Hans von Bülow
| ||
![]() | ||
Data i miejsce urodzenia | 8 stycznia 1830 Drezno | |
Data i miejsce śmierci | 12 lutego 1894 Kair | |
Zawód, zajęcie | dyrygent, kompozytor |
Hans Guido von Bülow (ur. 8 stycznia 1830 w Dreźnie, zm. 12 lutego 1894 w Kairze) – niemiecki dyrygent, wirtuoz pianista i kompozytor okresu romantyzmu. Był jednym z najwybitniejszych dyrygentów XIX wieku, a jego interpretacje przyczyniły się do sukcesu kilku współczesnych mu twórców, między innymi Richarda Wagnera.
Życiorys
Choć od 9 roku życia Bülow uczył się muzyki pod kierunkiem Fryderyka Wiecka, jego rodzice woleli, by studiował prawo. W tym celu wysłali go do Lipska, gdzie zetknął się z Franciszkiem Lisztem. Wrażenie jakiego doznał na premierze Lohengrina sprawiło, że wbrew woli rodziców postanowił poświęcić się muzyce. W roku 1850 z rekomendacji Wagnera po raz pierwszy poprowadził orkiestrę w Zurychu.
W roku 1851 studiował u Liszta, z którym się zaprzyjaźnił, a w roku 1857 poślubił jego córkę, Cosimę. W latach 50. i wczesnych latach 60. XIX wieku Bülow wiele koncertował jako pianista i dyrygent, tworzył również własną muzykę. Działalność ta przyniosła mu uznanie nie tylko w Niemczech, ale i w Rosji. Największą jednak sławę zyskał jako dyrygent opery dworskiej w Monachium. Kierował tu pierwszymi wykonaniami Tristana i Izoldy (1865) oraz Śpiewaków norymberskich (1868), a oba przedstawienia odniosły wielki sukces.
Życie osobiste Bülowa nie było tak pomyślne jak artystyczne. Bülow miał przykry charakter i potrafił wymyślać muzykom (tenora odgrywającego rolę Rycerza Łabędzia w Lohengrinie nazwał Rycerzem Świni – w oryginale gra słów Schwäne – Schwein). Żona Bülowa romansowała z Wagnerem, by w roku 1868 odejść do niego na stałe, dwa lata później przeprowadzony został formalny rozwód. Zabrała ze sobą Ewę i Izoldę, córki, które miała już z Wagnerem. Wydaje się, że Bülow nie miał o to urazy do Wagnera, nadal dyrygował wykonaniami jego dzieł, a jego żal po śmierci kompozytora był szczery. Ponownie ożenił się z aktorką Marie Schanzer[1].
Oprócz muzyki Wagnera Bülow był również entuzjastą twórczości Brahmsa i Czajkowskiego. W roku 1875 dyrygował w Bostonie światową premierą słynnego pierwszego koncertu fortepianowego b-moll Czajkowskiego, a w 1885 roku kierował własną orkiestrą podczas premiery czwartej symfonii e-moll Brahmsa.
W latach 1878–1888 pełnił funkcję kapelmistrza w Hanowerze, jednak po kłótni ze śpiewakiem w czasie prób do Lohengrina został zmuszony do odejścia. Przeniósł się na równorzędne stanowisko do Meiningen i stworzył tam jeden z najlepszych zespołów orkiestrowych w Niemczech – nalegał na to, by muzycy znali wszystkie nuty granych utworów na pamięć. Dokonał też kilku innowacji w składzie orkiestry – wprowadził do niej pięciostrunowy kontrabas i kotły z pedałem. Ta ostatnia nowinka stała się wkrótce standardem. W latach 1887–1892 był dyrygentem Berliner Philharmoniker[2].
Pod koniec lat 80. Bülow zamieszkał na stałe w Hamburgu, nie przerywając jednak koncertowania jako pianista i dyrygent. Kilka lat później podupadł na zdrowiu i szukając bardziej sprzyjającego mu klimatu przeniósł się do Egiptu, gdzie zmarł.
Przypisy
- ↑ Hans von Bülow (1830-1894) (niem.).
- ↑ The era of Hans von Bülow – Berliner Philharmoniker (ang. • niem.). berliner-philharmoniker.de. [dostęp 2014-02-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-03)].
Linki zewnętrzne
- Hans von Bülow – nuty tego kompozytora dostępne w bibliotece cyfrowej International Music Score Library Project
- DNB, Katalog der Deutschen Nationalbibliothek: Hans von Bülow (niem.)
- Hans von Bülow w bazie Find a Grave (ang.)
- Nuty Hansa von Bülowa w bibliotece Polona
- ISNI: 0000 0001 2143 0438
- VIAF: 89610488
- LCCN: n50056208
- GND: 118664638
- BnF: 121716855
- SUDOC: 033513600
- NLA: 35775700
- NKC: ola2002157992
- BNE: XX868160
- NTA: 069599874
- BIBSYS: 90601393
- CiNii: DA07691952
- Open Library: OL501875A
- PLWABN: 9810628497005606
- NUKAT: n97015191
- J9U: 987007259225405171
- PTBNP: 46555
- LNB: 000050894
- NSK: 000091484
- CONOR: 85761379
- BNC: 000243265
- ΕΒΕ: 210945
- BLBNB: 000405210
- KRNLK: KAC2018O5867
- LIH: LNB:V*147010;=1A
- RISM: pe107446
- WorldCat: lccn-n50056208
Media użyte na tej stronie
Hans von Bülow, half-length portrait, standing, facing right, holding cigarette in holder. Photographer: E. Bieber, Berlin u. Hamburg, photographer to the court. Published: New York Breitkopf & Härtel, between 1880 and 1894. Bieber sold this work in the form of photo-cards, as evidenced by these copies published in 1889[1] and 1897.[2]