Flavia Pennetta
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 25 lutego 1982 |
Wzrost | 172 cm |
Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
Status profesjonalny | 25 lutego 2000 |
Zakończenie kariery | 2015 |
Trener | Salvador Navarro |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje | 11 WTA, 7 ITF |
Najwyżej w rankingu | 6 (28 września 2015) |
Australian Open | QF (2014) |
Roland Garros | 4R (2008, 2010, 2015) |
Wimbledon | 4R (2005, 2006, 2013) |
US Open | W (2015) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje | 17 WTA, 9 ITF |
Najwyżej w rankingu | 1 (28 lutego 2011) |
Australian Open | W (2011) |
Roland Garros | QF (2010, 2011, 2015) |
Wimbledon | SF (2010, 2012) |
US Open | F (2005, 2014) |
Odznaczenia | |
![]() |
Flavia Pennetta (ur. 25 lutego 1982 w Brindisi) – włoska tenisistka, mistrzyni US Open 2015 w grze pojedynczej oraz Australian Open 2011 i Mistrzostw WTA 2010 w grze podwójnej, klasyfikowana w rankingu WTA na 6. miejscu w grze pojedynczej (2015) i na 1. miejscu w grze podwójnej (2011), czterokrotna zdobywczyni Pucharu Federacji wraz z drużyną Włoch (2006, 2009, 2010, 2013), reprezentantka Włoch na letnich igrzyskach olimpijskich i w Pucharze Hopmana, ogłoszona przez prezydenta Włoch Kawalerem Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (2007)[1].
Kariera tenisowa
Tenisowe treningi rozpoczęła w wieku pięciu lat[2]. W roku 1997 po raz pierwszy wystąpiła w imprezie przeznaczonej dla juniorów. Miało to miejsce we Florencji. Pennetta doszła tam do drugiej rundy. Po paśmie porażek w listopadzie 1998 doszła do półfinału ważnego turnieju Eddie Herr, organizowanego w Stanach Zjednoczonych przy udziale Akademii Nicka Bollettieriego. Przegrała w trzech setach z Virginie Razzano. Dwa miesiące później udała się do Melbourne, by po raz pierwszy stanąć do rywalizacji na Wielkim Szlemie – bez powodzenia. W całej karierze juniorskiej nie zdobyła ani jednego indywidualnego trofeum.
Zwycięstwa odnotowała w juniorskiej grze podwójnej. Dwukrotnie zwyciężając w 1999 roku. Partnerowała przede wszystkim Robercie Vinci. Najpierw zdobyły puchar Italian Junior Open, potem zostały mistrzyniami Roland Garros.
W dniu osiemnastych urodzin, 25 lutego 2000 została zawodową tenisistką. Już w 1998 startowała w pierwszych profesjonalnych kwalifikacjach, miało to miejsce w Palermo. Przez kilka sezonów bezskutecznie próbowała dostać się do głównej drabinki turnieju WTA. Udało się jej to dopiero w roku 2002 w Memphis. Przegrała 4:6, 2:6 z Shinobu Asagoe. Wystąpiła też w Palermo i Sopocie. Właśnie w Polsce po raz pierwszy w zawodowym spotkaniu turnieju głównego zeszła z kortu zwycięsko. Wyeliminowała Białorusinkę Taccianę Puczak 7:5, 6:3, ale następnego dnia okazała się słabsza od Wiery Zwonariowej. Rezultaty w rozgrywkach ITF pozwoliły jej znaleźć się w gronie stu najlepszych tenisistek świata.
W styczniu 2003 w Canberze poprawiła swoje najlepsze osiągnięcie w karierze, dochodząc do ćwierćfinału. Została pokonana przez Francescę Schiavone. Miesiąc później znalazła się wśród półfinalistek zawodów w Hajdarabadzie. Wygrała tam między innymi z Mary Pierce. Wystąpiła we wszystkich czterech turniejach wielkoszlemowych.
Do światowej czołówki dostała się w sezonie 2004, występując w trzech finałach turniejów WTA. W Acapulco przegrała z Ivetą Benešovą, a w Palermo z Anabel Mediną Garrigues. Jednak w sierpniu w Sopocie to Pennetta odniosła zwycięstwo. W półfinale wygrała z Martą Domachowską, a w finale Klárę Koukalovą i po raz pierwszy została mistrzynią w gronie profesjonalnych tenisistek. Sezon zakończyła na czterdziestym miejscu listy WTA.
