Ilana Kloss
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 22 marca 1956 |
Wzrost | 163 cm |
Gra | leworęczna |
Status profesjonalny | 1972 |
Zakończenie kariery | 1987 |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje | 0 |
Najwyżej w rankingu | 19 (luty 1979) |
Roland Garros | 2R (1976, 1979) |
Wimbledon | 3R (1975, 1976, 1978) |
US Open | 3R (1973, 1978) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje | 25 |
Najwyżej w rankingu | 1 (1976) |
Australian Open | QF (1983) |
Roland Garros | SF (1976, 1979) |
Wimbledon | SF (1976) |
US Open | W (1976) |
Ilana Sheryl Kloss (ur. 22 marca 1956 w Johannesburgu) – południowoafrykańska tenisistka. Mistrzyni wielkoszlemowego US Open 1976 w grze podwójnej oraz French Open 1976 w grze mieszanej. Reprezentantka kraju w Pucharze Federacji.
Kariera tenisowa
Ilana Kloss w 1972 roku wygrała juniorski Wimbledon w grze pojedynczej oraz rozpoczęła profesjonalną karierę tenisową. Już miesiąc przed sukcesem w Londynie triumfowała w swoim pierwszym seniorskim turnieju tenisowym. W czerwcu w parze z Brendą Kirk wygrała zmagania w niewielkich zawodach w Manchesterze, gdzie w decydującym spotkaniu pokonały Esme Emanuel i Cecilię Martinez 6:1, 6:3. Kloss miała wówczas zaledwie 16 lat 2 miesiące i 19 dni i została najmłodszą triumfatorką turnieju deblowego w Erze Open tenisa. Rekord ten pobiła dopiero sześć lat później Pam Shriver, która wygrała w Chichester w wieku 15 lat 11 miesięcy i 14 dni.
Od 1973 roku występowała w deblu przede wszystkim ze swoją o pół roku młodszą rodaczką Deliną Ann „Linky” Boshoff, z którą to już w tym samym sezonie wygrała pierwszy wspólny turniej w Surbiton (czerwiec). W lipcu i sierpniu występowała w parze z naturalizowaną południowoafrykańską tenisistką Pat Walkden-Pretorius, z którą regularnie osiągała finały zawodów zaliczanych do WTA Tour. W Cincinnati po raz pierwszy w karierze osiągnęła półfinał gry pojedynczej, w którym uległa jednak Chris Evert 2:6, 2:6. Turniej debla wygrała. W listopadzie 1973 roku wystartowała w turnieju w rodzinnym Johannesburgu. W grze pojedynczej w trzeciej rundzie pokonała Annette Du Plooy 6:3, 6:2, a została powstrzymana w ćwierćfinale przez Chris Evert 6:2, 2:6, 4:6. Jeszcze lepiej poradziła sobie w zawodach drużynowych. W mikście u boku Bernarda Mittona osiągnęła finał, w którym nie sprostali parze Evonne Goolagong – Jürgen Fassbender 3:6, 2:6. W deblu z Boshoff wygrały cały turniej, ogrywając w decydującym meczu Evert i Virginię Wade 7:6, 2:6, 6:1.
W 1974 roku nadal jeszcze łączyła występy seniorskie z młodzieżowymi. Starty w turniejach rozpoczęła dopiero od kwietnia, kiedy to osiągnęła ćwierćfinal singla i debla w Sarasocie. W Filadelfii po raz pierwszy była rozstawiona w turnieju WTA – otrzymała numer osiem. Uległa już jednak w drugim meczu Janet Newberry 4:6, 1:6. Podczas Wimbledonu 1974 przegrała w drugiej rundzie z Evonne Goolagong 2:6, 4:6, a odpadła w trzeciej w deblu wspólnie z Boshoff i mikście z Frew McMillanem. Wygrała we wrześniu juniorskie zawody US Open w grze pojedynczej. Miesiąc później w Houston w grze pojedynczej odpadła w drugim meczu z Pam Teeguarden 3:6, 3:6, ale w parze z Helen Gourlay doszły aż do półfinału. Tydzień później w Phoenix Betty Stöve dwukrotnie zatrzymała Kloss w turnieju – w pierwszej rundzie singla 2:6, 4:6, a w deblu w drugiej (grała w parze z Gourlay, a Holenderka z Françoise Durr) 6:1, 5:7, 2:6. W listopadzie Ilana Kloss powtórzyła wyczyn sprzed roku i w Johannesburgu wystąpiła w finałach gry podwójnej i mieszanej. Uczyniła to nawet z takim samym skutkiem, czyli zawody debla wygrała (w parze z Kerry Melville ograła Dianne Fromholtz i Margaret Smith Court 6:3, 7:5), ale przegrała zmagania miksta (z Fassbenderem ulegli parze Smith Court – Marty Riessen 0:6, 2:6). W singlu przegrała w ćwierćfinale z Fromholtz 3:6, 0:6.
