HNIW

HNIW
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C6H6N12O12

Masa molowa

438,19 g/mol

Wygląd

białe krystaliczne ciało stałe

Identyfikacja
Numer CAS

135285-90-4

PubChem

9889323

Podobne związki
Podobne związki

oktanitrokuban

HNIW, CL-20organiczny związek chemiczny, biała krystaliczna substancja, wybuchowa nitroamina. Jest nowoczesnym materiałem wybuchowym kruszącym, w roku 1997 uznawanym za najsilniejszy jaki otrzymano[1]. Po raz pierwszy otrzymał go Arnie Nielsen w roku 1987[2].

Właściwości:

  • Prędkość detonacji: 9500 m/s przy gęstości 1,98 g/cm³, 10 300 m/s przy gęstości 2,03 g/cm³
  • Gęstość 1,90–2,05 g/cm³

Znane są cztery izomery HNIW, oznaczane symbolami α, β, γ i ε[3].

HNIW ze względu na wysokie koszty wytworzenia, czasochłonność i trudność w dostępie do odczynników nie jest produkowany na masową skalę[4]. Stosunkowo duża podatność na wybuch pod wpływem uderzenia wyklucza jego zastosowanie militarne. Natomiast kokryształy HNIW z HMX w stosunku 2:1 wykazują wrażliwość na bodźce mechaniczna zmniejszoną do wartości rejestrowanej dla HMX, podczas gdy prędkość detonacji pozostaje na zbliżonym poziomie, jak dla czystego HNIW[3].

HNIW można otrzymać w reakcji benzyloaminy z glioksalem:

Synthesis CL20.svg

Przypisy

  1. R.L. Simpson i inni, CL-20 performance exceeds that of HMX and its sensitivity is moderate, „Propellants, Explosives, Pyrotechnics”, 22 (5), 1997, s. 249–255, DOI10.1002/prep.19970220502 (ang.).
  2. Jacqueline Akhavan, The Chemistry of Explosives, wyd. 2, The Royal Society of Chemistry, 2004, s. 15, ISBN 0-85404-640-2.
  3. a b Onas Bolton i inni, High Power Explosive with Good Sensitivity: A 2:1 Cocrystal of CL-20:HMX, „Crystal Growth & Design”, 12 (9), 2012, s. 4311–4314, DOI10.1021/cg3010882 (ang.).
  4. HNIW, Vortal Młodego Chemika [dostęp 2017-11-23].[niewiarygodne źródło?]

Media użyte na tej stronie

Synthesis CL20.svg
Synthesis of CL20
CL-20.svg
Structure of CL-20 (Hexanitrohexaazaisowurtzitane)