Giulio Rinaldi

Giulio Rinaldi
ilustracja
Data i miejsce urodzenia13 lutego 1935
Anzio
Data i miejsce śmierci18 lipca 2011
Anzio
ObywatelstwoWłochy
Wzrost180 cm
Styl walkipraworęczny
Kategoria wagowapółciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk67
Zwycięstwa44
Przez nokauty13
Porażki16
Remisy5
Nieodbyte2

Giulio Rinaldi (ur. 13 lutego 1935 w Anzio, zm. 18 lipca 2011 tamże[1]) – włoski bokser, zawodowy mistrz Europy, olimpijczyk.

Kariera w boksie amatorskim

Wystąpił w wadze średniej (do 75 kg) na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne, gdzie w pierwszej walce wygrał z Jensem Andersenem z Danii, a w następnej, ćwierćfinałowej, przegrał walkowerem z późniejszym złotym medalistą Giennadijem Szatkowem ze Związku Radzieckiego, gdyż nie utrzymał limitu wagi[1].

Był wicemistrzem Włoch w wadze średniej w 1956[2].

Kariera w boksie zawodowym

Rozpoczął zawodowe uprawianie boksu w 1957. Startował w wadze półciężkiej. Większość pojedynków wygrywał, choć m.in. został pokonany w 1959 przez Dietera Wemhönera. W marcu 1960 zdobył tytuł zawodowego mistrza Włoch w wadze półciężkiej, a w październiku tego roku wygrał na punkty w walce towarzyskiej z Archiem Moore’em, który do tego miesiąca był mistrzem świata tej kategorii, a nadal był na niego uznawany m.in. przez New York State Athletic Commission. 10 czerwca 1961 w Nowym Jorku Rinaldi stoczył walkę z Moore’em o tytuł mistrza świata tej organizacji, lecz przegrał ją na punkty. W tym samym roku zrewanżował; się za porażkę Wemhönerowi wygrywając z niem na punkty.

28 września 1962 w Rzymie zdobył wakujący tytuł mistrza Europy (EBU) w kategorii półciężkiej po pokonaniu Chica Calderwooda. Następnie stoczył dwie remisowe walki towarzyskie z Bobo Olsonem i Wayne’em Betheą. 23 maja 1963 w Rzymie obronił tytuł mistrza Europy wygrywając z byłym posiadaczem tergo pasa Erichem Schöppnerem (była jedyna porażka Schöppnera na zawodowym ringu). Stracił tytuł 4 kwietnia 1964 w Dortmundzie, gdy pokonał go Gustav Scholz. Odzyskał wakujący pas mistrza Europy w wadze półciężkiej 8 lipca 1965 w Rzymie wygrywając z Klausem Peterem Gumpertem, jednak już w następnej walce go stracił po porażce z Piero Del Papą 11 marca 1966. W tym samym roku zremisował z Jürgenem Blinem, a pojedynek z Giulio Saraudim uznano za nieodbyty. W 1969 stoczył trzy walki z Wilhelmem von Homburgiem (dwie przegrane i jedną wygraną) i przegrał z Blinem. Ostatnią walkę w swojej karierze przegrał 23 października 1970 z Dominico Adinolfim[2][3].

Przypisy

  1. a b Giulio Rinaldi, olympedia.org [dostęp 2021-10-05] (ang.).
  2. a b Giulio RINALDI, Sport & Note [dostęp 2021-10-05] (ang.).
  3. Giulio Rinaldi, boxrec.com [dostęp 2021-10-05] (ang.).

Media użyte na tej stronie

Boxing pictogram.svg
Pictograms of Olympic sports - Boxing. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Giulio Rinaldi 1961.jpg
1961 Olympic Middle Weight Boxer Giulio Rinaldi Press Photo