Erwin von Witzleben
feldmarszałek | |
Data i miejsce urodzenia | 4 grudnia 1881 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1901–1944 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | 7 Pułk Grenadierów im. Króla Wilhelma I, 19 Rezerwowa Brygada Piechoty, 6 Rezerwowy Pułk Piechoty, 121 Dywizja Piechoty, 8 Pułk Piechoty, 3 Dywizja Piechoty |
Stanowiska | d-ca kompanii w 6 Rezerwowym Pułku Piechoty, d-ca batalionu w 6 Rezerwowym Pułku Piechoty, d-ca 8 Pułku Piechoty, d-ca 3 Dywizji Piechoty, d-ca III Okręgu Wojskowego (Berlin), d-ca III Korpusu Armijnego, d-ca 1 Armii, naczelny dowódca wojsk niemieckich na Zachodzie |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Erwin von Witzleben (ur. 4 grudnia 1881 we Wrocławiu, zm. 8 sierpnia 1944 w Berlinie) – niemiecki feldmarszałek, żołnierz obu wojen światowych.
Życiorys
Pochodził z turyńskiej rodziny o tradycjach wojskowych. Ukończył pruską szkołę kadetów i 22 czerwca 1901 roku w stopniu podporucznika rozpoczął służbę w legnickim 7 Pułku Grenadierów im. Króla Wilhelma I. W 1910 awansowany na porucznika.
Na początku I wojny światowej służył jako adiutant w 19 Rezerwowej Brygadzie Piechoty. W październiku 1914 awansowany na kapitana objął stanowisko dowódcy kompanii w 6 Rezerwowym Pułku Piechoty. Później awansował na dowódcę batalionu w tym samym pułku i brał udział w bitwie pod Verdun oraz w walkach we Flandrii i Szampanii. Poważnie ranny, został odznaczony Krzyżem Żelaznym. Po kuracji w szpitalu przechodzi szkolenie w Sztabie Generalnym i kończy udział w wojnie na stanowisku sztabowym w 121 Dywizji Piechoty.
W okresie międzywojennym na stanowiskach dowódczych w Reichswehrze. W roku 1931 promowany na pułkownika, obejmuje stanowisko dowódcy 8 Pułku Piechoty we Frankfurcie nad Odrą.
W 1934 roku awansowany na generała majora (generała brygady), obejmuje dowództwo 3 Dywizji Piechoty w Poczdamie. Wkrótce potem zostaje dowódcą III Okręgu Wojskowego (Berlin), a następnie III Korpusu Armijnego. W 1936 osiąga stopień generała piechoty (generała broni).
Był przeciwnikiem nazistów i po nocy długich noży domagał się śledztwa w tej sprawie, w wyniku czego popadł w niełaskę Hitlera. W 1938 brał udział w planowaniu zamachu stanu organizowanego przez Ludwiga Becka, Ericha Hoepnera, Carla-Heinricha von Stülpnagela i szefa Abwehry Wilhelma Canarisa. W wyniku korzystnych dla Niemiec postanowień traktatu monachijskiego do zamachu stanu nie doszło. Podobnie zakończyła się próba zamachu organizowana przez Kurta von Hammerstein-Equord.
We wrześniu 1939 von Witzleben dowodził 1 Armią strzegącą zachodniej granicy Niemiec. W kampanii francuskiej 1940 roku armia ta działała w ramach Grupy Armii „C”, której zadaniem było przełamanie linii Maginota. Po sukcesie tej operacji, odznaczony Krzyżem Rycerskim i awansowany na feldmarszałka 19 lipca 1940. W 1941 mianowany naczelnym dowódcą wojsk niemieckich na Zachodzie, jednak na początku 1942 ustąpił ze stanowiska ze względu na problemy zdrowotne. Brał udział w przygotowaniach do zamachu 20 lipca. W związku z tym został zatrzymany przez Gestapo, wydalony z Wehrmachtu i 7 sierpnia postawiony przed Trybunałem Ludowym (Volksgerichtshof) pod przewodnictwem sędziego Rolanda Freislera, zaprzysięgłego zwolennika nazizmu, który skazał go na śmierć. Celem upokorzenia von Witzlebena, przed wprowadzeniem na salę sądową pozbawiono go paska i szelek od spodni, przez co składając wyjaśnienia przed sądem musiał przytrzymywać sobie rękami spodnie (co widać na zdjęciu obok). Wyrok wykonano 8 sierpnia 1944 w więzieniu Plötzensee, poprzez powieszenie na strunie fortepianowej.

