Hermann von Oppeln-Bronikowski

Hermann von Oppeln-Bronikowski
Ilustracja
(c) Bundesarchiv, Bild 101I-721-0376-06A / Jesse / CC-BY-SA 3.0
generał-major generał-major
Pełne imię i nazwisko

Hermann Leopold August von Oppeln-Bronikowski

Data i miejsce urodzenia

2 stycznia 1899
Berlin

Data i miejsce śmierci

19 września 1966
Gaißach

Przebieg służby
Lata służby

1917–1945

Siły zbrojne

Kaiserstandarte.svg Deutsches Heer
War Ensign of Germany (1921–1933).svg Reichswehra
Balkenkreuz.svg Wehrmacht

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
II wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z liśćmi dębu i mieczami Złoty Krzyż Niemiecki (III Rzesza) Krzyż Żelazny I Klasy, ponowne nadanie w 1939 Krzyż Żelazny II Klasy, ponowne nadanie w 1939 Czarna odznaka za rany (III Rzesza)
Ilustracja
(c) Bundesarchiv, Bild 183-S02576 / CC-BY-SA 3.0

rtm. Hermann von Oppeln-Bronikowski (z lewej) na Igrzyskach Olimpijskich w Berlnie (1936)
Data i miejsce urodzenia

2 stycznia 1899
Berlin

Data i miejsce śmierci

19 września 1966
Gaißach

Dorobek medalowy
złotoBerlin 1936jeździectwo

Hermann Leopold August von Oppeln-Bronikowski (ur. 2 stycznia 1899 w Berlinie, zm. 19 września 1966 w Gaißach) – generał-major Wehrmachtu, złoty medalista olimpijski z Berlina.

Życiorys

Hermann von Oppeln-Bronikowski pochodził ze starej polsko-niemieckiej, bardzo rozgałęzionej rodziny szlacheckiej, której wielu potomków służyło od XVIII wieku w armiach szwedzkiej, polskiej, pruskiej i niemieckiej. Jego ojciec, Friedrich, był oficerem, w chwili wybuchu I wojny światowej w randze pułkownika oraz komendantem 4. Pułku Gwardii. Później w szeregach Reichswehry dosłużył się rangi generała piechoty.

W wieku lat 17 wstąpił jako ochotnik (chorąży) do 10. Pułku Ułanów. W roku 1917 był wraz ze swym pułkiem stacjonował w Warszawie w oddziałach armii okupacyjnej. Następnie walczył w nim na froncie wschodnim, pod koniec wojny w Szampanii. Otrzymał m.in. Krzyż Żelazny 1. klasy. Po zakończeniu wojny pozostał jako porucznik w szeregach zredukowanej do 100 000 żołnierzy armii niemieckiej i zajmował się szkoleniem kawalerii. W roku 1936 jako rotmistrz zdobył ze swą drużyną na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie złoty medal w jednej z konkurencji jeździectwa – ujeżdżeniu.

Po wybuchu II wojny światowej działał początkowo w kawalerii (w czasie inwazji na Polskę w 1939 dowodził jako major konnymi oddziałami zwiadowczymi 24 Dywizji Piechoty). W roku 1940 przeniesiono go w stopniu podpułkownika do Głównej Komendy Wehrmachtu, gdzie otrzymał zadanie kierowania przeszkoleniem kawalerii na żołnierzy wojsk pancernych.

W październiku roku 1941 został przeniesiony do sztabu 4. dywizji pancernej, walczącej na froncie wschodnim. W roku 1942 otrzymał w randze pułkownika dowództwo 35. pułku pancernego tej dywizji i brał udział w walkach pod Briańskiem. W lutym roku 1942 został dowódcą 204. pułku pancernego i brał m.in. udział w walkach pod Stalingradem. W 1943 odznaczony 1 stycznia Krzyżem Rycerskim Żelaznego Krzyża, odniósł poważne rany, gdy jego pułk został poprzez pomyłkę poddany atakowi samolotów Luftwaffe. Od października 1943 dowodził 22 pułkiem pancernym 21 Dywizji. Przeniesiony wkrótce potem na front zachodni, brał udział po D-Day w walkach w Normandii i otrzymał w lipcu 1944 Liście Dębowe do Krzyża Rycerskiego jako jeden z 536 oficerów Wehrmachtu. W lipcu 1944 21 Dywizja Pancerna została włączona do 1 Korpusu SS dowodzonego przez Seppa Dietricha. Dowodzony przez niego pułk okrył się wyjątkowym bestialstwem dorównując 12 Dywizji SS-Hitlerjugend. Mianowany 30 stycznia 1945 generałem-majorem, von Oppeln-Bronikowski dowodził 20. dywizją pancerną, która walczyła na Węgrzech, Górnym i Dolnym Śląsku i na Łużycach, gdzie brała udział w bitwie pod Budziszynem i rozbiła 16 Brygadę Pancerną 2. Armii Wojska Polskiego. Na parę tygodni przed upadkiem III Rzeszy otrzymał w kwietniu 1945 Miecze do Krzyża Rycerskiego Żelaznego Krzyża jako jeden ze 142 tak odznaczonych.

