Gilbert & George
![]() Gilbert & George w Londynie (2007) | |
Data i miejsce urodzenia | 17 września 1943 (Gilbert) |
---|---|
Narodowość | włoska (Gilbert) |
Alma Mater | Saint Martin's School of Art |
Nagrody | |
| |
Strona internetowa |
Gilbert & George – tandem twórczy, który tworzą Gilbert Prousch (urodzony 17 września 1943 w San Martin de Tor) i George Passmore (urodzony 8 stycznia 1942 w Plymouth)[1]. Są znani ze swojego charakterystycznego i bardzo formalnego wyglądu. Zajmują się głównie sztuką performance, tworząc tak zwane „żywe rzeźby” (living scultpures), oraz kolorowe grafiki oparte na fotografiach. Poznali się na studiach w Central Saint Martins College of Art and Design. Pobrali się w 2008 roku[2]. W 2017 roku artyści obchodzili 50-lecie istnienia[3].
Początki kariery artystycznej
Po raz pierwszy spotkali się 25 września 1967 roku w Saint Martin's School of Art. Obaj twierdzą, że ich drogi się przecięły, ponieważ George był jedyną osobą, która mogła zrozumieć wypowiedzi Gilberta, który słabo posługiwał się językiem angielskim. Pobrali się w 2008 roku. Od 1968 roku Gilbert & George mieszkają na Fournier Street w Spitalfields we wschodnim Londynie. Mieszkają w XVIII-wiecznym domu, który został przywrócony do pierwotnej formy[4]. Cała ich twórczość skupiona jest wokół londyńskiej dzielnicy East End, którą to twórcy postrzegają jako swoisty makrokosmos. Według George'a „Wszystko co dzieje się na świecie, dzieje się na East Endzie”[5].
Twórczość
Podejście Gilberta i George'a do sztuki jest antyelitarne. Przyjmując hasło „sztuka dla wszystkich”, starają się wychodzić poza granice świata sztuki. Mimo wykorzystywania różnych mediów i technik artystycznych, nazywają swoje prace „rzeźbami”. W latach 1970–1974 tworzyli rysunki (określane jako „węgiel na papierowych rzeźbach” [Charcoal on Paper Sculptures])[6] i obrazy, które wpisują się w ideę, tworzonych przez nich „żywych rzeźb”. Pierwszą taką rzeźbę zainicjowali w 1968 roku malując swoje ciała złotą farbą, odgrywając na stole spektakl pantomimy w rytm piosenki Underneath the Arches[7]. Jednym z ich pierwszych, sztandarowych dzieł jest autoportret-fotografia w garniturach z logo, jako George the Cunt i Gilbert the Shit[8].
Kolejnym ich znakiem rozpoznawczym są wielkie kolaże wykonane z fragmentów fotografii. Odznaczają się bardzo wyraźną kolorystyką i w założeniu mają przypominać witraże[9]. Najczęściej na tych pracach pojawiają się sami artyści, również kwiaty, czasem ich przyjaciele lub znaki chrześcijańskie. W ich ostatnich pracach dominuje kolorystyka stonowana i światy przedstawione w ich dziełach jawią się raczej mrocznie, jak na przykład w cyklu Scapegoating[10].
Nagrody i odznaczenia
- 1981 – nagroda Regione Lazio Award (Turyn)[11]
- 1986 – nagroda Turner'a (Turner Prize)[12]
- 1989 – nagroda Special International Award (Los Angeles)[13]
- 2007 – nagroda South Bank oraz Lorenzo il Magnifico (Florencja)[14]
- 12/2008 – przyznanie doktoratu honoris causa London Metropolitan University[15]
- 10/2010 – otrzymanie honorowego tytułu Magister Artium Gandensis przez University College Ghent[16]
- 11/2010 – nadanie doktora honoris causa przez University of East London[17]
- 03/2012 – nadanie doktora honoris causa przez the Open University[18]
- 2013 – nadanie doktora honoris causa w zakresie dziedzin o sztuce przez Plymouth University[19]
- 2017 – tytuł akademików królewskich (Royal Academicians) przez Royal Academy of Arts[20] w Londynie
Wystawy
- 1972 – wystawa Documenta w Kassel[21]
- 2005 – reprezentacja Wielkiej Brytanii na Biennale w Wenecji[22]
- 2007 – wystawa retrospektywna w Tate Modern[5]
- 2007 – praca Planed udostępniona na platformie BBC do wszystkich koneserów sztuki za darmo[23]
- 2011 – wystawa: Jack Freak Pictures, Gdańsk[24]
- 2015 – wystawa retrospektywna w MoMA, Nowy Jork[24]
- 2020 – wystawa retrospektywna w Kunsthalle, Zurich[24]
- Oh, the grand old Duke of York, Gilbert & George, 1972, Musée Groninger
Przypisy
- ↑ Gilbert & George, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2022-09-30] (ang.).
