Grażyna Vetulani
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
profesor nauk filologicznych | |
Specjalność: językoznawstwo francuskie, komparatystyka polsko-francuska, leksykografia | |
Alma Mater | |
Doktorat | |
Habilitacja | |
Profesura | |
Nauczycielka akademicka | |
Uczelnia | Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu |
Odznaczenia | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fe/Gra%C5%BCyna_i_Zygmunt_Vetulani_w_Krakowie.jpg/250px-Gra%C5%BCyna_i_Zygmunt_Vetulani_w_Krakowie.jpg)
Grażyna Małgorzata Vetulani[a] z domu Świerczyńska (ur. 15 marca 1956 w Bydgoszczy) – polska filolożka, romanistka i językoznawczyni, profesorka nauk humanistycznych, nauczycielka akademicka, kierowniczka Zakładu Językoznawstwa Romańskiego i Badań Kontrastywnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Życiorys
Urodziła się w 1956 roku w Bydgoszczy jako córka Hieronima Świerczyńskiego i Reginy z domu Kocińskiej.
W 1979 roku ukończyła studia romanistyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1988 roku uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa romańskiego na podstawie rozprawy Le champ de la quantification en français, napisanej pod kierunkiem Józefa Sypnickiego[1].
W 2000 roku uzyskała habilitację[1]. Postanowieniem prezydenta Bronisława Komorowskiego z 18 kwietnia 2013 otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych[2], a 17 czerwca 2013 otrzymała z jego rąk nominację profesorską[3][4].
Od 1979 roku naukowo związana jest z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza, gdzie osiągnęła stanowisko profesora zwyczajnego[1]. Od 2000 roku kieruje Zakładem Romańskiego Językoznawstwa Kontrastywnego na Wydziale Neofilologii UAM[5], przekształconym w roku 2015 w Zakład Językoznawstwa Romańskiego i Badań Kontrastywnych. W latach 2008–2016 była członkinią Senatu Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. W latach 2013–2018 była również wykładowczynią na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu na stanowisku profesora nadzwyczajnego[1].
Prowadzi badania z zakresu językoznawstwa francuskiego oraz językoznawstwa porównawczego francusko-polskiego ze szczególnym uwzględnieniem semantyki w połączeniu ze składnią[5]. Jej praca w zasadniczej części wpisuje się w obszar badań nad predykacją rzeczownikową w języku polskim.
Opublikowała jako autorka bądź współautorka czterdzieści artykułów naukowych, sześć książek, była redaktorką sześciu tomów zbiorowych. Jest członkinią kolegiów redakcyjnych pism Echo des études romanes. Revue semestrielle de linguistique et de littérature romanes oraz Etudes romanes de Brno[5]. W latach 2015–2019 była redaktorką naczelną czasopisma Studia Romanica Posnaniensia.
Była promotorką w dwóch przewodach doktorskich oraz recenzentką w kilkunastu przewodach doktorskich i habilitacyjnych[1][5][6]. Została współpracowniczką Komisji Frazeologicznej Komitetu Językoznawstwa Polskiej Akademii Nauk na lata 2020–2023[7]. Weszła w skład Rady Naukowej Dyscyplin Językoznawstwa i Literaturoznawstwa Szkoły Nauk o Języku i Literaturze Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza na kadencję 2020–2024[8].
W grudniu 2020 była sygnatariuszką listu Poznaniaków solidaryzujących się z uczestnikami masowych, antyrządowych protestów, które rozpoczęły się w Polsce po wydaniu tzw. orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego Julii Przyłębskiej 22 października 2020[9][10][b].
Życie prywatne
W 1980 w Bydgoszczy poślubiła Zygmunta Vetulaniego, lingwistę komputerowego. Mają dwie córki: Agnieszkę Vetulani-Cęgiel (ur. 1981) – politolożkę i prawoznawczynię, oraz Marię Vetulani (ur. 1996) – zawodniczkę kadry narodowej w szermierce (floret).
Publikacje
- Unambiguous coding of the inflections of Polish nouns and its applications in electronic dictionaries – format Polex. Jednoznaczne kodowanie fleksji rzeczownika polskiego i jego zastosowanie w słownikach – format Polex (współautorka[c], Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 1988)
- Le champ de la quantification en français (Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 1991)
- Dictionary based Methods and Tools for Language Engineering (współautorka[d], Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 1998)
- Rzeczowniki predykatywne języka polskiego. W kierunku syntaktycznego słownika rzeczowników (Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 2000)
- Panorama des études en linguistique diachronique et synchronique. Mélanges offerts à Józef Sypnicki (redaktorka, Oficyna Wydawnicza Leksem, 2009)
- Zasoby językowe i technologia przetwarzania tekstu jako przykład aplikacji z zakresu bezpieczeństwa publicznego POLINT-112-SMS (współautorka[e], Wydawnictwo Naukowe UAM, 2010)
- L’apport linguistique et culturel français à l’Europe: du passé aux défis de l’avenir (redaktorka[f], Oficyna Wydawnicza Leksem, 2012)
- Kolokacje werbo-nominalne jako samodzielne jednostki języka. Syntaktyczny słownik kolokacji werbo-nominalnych języka polskiego na potrzeby zastosowań informatycznych. Część I (Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 2012)
- Modèles et modélisation en linguistique, littérature, traductologie et didactique (redaktorka[g], Oficyna Wydawnicza Leksem, 2015)
- La description méthodique de faits linguistiques. (Ré)solutions sémantiques. Studia Romanica Posnaniensia, XLII/1 (redaktorka, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2015)
- Les études comparatives des points de vue synchronique et diachronique. Studia Romanica Posnaniensia, XLVI/1, (redaktorka, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2019)
Opracowano na podstawie materiału źródłowego[11][12].