Kolejne zwycięstwa zanotowała również w następnym roku: w lutym 2005 w Bogocie zdobywając kolejny tytuł (finał z Lourdes Domínguez Lino). Wygrała także w Acapulco, wciąż jednak nie potrafiła wygrać z zawodniczkami z czołówki światowej. W czwartej rundzie Wimbledonu została wyeliminowała ją Mary Pierce. W sierpniu znalazła się w ćwierćfinale turnieju w Toronto, gdzie do meczu z nią nie przystąpiła Serena Williams. W międzyczasie Flavia wygrała turniej deblowy w Los Angeles, a kilka tygodni później osiągnęła wicemistrzostwo wielkoszlemowe na Flushing Meadows (także w deblu).
Na otwarcie roku 2006 dotarła do finału w Gold Coast. Pokonała Martinę Hingis i Tatianę Golovin, przegrywając w finale z Czeszką Lucie Šafářovą. Zarówno w Bogocie, jak i Acapulco była w finałach, obydwa przegrała. Najpierw nie sprostała Dominguez Lino, potem Annie-Lenie Grönefeld. Sezon zakończyła przedwcześnie we wrześniu finałem Pucharu Federacji. Przegrała singlowy pojedynek z Justine Henin-Hardenne, jednak to jej drużyna okazała się lepsza. Wspomniana Belgijka odniosła bowiem kontuzję w rozstrzygającym meczu deblowym i razem z Kim Clijsters zeszły z kortu. Przyczyną absencji tenisistki była kontuzja lewego nadgarstka.
W 2007 roku Pennetta pogorszyła swoją pozycję w rankingu. Opuściła czołową dwudziestkę rankingu WTA, plasując się w okolicach czwartej dziesiątki. Powróciła nawet do rozgrywek ITF. W październiku uzupełniła swoją kolekcję tytułów WTA o trofeum z Bangkoku, gdzie ograła Szachar Pe’er i Venus Williams.
Podczas turnieju WTA w Zurychu udało jej się pokonać (w drugiej rundzie) Jelenę Janković 5:7, 6:3, 6:3. Pennetta po wygraniu dwóch kolejnych spotkań awansowała do finału tego turnieju, w którym przegrała z Venus Williams 6:7(1), 2:6.
2009
26 maja 2009 roku w turnieju French Open przegrała w pierwszej rundzie z nierozstawioną Alexą Glatch 1:6, 1:6[3].
19 lipca 2009 wygrała turniej zaliczany do International turniej Internazionali Femminili di Tennis di Palermo. Pennetta była w nim rozstawiona z numerem 1. Podczas zawodów nie oddała ani jednego seta, w finale pokonując Sarę Errani 6:1, 6:2. 9 sierpnia 2009 zwyciężyła w turnieju LA Women’s Tennis Championships (zaliczanym do Premier), w finale wygrywając z Samanthą Stosur 6:4, 6:3[4].
17 sierpnia 2009 roku jako pierwsza Włoszka w historii awansowała do pierwszej dziesiątki rankingu WTA Tour[5].
Między innymi dzięki zwycięstwu LA Women’s Tennis Championships w zapewniła sobie 2 miejsce w US Open Series[6], gromadząc w trzech turniejach z tego cyklu 140 punktów.
W pierwszej rundzie US Open 2009 Pennetta pokonała 6:0, 6:4 Edinę Gallovits. W drugiej rundzie tego turnieju odniosła zwycięstwo nad Sanią Mirzą, nie oddając rywalce ani jednego gema (6:0, 6:0). W następnym meczu Pennetta wygrała z Aleksandrą Wozniak, oddając rywalce w meczu dwa gemy (6:1, 6:1). W meczu czwartej rundy spotkała się z Wierą Zwonariową, w trzysetowym meczu Pennetta przegrała pierwszego seta 3:6, w drugim zwyciężyła w tie-breaku 7:6(6) (broniąc w całym secie 6 piłek meczowych), zaś w trzecim nie oddała przeciwniczce gema (6:0), awansując tym samym do ćwierćfinału. W ćwierćfinale Pennetta przegrała z obrończynią tytułu sprzed roku – Sereną Williams 4:6, 3:6.
W listopadzie 2009 roku zdobyła wraz z drużyną Puchar Federacji. Włochy w finale pokonały reprezentacje USA 4:0.
2010
Podczas Australian Open 2010 Pennetta dotarła do półfinału w grze mieszanej.
