Giorgio Spinola
Kardynał biskup | |
![]() | |
Kraj działania | Państwo Kościelne |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 5 czerwca 1667 Genua |
Data i miejsce śmierci | 17 stycznia 1739 Rzym |
Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej | |
Okres sprawowania | 10 maja 1721–7 marca 1724 |
Prefekt Kongregacji ds. Kościelnych Immunitetów | |
Okres sprawowania | 1726–1739 |
Wyznanie | katolicyzm |
Kościół | rzymskokatolicki |
Diakonat | 6 czerwca 1706 |
Prezbiterat | 13 czerwca 1706 |
Sakra biskupia | 7 czerwca 1711 |
Kreacja kardynalska | 29 listopada 1719 Klemens XI |
Kościół tytularny | biskup Palestriny |
Data konsekracji | 7 czerwca 1711 | ||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | Fabrizio Paolucci | ||||||||||||||||||||||||||||||
Współkonsekratorzy | Ferdinando Nuzzi Domenico de Zaoli | ||||||||||||||||||||||||||||||
|
Giorgio Spinola (ur. 5 czerwca 1667 w Genui, zm. 17 stycznia 1739 w Rzymie[1]) – włoski kardynał.
Życiorys
Był synem Cristofora Spinoli i Ersilii Centurione[1]. Początkowo studiował literaturę w kolegium jezuickim w Sienie, a następnie na tamtejszym uniwersytecie, w 1691 uzyskał stopie doktora utroque iure[1]. Po ukończeniu studiów został referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej i prałatem papieskim[1]. W 1695 został wicelegatem w Ferrarze oraz konsultorem rzymskiej inkwizycji[1]. W latach 1696-1699 był gubernatorem w Civitavecchia i superintendentem w Corneto[1]. Od 1699 do 1701 był gubernatorem w Viterbo, a od 1701 do 1703 – w Perugii[1]. 6 czerwca 1706 przyjął święcenia diakonatu, a tydzień później prezbiteratu[2]. 1 czerwca 1711 został wybrany arcybiskupem tytularnym Cezarei Kapadockiej, a sześć dni później przyjął sakrę[2]. Tego samego roku został mianowany nuncjuszem apostolskim w Hiszpanii, a dwa lata później w Austrii[2]. 29 listopada 1719 został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny S. Agnetis extra moenia[2]. Od 10 maja 1721 do 7 marca 1724 był sekretarzem stanu[2]. Od 20 lutego 1726 przez roczną kadencję pełnił rolę kamerlinga Kolegium Kardynałów[1]. Był także prefektem Kongregacji ds. Immunitetów Kościelnych, legatem w Bolonii i protektorem zakonu kamedułów[1]. Podczas nieobecności kardynała Annibale Albaniego (1736-1737), Spinola pełnił w zastępstwie rolę kamerlinga[1]. 3 sierpnia 1738 został podniesiony do rangi kardynała biskupa i otrzymał diecezję suburbikarną Palestriny[2].
Przypisy
Media użyte na tej stronie
Emblem of the Papacy: Triple Tiara and Keys
Giorgio Spinola, cardinal secretary of state