Ewa Czaczkowska
![]() Ewa Czaczkowska (2022) | |
Data urodzenia | 25 listopada 1961 |
---|---|
Zawód, zajęcie | |
Narodowość | |
Alma Mater | Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Uniwersytet Warszawski |
Uczelnia | |
Wydział | Teologiczny, Instytut Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa |
Odznaczenia | |
![]() |
Ewa Katarzyna Czaczkowska (ur. 25 listopada 1961) – polska historyk, dziennikarka, publicystka i biografistka.
Życiorys
Ewa Katarzyna Czaczkowska urodziła się 25 listopada 1961[1][2]. Absolwentka historii na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu w 1985 i dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim – podyplomowe dwuletnie Dzienne Studium Dziennikarstwa w 1988. Dziennikarka uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii w 2013[3].
Od 2012 jest pracownikiem naukowym w Instytucie Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa[4] na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W 2013 została adiunktem[5]. Jej obszarem badań naukowych są historia mediów, historia Kościoła, biografistyka, teoria mediów[6].
W latach 2016–2020 była ekspertem naukowym Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego w Warszawie[7]. Jest współautorką wystawy głównej Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego w Warszawie[8]. Od 2020 roku jest dyrektorem Biura Komunikacji i Promocji UKSW[9]. Felietonistka tygodnika „Gość Niedzielny”.
Jako dziennikarka w latach 1990–2013 pracowała w dzienniku „Rzeczpospolita”, a wcześniej w tygodniku „Zielony Sztandar” (1988–1990, reporterka). Jest laureatką pierwszej Nagrody Dziennikarskiej „Ślad” im. bp. Jana Chrapka (2002)[7]. W 2010 założyła Fundację Areopag XXI[10], a do 2018 była redaktorem naczelnym, i założycielką, portalu internetowego Areopag21.pl „Rozmowy o Bogu, wierze i religii”[3]. Publikowała w czasopismach m.in.: „Gość Niedzielny”, „Do Rzeczy”, „Wprost”, „Uważam Rze”, a także „Idziemy” oraz kwartalniku „Homo Dei”. Publikowała także na portalach internetowych m.in.: Aleteia, Stacja 7[3]. Prowadziła audycje w PR24[3]. Do 2020 była współorganizatorką Festiwalu Filmów Dokumentalnych Kino z duszą. W czerwcu 2020 minister kultury i dziedzictwa narodowego Piotr Gliński powołał ją w skład Rady Programowej Instytutu Dziedzictwa Myśli Narodowej im. Romana Dmowskiego i Ignacego Jana Paderewskiego[11].
Jest autorką książek biograficznych w tym prymasa Stefana Wyszyńskiego, św. Faustyny Kowalskiej, bł. ks. Jerzego Popiełuszki oraz dziewięciu zagranicznych w językach m.in.: angielskim, hiszpańskim, włoskim, francuskim, chorwackim, litewskim, słoweńskim[12]. Laureatka pięciu „Feniksów” Stowarzyszenia Wydawców Katolickich[12].
Jest członkiem Zespołu Redakcyjnego przygotowującego publikację dzienników prymasa Stefana Wyszyńskiego Pro memoria[13]. Uczestniczyła w opracowaniu Positio – procesu beatyfikacyjnego prymasa Stefana Wyszyńskiego[14]. Jest członkiem Międzynarodowej Akademii Bożego Miłosierdzia[15].
Publikacje
- Kościół XX wieku, Wydawnictwo Księgarnia św. Jacka 1999, ISBN 83-7030-232-7.
- Kardynał Wyszyński. Biografia, Wydawnictwo Świat Książki, Warszawa 2009, wyd. II Wydawnictwo SIW Znak 2013, ISBN 978-83-240-1899-4.
- Ksiądz Jerzy Popiełuszko, Wydawnictwo Świat Książki, 2004, wyd. II 2009, ISBN 978-83-247-1536-7 (współautor: Tomasz Wiścicki)
- Siostra Faustyna. Biografia Świętej, Wydawnictwo SIW Znak, Kraków 2012, ISBN 978-83-240-1894-9.