Na początku 2010 doszła do finału turnieju ASB Classic 2010, przegrywając w nim z Yaniną Wickmayer 3:6, 2:6[7]. 4 kwietnia 2010 wygrała wraz z Giselą Dulko deblowy turniej Sony Ericsson Open, w finale pokonując Nadię Pietrową i Samanthę Stosur 6:3, 4:6, 10:7[8].
11 kwietnia 2010 roku wygrała turniej Andalucia Tennis Experience klasy International w finale pokonując Carlę Suárez Navarro 6:2, 4:6, 3:6[9].
W maju wygrała turniej deblowy Porsche Tennis Grand Prix klasy Premier Series w Stuttgarcie w parze z Giselą Dulko. Pokonując w finale 3:6, 7:6(3), 10:5 K. Peschke i K. Srebotnik[10]. Tydzień później wygrała kolejny turniej deblowy klasy Premier Series, zwyciężając w finale Internazionali BNL d’Italia w parze z Dulko z Nurią Llagostera Vives i Maríą José Martínez Sánchez 6:4, 6:2[11].
W lipcu obroniła wraz z Dulko tytuł deblowy w turnieju Collector Swedish Open, pokonując w finale R. Voráčovą i B. Záhlavová Strýcovą 7-6(0), 6:0[12]. Tydzień później przegrała w finale Internazionali Femminili di Tennis di Palermo z Kaią Kanepi 3:6, 4:6 – tym samym nie broniąc tytułu zdobytego w roku 2009[13].
W sierpniu sięgnęła wraz z Dulko po jedenasty tytuł w grze deblowej, pokonując w finale Rogers Cup, Květe Peschke i Katarine Srebotnik 7:5, 3:6, 12:10[14].
23 października zwyciężyła w kolejnym turnieju deblowym w parze z Giselą Dulko, pokonując w finale Kremlin Cup Sarę Errani oraz Maríę José Martinez Sánchez 6:3, 2:6, 10–6.
31 października Pennetta oraz Dulko wygrały turniej WTA Tour Championships, w meczu finałowym pokonując Květe Peschke i Katarine Srebotnik 7:5, 6:4[15].
7 listopada zwyciężyła wraz z reprezentacją Włoch w turnieju drużynowym Fed Cup.
2011
4 września po raz trzeci w karierze awansowała do ćwierćfinału turnieju wielkoszlemowego US Open, eliminując w czwartej rundzie Peng Shuai 6-4, 7-66. Pennetta borykała się w końcówce meczu z problemami zdrowotnymi, w decydującym secie przegrywając w tie-breaku 0:5, zdołała odrobić straty i zwyciężyć 8:6[16]. W turnieju tym przegrała w ćwierćfinale z Niemką Angelique Kerber 4-6, 6-3,3-6.
2012
Po turnieju w Montrealu w sierpniu wycofała się z dalszych rozgrywek do końca sezonu z powodu kontuzji nadgarstka[17]. W sezonie osiągnęła pierwszą rundę Australian Open oraz Wimbledonu, a także trzecią rundę French Open. Rok zakończyła na 45. miejscu w rankingu singlowym i 30. pozycji w rankingu deblowym.
2013
Pierwszym turniejem WTA Tour, w którym wzięła udział, były zawody w Bogocie, gdzie osiągnęła drugą rundę gry pojedynczej. Włoszka w Acapulco odpadła po swoim pierwszym meczu. Podczas turnieju w Indian Wells przegrała w pierwszej rundzie gry pojedynczej i podwójnej. W Miami natomiast osiągnęła drugą rundę w singlu i półfinał w deblu. Na kortach Wimbledonu osiągnęła czwartą rundę, a w US Open dotarła do półfinału w którym przegrała z Wiktoryją Azaranką 4:6, 2:6. Sezon zakończyła na 31 w singlu i 32 miejscu w deblu.
2014
W sezonie 2014 Włoszka wygrała turniej w Indian Wells po finałowym triumfie nad Agnieszką Radwańską 6:2, 6:1. Poza tym zawodniczka zagrała w finale w Sofii w którym uległa Andrei Petković 1:6, 6:4, 3:6. W turniejach wielkoszlemowych najlepiej zaprezentowała się w Australian Open 2014 i US Open 2014, gdzie dochodziła do ćwierćfinałów. W grze deblowej w US Open 2014 w której partnerowała jej Martina Hingis zagrała w finale. Sezon zakończyła na 13 miejscu w singlu i 14 miejscu w deblu.
