FSO Ogar

FSO Ogar LS
Ilustracja
FSO Ogar w Muzeum Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego w Chlewiskach
ProducentFabryka Samochodów Osobowych
ProjektantCezary Nawrot
Zaprezentowany1977
Miejsce produkcji Warszawa
Dane techniczne
SegmentG
Typy nadwozia3–drzwiowe coupé
SilnikiR4 1,5 l OHV
82 KM (60 kW)
Skrzynia biegów4–biegowa manualna
Napędtylny
Długość4455 mm
Szerokość1630 mm
Wysokość1320 mm
Rozstaw osi2506 mm
Masa własnaok. 900 kg
Liczba miejsc4
Dane dodatkowe
PokrewnePolski Fiat 125p
KonkurencjaMelkus RS 1000

FSO Ogar LSprototyp polskiego samochodu osobowego, opracowany w 1977 roku przez FSO z wykorzystaniem podzespołów Polskiego Fiata 125p.

Opis modelu

Tył pojazdu
Przód pojazdu

Jedyny prototypowy egzemplarz Ogara zbudowany został w 1977 roku. Konstrukcja pojazdu oparta została na płycie podłogowej samochodu Polski Fiat 125p, z którego przejęto również elementy układu napędowego, jezdnego oraz hamulcowego. Charakterystyczną cechą tego pojazdu była nowoczesna i dynamiczna stylizacja nadwozia zaprojektowana przez Cezarego Nawrota oraz zastosowane na wzór samochodów sportowych – chowane elektrycznie reflektory. Nadwozie wykonane było z laminatu, stworzonego z połączenia żywicy epoksydowej z włóknem szklanym. Dodatkowym sportowym akcentem były obręcze kół wykonane ze stopów metali lekkich. Nadwozie Ogara projektowane było z uwzględnieniem przepisów Ministerstwa Transportu Stanów Zjednoczonych w związku z czym model ten wyposażony był w duże, wystające zderzaki oraz lampy obrysowe na przednich i tylnych błotnikach. Do wnętrza nowoczesnego auta można było się dostać poprzez troje drzwi. W samochodzie przewidziano 4 miejsca na miękkich i komfortowych, przez co mało sportowych fotelach. Prototyp przejechał ponad 70 tys. km i mimo pozytywnych o nim opinii nie został wdrożony do produkcji. Powodem był duży stopień zaawansowania prac nad funkcjonalniejszym Polonezem. Poza tym brakowało uzasadnienia do rozpoczęcia w Polsce produkcji samochodu sportowego[1] [2].

Jedyny egzemplarz Ogara znajduje się w Muzeum Motoryzacji w Warszawie, a odlew nadwozia obejrzeć można na Wydziale Mechanicznym Wojskowej Akademii Technicznej[3].

Dane techniczne

FSO Ogar przed odnowieniem

Nadwozie

  • liczba drzwi: 3, zawieszone na przednich słupkach i tylnej krawędzi dachu
  • rozstaw kół przednich: 1298 mm
  • rozstaw kół tylnych: 1275 mm[3]

Silnik

  • typ: 115C.076/56
  • czterosuwowy, gaźnikowy
  • liczba i układ cylindrów: 4, układ rzędowy
  • pojemność skokowa: 1481 cm3
  • moc maksymalna: 82 KM (60 kW) przy 5400 obr./min[3]

Przeniesienie napędu

  • napędzana oś: tylna
  • sprzęgło: suche, jednotarczowe
  • skrzynia biegów: manualna, czterobiegowa plus bieg wsteczny
  • zmiana biegów: dźwignią w podłodze między fotelami[3]

Zawieszenie

  • przednia oś: niezależne, górne i dolne trójkątne wahacze poprzeczne, sprężyny śrubowe, amortyzatory teleskopowe, stabilizator, drążki reakcyjne
  • zawieszenie tylne: sztywna oś, dwa wzdłużne resory dwupiórowe, amortyzatory teleskopowe, drążki reakcyjne[3]

Instalacja elektryczna

  • akumulator: 12V, 48Ah[3]

Koła i ogumienie

  • koła: 41/2Jx13"
  • opony: 5.60 SR-13"[3]

Dane eksploatacyjne

  • prędkość maksymalna: ok. 155 km/godz.
  • zużycie paliwa: ok. 7-10 l/100 km[3]

Przypisy

  1. Adam Zakrzewski: Auto-Moto PRL: Władcy dróg i poboczy. Warszawa: Demart SA, 2010, s. 254. ISBN 978-83-7427-484-5.
  2. Mirosław Górski: Historia Konstrukcji Samochodów FSO. Warszawa: Oddział Warszawski SIMP, Klub Pracowników i Przyjaciół FSO, 2006, s. 78. ISBN 83-920912-1-3.
  3. a b c d e f g h FSO Ogar LS - Niezrealizowane marzenia (pol.). auto-swiat.pl, 2006. [dostęp 2015-10-05].

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Flag of Poland (1928–1980).svg
Flaga Rzeczypospolitej Polskiej, a później Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1928-1980 ustanowiona rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach, Dz. U. z 1927 r. Nr 115, poz. 980 i potwierdzona dekretem z dnia 9 listopada 1955 r. o znakach Sił Zbrojnych, Dz. U. z 1955 r. Nr 47, poz. 315.
Do odwzorowania barwy czerwonej użyto domyślnego odcienia "vermilion" (#E34234, cynober). Proporcje 5:8 (w dekrecie z 1955 roku błędnie ustalone jako 3:8, skorygowane w obwieszczeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1956 r. o sprostowania błędu w dekrecie z dnia 7 grudnia 1955 r. o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz o pieczęciach państwowych, Dz.U. z 1955 r. Nr 47 poz. 314).
Fso ogar.jpg
Autor: Hubert Śmietanka vel Hiuppo, Licencja: CC BY-SA 2.5
FSO Ogar w Muzeum Techniki w Warszawie