- Cuda świętej Faustyny, Wydawnictwo SIW Znak, Kraków 2014, ISBN 978-83-240-3131-3.
- Papież, który uwierzył. Jak Karol Wojtyła przekonał Kościół do kultu Bożego Miłosierdzia, Wydawnictwo SIW Znak, Kraków 2016, ISBN 978-83-240-4087-2.
- Muzeum Dom Rodzinny Jana Pawła II w Wadowicach, Wydawnictwo Muzeum Dom Rodzinny Jana Pawła II w Wadowicach, Wadowice 2015, ISBN 978-83-931948-5-8.
- Stefan Wyszyński. Pro memoria tom II:1953, Wydawnictwo Archidiecezja Warszawska, Archidiecezja Gnieźnieńska, IPN, UKSW, Warszawa 2017, ISBN 978-83-8098-274-1.
- Ksiądz Jerzy Popiełuszko. Wiara-nadzieja, miłość. Biografia błogosławionego, Warszawa 2017, Wydawnictwo EDIPRESE ISBN 978-83-8117-096-3 (współautor: z Tomasz Wiścicki)
- Bajki mariackie, Wydawnictwo Znak emotikon, Kraków 2019, ISBN 978-83-240-5134-2.
- Będziesz miłował…Krótka historia życia Stefana Wyszyńskiego, prymasa Polski, Wydawnictwo Instytut Gość Media, Katowice 2019, ISBN 978-83-954371-6-8.
- Święta Faustyna i miłosierdzie Boże, Wydawnictwo Znak emotikon, Kraków 2020, ISBN 978-83-240-5200-4.
- Prymas Wyszyński. Wiara nadzieja miłość, Wydawnictwo SIW Znak, Kraków 2020, ISBN 978-83-240-5913-3.
- Niewidoma, która otwierała oczy widzącym, Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, Laski 2021, ISBN 978-83-95120-02-2.
Nagrody i wyróżnienia
- Nagroda „Feniks” Stowarzyszenia Wydawców Katolickich w kategorii publicystyki i popularyzacji za książkę Kościół XX wieku (2000)[16]
- Nagroda Dziennikarska im. Biskupa Jana Chrapka „Ślad” (2002)
- Nominacja do nagrody dziennikarskiej „Press” w kategorii dziennikarstwo specjalistyczne (2005)
- Brązowy medal im. Jana Pawła II za zasługi dla Archidiecezji Krakowskiej (2012)[17]
- Nagroda „Feniks” Stowarzyszenia Wydawców Katolickich w kategorii publicystyka religijna za książkę Siostra Faustyna. Biografia Świętej (2013)[18]
- Nagroda „Feniks” Stowarzyszenia Wydawców Katolickich w kategorii publicystyka religijna za książkę Kardynał Wyszyński. Biografia (2014)[19]
- Złoty Krzyż Zasługi (2014, za zasługi dla polskiego dziennikarstwa oraz wybitne zasługi w budowaniu niezależnej prasy)[2]
- Nagroda „Feniks” Stowarzyszenia Wydawców Katolickich w kategorii historia za publikację Stefan Wyszyński. Pro memoria, tom II: 1953 (2018)[20]
- Nagroda „Żółtej Ciżemki” Biblioteki Kraków za książkę „Bajki mariackie” (2020)[21]
- Nagroda „Feniks” Stowarzyszenia Wydawców Katolickich w kategorii historia – „Niepodległa” za „Prymas Wyszyński a Niepodległa. Naród – patriotyzm – państwo w myśli i nauczaniu Prymasa Tysiąclecia” red. Ewa K. Czaczkowska, Rafał Łatka (2020)
- Wyróżnienie Nagroda „Feniks” Stowarzyszenia Wydawców Katolickich w kategorii eseistyka za książkę „Historie kobiet wybranych” (2020)
- Nominacja do Międzynarodowej Nagrody im. Witolda Pileckiego w II kategorii reportaży historycznych, biografii i wspomnień za książkę „Prymas Wyszyński. Wiara, nadzieja, miłość” (2021)
Przypisy
- ↑ Ewa Katarzyna Czaczkowska – Monitor firm. monitorfirm.pl. [dostęp 2018-04-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (10 kwietnia 2018)].
