Feliks Konopasek
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 22 maja 1860 |
---|---|
Pochodzenie | |
Data i miejsce śmierci | 28 lipca 1930 |
Instrumenty | |
Gatunki | |
Zawód | |
Odznaczenia | |
![]() |
Feliks Konopasek (ur. 22 maja 1860 w Czerniowcach, zm. 28 lipca 1930 w Ryglicach w powiecie tarnowskim) – polski kompozytor, dyrygent i pedagog.
Życiorys
Kształcił się w Warszawskim Instytucie Muzycznym u Rudolfa Strobla (fortepian) i Zygmunta Noskowskiego (kompozycja). Był dyrygentem chórów i zespołów instrumentalnych w Warszawie. Zajmował się też pracą pedagogiczną. Do jego uczniów należał m.in. Zbigniew Drzewiecki.
Działał w Sekcji im. Stanisława Moniuszki Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego jako kustosz pamiątek po Stanisławie Moniuszce[1]. Redagował także wyciągi fortepianowe z dzieł scenicznych Moniuszki, m.in. Verbum nobile i Nowy Don Kiszot, czyli sto szaleństw[2].
Skomponował wiele utworów chóralnych, kameralnych i fortepianowych. Był autorem harmonizacji hymnu państwowego, zatwierdzonej okólnikiem Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z dnia 2 kwietnia 1927.
W 1930 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[3].
Wybrane kompozycje
- Bajka „Dzieci i żaby” na chór męski
- „Hasła” na 4-głosowy chór męski
- Sonata fis-moll na skrzypce i fortepian
Przypisy
- ↑ Maria Prokopowicz , Rękopisy Stanisława Moniuszki w zbiorach Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego [dostęp 2019-11-26] .
- ↑ Nowy Don Kiszot czyli sto szaleństw: krotochwila w trzech aktach - Publikacje - Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki, bibliotekapiosenki.pl [dostęp 2019-11-26] .
- ↑ 24 maja 1930 „za zasługi na polu pracy pedagogicznej i artystycznej oraz za szerzenie kultu dla pieśni rodzimiej” M.P. z 1930 r. nr 127, poz. 187
Bibliografia
Linki zewnętrzne
- Zbiór dzieł Feliksa Konopaska w bibliotece Polona
Media użyte na tej stronie
Feliks Konopasek