Ernest Clark (gubernator)

Ernest Clark
Ilustracja
Ernest Clark (ok. 1941)
Data i miejsce urodzenia13 kwietnia 1864
Plumstead
Data i miejsce śmierci26 sierpnia 1951
Seaton
Gubernator Tasmanii
Okresod 4 sierpnia 1933
do 4 sierpnia 1945
PoprzednikJames O’Grady
NastępcaHugh Binney
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania) Order Imperium Brytyjskiego do 1935 (cywilny)

Ernest Clark (ur. 13 kwietnia 1864 w Plumstead, zm. 26 sierpnia 1951 w Seaton[1]) – brytyjski urzędnik państwowy, w latach 1933-1945 gubernator Tasmanii.

Życiorys

Brytyjska służba cywilna

Był synem dyrektora szkoły. Ukończył King's College London, po czym został przyjęty do służby cywilnej i skierowany do pracy w resorcie skarbu[1]. W 1894 uzyskał prawo wykonywania zawodu adwokata, lecz nie podjął prywatnej praktyki, tylko pozostał urzędnikiem działu prawnego Departamentu Skarbu. W latach 1904-1905 był oddelegowany do rządu Kolonii Przylądkowej, gdzie wspierał prace nad reformą podatkową. W latach 1910-1911 w podobny sposób wspomagał władze Związku Południowej Afryki[1].

W czasie I wojny światowej był cywilnym oficerem łącznikowym, odpowiadającym za współpracę resortów skarbu i wojny. W 1919 został zastępcą głównego inspektora podatkowego i zarazem sekretarzem komisji królewskiej, zajmującej się problematyką podatku dochodowego[1]. W 1920 wyjechał do Irlandii Północnej, gdzie początkowo był szefem zawodowej kadry tamtejszego ministerstwa finansów, a w latach 1921-1925 stał na czele całej północnoirlandzkiej służby cywilnej[1]. Później powrócił do Londynu, gdzie pełnił szereg wysokich stanowisk w administracji rządowej, a także zasiadał w radach nadzorczych kilku firm[1].

Australia

W latach 1928-1929 był członkiem misji złożonej z brytyjskich ekspertów rządowych, którą władze Australii poprosiły o niezależną diagnozę tamtejszych problemów gospodarczych. Clark był głównym autorem raportu w tej sprawie, który wywarł duże wrażenie na Josephie Lyonsie, premierze Tasmanii, a następnie premierze federalnym Australii[1]. Historycy przypuszczają, iż to właśnie Lyons sprawił, iż w 1933 Clark otrzymał propozycję objęcia urzędu gubernatora Tasmanii, który od 1930 pozostawał nieobsadzony z powodu braku środków na jego utrzymanie[1].

Clark sprawdził się na stanowisku gubernatora tak dobrze, iż jego kadencja była trzykrotnie przedłużana i ostatecznie sprawował ten urząd aż przez 12 lat. Oprócz wypełnienia typowych obowiązków gubernatorskich, bywał również nieoficjalnym doradcą ekonomicznym tasmańskiego rządu[1].

Późniejsze życie

W 1945 przeszedł na emeryturę, którą postanowił spędzić w hrabstwie Devon. Zmarł w wieku 87 lat, zaś jego prochy – zgodnie z jego życzeniem – pochowano na cmentarzu w Hobart[1].

Odznaczenia

  • Order Imperium Brytyjskiego klasy Komandor (CBE, 1918)[1]
  • Order Łaźni klasy Rycerz Komandor (KCB, 1924)[1]
  • Order św. Michała i św. Jerzego klasy Rycerz Komandor (KCMG, 1938)[1]
  • Order św. Michała i św. Jerzego klasy Rycerz Wielkiego Krzyża (GCMG, 1943)[1]

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n John Reynolds, Clark, Sir Ernest (1864–1951), „Australian Dictionary of Biography”, Canberra: National Centre of Biography, Australian National University [dostęp 2016-11-26].

Media użyte na tej stronie

Order of the Bath (ribbon).svg
Autor: Image sourced from 'Medals of the World' website: http://www.medals.org.uk/index.htm, Licencja: CC BY 2.5
Ribbon of the Order of the Bath
Sir Ernest Clark.jpg
Sir Ernest Clark, GCMG, KCB, CBE (13 April 1864 – 26 August 1951)
Badge of the Governor of Tasmania.svg
Autor: Fry1989 eh?, Licencja: CC BY-SA 4.0
Badge of the Governor of Tasmania.
UK Order St-Michael St-George ribbon.svg
Baretka brytyjskiego Orderu św. Michała i św. Jerzego.
UK OBE 1917 civil BAR.svg
Baretka Orderu Imperium Brytyjskiego (cywilnego; 1917-1935).