari 1972-1945. Warszawa: Bellona, 1990, s. 139.

Bibliografia

  • Longin Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Warszawa: Iskry, 1999. ISBN 83-207-1558-X. (pol.).
  • Stephen E. Ambrose: D-Day 6 czerwca 1944. Warszawa: Wydawnictwo Magnum, 1999. ISBN 978-83-89656-43-8.
  • Carlo D’Este: Eisenhower. A soldier’s life. Londyn: Holt Paperbacks Book, 2004. ISBN 0-304-36658-7.

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Order of the Bath (ribbon).svg
Autor: Image sourced from 'Medals of the World' website: http://www.medals.org.uk/index.htm, Licencja: CC BY 2.5
Ribbon of the Order of the Bath
Order of the Royal House of Chakri (Thailand) ribbon.svg
Autor: Sodacan, Licencja: CC BY-SA 4.0
Ribbon for a Knight of the Most Illustrious Order of the Royal House of Chakri (Thailand)
Order suvorov1 rib.png
Order of Suvorov ribbon, class one
Ordre de la couronne de Chene GC ribbon.svg
Autor: Boroduntalk, Licencja: CC BY 3.0
Baretka Krzyża Wielkiego Orderu Korony Dębowej (Luxemburg)
OPMM-gcX.svg
Autor: Arturolorioli, Licencja: CC BY-SA 3.0
Order of Malta ribbons (Grand Cross, Pro Meriti Melitensi Order - Military)
LUX Croix de Guerre ribbon.svg
Baretka luksemburskiego Krzyża Wojennego.
CHL Order of Merit of Chile - Grand Cross BAR.png
Baretka Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Chile
Ord.Nishan-i-Pakistan.ribbon.gif
Order of Nishan-i-Pakistan - ribbon
Dwight D Eisenhower2.jpg
General of the Army Dwight David Eisenhower when a 4-star General
US Army O10 shoulderboard rotated.svg
General shoulder strap rank insignia for the United States Army from September 28, 1959 to October 1, 2015.
NLD Order of the Dutch Lion - Grand Cross BAR.png
Autor: Wiki Romi, Licencja: CC0
Baretka Krzyża Wielkiego Orderu Lwa Niderlandzkiego
JPN Daikun'i kikkasho BAR.svg
Baretka japońskiego Orderu Chryzantemy.
Order of the Bath UK ribbon.svg
Autor: Image sourced from 'Medals of the World' website: http://www.medals.org.uk/index.htm, Licencja: CC BY 2.5
Ribbon of the Order of the Bath
Croix de Guerre 1939-1945 ribbon.svg
Autor: Borodun, Licencja: CC BY 3.0
Ribbon bar: Croix de Guerre 1939-1945 (France)
U.S. Army O-11 shoulderboard, horizontal (1959–2015).png
Naramiennik generała armii US Army (odp. marszałka WP)
TCH CS Vojensky Rad Bileho Lva 1st (1945) BAR.svg
Baretka: Czechosłowacki Wojenny Order Białego Lwa "za Zwycięstwo" I Klasy – Czechosłowacja.
U.S. Army O-11 shoulderboard, rotated (1959–2015).svg
General of the Army shoulder strap rank insignia for the United States Army from September 28, 1959 to October 1, 2015.
Republican Disc.svg
Inverted color of GOP square social media logo, in disc form
PHI Order of Sikatuna 2003 Grand Collar BAR.svg
Baretka: Order Sikatuny – I Klasa (wz. 2003), Wielki Łańcuch (Raja).
US Army O3 shoulderboard rotated.svg
Captain shoulder strap rank insignia for the United States Army from September 28, 1959 to October 1, 2014.
Order of the Cloud and Banner 1st.gif
Ribbon of the Order of the Cloud and Banner 1st Class (Republic of China)
US Army O6 shoulderboard rotated.svg
Colonel shoulder strap rank insignia for the United States Army from September 28, 1959 to October 1, 2015.
Croix de Guerre 1940-1945 with palm (Belgium) - ribbon bar.png
Autor: McOleo, Licencja: CC BY 3.0
Ribbon bar of the Croix de Guerre 1940-1945 with palm (Belgium)
Order Sint Olaf 2 kl.png
Baretka Orderu św. Olafa 2 kl.
PHL Distinguished Service Star BAR.png
Distinguished Service Star
US-WhiteHouse-Logo.svg
Logo of the United States White House, especially in conjunction with offices like the Chief of Staff and Press Secretary.
PHI Legion of Honor 2003 Chief Commander BAR.svg
Baretka: Filipińska Legia Honorowa – I Klasa (wz. 2003), Szef Komandor (Punong Komandante).
Galó de l'Orde del Mèrit (UK).svg
Ribbon of the Order of Merit
Dwight Eisenhower Signature.svg
Signature of Dwight D. Eisenhower.
GRE Order of George I - Grand Cross BAR.png
Autor: Wiki Romi, Licencja: CC0
Baretka Krzyża Wielkiego Orderu Jerzego I
PAN Order of Vasco Nunez de Balboa - Grand Cross BAR.png
Baretka Krzyża Wielkiego Orderu Vasco Núñeza de Balboi
Cavaliere di gran Croce BAR.svg
medal bar of knight of great Cross of the Ordine militare d'Italia (Military Order of Italy
MEX Orden del Aguila Azteca 2011 Banda Especial BAR.svg
Baretka: Meksykański Order Orła Azteckiego (model 2011) – II Klasa: Wstęga Kategorii Specjalnej – Meksyk.
MAR Order of the Ouissam Alaouite - Grand Cross (1913-1956) BAR.png
Baretka Krzyża Wielkiego Orderu Ouissama Alaouite'a (1913-1956)
BRA War Medal.png
Autor: EricSerge, Licencja: CC BY-SA 3.0
Ribbon bar of the Brazil War Medal
