Fiodor Truchin
Fiodor Truchin (po lewej) z gen. Andriejem Własowem (drugi od lewej) i niemieckimi oficerami | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1916–1945 |
Siły zbrojne |
|
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() (pozbawiony odznaczeń wyrokiem sądu wojskowego) |
Fiodor Iwanowicz Truchin, ros. Фёдор Иванови Трухин (ur. 16 lutego?/ 28 lutego 1896 w Kostromie, zm. 1 sierpnia 1946 w Moskwie) – generał major Armii Czerwonej, szef sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji i dowódca 2 Dywizji Sił Zbrojnych KONR podczas II wojny światowej
W 1914 r. ukończył gimnazjum, a następnie kursy prawne na uniwersytecie w Moskwie. Od 1916 r. służył w 181 Pułku Strzeleckim armii carskiej, brał udział w I wojnie światowej. W 1918 r. wstąpił do Armii Czerwonej, uczestniczył w wojnie domowej. W 1925 r. przeszedł oficerskie kursy kawaleryjskie. Został szefem sztabu 45, a następnie 7 Dywizji Strzeleckiej. Od 1928 r. był szefem sztabu korpusu piechoty w Saratowie. W latach 1932-1936 sprawował funkcję szefa katedry metodyki w Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego. W 1939 r. ukończył Akademię Sztabu Generalnego, po czym sprawował tam funkcję starszego instruktora. W 1940 r. awansował do stopnia generała majora. W styczniu 1941 r. został zastępcą szefa sztabu i jednocześnie szefem oddziału operacyjnego Bałtyckiego Okręgu Wojskowego.
29 czerwca 1941 r., zaledwie kilka dni po napadzie Niemiec na ZSRR, został ranny i dostał się do niewoli niemieckiej. W tym samym roku podjął kolaborację z Niemcami. We wrześniu wstąpił do Narodowego Związku Pracujących (NTS). W marcu 1943 r. zaczął współpracować z gen. Andriejem Własowem jako oficjalny przedstawiciel NTS. Wszedł do sztabu Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). Prowadził kursy propagandowe dla Rosjan współpracujących z Niemcami. Rozkazem gen. A. Własowa został mianowany generałem majorem z prawem noszenia na mundurze odznak ROA. W październiku 1944 r. współtworzył w Berlinie Komitet Wyzwolenia Narodów Rosji (KONR), w ramach którego objął funkcję szefa sztabu Sił Zbrojnych KONR. Od kwietnia 1945 r. dowodził 2 Dywizją Sił Zbrojnych KONR. Jednocześnie 28 kwietnia został mianowany przez SS generałem-inspektorem „wschodnich wojsk”. 7 maja w rejonie czeskiej miejscowości Pribram został schwytany przez czechosłowackich partyzantów komunistycznych i wkrótce przekazany Sowietom. Po słynnym procesie moskiewskim przywódców KONR został skazany na karę śmierci, wykonaną przez powieszenie 1 sierpnia 1946 r.
Linki zewnętrzne
Bibliografia
- K. M. Aleksandrow, Офицерский корпус армии генерал-лейтенанта А. А. Власова 1944-1945, Moskwa 2001
Media użyte na tej stronie
Central element of the Russian imperial coat of arms.
Autor: User:GamesDiscussion, Licencja: CC BY-SA 4.0
The insignia of the Committee for the Liberation of the Peoples of Russia
(c) Bundesarchiv, Bild 146-1976-114-32 / CC-BY-SA 3.0
![Info non-talk.svg](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/53/Info_non-talk.svg/15px-Info_non-talk.svg.png)
Ribbon bar of the Order of the Red Banner. The Soviet Union (USSR).
Ribbon bar of the Jubilee Medal "XX Years of the Workers' and Peasants' Red Army"
A red star. 1922-1943. Used as a symbol of communism in some occasions. The symbol can also represent socialism. Also seen on Soviet aircraft.
Autor: Skjoldbro, Licencja: CC BY-SA 4.0
Rank insignia of Generalmajor (OF-4) for the Russian Liberation Army