Gordon Johncock
| ||
![]() | ||
Imię i nazwisko | Gordon Walter Johncock | |
Państwo | ![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 5 sierpnia 1936 Hastings | |
Sukcesy | ||
1973: Indianapolis 500 (zwycięzca) |
Gordon Walter Johncock (ur. 5 sierpnia 1936 w Hastings w stanie Michigan)[1] – amerykański kierowca wyścigowy.
Dwukrotny zwycięzca Indianapolis 500 (1973, 1982), mistrz USAC (1976).
Życiorys
USAC/CART
W latach 1964-1992 wziął udział w 262 wyścigach zaliczanych do punktacji USAC National Championship oraz CART (od 1979). Wygrał 25, natomiast 20 razy startował z pole position. W 1976 roku zdobył swój jedyny tytuł mistrzowski, wyprzedzając o zaledwie 20 punktów Johnny Rutherforda (według ówczesnych reguł USAC, za zwycięstwo przyznawano 300, 400 lub 1000 punktów; w zależności od dystansu wyścigu).
W najlepszych latach swojej kariery reprezentował barwy zespołu Patrick Racing (1973-1984). W tym okresie startował w samochodach o bardzo charakterystycznym malowaniu koncernu STP, zwykle z numerem „20” (zdjęcie).
Indianapolis 500
Oba zwycięstwa Johncocka w słynnym wyścigu zapisały się w kronikach historii, choć z całkowicie różnych powodów[2].
Edycja z 1973 roku miała wyjątkowo tragiczny przebieg; już w trakcie treningów zginął Art Pollard, natomiast tuż po starcie wyścigu doszło do zbiorowego karambolu, zainicjowanego przez Salta Walthera, który doznał rozległych poparzeń. Później wyścig dwukrotnie przekładano z powodu opadów deszczu, aż wreszcie dokończono w środę, 30 maja.
Na 58. okrążeniu poważny wypadek w zakręcie numer cztery zaliczył partner Johncocka z zespołu Patrick Racing, Swede Savage, który zmarł w szpitalu miesiąc później. Kolejną ofiarą zmagań był Armando Teran, mechanik zespołu Patrick Racing, potrącony na alei serwisowej przez ciężarówkę straży pożarnej. Sam wyścig ostatecznie zakończył się przedwcześnie po 133. z 200 okrążeń z powodu kolejnych opadów deszczu.
W 1982 roku sytuacja początkowo wyglądała podobnie, w trakcie treningów śmierć poniósł Gordon Smiley, a na starcie wyścigu ponownie doszło do groźnego karambolu, tym razem zainicjowanego przez Kevina Cogana. Jednak w trakcie rywalizacji Johncock stoczył fantastyczny pojedynek z Rickiem Mearsem. W końcowej części wyścigu Mears niwelował stratę do rywala o ponad sekundę na okrążeniu, ale Johncock odparł decydujący atak na ostatnim okrążeniu i wygrał z przewagą 0.160 sekundy[3][4]. Wówczas była to najmniejsza zwycięska różnica na mecie w historii wyścigu; w 1992 roku wynik ten pobili Al Unser Jr. i Scott Goodyear (0,043 sekundy).
Poza dwoma zwycięstwami, największą szansę na kolejny triumf Johncock miał w 1977 roku, gdy zajmował pozycję lidera, aż do awarii silnika na 16 okrążeń przed metą.
Końcowe lata kariery
W 1983 roku doznał złamania kostki w wypadku podczas Michigan 500, wskutek czego pauzował do końca sezonu. W 1984 roku doznał niemal identycznego urazu podczas treningu przed Indianapolis 500, lecz zdołał wystartować w wyścigu. Ten sezon był jednocześnie jego ostatnim, pełnym cyklem startów. W późniejszych latach występował w pojedynczych wyścigach, wyłącznie na superszybkich owalach w Indianapolis, Pocono oraz Michigan.
Życie prywatne
Dwukrotnie rozwiedziony, ma pięcioro dzieci. Na stałe mieszka w Coldwater w stanie Michigan.[potrzebny przypis]
Wyniki
Indianapolis 500
Rok | Nadwozie | Silnik | Start | Wynik | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|
1965 | Watson | Offenhauser | 14 | 5 | |
1966 | Gerhardt | Ford | 6 | 4 | |
1967 | Gerhardt | Ford | 3 | 12 | Wypadek |
1968 | Gerhardt | Offenhauser | 9 | 27 | Wibracje nadwozia |
1969 | Gerhardt | Offenhauser | 5 | 19 | Zawór silnika |
1970 | Gerhardt | Offenhauser | 17 | 28 | Silnik |
1971 | McLaren | Ford | 12 | 29 | Wypadek |
1972 | McLaren | Offenhauser | 26 | 20 | Zawór układu wydechowego |
1973 | Eagle | Offenhauser | 11 | 1 | |
1974 | Eagle | Offenhauser | 4 | 4 | |
1975 | Wildcat | DGS | 2 | 31 | Zapłon |
1976 | Wildcat | DGS | 2 | 3 | |
1977 | Wildcat | DGS | 5 | 11 | Silnik |
1978 | Wildcat | DGS | 6 | 3 | |
1979 | Penske | Cosworth | 5 | 6 | |
1980 | Penske | Cosworth | 17 | 4 | |
1981 | Wildcat | Cosworth | 17 | 9 | Silnik |
1982 | Wildcat | Cosworth | 5 | 1 | |
1983 | Wildcat | Cosworth | 10 | 14 | Skrzynia biegów |
1985 | March | Cosworth | Wycofał się przed kwalifikacjami | ||
1987 | March | Buick | 18 | 22 | Zawór silnika |
1988 | Lola | Cosworth | Nie zakwalifikował się | ||
1989 | Lola | Buick | 23 | 31 | Silnik |
1991 | Lola | Cosworth | 33 | 6 | |
1992 | Lola | Buick | 30 | 29 | Silnik |
Przypisy
- ↑ Gordon Johncock. ChampCarStats. [dostęp 2017-08-07].
- ↑ Wee Gordy Wins Big (ang.) (dostęp 2009-03-20).
- ↑ picasaweb.google.com Zdjęcie nr 1.
- ↑ Pro.Corbis.Com Zdjęcie nr 2.
Media użyte na tej stronie
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.
Autor: Ted Van Pelt from Mechanicsburg, PA, USA, Licencja: CC BY 2.0
w:Indycar racer w:Gordon Johncock racing at Pocono. Picture by Ted Van Pelt.