Efraim
| ||
![]() | ||
Występowanie | Księga Rodzaju | |
---|---|---|
Rodzina | ||
Ojciec | Józef | |
Dzieci | Szutelach, Bered, Tachat, Eleada, Tachat, Zabad, Szutelach, Ezer, Elead, Beria |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d0/Guercino_Jacob_Ephraim_and_Manasseh.jpg/270px-Guercino_Jacob_Ephraim_and_Manasseh.jpg)
Efraim, (hebr.:אֶפְרָיִם) – postać biblijna ze Starego Testamentu.
Młodszy z dwóch synów Józefa i Asenat, urodzony w Egipcie. Jakub zaadoptował Efraima, swego wnuka, i swoje błogosławieństwo dał jemu, a nie jego starszemu bratu Manassesowi. Początkowo miał dziewięciu synów: Szutelacha, Bereda, Tachata, Eleadę, Tachata, Zabada, Szutelacha, Ezera oraz Eleada. Wszyscy oni zostali jednak zabici[1]. Po tym wydarzeniu urodził się jeszcze tylko jeden syn Efraima, a imię które zostało mu nadane to Beria. Od Efraima wywodzi się ważne pokolenie. Prorocy nazywają czasem jego imieniem Izrael[2]. Pojawia się w Księdze Rodzaju 41, 52; 48.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1Krn 7,20-23 w przekładach Biblii.
- ↑ Oz 11,1-4 w przekładach Biblii.
Bibliografia
- Słownik Postaci Biblijnych. [dostęp 2015-12-26].
Media użyte na tej stronie
Jacob, Ephraim, and Manasseh, painting by Guercino