Hugo Boss (przedsiębiorstwo)

HUGO BOSS AG
Ilustracja
Państwo

 Niemcy

Kraj związkowy

 Badenia-Wirtembergia

Siedziba

Metzingen

Adres

Dieselstrasse 12
72555 Metzingen

Data założenia

1924

Forma prawna

Aktiengesellschaft

Prezes

Mark Langer[1]

Zatrudnienie

13 764 (2015)[2]

Giełda

Börse Frankfurt

ISIN

DE000A1PHFF7

Położenie na mapie Badenii-Wirtembergii
Mapa konturowa Badenii-Wirtembergii, w centrum znajduje się punkt z opisem „HUGO BOSS AG”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „HUGO BOSS AG”
Ziemia48°32′10″N 9°16′55″E/48,536111 9,281944
Strona internetowa

Hugo Boss AG – niemieckie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją odzieży oraz perfum z siedzibą w Metzingen, założone w 1924 roku przez Hugo Ferdinanda Bossa.

Główne marki przedsiębiorstwa to Hugo, Hugo Boss i od 2004 Baldessarini.

Historia

Ogłoszenie w gazecie o mundurach dla SA, SS oraz Hitlerjugend szytych przez Hugo Bossa (1933)

Hugo Ferdinand Boss założył pierwszą szwalnię w 1924 roku. Kilka lat później Boss musiał jednak zamknąć zakład z powodu kryzysu gospodarczego skutkującego brakiem zamówień, ale ponownie otworzył zakład w 1930 r. W roku 1931 wstąpił do NSDAP i istnieje duże prawdopodobieństwo, że szwalnia została ponownie uruchomiona głównie na potrzeby partii, a jej klientami byli członkowie szturmowych batalionów partii Sturmabteilung (SA)[3].

W 1932 firma otrzymała kontrakt na dostawy dla Schutzstaffel (SS) mundurów projektu SS-Oberführera Karla Diebitscha, a wkrótce potem także kontrakt na produkcję mundurów dla Hitlerjugend[3][4]. W okresie II wojny światowej zakład wykorzystywał robotników przymusowych, którzy pracowali w wybudowanym w Metzingen obozie pracy. Warunki życia robotników przymusowych były bardzo złe, a poprawiły się dopiero wobec zbliżania się frontów do granic III Rzeszy[3].

Po wojnie Boss stanął przed trybunałem denazyfikacyjnym i otrzymał zakaz prowadzenia działalności gospodarczej i grzywnę w wysokości 100 000 marek i zmarł wkrótce potem, 9 sierpnia 1948 w wyniku powikłań po ropnym zapaleniu zęba. Spadkobiercą został zięć Bossa, Eugen Holy[3].

W warunkach powojennych Holy postawił na produkcję garniturów. Już w latach 60. XX wieku marka stała się znana w skali europejskiej, a jej powiązania z nazistami zostały w świadomości społecznej zapomniane. W 1967 prezesami spółki zostali Jochen i Uwe Holy, wnukowie założyciela. Z nowym kierownictwem firma zdecydowała o odświeżenie wizerunku i stworzeniu kampanii wizerunkowej. Ambasadorami marki zostało kilku kierowców Formuły 1 oraz Sylvester Stallone, a w ramach umiędzynarodowienia marki zmieniła ona nazwę na „Boss”. W latach 80. firma rozszerzyła ofertę o odzież z kolekcji casualowych, kosmetyki i dodatki, a w połowie dekady zadebiutowała na giełdzie we Frankfurcie nad Menem. Udziały w spółce kupił Akira Akagi, ale wkrótce potem po skandalu finansowym trafił do więzienia, a pakiet akcji Bossa odkupiła firma Marzotto, jeden z dostawców surowców dla Bossa. Sprzedaż niemieckiej spółki japońskiemu inwestorowi, a następnie szybkie przejęcie jej przez inwestora włoskiego zostało skomentowane przez Financial Times ironicznie jako „transakcja pomiędzy państwami Osi[3].

Na początku lat 90. odkryto w Szwajcarii środki z kontraktów od Wehrmachtu, ale firma uprzedziła roszczenia wpłacając milion dolarów na fundusz ofiar II wojny światowej. Początek tej dekady to także kryzys gospodarczy związany z inkorporacją NRD, który spowodował spadek sprzedaży i odpływ klientów. W ramach działań naprawczych firma wróciła do nazwy „Hugo Boss”, a ofertę firmy rozszerzono na liczne linie, od formalnych do sportowych, a w 1998 rozpoczęto sprzedaż odzieży damskiej[3].

Od 1996 przedsiębiorstwo finansuje konkurs dla artystów o nagrodę Hugo Boss Prize.

W 1999 amerykańscy prawnicy działający w imieniu ofiar Holocaustu rozpoczęli postępowanie przeciwko firmie Hugo Boss w sprawie wykorzystywania pracy niewolniczej w czasie wojny.

W 2005 Marzotto sprzedało z zyskiem swoje udziały w firmie funduszowi Permira, który kupił niemiecką firmę. W początkach XXI wieku większość produkcji miała miejsce w Izmirze i Radomiu[3].

Przypisy

  1. Managing Board – HUGO BOSS Corporate Website, group.hugoboss.com [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  2. Corporate Goverance – HUGO BOSS Corporate Website, group.hugoboss.com [dostęp 2017-11-23] (ang.).
  3. a b c d e f g Brunatne koszule i granatowe garnitury. Onet.pl, 2014-08-21. [dostęp 2015-02-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-26)]. (pol.).
  4. The New York Times: Hugo Boss Acknowledges Link to Nazi Regime (ang.).

Linki zewnętrzne

Media użyte na tej stronie

Baden-Wuerttemberg location map G.svg
Autor: Hanhil based on previous work by Ssch and kjunix, Licencja: CC BY-SA 3.0
Location map of Baden-Württemberg, showing position of Baden-Württemberg within Germany
Germany location map.svg
Autor: NordNordWest, Licencja: CC BY-SA 3.0
Location map of Germany (Wp article: en:Germany)
Industriegebiet.png
Autor: Sal73x, Licencja: CC BY-SA 3.0
Sign for industry
Boss 1933 adv.jpg
An advertisment for Nazi uniforms by Hugo Boss.