Grzegorz Gauden
Grzegorz Gauden podczas targów książki w Pradze, na których honorowym gościem była Polska (2010) | |
Data i miejsce urodzenia | 17 marca 1953 |
---|---|
Zawód, zajęcie | dziennikarz |
Alma Mater | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Grzegorz Teodor Gauden (ur. 17 marca 1953 w Poznaniu) – polski dziennikarz prasowy i radiowy, w latach 2004–2006 redaktor naczelny dziennika „Rzeczpospolita”, a latach 2008–2016 dyrektor Instytutu Książki.
Życiorys
Ukończył w 1975 studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
W latach 1975–1977 pełnił funkcję przewodniczącego komisji kultury zarządu wojewódzkiego Socjalistycznego Związku Studentów Polskich. Na początku lat 80. działał w „Solidarności”, był redaktorem naczelnym dziennika „Wiadomości Dnia”, a także „Obserwatora Wielkopolskiego” (tygodnika zarządu Regionu Wielkopolska związku). Po wprowadzeniu stanu wojennego internowano go na okres od 13 grudnia 1981 do 7 lipca 1982. Po zwolnieniu współpracował z wydawnictwami drugiego obiegu. Od 1984 do 1993 przebywał na emigracji w Szwecji. Studiował na Uniwersytecie w Lund, organizował szwedzki Komitet Poparcia Solidarności.
Od 1989 zaczął publikować w prasie krajowej, m.in. we „Wprost”. Po powrocie do kraju został przedstawicielem koncernu Bulls Press zajmującego się dystrybucją w Polsce komiksów i materiałów agencyjnych. Od 1995 pozostawał związany z norweskim koncernem prasowym Orkla Media. W 1999 został prezesem zarządu spółki Presspublica, a w okresie od września 2004 do września 2006 był redaktorem naczelnym dziennika „Rzeczpospolita”. Od 2008[1] do 1 kwietnia 2016 był dyrektorem Instytutu Książki[2].
Objął funkcję wiceprezesa Izby Wydawców Prasy, a także Stowarzyszenia Autorów i Wydawców „Polska Książka” (w 2014 przemianowanego na SAiW Copyright Polska). W 2007 był jednym z inicjatorów reaktywowania konwersatorium Doświadczenie i Przyszłość. Został także przewodniczącym („Wielkim Bambrem”) Warszawskiego Klubu Wielkopolan EKA, nieformalnego stowarzyszenia Wielkopolan mieszkających w stolicy. Wszedł w skład Komitetu Wspierania Muzeum Historii Żydów Polskich Polin w Warszawie[3].
W 2019 opublikował książkę Lwów – kres iluzji. Opowieść o pogromie listopadowym 1918[4].
Odznaczenia
W 2005 został wyróżniony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[5]. W 2012 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[6][7].
Przypisy
- ↑ Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2016-04-02].
- ↑ Komunikat. Instytut Książki. [dostęp 2016-04-02].
- ↑ Komitet Wspierania Muzeum Historii Żydów Polskich Polin. Muzeum Historii Żydów Polskich Polin. [dostęp 2021-06-01].
- ↑ Lwów – kres iluzji. Opowieść o pogromie listopadowym 1918. universitas.com.pl. [dostęp 2019-08-13].
- ↑ Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2022-04-04].
- ↑ M.P. z 2012 r. poz. 874
- ↑ Odznaczeni za walkę o „wolne słowo”. prezydent.pl, 13 czerwca 2012. [dostęp 2016-04-02].
Bibliografia
- Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2016-04-02].
Media użyte na tej stronie
Baretka Srebrnego Medalu "Zasłużony Kulturze - Gloria Artis"
Autor: Tomasz Leśniowski, Licencja: CC BY-SA 4.0
Grzegorz Gauden i Mikołaj Łoziński, VI Festiwal Góry Literatury, Zamek Sarny, 2020
Autor: Matěj Baťha, Licencja: CC BY-SA 3.0
This photograph was taken with a DSLR from WMCZ's Camera grant.