Henryk Burzec
![]() Henryk Burzec, 1998 | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość | polska |
Alma Mater | |
Dziedzina sztuki |
Henryk Burzec (ur. 21 lutego 1919 w Międzyrzecu Podlaskim, zm. 31 października 2005 w Zakopanem) – polski rzeźbiarz.
Życiorys
Naukę rozpoczął w szkole stolarskiej w Brześciu nad Bugiem. W 1936 wyjechał do Zakopanego, by uczyć się w Szkole Przemysłu Drzewnego. Szkołę ukończył w 1939 roku. Po wojnie podjął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowni rzeźby Xawerego Dunikowskiego. Podczas studiów współpracował z Dunikowskim przy głowach wawelskich czy przy powstawaniu Pomnika Powstańców Śląskich na Górze Św. Anny.
Po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel w Rydułtowach. W 1954 r. zamieszkał w Zakopanem.
Przez rok pracował w liceum plastycznym. W latach 1987–2005 prowadził w swoim domu (dawna pracownia Teodora Axentowicza) autorską galerię, gdzie zgromadził kilkadziesiąt swoich prac.
Miał córkę Ludmiłę. Pochowany na Nowym Cmentarzu przy ulicy Nowotarskiej w Zakopanem (kw. K4-5-6)[1].
Twórczość
- sztuka sakralna – rzeźby w kościołach w Krynicy, Ruptawie, Leszczynach i Międzybrodziu Żywieckim, całość wnętrz kościołów (projekt i wykonanie) w Mrzeżynie, Knurowie i Brzęczkowicach
- rzeźby plenerowe w Mielcu, Ochotnicy, Łodzi
- pomnik upamiętniający pacyfikację Ochotnicy Górnej w Ochotnicy Dolnej (1964)
- rzeźby plenerowe w Zakopanem: „Baca” (przed hotelem „Gazda”), „Orbity” (przed Urzędem Miejskim)
- pomnik nagrobny Andrzeja i Olgi Małkowskich na Nowym Cmentarzu w Zakopanem[2] (odsłonięty w 1981)
Wystawy indywidualne
- BWA, Zakopane (1963)
- ZDK, Mielec (1967)
- BWA, Zakopane (1976)
- TPPR, Zakopane (1977)
- BWA, Mielec (1977)
- BWA, Rzeszów (1977)
- BWA, Białystok (1979)
- Zachęta, Warszawa (1980)
- Ośrodek Propagandy Sztuki, Łódź (1980)
- PSP, Zakopane (1984)
- Stołeczny Klub Garnizonowy nr 2, Warszawa (1984)
- Galeria „Dawna Synagoga”, Nowy Sącz (1985)
- Sale Zamku Kazimierzowskiego, Sandomierz (1998)
Galeria
Pomnik na grobie Andrzeja i Olgi Małkowskich na Nowym Cmentarzu w Zakopanem
Miotacz w Mielcu
Wakacje (Park Źródliska w Łodzi)
- (c) Happa, CC BY 3.0
Grób Wiktorii i Henryka Burzców na Nowym Cmentarzu w Zakopanem
Przypisy
- ↑ śp. Henryk Burzec
- ↑ BZ: Zakopiański rzeźbiarz Henryk Burzec. Chciał, by rzeźby trafiły do Międzyrzeca. echokatolickie.pl, 2009-11-10. [dostęp 2012-03-05].
Media użyte na tej stronie
Autor: MOs810, Licencja: CC BY-SA 4.0
Kościół Świętych Cyryla i Metodego – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Knurów archidiecezji katowickiej. Budowa obecnej świątyni została rozpoczęta w 1937 roku według projektu architekta Henryka Gambca z Piotrowic Śląskich. Świątynia została poświęcona w dniu 13 lipca 1947 roku przez biskupa pomocniczego katowickiego Juliusza Bieńka. Wystrój wnętrza świątyni powstał w latach 1960-1968 według własnego projektu rzeźbiarza Henryka Burzca z Zakopanego.
Autor: Kroton, Licencja: CC BY-SA 4.0
Mielec, rzeźba Miotacz (Henryk Burzec)
Autor: Tomasz Skowroński, Licencja: CC BY-SA 3.0
Henryk Burzec pod drzwiami swojej pracowni w Zakopanem.