2015
W 2015 roku Pennetta zagrała w czwartej rundzie French Open oraz wygrała swój pierwszy turniej wielkoszlemowy, okazując się najlepszą podczas US Open. W ćwierćfinale Włoszka wygrała z Petrą Kvitovą 4:6, 6:4, 6:2, w półfinale z Simoną Halep 6:1, 6:3 i w finale ze swoją rodaczką Robertą Vinci 7:6(4), 6:2. We wrześniu zawodniczka osiągnęła najwyższą w karierze szóstą lokatę w rankingu singlowym WTA Tour. Zakwalifikowała się również do kończącego sezon Turnieju Mistrzyń w Singapurze. Podczas tych zawodów Włoszka przegrała z Simoną Halep 0:6, 3:6, wygrała z Agnieszką Radwańską 7:6(5), 6:4 i przegrała z Mariją Szarapową 5:7, 1:6. W konsekwencji zawodniczka zajęła czwarte miejsce w grupie i nie awansowała do półfinału. Po zawodach w Singapurze zakończyła profesjonalną karierę. Sezon zakończyła na 8. miejscu w singlu i 21. w deblu.
Życie prywatne
Córka Oronzo i Concetty Pennetty, ma starszą siostrę Giorgię[2]. Pennetta zaczęła grać w tenisa w wieku pięciu lat. Jej tenisową idolką jest Monica Seles. Poza tenisem interesuje się jazdą konną i lubi słuchać muzyki. Mieszka w Verbier[2].
W 2007 roku, po trzech latach, zakończyła związek z tenisistą Carlosem Moyą. Od 2014 jest związana z innym tenisistą, Fabio Fogninim. W czerwcu 2016 roku para wzięła ślub kościelny[18]. 15 grudnia 2016 za pośrednictwem Twittera Pennetta ogłosiła, że spodziewa się narodzin pierwszego dziecka pary[19], syna, co potwierdziła w wywiadzie dla włoskiego Vanity Fair w dniu 24 kwietnia 2017[20]. 19 maja 2017 roku na świat przyszedł syn pary – Federico[21].
Inna działalność
We wrześniu 2009 roku Pennetta wystąpiła jako modelka w pokazie bikini w ramach Milan Fashion Week (mediolańskiego tygodnia mody)[22].
22 listopada 2011 roku ukazała się autobiografia Flavii Pennetty pt. Dritto al cuore (Prosto do serca)[23].
W 2012 roku zaangażowała się w promocję samochodu Mercedes-Benz W176 (Mercedes klasy A), przystępując do włoskiego teamu Mercedesa[24].
Pozycja w rankingach WTA
Poniższa tabela pokazuje pozycje w rankingu WTA na koniec danego roku.
Rok | Miejsce w singlu[2] | Miejsce w deblu[2] |
---|---|---|
1999 | 251 | – |
2000 | 297 | – |
2001 | 292 | 321 |
2002 | 95 | 136 |
2003 | 69 | 111 |
2004 | 38 | 100 |
2005 | 23 | 22 |
2006 | 28 | 32 |
2007 | 40 | 37 |
2008 | 13 | 22 |
2009 | 12 | 29 |
2010 | 24 | 2 |
2011 | 20 | 8 |
2012 | 45 | 30 |
2013 | 31 | 32 |
2014 | 13 | 14 |
2015 | 8 | 21 |
Finały turniejów WTA
Legenda | |
---|---|
Wielki Szlem | |
Igrzyska olimpijskie | |
WTA Tour Championships | |
WTA Tournament of Champions | |
1988 – 2008 | |
Kategoria I | |
Kategoria II | |
Kategoria III | |
Kategoria IV | |
Kategoria V | |
2009 – 2020 | |
WTA Premier Mandatory | |
WTA Premier 5 | |
WTA Premier | |
WTA International Series | |
WTA 125K series (2012–2020) |
Gra pojedyncza 25 (11–14)
Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Finalistka | 1. | 4 marca 2004 | Acapulco | Ceglana | ![]() | 6:7(5), 4:6 |
Finalistka | 2. | 22 lipca 2004 | Palermo | Ceglana | ![]() | 4:6, 4:6 |