Po 8 maja 1945 von Oppeln-Bronikowski dostał się do niewoli amerykańskiej. Przekazany Brytyjczykom, został postawiony przed sądem jako zbrodniarz wojenny. Uniewinniony i zwolniony w roku 1947, pracował po wojnie jako nauczyciel jazdy konnej i trener drużyny jazdy konnej z Kanady przed olimpiadą w Tokio (1964). Pełnił także funkcję doradcy przy organizowaniu Bundeswehry.

Żonaty od 1931 z Edelgard von Kleist (ur. 1911) ze znanej rodziny arystokracji pruskiej, miał z nią troje dzieci.

Odznaczenia

III Rzesza

II Rzesza

Zobacz też

Bibliografia

  • Florian Berger, Mit Eichenlaub und Schwertern, Berlin 1999
  • Genealogisches Handbuch des deutschen Adels, Adelige Häuser A Band XXVI. Limburg/Lahn 2002

Media użyte na tej stronie

Equestrian pictogram.svg
Pictograma de los juegos ecuestres.
WMacht H OF6 GenMaj h 1935-1945.svg
Autor: F l a n k e r;, Licencja: CC BY 3.0
Rang insignia of the German Wehrmacht until 1945; here: shoulder board Heer (Army).
  • Rank: – Generalmajor (en: Major general) OF-6
  • Basic colour: to all service branches — “deep red”.
DEU EK Ritter oak-sword BAR.svg
Baretka: Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu i Mieczami (III Rzesza).
DEU EK 2Kl 1939Clasp BAR.svg
Baretka: Krzyż Żelazny II Klasy (1914) z okuciem ponownego nadania 1939 (III Rzesza).
Flag of Weimar Republic (war).svg
War flag of Weimar Republic with iron cross (1921–1933).
Kaiserstandarte.svg

Standarte seiner Majestät des Deutschen Kaisers
„Die Standarte, 4 m im Quadrat, besteht aus goldgelber Seide und zeigt das eiserne Kreuz, belegt mit dem kleineren Wappen Sr. Majestät. In den Winkeln des Kreuzes erscheinen je eine Kaiserkrone und drei rotbewehrte, schwarze Adler. Auf dem Kreuz steht "GO TT MIT UNS 18 70". Sobald Se. Majestät sich an Bord eines Schiffes begibt, wird die Kaiserstandarte am Topp des Grossmastes gehisst und alle anderen Kommando- und Unterscheidungszeichen gestrichen“.(Ströhl: Deutsche Wappenrolle, S. 80)
DEU EK 1Kl 1939Clasp BAR.svg
Baretka: Krzyż Żelazny I Klasy (1914) z okuciem ponownego nadania 1939 (III Rzesza).
DEU Wound Badge 1939 Black BAR.png
Autor: Mboro, Licencja: CC BY 3.0
Umowna baretka: Odznaka za Rany (Verwundetenabzeichen) – Czarna (1939; typ 2.) – III Rzesza.
Balkenkreuz.svg
Insignia of the German Armed Forces in WWII.
Bundesarchiv Bild 183-S02576, Oppeln-Bronikowski und Peter Jensen.jpg
(c) Bundesarchiv, Bild 183-S02576 / CC-BY-SA 3.0
Dla celów dokumentacyjnych Niemieckie Archiwum Federalne często zachowywało oryginalny opis fotografii, który może być błędny, tendencyjny, przestarzały bądź politycznie skrajny. Info non-talk.svg
Oppeln-Bronikowski und Peter Jensen

Schluss des Reit und Fahrturniers in der Deutschlandhalle "Um den Preis des Oberbefehlshabes des Heeres" Dressur Wettkampf (Kür) Die beiden 1. Sieger Rittm. v. Oppeln "Gimpel" (links) und Rittm. P. Jensen "His Ex" (Dänemark) [Herausgabedatum: 2. Febr. 1936]

Abgebildete Personen:

  • Oppeln-Bronikowski, von: Rittmeister, Heer, Dressurreiter, Olympiateilnehmer 1936, Deutschland
  • Jensen, Peter: Rittmeister, Dänemark
DEU DK Gold BAR.png
Autor: Mboro, Licencja: CC BY 3.0
Umowna baretka: Krzyż Niemiecki w Złocie (III Rzesza).
Bundesarchiv Bild 101I-721-0376-06A, Hermann von Oppeln-Bronikowski.jpg
(c) Bundesarchiv, Bild 101I-721-0376-06A / Jesse / CC-BY-SA 3.0