Emma Laine
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 26 marca 1986 |
Wzrost | 164 cm |
Gra | leworęczna, oburęczny backhand |
Status profesjonalny | 2004 |
Zakończenie kariery | aktywna |
Trener | Olli Leppänen |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje | 0 WTA, 11 ITF |
Najwyżej w rankingu | 50 (7 sierpnia 2006) |
Australian Open | 2R (2006) |
Roland Garros | 2R (2006) |
Wimbledon | 1R (2006) |
US Open | 2R (2005, 2006) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje | 0 WTA, 44 ITF |
Najwyżej w rankingu | 64 (30 października 2006) |
Australian Open | 1R (2006, 2007) |
Roland Garros | 2R (2006, 2007) |
Wimbledon | 3R (2006) |
US Open | 2R (2006) |
Emma Laine (ur. 26 marca 1986 w Karlstad) – fińska tenisistka.
Kariera tenisowa
Emma ma starszą siostrę Essi, która również gra w tenisa, jednak nie ma na koncie żadnych większych sukcesów. Jej matka, Erika, była pływaczką. Ojciec Emmy, Erkki, grał zawodowo w hokeja. Zdobył srebrny medal podczas Igrzysk Olimpijskich w Calgary[1]. W dzieciństwie oprócz tenisa uprawiała również koszykówkę[2].
Laine jest najwyżej sklasyfikowaną reprezentantką Finlandii w rankingu WTA w historii. Nadal nie posiada żadnego zawodowego zwycięstwa turniejowego. W ramach rozgrywek juniorskich była nawet numerem dwa na świecie, ponadto osiągała półfinały imprez wielkoszlemowych.
W 2002 roku zadebiutowała w turnieju profesjonalnym w Helsinkach, przegrała jednak w pierwszej rundzie z Petrą Mandulą. Podobnie zakończyła się kolejna jej próba przez własną publicznością w roku następnym. Jak się później okazało – oczekiwanie na pierwszy turniejowy wygrany mecz opłacało się. W Luksemburgu jesienią 2004 pokonała samą Magdalenę Maleewą, zanim uległa Dinarze Safinie. Od tego sezonu legitymuje się licencją zawodowej tenisistki.
W sierpniu 2005 otrzymała szansę debiutu w turnieju wielkoszlemowym na US Open. Pokonała tam Chinkę Peng Shuai, ale druga runda okazała się wynikiem wystarczającym, by znaleźć się w gronie stu najlepszych rakiet na świecie. W innych turniejach nie odnosiła większych sukcesów, aczkolwiek warte wspomnienia są jej piłki meczowe, które miała w meczu z Francuzką Marion Bartoli w Québec. Równocześnie wygrywała zawody w kategorii ITF. W 2006 roku zapisała na swoim koncie kilka dobrych rezultatów, wśród których najwyższe to ćwierćfinał w Pattaya, czwarta runda w Indian Wells i trzecia runda w San Diego. To ostatnie dało jej możliwość awansu do czołowej pięćdziesiątki rankingu WTA. Zaliczyła także pierwsze deblowe zawodowe półfinały.
Początkowe miesiące sezonu 2007 były w wykonaniu Finki co najmniej niezadowalające; zawodniczka z Helsinek ani razu nie przeszła pierwszej rundy turnieju głównego. W drugiej połowie roku skupiła się na występach w imprezach ITF, gdzie zdobyła dwa tytuły deblowe, partnerując Marcie Domachowskiej i Ágnes Szávay.
Starty w 2008 rozpoczęła dopiero w maju, kiedy to zagrała w turnieju ITF w Szczecinie, odpadając w drugiej rundzie. W kolejnych dwóch turniejach tej samej rangi odpadała w 1/4 finału i w pierwszej rundzie. Zagrała w kwalifikacjach do turnieju WTA w Budapeszcie, lecz nie dokonała tego. Tydzień później, w Darmstadt poległa w drugiej rundzie. Dzięki dzikiej karcie zagrała w turnieju głównym Nordea Nordic Light Open, gdzie pokonała Aleksandrę Panową z Rosji.
Wygrane turnieje rangi ITF
turnieje z pulą nagród 100 000 $ |
turnieje z pulą nagród 75 000 $ |
turnieje z pulą nagród 50 000 $ |
turnieje z pulą nagród 25 000 $ |
turnieje z pulą nagród 15 000 $ |
turnieje z pulą nagród 10 000 $ |
Gra pojedyncza
Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik | |
1. | 01/02/2004 | ![]() | ITF | 10 000 | twarda | ![]() | 6:7, 6:2, 6:3 |
2. | 22/02/2004 | ![]() | ITF | 10 000 | dywanowa | ![]() | 7:6, 6:7, 7:6 |
3. | 14/04/2004 | ![]() | ITF | 10 000 | ziemna | ![]() | 3:6, 6:4, 6:0 |
4. | 26/09/2004 | ![]() | ITF | 25 000 | twarda | ![]() | 3:6, 6:2, 6:1 |
5. | 21/09/2005 | ![]() | ITF | 25 000 | twarda | ![]() | 6:0, 6:2 |
6. | 18/01/2009 | ![]() | ITF | 10 000 | twarda | ![]() | 4:6, 6:2, 7:6(2) |
7. | 09/08/2009 | ![]() | ITF | 10 000 | ziemna | ![]() | 7:5, 6:1 |
8. | 09/03/2014 | ![]() | ITF | 10 000 | twarda | ![]() | 6:2, 6:2 |
9. | 03/08/2014 | ![]() | ITF | 10 000 | ziemna | ![]() | 6:3, 5:7, 6:0 |
10. | 07/09/2014 | ![]() | ITF | 10 000 | twarda | ![]() | 6:0, 6:4 |
11. | 27/12/2015 | ![]() | ITF | 10 000 | twarda | ![]() | 6:1, 6:3 |
Przypisy
- ↑ Erkki Laine (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2014-12-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-15)].
- ↑ Isä Erkki kiertää Emma Laineen mukana (fiń.). mtv.fi, 2006-06-02. [dostęp 2014-12-29].
Bibliografia
- Profil na stronie WTA, Women’s Tennis Association [dostęp 2017-10-19] (ang.).
- Profil na stronie ITF, International Tennis Federation [dostęp 2017-10-19] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King, Billie Jean King Cup [dostęp 2017-10-19] (ang.).
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Tennis. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Flaga Finlandii
Łatwo można dodać ramkę naokoło tej grafiki
The national flag of Kingdom of Thailand since September 2017; there are total of 3 colours:
- Red represents the blood spilt to protect Thailand’s independence and often more simply described as representing the nation.
- White represents the religion of Buddhism, the predominant religion of the nation
- Blue represents the monarchy of the nation, which is recognised as the centre of Thai hearts.