I liga polska w rugby (1984)
| |||
Szczegóły turnieju | |||
Termin | 1 kwietnia 1984 – 4 listopada 1984 | ||
---|---|---|---|
Liczba drużyn | 8 | ||
![]() | AZS AWF Warszawa (12. tytuł) | ||
![]() | |||
![]() | |||
![]() | |||
Strona internetowa |
I liga polska w rugby (1984) – dwudziesty ósmy sezon najwyższej klasy ligowych rozgrywek klubowych rugby union w Polsce. Tytuł mistrza Polski zdobyła drużyna AZS AWF Warszawa, drugie miejsce zajęli Budowlani Łódź, a trzecie Orkan Sochaczew.
Uczestnicy rozgrywek
W rozgrywkach I ligi w tym sezonie uczestniczyło osiem drużyn. Było wśród nich siedem najlepszych drużyn poprzedniego sezonu: Budowlani Łódź, AZS AWF Warszawa, Posnania Poznań, Czarni Bytom, Orkan Sochaczew, Lechia Gdańsk i Skra Warszawa oraz jedna drużyna, która awansowała z II ligi – Ogniwo Sopot[1].
Przebieg rozgrywek
Rozgrywki toczyły się systemem wiosna – jesień, każdy z każdym, mecz i rewanż. Najsłabsza drużyna spadała do II ligi[2].
Wyniki spotkań[3]:
Budowlani Łódź | AZS AWF Warszawa | Posnania Poznań | Czarni Bytom | Orkan Sochaczew | Lechia Gdańsk | Skra Warszawa | Ogniwo Sopot | |
Budowlani Łódź | – | 9:9 | 24:6 | 28:12 | 27:13 | 17:9 | 51:19 | 27:18 |
AZS AWF Warszawa | 27:16 | – | 36:6 | 52:6 | 27:6 | 25:3 | 21:3 | 45:6 |
Posnania Poznań | 4:18 | 14:21 | – | 13:22 | 3:3 | 9:25 | 29:7 | 17:4 |
Czarni Bytom | 7:23 | 24:10 | 4:11 | – | 3:6 | 24:13 | – | 22:18 |
Orkan Sochaczew | 15:12 | 18:20 | 16:0 | 15:12 | – | 20:10 | 25:3 | 19:3 |
Lechia Gdańsk | 7:3 | 7:6 | 0:14 | 15:9 | 11:0 | – | 34:10 | 26:10 |
Skra Warszawa | 3:29 | 10:24 | 26:7 | 9:12, 16:19 | 24:6 | 13:16 | – | 22:9 |
Ogniwo Sopot | 6:9 | 0:10 | 19:3 | 25:3 | 15:17 | 7:0 | 16:4 | – |
Tabela końcowa (na czerwono wiersz z drużyną, która spadła do II ligi)[4]:
Pozycja | Drużyna | Punkty razem | Bilans punktów |
---|---|---|---|
1 | AZS AWF Warszawa | 37 | 333:128 |
2 | Budowlani Łódź | 35 | 293:155 |
3 | Orkan Sochaczew | 31 | 179:170 |
4 | Lechia Gdańsk | 30 | 176:167 |
5 | Posnania Poznań | 23 | 136:225 |
6 | Ogniwo Sopot | 22 | 156:224 |
7 | Czarni Bytom | 22 | 186:257 |
8 | Skra Warszawa | 20 | 172:305 |
II liga
Równolegle z rozgrywkami I ligi odbywała się rywalizacja w II lidze. Zagrało tam sześć drużyn. Sezonu nie ukończyła Mazovia Mińsk Mazowiecki, gdzie w połowie sezonu rozwiązano drużynę. Rozgrywki toczyły się w systemie wiosna – jesień, każdy z każdym, mecz i rewanż. Najlepsza drużyna awansowała do I ligi[5].
Końcowa klasyfikacja II ligi (na zielono wiersz z drużyną, która awansowała do I ligi)[6]:
Pozycja | Drużyna |
---|---|
1 | Budowlani Lublin |
2 | Juvenia Kraków |
3 | Budowlani Olsztyn |
4 | WFS Siedlce |
5 | Bobrek Karb Bytom |
Inne rozgrywki
W finale Pucharu Polski Lechia Gdańsk pokonała Czarnych Bytom 17:6[7]. W mistrzostwach Polski juniorów zwycięstwo odniosła drużyna WFS Siedlce[8], a wśród kadetów Filar Bytom[9].
Nagrody
Najlepszym zawodnikiem został wybrany przez Polski Związek Rugby Krzysztof Krac, a trenerem Andrzej Kopyt[10].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Powała-Niedźwiecki i Wierzbicki 2004 ↓, s. 502, 503-514, 826.
- ↑ Powała-Niedźwiecki i Wierzbicki 2004 ↓, s. 503.
- ↑ Powała-Niedźwiecki i Wierzbicki 2004 ↓, s. 503–514.
- ↑ Powała-Niedźwiecki i Wierzbicki 2004 ↓, s. 514.
- ↑ Powała-Niedźwiecki i Wierzbicki 2004 ↓, s. 191, 826–829.
- ↑ Powała-Niedźwiecki i Wierzbicki 2004 ↓, s. 826.
- ↑ Powała-Niedźwiecki i Wierzbicki 2004 ↓, s. 924.
- ↑ Powała-Niedźwiecki i Wierzbicki 2004 ↓, s. 919.
- ↑ Powała-Niedźwiecki i Wierzbicki 2004 ↓, s. 921.
- ↑ Powała-Niedźwiecki i Wierzbicki 2004 ↓, s. 928.
Bibliografia
- Maciej Powała-Niedźwiecki, Jacek Wierzbicki: Encyklopedia polskiego rugby. Lublin: Przedsiębiorstwo Wydawnicze Związku Niewidomych „Print 6”, 2004. ISBN 83-87414-07-7.
Linki zewnętrzne
Media użyte na tej stronie
Autor: https://phabricator.wikimedia.org/diffusion/GOJU/browse/master/AUTHORS.txt, Licencja: MIT
An icon from the OOjs UI MediaWiki lib.
Autor: https://phabricator.wikimedia.org/diffusion/GOJU/browse/master/AUTHORS.txt, Licencja: MIT
An icon from the OOjs UI MediaWiki lib.
Icon representing a decrease, consisting of a red-colored, down-pointing triangle.