Zwyciężczyni | 1. | 21 sierpnia 2004 | Sopot | Ceglana | ![]() | 7:5, 3:6, 6:3 |
Zwyciężczyni | 2. | 26 lutego 2005 | Bogota | Ceglana | ![]() | 7:6(4), 6:4 |
Zwyciężczyni | 3. | 4 marca 2005 | Acapulco | Ceglana | ![]() | 3:6, 7:5, 6:3 |
Finalistka | 3. | 7 stycznia 2006 | Gold Coast | Twarda | ![]() | 3:6, 6:3, 5:7 |
Finalistka | 4. | 23 lutego 2006 | Bogota | Ceglana | ![]() | 6:7(3), 4:6 |
Finalistka | 5. | 2 marca 2006 | Acapulco | Ceglana | ![]() | 1:6, 6:4, 2:6 |
Finalistka | 6. | 3 marca 2007 | Acapulco | Ceglana | ![]() | 6:7(0), 4:6 |
Zwyciężczyni | 4. | 20 października 2007 | Bangkok | Twarda | ![]() | 6:1, 6:3 |
Zwyciężczyni | 5. | 23 lutego 2008 | Viña del Mar | Ceglana | ![]() | 6:4, 5:4 krecz |
Zwyciężczyni | 6. | 2 marca 2008 | Acapulco | Ceglana | ![]() | 6:0, 4:6, 6:1 |
Finalistka | 7. | 24 lipca 2008 | Carson | Twarda | ![]() | 4:6, 2:6 |
Finalistka | 8. | 16 października 2008 | Zurych | Twarda (hala) | ![]() | 6:7(1), 2:6 |
Finalistka | 9. | 1 marca 2009 | Acapulco | Ceglana | ![]() | 1:6, 2:6 |
Zwyciężczyni | 7. | 19 lipca 2009 | Palermo | Ceglana | ![]() | 6:1, 6:2 |
Zwyciężczyni | 8. | 9 sierpnia 2009 | Los Angeles | Twarda | ![]() | 6:4, 6:3 |
Finalistka | 10. | 10 stycznia 2010 | Auckland | Twarda | ![]() | 3:6, 2:6 |
Zwyciężczyni | 9. | 11 kwietnia 2010 | Marbella | Ceglana | ![]() | 6:2, 4:6, 6:3 |
Finalistka | 11. | 19 lipca 2010 | Palermo | Ceglana | ![]() | 4:6, 3:6 |
Finalistka | 12. | 7 stycznia 2012 | Auckland | Twarda | ![]() | 6:2, 3:6, 0:2 krecz |
Finalistka | 13. | 4 marca 2012 | Acapulco | Ceglana | ![]() | 7:5, 6:7(2), 0:6 |
Zwyciężczyni | 10. | 16 marca 2014 | Indian Wells | Twarda | ![]() | 6:2, 6:1 |
Finalistka | 14. | 2 listopada 2014 | Sofia | Twarda (hala) | ![]() | 6:1, 4:6, 3:6 |
Zwyciężczyni | 11. | 12 września 2015 | US Open | Twarda | ![]() | 7:6(4), 6:2 |
Gra podwójna 34 (17–17)
Występy w turniejach wielkoszlemowych
Legenda: Na żółto podkreślono najlepsze osiągnięcie w karierze w każdym z turniejów[2].
Turniej | Bilans | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | 2006 | 2005 | 2004 | 2003 |
![]() | 13−12 | 1R | QF | – | 1R | 4R | 2R | 3R | 2R | 1R | 3R | 1R | 1R | 1R |
![]() | 18−13 | 4R | 2R | 1R | 3R | 1R | 4R | 1R | 4R | 1R | 3R | 3R | 1R | 3R |
![]() | 18−14 | 1R | 2R | 4R | 1R | 3R | 3R | 3R | 2R | 1R | 4R | 4R | 1R | 2R |
![]() | 31−10 | W | QF | SF | – | QF | 3R | QF | QF | 2R | – | 1R | 1R | 1R |
Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych
Gra podwójna (1)
Końcowy wynik | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
Zwyciężczyni | 1999 | ![]() | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 7:5, 5:7, 6:4 |
Przypisy
- ↑ bari.repubblica.it: Flavia Pennetta tra le prime dieci al mondo la brindisina entra nella storia del tennis (wł.). [dostęp 2009-09-03].
- ↑ a b c d e f PENNETTA, Flavia (ITA) (ang.). itftennis.com. [dostęp 2009-09-03].
- ↑ sport.pl: Roland Garros: Łatwy awans Safiny, poniedziałkowe wyniki kobiet (pol.). [dostęp 2009-09-04].
