Grzegorz Sołogub
5 zwycięstw | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Grzegorz Sołogub, Grzegorz Sołłogub[1] (ur. 10 maja 1918 w Mołodecznie na Wileńszczyźnie, zm. 25 listopada 1986[1] w Anglii) – kapitan pilot Wojska Polskiego II RP, kapitan (ang. Flight Lieutnant) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski II wojny światowej.
Życiorys
Był najmłodszym z ośmiorga dzieci Andrzeja Sołoguba, byłego oficera carskiej armii. W 1938 roku, po ukończeniu Gimnazjum Humanistycznego w Mołodecznie, został przyjęty do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie (niedoszła XIV promocja)[2]. W czasie kampanii wrześniowej został ewakuowany przez Rumunię i Francję do Anglii (18 lutego 1940 roku). Odmówił złożenia przysięgi królowi brytyjskiemu i został odesłany do Francji. Po upadku Francji drugi raz przybył do Wielkiej Brytanii (27 czerwca 1940), gdzie otrzymał numer służbowy 783647. Od kwietnia 1941 w dywizjonie 317[3]. Od 26 maja 1941 roku do 306 dywizjonu myśliwskiego „Toruńskiego”. Awansowany 1 października 1941, otrzymał nowy numer służbowy P-1624. 21 kwietnia 1943 został instruktorem w 58 OTU, a następnie w 61 OTU. 20 października 1943 powrócił do dywizjonu 306. Od 9 lipca 1944 do 20 grudnia 1944 latał w dywizjonie 302, by następnie powrócić do dywizjonu 306, w którym 5 stycznia 1945 objął dowództwo eskadry B.
Po wojnie i demobilizacji pozostał na emigracji. Kupił farmę w Mitcheldean i został farmerem. Zmarł 25 listopada 1986 i został pochowany w Cinderford, Gloucestershire.
Zwycięstwa powietrzne
Na liście Bajana zajmuje 40. pozycję z wynikiem 5 zestrzeleń pewnych i 1 prawdopodobnie.
Chronologiczny wykaz zwycięskich walk powietrznych[1][4]:
Zestrzelenia pewne:
- Bf 109 – 27 września 1941 (pilotował Spitfire Vb nr AB823 UZ-Y, operacja "Circus 103")
- 2 Bf 109 – 16 kwietnia 1942 (pilotował Spitfire Vb nr AA847 UZ-V)
- Bf 109 – 7 czerwca 1944 (pilotował Mustanga III nr FX873 UZ-T)
- Fw 190 – 23 czerwca 1944 (pilotował Mustanga III nr FZ149 UZ-W)
Zestrzelenia prawdopodobne:
- Bf 109 – 30 grudnia 1941 (pilotował Spitfire Vb UZ-O)[5]
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 10305[6]
- czterokrotnie Krzyż Walecznych
- brytyjski Distinguished Flying Cross
Przypisy
- ↑ a b c biografia na aviatonart (ang.). [dostęp 2014-05-04].
- ↑ niedoszła XIV promocja Szkoły Orląt (pol.). [dostęp 2014-05-04].
- ↑ lista pilotów dywizjonu 317 (ang.). [dostęp 2014-05-04].
- ↑ zwycięstwa w 306 dywizjonie (pol.). s. 1. [dostęp 2014-05-04].
- ↑ brak potwierdzenia ma na polishairforce.pl
- ↑ Łukomski G. , Polak B. , Suchcitz A. , Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 506 .
Bibliografia
- Piotr Sikora, Grzegorz Sołogub – Sześć dni polskiego ASA, Stratus 2012, ISBN 978-83-89450-56-2, stron: 120
Linki zewnętrzne
- Lotnictwo z szachownicą nr 42 (pol.). [dostęp 2014-05-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-18)].
- zdjęcie z jesieni 1942 roku (pol.). s. 1. [dostęp 2014-05-04].
- zdjęcia z dywizjonu 306 (ang.). [dostęp 2014-05-04].
Media użyte na tej stronie
Poland badge. Second World War period Polish Army (post-1939 Free Polish Army) shoulder title.
Roundel of the Polish Air Force (1921–1993).
Roundel of the Polish Air Force (1921–1993).
Royal Air Force Roundel
Autor: F l a n k e r, Licencja: CC BY 3.0
United Kingdom Distinguished Flying Cross ribbon
Baretka: Krzyż Walecznych (194) nadany czterokrotnie.
Naramiennik porucznika Sił Powietrznych RP (obecnie).
Naramiennik kapitana polskiego lotnictwa wojskowego (II Wojna Światowa).