Odznaczenia
- Krzyż Żelazny (1914)
- II klasy
- I klasy
- Odznaka za Rany w czerni (dwukrotnie: 1914, 1918)
- Krzyż Kawalerski Orderu Hohenzollernów z Mieczami
- Order Zasługi Wojskowej (Bawaria)
- Krzyż Hanzeatycki (Hamburg)
- Krzyż Honorowy Reusski III Klasy z Mieczami i Koroną
- Pruski Krzyż za Służbę
- Orzeł Śląski
- Kawaler Honorowy Orderu św. Jana Jerozolimskiego (Baliwat Brandenburski)
- Kawaler Sprawiedliwości Orderu św. Jana Jerozolimskiego (Baliwat Brandenburski)
- Krzyż Honorowy za Wojnę Światową 1914-1918
- Medal Pamiątkowy 1 października 1938 (‘Sudetenland-Medaille’)
- Medal Linii Zygfryda
- Krzyż Żelazny z okuciami ponownego nadania (1939)
- II klasy
- I klasy
- Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (24 czerwca 1940)[1]
- Odznaka za Długoletnią Służbę w Wehrmachcie I Klasy z Liśćmi Dębu
Przypisy
- ↑ Witzleben, von, Erwin - TracesOfWar.com, www.tracesofwar.com [dostęp 2021-06-14] .
Media użyte na tej stronie
Umowna baretka: Odznaka za Długoletnią Służbę w Wehrmachcie (40 lat) – wersja Armii i Kriegsmarine (Wehrmacht-Dienstauszeichnung – Heer und Kriegsmarine) – III Rzesza
– połączone baretki Złotego Krzyża z Wieńcem Dębowym (Specjalnej Klasy za 40 lat) i Złotego Medalu (III Klasy za 12 lat).
Baretka pruskiego Królewskiego Orderu Rodu Hohenzollernów z Mieczami na Wojennej Wstędze.
(Königlicher Hausorden von Hohenzollern mit Schwertern am Kriegsband)
Baretka: Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (III Rzesza).
Baretka: Krzyż Żelazny II Klasy (1914) z okuciem ponownego nadania 1939 (III Rzesza).
Autor: F l a n k e r, Marshall baton from Media:Hoheitszeichen Kfz Generalfeldmarschall.svg by Fornax, Licencja: CC BY 3.0
Rang insignia of the German Wehrmacht until 1945; here: shoulder board Heer (Army), version only until 1942.
- Rank: – Generalfeldmarschall (en: General Field Marshall) OF-10
- Basic colour: to all service branches — “deep red”.
Standarte seiner Majestät des Deutschen Kaisers
„Die Standarte, 4 m im Quadrat, besteht aus goldgelber Seide und zeigt das eiserne Kreuz, belegt mit dem kleineren Wappen Sr. Majestät. In den Winkeln des Kreuzes erscheinen je eine Kaiserkrone und drei rotbewehrte, schwarze Adler. Auf dem Kreuz steht "GO TT MIT UNS 18 70". Sobald Se. Majestät sich an Bord eines Schiffes begibt, wird die Kaiserstandarte am Topp des Grossmastes gehisst und alle anderen Kommando- und Unterscheidungszeichen gestrichen“.(Ströhl: Deutsche Wappenrolle, S. 80)
Autor: SysMusDes, Licencja: CC BY-SA 3.0
Hanseatic Cross from Hamburg ribbon bar
Autor: Mboro, Licencja: CC BY 3.0
Umowna baretka: Odznaka za Rany (Verwundetenabzeichen) – Czarna (1918) – Cesarstwo Niemieckie.
Почтовая марка Германии, посвящённая годовщине "пивного путча" 1923 года, 24+26 пфеннигов, 1943 год. Английская пропагандистская марка, посвящённая казнённому Эрвину фон Вицлебену, 1944 год.
Autor: Boroduntalk, Licencja: CC BY 4.0
Military Merit Order ribbon bar (war ribbon). Kingdom of Bavaria.
Baretka: Krzyż Żelazny I Klasy (1914) z okuciem ponownego nadania 1939 (III Rzesza).
(c) Bundesarchiv, Bild 146-1978-043-13 / CC-BY-SA 3.0

Generalfeldmarschall von Witzleben
Abgebildete Person: Witzleben, Erwin von (GND 118992775 )Insignia of the German Armed Forces in WWII.
Medal for work in defense of Germany (1939)
Autor: Smat, Licencja: CC BY-SA 3.0
Baretka Medalu Pamiątkowego 1 października 1938
Autor: Skukifish, Licencja: CC BY-SA 3.0
Nastrino dell'Ordine di San Giovanni di Gerusalemme del Baliaggio di Brandeburgo
Baretka: "Krzyż Honoru za Wojnę 1914/1918" (Niemcy, III Rzesza) – dla Frontowców (z mieczami).
(c) Bundesarchiv, Bild 151-12-16 / CC-BY-SA 3.0

Abgebildete Person: Witzleben, Erwin von (GND 118992775 )
Prozeß 20. Juli 1944