Erich Koch
Data i miejsce urodzenia | 19 czerwca 1896 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 12 listopada 1986 |
Nadprezydent Prus Wschodnich | |
Okres | od 1933 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Komisarz Reichkomissariatu Ukrainy | |
Okres | od 1941 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Erich Koch (ur. 19 czerwca 1896 w Elberfeld[a], zm. 12 listopada 1986 w Barczewie) – niemiecki kolejarz i działacz partyjny. Nazista, gauleiter i ostatni nadprezydent Prus Wschodnich w latach 1933–1945, jednocześnie od 1941 szef Zarządu Cywilnego Okręgu Białystok i komisarz Rzeszy dla Ukrainy, zbrodniarz wojenny.
Życiorys
W Elberfeld ukończył szkołę powszechną, następnie czteroklasową szkołę średnią i szkołę handlową. Po jej ukończeniu pracował w drukarni, jednak już w maju 1914 podjął pracę jako robotnik kolejowy, którą wkrótce przerwał w wyniku wybuchu Wielkiej Wojny. W 1915 odbył dziesięciomiesięczne przeszkolenie wojskowe. Od 1916 do jesieni 1918 służył w Armii Cesarstwa Niemieckiego podczas I wojny światowej (na froncie wschodnim)[1], a po jej zakończeniu walczył we Freikorpsie na Górnym Śląsku. Do 1926 ponownie pracował na kolei. W 1922 wstąpił w szeregi NSDAP i aktywnie brał udział w sabotowaniu francuskiej okupacji Zagłębia Ruhry, za co był parokrotnie więziony, co przysporzyło mu popularności w kręgach partyjnych. Został także liderem tamtejszego okręgu. Następnie, w 1928, został przeniesiony na stanowisko gauleitera Prus Wschodnich, a w niedługim czasie został posłem do Reichstagu. Krótko po przejęciu władzy przez narodowych socjalistów w 1933 Adolf Hitler mianował go nadprezydentem Prus Wschodnich. Kolejnym szczeblem w jego karierze był stopień SA-Obergruppenführera w 1938.
Początkowo podczas II wojny światowej zajmował się sprawą Polaków, zamieszkujących ziemie włączone do III Rzeszy. W 1941 został szefem administracyjnym na Ukrainie, co dawało mu do dyspozycji Gestapo na tym terenie; był odpowiedzialny za deportacje setek tysięcy ludzi do obozów zagłady. Gdy Armia Czerwona wkroczyła na Ukrainę, wrócił do Prus Wschodnich. Stamtąd słał telegramy do Führera, iż będzie bronił tych terytoriów do końca.
Uniknąwszy schwytania przez Rosjan, ukrywał się do 1949, kiedy został schwytany przez Brytyjczyków w Hamburgu (podawał się wówczas za byłego majora rezerwy, Rolfa Bergera). Mimo nalegań ZSRR, został wydany nie Związkowi Radzieckiemu, a Polsce. Proces, który rozpoczął się dopiero latem 1958, zakończył się uznaniem go winnym śmierci około 400 000 Polaków (zbrodnie na Ukrainie nie były brane pod uwagę) i wyrokiem kary śmierci z 9 maja 1959.
Wyroku nigdy nie wykonano, bo przez cały czas, przez 25 lat pobytu w więzieniu do naturalnej śmierci, utrzymywał wagę ciała poniżej 50 kilogramów, więc lekarze nie mogli uznać go za zdrowego, co było niezbędne do wykonania wyroku. Jednak według dokumentów, do których dotarli dziennikarze „Rzeczpospolitej”, rzeczywistą przyczyną niewykonywania wyroku śmierci miało być przekonanie polskiego i sowieckiego aparatu bezpieczeństwa o tym, że uda się od Kocha wydobyć tajemnicę miejsca ukrycia „Bursztynowej Komnaty”, które miał ponoć znać[2].
Przez cały ten okres przebywał w więzieniu w Barczewie. Zmarł tamże śmiercią naturalną w wieku 90 lat. Pochowano go potajemnie w nieoznaczonym grobie na miejscowym cmentarzu parafialnym. W 2012 została wydana książka autorstwa Mieczysława Siemieńskiego oparta na wywiadzie z Kochem pt. Rozmowy z Erichem Kochem. Próbowałem zmienić świat[3].
Uwagi
- ↑ Obecnie część Wuppertalu, Nadrenia.
Przypisy
- ↑ Dokumenty dotyczące Ericha Kocha w zasobie archiwalnym Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie, polska1918-89.pl [dostęp 2021-08-03] .
- ↑ „Rzeczypospolitej”: „Jak SB i KGB tropiły Bursztynową Komnatę”)
- ↑ Rozmowy z Erichem Kochem. Próbowałem zmienić świat (pol.). [dostęp 2019-12-28].
Bibliografia
- Kurt Dieckert, Horst Grossmann: Bój o Prusy Wschodnie: Kronika dramatu 1944-1945. Gdańsk: Maszoperia Literacka, 2011. ISBN 978-83-62129-76-8.
- Erich Koch , Mieczysław Siemieński , Rozmowy z Erichem Kochem. Próbowałem zmienić świat, Brzezia Łąka: Wydawnictwo Poligraf, 2012, ISBN 978-83-7856-016-6, OCLC 812718333 .
Linki zewnętrzne
- Odznaczenia Ericha Kocha (ang.).
Media użyte na tej stronie
Baretka: "Krzyż Honoru za Wojnę 1914/1918" (Niemcy, III Rzesza) – dla Frontowców (z mieczami).
Autor: Smat, Licencja: CC BY-SA 3.0
Baretka Medalu Pamiątkowego 1 października 1938
Baretka: Wojenny Krzyż Zasługi I Klasy (III Rzesza).
Планка Золотой партийный знак НСДАП
Autor: Mboro, Licencja: CC0
Baretka: Medal Pamiątkowy za Wielką Wojnę z Mieczami i Hełmem (Magyar Háborús Emlékérem a kardokkal és sisakkal) – Królestwo Węgier.
Gdański Krzyż, baretka Krzyża I Klasy.
Baretka: Wojenny Krzyż Zasługi II Klasy (III Rzesza).
(c) Bundesarchiv, Bild 183-H13717 / CC-BY-SA 3.0
![Info non-talk.svg](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/53/Info_non-talk.svg/15px-Info_non-talk.svg.png)
Erich Koch, Oberpräsident und Gauleiter von Ostpreussen. Fot.: Hei 18.10.38 [Herausgabedatum] 13682-38
ADN-Bildarchiv Erich Koch: Oberpräsident und Gauleiter von Ostpreußen. geb. 19.6.1896 in Elberfeld gest. (hingerichtet) März 1959 Aufn.: Hei. Oktober 1938 13682-38
Abgebildete Personen:
- Koch, Erich: Reichskommissar für die Ukraine, Gauleiter von Ostpreußen, Deutschland
Autor: Realismadder, Licencja: CC-BY-SA-3.0
The ribbon bar for the Anschluss medal, awarded to German military personnel, German officials, Austrian members of the NSDAP and other austrians who participated in the annexation (Anschluss) of Austria in March 1938.