- ↑ UltraSport.pl: WTA Los Angeles: Flavia Pennetta pokonała Samanthę Stosur (pol.). [dostęp 2009-09-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-02)].
- ↑ sport.pl: Ranking WTA Tour: Jankovic jest czwarta, Radwańska 13. (pol.). [dostęp 2009-08-17].
- ↑ sportowefakty.pl: Popis Pennetty, ale wygrywa Dementiewa – po Olympus US Open Series kobiet zdobywając w 3 turniejach z tej serii 140 punktów (pol.). [dostęp 2009-09-04].
- ↑ tka: Tenis. Yanina Wickmayer wygrywa w Auckland. Radwańscy oburzeni (pol.). W: tenis [on-line]. sport.pl, 2010-01-09. [dostęp 2011-12-25].
- ↑ sonyericssonopen.com: Dulko & Pennetta Clinch Women’s Doubles Title (ang.). [dostęp 2010-04-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-07)].
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Flavia Nets Ninth Title in Marbella (ang.). [dostęp 2010-04-11].
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Justine Comes Full Circle (ang.). [dostęp 2010-05-03].
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Three Premiers In A Row for Gisela & Flavia (ang.). [dostęp 2010-05-10].
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Rezai Reaps Bastad Crown (ang.). [dostęp 2010-07-10].
- ↑ sport.iquret.info: WTA PalermoTriumf Kanepi (pol.). 2010-07-18. [dostęp 2012-03-11].
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Flavia & Gisela Conquer Montréal (ang.). [dostęp 2010-08-23].
- ↑ wtachampionships.com: Dulko & Pennetta Dominate Doha (ang.). [dostęp 2010-11-15].
- ↑ eurosport.pl: Tenis – Pennetta była bliska... (pol.). [dostęp 2011-09-04].
- ↑ womenstennisblog.com: Flavia Pennetta to miss the rest of the season (ang.). [dostęp 2012-11-15].
- ↑ Flavia Pennetta Wants to Become a Mother! (ang.). [dostęp 2015-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
- ↑ AP: 2015 U.S. Open champion Flavia Pennetta pregnant with first child (ang.). tennis.com, 2016 -12-15. [dostęp 2017-08-22].
- ↑ Gatto Luigi: Flavia Pennetta to give birth a boy: 'We knew it during Christmas’ (ang.). tennisworldusa.org, 2017-04-24. [dostęp 2017-08-22].
- ↑ karo: Pennetta i Fognini zostali rodzicami (pol.). tenis24.eu, 2017-05-19. [dostęp 2017-08-22].
- ↑ womenstennisblog.com: Flavia Pennetta modeling Pin-Up Stars bikinis in Milan (ang.). [dostęp 2010-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-27)].
- ↑ ubitennis.com: Flavia Pennetta dritta al cuore (wł.). [dostęp 2011-12-25].
- ↑ NuovaClasseA Mercedes-Benz Italia: Mercedes-Benz Team. Intervista a Flavia Pennetta (wł.). [dostęp 2012-11-15].
Bibliografia
- Profil na stronie WTA, Women’s Tennis Association [dostęp 2013-09-03] (ang.).
- Profil na stronie ITF, International Tennis Federation [dostęp 2013-09-03] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King, Billie Jean King Cup [dostęp 2013-09-03] (ang.).
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Tennis. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Autor: Pedro A. Gracia Fajardo, escudo de Manual de Imagen Institucional de la Administración General del Estado, Licencja: CC0
Flaga Hiszpanii
Chinese Taipei Olympic Flag. According to the official website of Chinese Taipei Olympic Committee, Blue Sky(circle) & White Sun(triangles) above the Olympic rings is neither the National Emblem of the Republic of China, nor the Party Emblem of Kuomintang (KMT), but a design in between, where the triangles do not extend to the edge of the blue circle, as registered at International Olympic Committee in 1981 and digitally rendered in 2013. Besides, the blue outline of the five-petaled plum blossom is broader than the red one. Moreover, the CMYK code of the blue one and the Blue Sky & White Sun is "C100-M100-Y0-K0", and different from the Olympic rings (C100-M25-Y0-K0). Note that it's the only version recognized by IOC.
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.
Autor:
- Flavia_Pennetta.jpg: Cdpache
- derivative work: Andrzej19 (talk)
Flavia Pennetta playing the 2010 Mutua Madrileña Madrid Open doubles female final
Baretka: Order Zasługi Republiki Włoskiej – Kawaler (od 2001).