Heinrich Hertz
Pełne imię i nazwisko | Heinrich Rudolf Hertz |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 22 lutego 1857 |
Data i miejsce śmierci | 1 stycznia 1894 |
Zawód, zajęcie | |
Heinrich Rudolf Hertz (ur. 22 lutego 1857 w Hamburgu, zm. 1 stycznia 1894 w Bonn[1]) – niemiecki fizyk pochodzenia żydowskiego[2][3], odkrywca fal elektromagnetycznych. Laureat Medalu Rumforda (1890).
Życiorys
Studiował fizykę na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma (w Berlinie). Przez trzy lata (po studiach) był asystentem Helmholtza. W roku 1883 został privatdozentem fizyki teoretycznej na Uniwersytecie Chrystiana Albrechta w Kilonii, a w latach 1885–1889 był profesorem fizyki w Wyższej Szkole Technicznej w Karlsruhe. Następnie objął posadę profesora fizyki na Uniwersytecie w Bonn[4].
W 1886 Hertz po raz pierwszy wytworzył fale elektromagnetyczne, posługując się skonstruowanym przez siebie oscylatorem elektrycznym (oscylator Hertza). Stwierdził tożsamość fizyczną fal elektromagnetycznych i fal świetlnych oraz ich jednakową prędkość rozchodzenia się. Stworzył także podstawy rozwoju radiokomunikacji. Dla uczczenia tych osiągnięć jednostkę częstotliwości nazwano od jego nazwiska hercem (Hz)[4].
Zmarł po dwuletniej walce z chorobą, którą identyfikuje się jako nowotwór kości[4] lub ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń. Został pochowany na cmentarzu Ohlsdorf w Hamburgu[4].
Twórczość
Przypisy
- ↑ Hertz Heinrich Rudolf, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-12-12] .
- ↑ Struan Robertson: Buildings Integral to the Former Life and/or Persecution of Jews in Hamburg. uni-hamburg.de. (ang.).
- ↑ Heinrich Rudolf Hertz. ur5eaw.com. (ang.).
- ↑ a b c d Heinrich Hertz. [w:] Notable Names Database (NNDB) [on-line]. [dostęp 2014-03-16]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- John J. O'Connor; Edmund F. Robertson: Heinrich Hertz w MacTutor History of Mathematics archive (ang.) [dostęp 2021-10-25].
- Heinrich Hertz, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2022-10-03] (ang.).
- Richard F. Mould, Jesse N. Aronowitz, Rozwój wiedzy o elektryczności i elektroterapii ze szczególnym uwzględnieniem promieni X i leczenia raka, Część II. Od Alessandro Volty do Jamesa Clerka Maxwella. nowotwory.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]., w: NOWOTWORY Journal of Oncology, 2007, vol. 57, Number 1, s. 53–63
- ISNI: 0000 0001 2134 2542
- VIAF: 56711749
- LCCN: n83210758
- GND: 11855008X
- NDL: 00443175
- LIBRIS: 64jlnhjq3fb9c91
- BnF: 124810439
- SUDOC: 03401151X
- NLA: 35908879
- NKC: jn20000700701
- BNE: XX1150427
- NTA: 071756469
- Open Library: OL719311A
- PLWABN: 9810606541805606
- NUKAT: n2005113486
- J9U: 987007262684905171
- CONOR: 26929763
- WorldCat: lccn-n83210758
Media użyte na tej stronie
This is Heinrich Rudolf Hertz's autograph, from Oliver Heaviside: Sage in Solitude (ISBN 0-87942-238-6), p. 111. The image is reprinted courtesy of the Burndy Library (as stated in the credits in the back of the book, p. 318), but its age implies that it's public domain. (It must have been made in 1894 or earlier.) It was scanned on an Epson Perfection 1250 at 400dpi, cleaned up (some text was showing through the back) in Photoshop, reduced to indexed grayscale, and saved as PNG using the 'Save for Web' optimizer.
Porträt Heinrich Hertz, Fotografie von Robert Krewaldt, Bonn Veröffentlich bzw. erstellt von "Washington, D.C.: Underwood & Underwood", nachbearbeitet / Lizenz: Public Domain
Autor: Randomwangran, Licencja: CC BY-SA 4.0
no need for color