- ↑ Anna van Praagh (5 lipca 2009 r.). "Gilbert and George: 'Margaret Thatcher did a lot for art'". Daily Telegraph. Dostęp: 3 września 2009 r. (ang.)
- ↑ 'We say what we want' … Gilbert and George look back on 50 years of filth, fury and in-your-face art, the Guardian, 15 listopada 2017 [dostęp 2021-02-28] (ang.).
- ↑ Edward Paginton , At home with Gilbert & George: ‘It has to be immaculate’, the Guardian, 19 maja 2015 [dostęp 2021-02-28] (ang.).
- ↑ a b Gilbert and George: 'Margaret Thatcher did a lot for art', The Telegraph [dostęp 2021-02-28] (ang.).
- ↑ MoMA | All In: Gilbert & George’s Art for All, www.moma.org [dostęp 2021-02-28] .
- ↑ Underneath the Arches: Gilbert & George, Homosociality, and Post-War Reconstruction, History Workshop, 28 stycznia 2019 [dostęp 2021-02-28] (ang.).
- ↑ ANGERIA RIGAMONTI di CUTÒ , The Lives of the Artists: 50 years of Gilbert & George, www.studiointernational.com [dostęp 2021-02-28] .
- ↑ A MEETING WITH GILBERT & GEORGE - CRASH Magazine, www.crash.fr [dostęp 2021-02-28] .
- ↑ Gilbert & George, Alain Elkann Interviews, 1 lipca 2018 [dostęp 2021-02-28] (ang.).
- ↑ Gilbert and George: British Performance Artists, www.visual-arts-cork.com [dostęp 2021-02-28] .
- ↑ Gilbert & George, Ben Brown [dostęp 2021-02-28] (ang.).
- ↑ Gilbert & George - Artists - Lehmann Maupin, www.lehmannmaupin.com [dostęp 2021-02-28] .
- ↑ Gilbert & George, Florence Biennale [dostęp 2021-02-28] (ang.).
- ↑ Honorary graduates - London Metropolitan University, www.londonmet.ac.uk [dostęp 2021-02-28] .
- ↑ Hogeschool Gent geeft eerste Magister Artium Gandensis aan kunstenaarsduo Gilbert en George, Het Nieuwsblad [dostęp 2021-02-28] (niderl.).
- ↑ News - University of East London (UEL), www.uel.ac.uk [dostęp 2021-02-28] .
- ↑ Andrew Brewerton awards Honorary Degree to Gilbert & George — Plymout…, archive.is, 23 lipca 2012 [dostęp 2021-02-28] .
- ↑ Gilbert and George, web.archive.org, 17 października 2013 [dostęp 2021-02-28] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-17] .
- ↑ Gilbert & George | Artist | Royal Academy of Arts, www.royalacademy.org.uk [dostęp 2021-02-28] .
- ↑ Documenta 5 at Documenta Kassel - Artmap.com, artmap.com [dostęp 2021-02-28] .
- ↑ 2005 Gilbert & George | British Council, venicebiennale.britishcouncil.org [dostęp 2021-02-28] (ang.).
- ↑ Gilbert and George put free artwork on internet, the Guardian, 8 maja 2007 [dostęp 2021-02-28] (ang.).
- ↑ a b c Gilbert & George - Artists - Lehmann Maupin, www.lehmannmaupin.com [dostęp 2021-02-28] .
- ISNI: 0000 0001 2018 9574
- VIAF: 96055065
- ULAN: 500055847
- LCCN: n98079330
- GND: 2120183-3
- LIBRIS: zw9cfc2h45c74f8
- BnF: 11904878z
- SUDOC: 026890933
- NLA: 36489455
- NKC: jo2007409302
- BNE: XX269955
- BIBSYS: 98011238
- NUKAT: n2007045209
- J9U: 987007605179705171
- LNB: 000235890
- NSK: 000616531
- LIH: LNB:wju;=Cg
- WorldCat: lccn-n98079330
Media użyte na tej stronie
Oh, the Grand old Duke of York. Artist book. Groninger Museum identifier : 1975.0230.
Autor: DarTar: original portrait cropped by Beyond My Ken (dyskusja) 21:45, 11 August 2018 (UTC), Licencja: CC BY-SA 4.0
Gilbert & George posing for a shot in Hanbury Street, London, in 2007.