Ernest Chausson
| ||
![]() Ernest Chausson | ||
Imię i nazwisko | Ernest Amédée Chausson | |
Data i miejsce urodzenia | 20 stycznia 1855 Paryż | |
Pochodzenie | francuskie | |
Data i miejsce śmierci | 10 czerwca 1899 Limay | |
Gatunki | muzyka poważna | |
Zawód | kompozytor |
Ernest Amédée Chausson (ur. 20 stycznia 1855 w Paryżu, zm. 10 czerwca 1899 w Limay[1][2]) – francuski kompozytor.
Życiorys
Syn zamożnego przedsiębiorcy, wychowywał się w gronie ówczesnej elity kulturalnej, dzięki czemu zainteresował się muzyką, a także malarstwem i literaturą[1]. W 1876 roku ukończył studia prawnicze, nigdy jednak nie pracował w zawodzie[1]. W latach 1879–1881 uczęszczał do Konserwatorium Paryskiego, gdzie studiował u Jules’a Masseneta. Jednocześnie pobierał prywatnie lekcje u Césara Francka[1]. W 1881 roku bezskutecznie ubiegał się o Prix de Rome[1].
W latach 1879–1882 odbył czterokrotnie podróż do Monachium i Bayreuth, gdzie spotykał się z Richardem Wagnerem[1]. W 1883 roku zawarł związek małżeński, od tej pory dzięki wysokiemu statusowi majątkowemu poświęcając się wyłącznie życiu rodzinnemu i pracy twórczej[1]. Aktywnie uczestniczył w życiu kulturalnym, wiele podróżując po Europie i biorąc udział w spotkaniach paryskiego salonu artystycznego[1]. Promował młodych twórców, m.in. Claude’a Debussy’ego[1]. W 1886 roku został sekretarzem Société Nationale de Musique[1]. Zmarł na skutek nieszczęśliwego wypadku rowerowego podczas letnich wakacji[1] – zjeżdżając z górki w drodze na stację kolejową, gdzie miał spotkać się z przyjaciółmi, wpadł na mur i poniósł śmierć na miejscu[3].
Twórczość
Do najważniejszych kompozycji Chaussona należą:[1][2]
- poemat symfoniczny Viviane (1882)
- poemat symfoniczny Soir de fête (1898)
- poemat symfoniczny Solitude dans les bois (1886)
- Poème de l’amour et de la mer (1882–1890)
- Symfonia B-dur (1889–1890)
- koncert na fortepian, skrzypce i kwartet smyczkowy (1889–1891)
- Poème na skrzypce i orkiestrę (1896)
- opera Hélène (1884)
- opera Le roi Arthus do własnego libretta (1886–1895; wyst. po śmierci kompozytora w Brukseli w 1903)
Ponadto był autorem utworów chóralnych, motetów, pieśni, utworów fortepianowych[1][2]. Poematy symfoniczne Chaussona stanowią kontynuację stylu Césara Francka, zaś pieśni oraz Poème na skrzypce i orkiestrę (1896) stanowią zapowiedź impresjonizmu w muzyce[2].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 154. ISBN 0-674-37299-9.
- ↑ a b c d Encyklopedia muzyki. red. Andrzej Chodkowski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 148. ISBN 978-83-01-13410-5.
- ↑ Joseph W. Lewis, Jr.: What Killed the Great and Not So Great Composers?. Bloomington: AuthorHouse, 2010, s. 413. ISBN 978-1-4490-7584-2.
Linki zewnętrzne
- Ernest Chausson – nuty w bibliotece Polona
- ISNI: 0000 0001 2280 1579
- VIAF: 54332065
- LCCN: n81003169
- GND: 118669168
- NDL: 00620484
- LIBRIS: c9psw5vw5qxht0h
- BnF: 13892419t
- SUDOC: 027373789
- NKC: js20020318004
- BNE: XX975979
- NTA: 06997859X
- BIBSYS: 1036853
- CiNii: DA0525471X
- Open Library: OL75843A
- PLWABN: 9810684911005606
- NUKAT: n2003096391
- J9U: 987007270905205171
- PTBNP: 266217
- CANTIC: a10779723
- CONOR: 42564451
- KRNLK: KAC201108487
- RISM: pe30087317
- WorldCat: lccn-n81003169