Odznaczenia
- Złoty Medal za Długoletnią Służbę (2012)[13]
Uwagi
- ↑ Imię używane Małgorzata.
- ↑ Sygnatariusze i sygnatariuszki listu zwracali się do osób protestujących: „Macie niepowtarzalną szansę, aby stworzyć sobie normalny kraj, otwarty na świat, tolerancyjny, chroniący słabszych i wykluczonych, promujący rzetelną, nadążającą za współczesnością naukę, edukację, opiekę lekarską i klimat do życia. Taki kraj, w którym Wasze dzieci i wnuki będą szczęśliwe i nie będą musiały bronić wolności na ulicy”.
- ↑ Współautorzy: Zygmunt Vetulani, Bogdan Walczak, Tomasz Obrębski
- ↑ Współautorzy: Jacek Martinek, Tomasz Obrębski, Zygmunt Vetulani.
- ↑ Współautorzy: Zygmunt Vetulani, Jacek Marciniak, Tomasz Obrębski, Adam Dąbrowski, Marek Kubis, Jędrzej Osiński, Justyna Walkowska, Piotr Kubacki, Krzysztof Witalewski.
- ↑ Współredaktorka: Teresa Tomaszkiewicz
- ↑ Współredaktorka: Teresa Tomaszkiewicz
Przypisy
- ↑ a b c d e f Prof. Grażyna Vetulani, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2020-11-30] .
- ↑ M.P. z 2013 r. poz. 412.
- ↑ Prezydent wręczył nominacje 57 profesorom. prezydent.pl, 2013-06-17. [dostęp 2019-07-20]. (pol.).
- ↑ Nominacja profesorska dla prof. Grażyny Vetulani. ifrom.amu.edu.pl, czerwiec 2013. [dostęp 2022-10-16]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ a b c d Grażyna Vetulani. Instytut Filologii Romańskiej UAM. [dostęp 2019-08-29]. (pol.).
- ↑ Sieci semantyczno-leksykalne wokół nazw emocji: smutek, radość, złość, strach w perspektywie porównawczej francusko polskiej. repozytorium.amu.edu.pl, 2019. [dostęp 2021-08-02].
- ↑ Komisja Frazeologiczna KJ PAN. komjezyk.pan.pl. [dostęp 2020-12-04].
- ↑ Skład Rady Naukowej Dyscyplin Językoznawstwa i Literaturoznawstwa na kadencję 2020/2024. snjl.amu.edu.pl. [dostęp 2022-07-04]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ My, ludzie Marca' 68 – was popieramy!. monitorkonstytucyjny.eu, 17 grudnia 2020. [dostęp 2020-12-17].
- ↑ Pokolenie Marca '68: Przysyłamy Wam nasze solidarne wsparcie. Wasza walka musi przynieść owoce. wyborcza.pl, 17 grudnia 2020. [dostęp 2020-12-17].
- ↑ Grażyna Vetulani – Publikacje. Wydział Neofilologii UAM. [dostęp 2019-08-29].
- ↑ Grażyna Vetulani – Publikacje. Instytut Filologii Romańskiej UAM. [dostęp 2019-08-29]. (pol.).
- ↑ Sprawozdanie roczne Rektora z działalności Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu za rok 2012. Poznań: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, 2013, s. 35.
Media użyte na tej stronie
Baretka: Złoty Medal za Długoletnią Służbę
Autor: Franek Vetulani, Licencja: CC BY-SA 4.0
Polska filolożka Grażyna Vetulani.
Autor: Franek Vetulani, Licencja: CC BY-SA 4.0
Grażyna Małgorzata Vetulani (ur. 1956), filolożka, romanistka i językoznawca wraz z mężem Zygmuntem Vetulanim (ur. 1950), matematykiem, informatykiem i inżynierem języka, przed bramą Domu Profesorów UJ przy Placu Inwalidów w Krakowie.
Autor: Franek Vetulani, Licencja: CC BY-SA 3.0
Grażyna Vetulani, polska filolog i językoznawca.