Elżbieta Isakiewicz

Elżbieta Isakiewicz
Ilustracja
Elżbieta Isakiewicz (2015)
Data i miejsce urodzenia

25 lutego 1958
Sopot

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

literatura

Epoka

proza

Ważne dzieła

Ustna harmonijka

Nagrody

Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Elżbieta Isakiewicz z domu Główka[1] (ur. 25 lutego 1958 w Sopocie) – polska pisarka, reportażystka, dziennikarka, publicystka i poetka[2].

Życiorys

Jest absolwentką I Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sopocie[3] i Wydziału Polonistyki UW[4].

Dziennikarskie szlify zdobywała w tygodniku studenckim „itd[1]. Pod koniec lat 80. pracowała krótko w „Tygodniku Solidarność”[5], a następnie w dzienniku konserwatywno-liberalnym „Nowy Świat”[6]. W 1993 wraz z Piotrem Wierzbickim założyła „Gazetę Polską”, gdzie pełniła funkcję zastępczyni redaktora naczelnego. W 2005 ustąpiła ze stanowiska i razem z Piotrem Wierzbickim opuściła redakcję[7]. Przez pewien czas była zatrudniona w koncernie Agora SA[8][9]. W 2006 została publicystką i reporterką tygodnika „Newsweek Polska”[10]. W listopadzie 2007 rozpoczęła pracę w „Tygodniku Powszechnym”[11]. Z „Tygodnikiem Powszechnym” była związana do 2011[11][12].

Wieloletnia komentatorka wydarzeń społeczno-politycznych na łamach bloga pt. Kocim Pazurem, prowadzonego na forum tygodnika „Newsweek”. Na swoim oficjalnym, pisarskim profilu w serwisie Facebook anonsuje się jako „miłośniczka kotów, Czechowa, dobrego wina i wysokich obcasów”[13].

Twórczość

Na dorobek publikacyjny E. Isakiewicz składają się m.in.[14]:

  • Wołanie o pomoc. Warszawa: Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1988, seria: Korespondencyjny Klub Czytelników. ISBN 83-203-2594-3.
  • Liczenie słoni. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1990. ISBN 83-10-09476-0.
  • Przyszli po nasze głowy. Komorów: „Antyk”, 1993.
  • Afery, UOP, mafia. Komorów: „Antyk”, 1993.
  • Ustna harmonijka: relacje Żydów, których uratowali od Zagłady Polacy. [zebrała i opracowała Elżbieta Isakiewicz]. Warszawa: Niezależne Wydawnictwo Polskie, 2000, seria: Biblioteka Gazety Polskiej. ISBN 83-86712-05-8.;
  • Czerwony ołówek: o Polaku, który ocalił tysiące Żydów. Warszawa: Niezależne Wydawnictwo Polskie, 2003. ISBN 83-86712-10-4.
  • Ulicznica. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Volumen, 2010. ISBN 978-83-7233-029-1.
  • Kaprys (Przy)powieść o mężczyźnie i kobiecie. Warszawa: Wydawnictwo Sic!, 2013. ISBN 978-83-61967-47-7.
  • Lekkie halki czarownic i inne mikroopowieści. Ostrów Wielkopolski: Perspektywa, 2015. ISBN 978-83-8041-027-5.
  • Niewyśnione historie. Warszawa: Wydawnictwo Sic!, 2017. ISBN 978-83-65459-06-0.
  • Kocio. Warszawa: Wydawnictwo Sic!, 2018. ISBN 978-83-65459-19-0.
  • Piekło ocalonych: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2019. ISBN 978-83-66272-70-5.[15]
  • „Piłka w czasie zarazy” w Wiosnę odwołano. Antologia dzienników pandemicznych, red. Joanna Bocianowska. Warszawa: Instytut Literatury i Oficyna Wydawnicza Volumen, 2020. ISBN 978-83-66765-25-2.[16]
  • Szelma i inne opowieści przyziemne: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2021. ISBN 978-83-8196-234-6.[17]

Nagrody

Ważniejsze nagrody i wyróżnienia

  • Tytuł Autorki Roku nadany przez czytelników pisma „Płomyk” – 1987
  • I nagroda w konkursie literackim „Wobec własnego czasu” – 1981
  • Wyróżnienie za reportaże, przyznane przez zdelegalizowane Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich – 1983
  • Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – 2000
  • Nominacja do Nagrody Literackiej im. J. Mackiewicza za książkę „Czerwony ołówek” – 2004
  • Nominacja do nagrody Grand Press w kategorii reportaż prasowy – 2006
  • I nagroda w edycji krajowej konkursu dziennikarskiego Unii Europejskiej za raport o sytuacji cudzoziemców w Polsce
  • Wyróżnienie w konkursie Instytutu Literatury na „Dziennik pandemiczny” – 2020[18]

Przypisy

  1. a b archiwum wywiadów krajowych: Wywiad z Aleksandrem Kwaśniewskim. Prezydent.pl, grudzień 2001.
  2. Miesięcznik Twórczość » 898 [dostęp 2020-12-29] (pol.).
  3. Profil na NaszaKlasa.pl.
  4. Stowarzyszenie Pisarzy Polskich, Oddział Warszawa: Elżbieta Isakiewicz.
  5. Niezależny Instytut Wydawniczy: Nowy Świat: pismo codzienne dla wszystkich sfer. Warszawa, 1991-1993.
  6. Polska Bibliografia Literacka: Przyszli po nasze głowy. pbl.ibl.poznan.pl, 1988-2002.
  7. Polska Agencja Prasowa SA: Wierzbicki nie jest już prezesem i redaktorem naczelnym Gazety Polskiej. www.pb.pl, 10 czerwca 2005.
  8. Izabela Marczak: Nadszedł Nowy Dzień. metro.gazeta.pl, 14 listopada 2005.
  9. Archiwum Gazety Wyborczej: Elżbieta Isakiewicz.
  10. Blog Refleksje nie-codzienne i przemijające: Dziś 300. wydanie „Newsweeka”. 28 maja 2007.
  11. a b Z 'Newsweeka' do 'Tygodnika Powszechnego'. wirtualnemedia.pl, 4 listopada 2011.
  12. Elżbieta Isakiewicz (teksty na tygodnikpowszechny.pl). tygodnikpowszechny.pl. [dostęp 2017-07-12].
  13. Oficjalny profil Elżbiety Isakiewicz na Facebooku.
  14. Isakiewicz, Elżbieta (1958- ). Katalog elektroniczny Biblioteki Narodowej. [dostęp 2017-07-12].
  15. Piekło ocalonych – Państwowy Instytut Wydawniczy, piw.pl [dostęp 2019-11-04].
  16. Patryk Kosenda, Dzienniki Pandemiczne Instytutu Literatury, Instytut Literatury, 21 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-29] (pol.).
  17. Szelma i inne opowieści przyziemne - - Państwowy Instytut Wydawniczy, piw.pl [dostęp 2021-05-22].
  18. Patryk Kosenda, Dziennik pandemiczny - werdykt, Instytut Literatury, 26 września 2020 [dostęp 2020-12-29] (pol.).

Media użyte na tej stronie

Eliszka.png
Autor: Fanaberia999, Licencja: CC BY-SA 4.0
Eliszka