BRA Ordem do Merito Militar Gra-cruz.png
Autor: EricSerge, Licencja: CC BY-SA 4.0
Brazilian Order of Military Merit Grand Cross
Order of Abdón Calderón 1st Class (Ecuador) - ribbon bar.png
Autor: McOleo, Licencja: CC BY 3.0
Ribbon bar of the Order of Abdón Calderón 1st Class (Ecuador)
LUX Médaille Militaire BAR.svg
Autor: KarlHeintz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Baretka Medalu Wojskowego (Luksemburg)
Eisenhower with Mamie.jpg
Mamie Eisenhower and Dwight D. Eisenhower on the front steps of St. Louis Hall (St. Mary's University), San Antonio, Texas 1916
Order of The Queen of Sheba (Ethiopia) ribbon.gif
Autor: Ekapoj yam, Licencja: CC BY-SA 3.0
The Most Exalted Order of The Queen of Sheba (Ethiopia)
Medaille militaire ribbon.svg
Autor: Boroduntalk, Licencja: CC BY 3.0
Ribbon bar: La médaille militaire (France)
BRA Ordem do Mérito Aeronáutico Grã-Cruz.png
Autor: EricSerge, Licencja: CC BY-SA 4.0
Brazilian Order of Aeronautical Merit Grand Cross
US Army O2 shoulderboard rotated.svg
First lieutenant shoulder strap rank insignia for the United States Army from September 28, 1959 to October 1, 2015.
PAN Order of Manuel Amador Guerrero - Grand Cross BAR.png
Baretka Krzyża Wieliego Orderu Manuela Amadora Guerrero
US Army O1 shoulderboard rotated.svg
Second lieutenant shoulder strap rank insignia for the United States Army from September 28, 1959 to October 1, 2014.
FR CdG palm br.png
Autor: LukGasz, Licencja: CC BY-SA 4.0
Bronze palm to French Croix de Guerre
U.S. Army O-5 shoulderboard rotated (1959–2015).svg
Lieutenant colonel shoulder strap rank insignia for the United States Army from September 28, 1959 to October 1, 2014.
GRE Order Redeemer 1Class.png
Baretka Orderu Zbawiciela I klasy (Grecja)
ARG Order of the Liberator San Martin - Grand Cross BAR.png
Baretka Krzyża Wielkiego Orderu Wyzwoliciela San Martina
Czechoslovak War Cross 1939-1945 Bar.png
Baretka Czechosłowackiego Krzyża Walecznych 1939-1945.
US Army O4 shoulderboard rotated.svg
Major shoulder strap rank insignia for the United States Army from September 28, 1959 to October 1, 2014.
Ordre de la Liberation 2nd ribbon.svg
Autor: Boroduntalk, Licencja: CC BY 3.0
Ribbon bar: l'Ordre de la Libération, 2nd variant, since 1942
Order of the Elephant Ribbon bar.svg
Autor: Portunes, Licencja: CC BY 4.0
Ribbon bar of the Danish Order of the Elephant
Orden Nacional de Honor y Mérito, Gran Cruz.svg
Autor: Trevor Goodchild, Licencja: CC BY-SA 4.0
Cinta del grado Gran Cruz de la Orden Nacional de Honor y Mérito de Haití.
US Army O7 shoulderboard rotated.svg
Brigadier general shoulder strap rank insignia for the United States Army from September 28, 1959 to October 1, 2014.
POL Order Krzyża Grunwaldu 1 Klasy BAR.svg
Baretka: Order Krzyża Grunwaldu I klasy
US Army O8 shoulderboard rotated.svg
Major general shoulder strap rank insignia for the United States Army from September 28, 1959 to October 1, 2014.
US Army O9 shoulderboard rotated.svg
Lieutenant general (United States) shoulder strap rank insignia for the United States Army from September 28, 1959 to October 1, 2014.
Ordre du Nichan Iftikhar GC ribbon (Tunisia).svg
Autor: Boroduntalk, Licencja: CC BY 3.0
Ribbon bar: L'Ordre du Nicham Iftikar, Grand'Croix, Tunisia.
Flag of the United States Army.svg
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
Bronze oakleaf-3d.svg
Vector illustration based on photo of a Bronze Oak leaf cluster awarded by the United States Department of Defense to be worn as an add-on device on various awards and decorations to denote more than one bestowal of the decoration.
Africa Star 8th 1st BAR.svg
Baretka brytyjskiej Africa Star z klamrami '8th ARMY' i '1st ARMY'.
AUT Honour for Services to the Republic of Austria - 2nd Class BAR.png
Baretka Odznaki Honorowej za Zasługi dla Republiki Austrii 2. Klasy
Eisenhower d-day.jpg
General Dwight D. Eisenhower addresses American paratroopers prior to D-Day.

"Gen. Dwight D. Eisenhower gives the order of the Day. 'Full victory-nothing less' to paratroopers in England, just before they board their airplanes to participate in the first assault in the invasion of the continent of Europe." Eisenhower is meeting with US Co. E, 502nd Parachute Infantry Regiment (Strike) of the 101st Airborne Division, photo taken at Greenham Common Airfield in England about 8:30 p.m. on June 5, 1944. The General was talking about fly fishing with his men as he always did before a stressful operation (Eisenhower speaks with Hartsock).

Memoir by Lt Wallace C. Strobel about this photo (seen wearing the number 23 around his neck): http://www.historyaddict.com/Ike502nd.html