- ↑ a b M.P. z 2015 r. poz. 8.
- ↑ a b c d Dziennikarstwo i Komunikacja Społeczna – UKSW Warszawa, media.uksw.edu.pl [dostęp 2019-05-31] .
- ↑ Dr Ewa K. Czaczkowska | Wydział Teologiczny, teologia.uksw.edu.pl [dostęp 2021-07-20] .
- ↑ Struktura wydziału. media.uksw.edu.pl. [dostęp 2014-10-20].
- ↑ Dziennikarstwo i Komunikacja Społeczna – UKSW Warszawa, media.uksw.edu.pl [dostęp 2019-03-31] .
- ↑ a b Dr Ewa K. Czaczkowska | Wydział Teologiczny, teologia.uksw.edu.pl [dostęp 2019-05-31] .
- ↑ Podróż z Janem Pawłem II i prymasem Wyszyńskim, www.rp.pl [dostęp 2021-07-20] (pol.).
- ↑ Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie – Biuro Komunikacji i Promocji, uksw.edu.pl [dostęp 2021-07-20] .
- ↑ Fundacja Areopag XXI. krs-online.com.pl. [dostęp 2014-10-20].
- ↑ Prezydent: Instytut Dziedzictwa Myśli Narodowej musi przywrócić pamięć i zasłużone dobre imię ruchu narodowego i chrześcijańskiego. wpolityce.pl, 26 czerwca 2020. [dostęp 2020-06-27].
- ↑ a b Ewa K. Czaczkowska, ewa.czaczkowska.pl [dostęp 2019-05-31] .
- ↑ Instytut Pamięci Narodowej , Stefan Wyszyński, Pro memoria, t. 2: 1953, Instytut Pamięci Narodowej [dostęp 2019-05-31] (pol.).
- ↑ Zbigniew Suchecki , Prymas Wyszyński kandydat na ołtarze, „Kościół i Prawo” (6 (19) nr 1), 2017, s. 161–175, DOI: 10.18290/kip.2017.6.1-11, ISSN 0208-7928 [dostęp 2019-05-31] (pol.).
- ↑ Ewa Czaczkowska. stacja7.pl. [dostęp 2014-10-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (9 listopada 2014)].
- ↑ Nagroda Feniks 2000. swk.pl. [dostęp 2014-10-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (30 października 2014)].
- ↑ Redaktor TVN nagrodzony medalem Jana Pawła II za zasługi. gloria.tv, 2 lipca 2012. [dostęp 2014-10-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (26 października 2014)].
- ↑ Czaczkowska wyróżniona Feniksem. rp.pl, 12 kwietnia 2013. [dostęp 2014-10-20].
- ↑ Feniks dla Ewy Czaczkowskiej za biografię prymasa Wyszyńskiego. ekai.pl, 4 kwietnia 2014. [dostęp 2014-10-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (21 grudnia 2014)].
- ↑ Katolicka Agencja Informacyjna KAI , Laureaci Nagród FENIKS 2018 [dostęp 2019-05-31] .
- ↑ Nagroda Żółtej Ciżemki – edycja IV – Biblioteka Kraków [dostęp 2021-07-20] (pol.).
Bibliografia
- Ewa K. Czaczkowska – biogram na stronie prywatnej. czaczkowska.pl. [dostęp 2014-10-20].
- Ewa K. Czaczkowska – biogram na stronie Wydziału Teologicznego UKSW. teologia.uksw.edu.pl. [dostęp 2014-10-20].
- Ewa K. Czaczkowska – biogram na stronie aeropag24.pl. areopag21.pl. [dostęp 2014-10-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (20 października 2014)].