Najlepszym sezonem w karierze był dla Kloss rok 1976. W grze podwójnej cały sezon ponownie grała z Linky Boshoff. W maju wygrały wszystkie turnieje deblowe, w których startowały: Amelia Island (w grze pojedynczej w drugiej rundzie pokonała ówczesną trzecią rakietę świata Martinę Navrátilovą 6:4, 2:6, 7:5, odpadła w ćwierćfinale z Kerry Melville 2:6, 1:6), Bournemouth, Hamburg i Rzym. Później osiągnęły półfinał French Open, eliminując w ćwierćfinale rozstawione z numerem pierwszym Billie Jean King i Betty Stöve 6:4, 3:6, 6:2. W grze pojedynczej osiągnęła drugą rundę – porażka z późniejszą finalistką Renátą Tomanovą 5:7, 1:6. W mikście u boku Kima Warwicka doszła do finału, w którym pokonała swoją deblową partnerkę i Colina Dowdeswella 5:7, 7:6, 6:2. Podczas Wimbledonu w deblu wyrównała osiągnięcie z Paryża, odpadając dopiero w przedostatnim meczu turnieju – młode tenisistki z Południowej Afryki uległy parze Chris Evert – Martina Navrátilová 6:8, 6:8. Rundę wcześniej odprawiły inne bardziej utytułowane od siebie zawodniczki – Rosie Casals i Françoise Durr wynikiem 6:1, 6:3. W singlu przegrała w trzeciej rundzie z Nataliją Czmyriową 5:7, 4:6. W sierpniu para triumfowała w prestiżowych zawodach w Indianapolis, by w kolejnym występie odnieść największy sukces w karierze. Na początku września zostały rozstawione z numerem piątym w ostatnim w roku turnieju wielkoszlemowym. Na nowojorskich kortach w ćwierćfinale doszło do ponownej konfrontacji Boshoff–Kloss z parą King–Stöve i ponownie lepsze okazały się młodsze tenisistki z RPA (ten sam etap co na French Open, te same zespoły oraz ten sam wynik 6:4, 3:6, 6:2). W półfinale pokonały Mimę Jaušovec i Virginię Ruzici 6:1, 7:6, a w meczu mistrzowskim nie pozostawiły złudzeń Oldze Morozowej i Virginii Wade 6:1, 6:4. W grze indywidualnej Kloss odpadła już w pierwszej rundzie z Ruzici 4:6, 4:6. Wygrywając US Open w deblu stała się drugą najmłodszą, zaraz po swojej młodszej partnerce Boshoff, jego triumfatorką w Erze Open (w singlu wynik ten poprawiła trzy lata później Tracy Austin, a w grze podwójnej dopiero w 1998 roku Martina Hingis). W październiku 1976 roku Billie Jean King i Betty Stöve zrewanżowały się Boshoff i Kloss w finale turnieju w Phoenix 2:6, 1:6. W listopadzie w Johannesburgu w grze pojedynczej wyeliminowała rozstawioną z jedynką Lesley Hunt 6:3, 3:6, 6:2, ale przegrała już w drugiej rundzie z Lesley Charles 6:7, 5:7. W deblu odpadła w półfinale z Laurą DuPont i Valerie Ziegenfuss 3:6, 6:3, 3:6. Dokładnie te same poziomy osiągnęła tydzień później w Sydney: druga runda singla – z Martiną Navrátilovą 2:6, 4:6 i półfinał debla z Françoise Durr i Ann Kiyomurą 3:6, 2:6. Na koniec roku, w grudniu, reprezentantki RPA osiągnęły jeszcze finał turnieju w Melbourne, a sama Kloss w singlu odpadła w ćwierćfinale z Dianne Fromholtz 4:6, 6:3, 6:8. Nie było wówczas prowadzonego oficjalnego rankingu deblowego, ale według różnych źródeł po serii powyższych sukcesów została sklasyfikowana na pierwszym miejscu rankingu WTA. W zestawieniu singlistek (ranking komputerowy był już prowadzony od 1975 roku) na koniec roku uplasowała się na 35. pozycji.
W 1977 roku po raz pierwszy wystartowała w początkowej halowej części sezonu rozgrywanej w Stanach Zjednoczonych. Mimo znakomitego poprzedniego sezonu początek nowego nie należał do udanych – w Waszyngtonie przegrała w pierwszej rundzie zarówno gry pojedynczej jak i podwójnej (w parze z Linky Boshoff. W Virginia Slims of Florida rozgrywanym w Hollywood wygrała jedno spotkanie w deblu (z inną partnerką Greer Stevens odpadły w ćwierćfinale z Martiną Navrátilovą i Betty Stöve 4:6, 0:6). Tydzień później w Houston wystąpiła wspólnie z Rosie Casals (były rozstawione z numerem drugim w turnieju i zaczęły od ćwierćfinału) i wygrały również jeden mecz dochodząc do półfinału. Pierwszy mecz w singlu wygrała dopiero na początku lutego w Seattle. Później powróciła do występów z Boshoff. W marcu w Dallas doszły już do półfinału (porażka z Kerry Reid i Greer Stevens 2:6, 4:6); nie zakwalifikowała się do drabinki turnieju singlowego. Powrót do stałej partnerki przyniósł oczekiwany rezultat podczas dużego turnieju w maju w Hamburgu, w którym doszły do finału, a w nim triumfowały mimo przegrania pierwszego seta – pokonały Reginę Maršíkovą i Renátę Tomanovą 2:6, 6:4, 7:5. Para Boshoff–Kloss została rozstawiona z numerem pierwszym podczas French Open 1977, jednak odpadła już w ćwierćfinale z Reginą Maršíkovą i Pam Teeguarden 6:7, 7:5, 4:6. Podczas Wimbledonu przegrała ponownie w pierwszym meczu singla (w pierwszej rundzie miała wolny los). Rozstawione z Boshoff z numerem trzecim w deblu ponownie doszły do ćwierćfinału. W sierpniu w Indianapolis ponownie przegrała indywidualnie w pierwszej rundzie, za to w deblu obroniła zwycięstwo sprzed roku. Dobrą formę utrzymały w kolejnym tygodniu triumfując w prestiżowym turnieju w Toronto, gdzie w finale pokonały pewnie Rosie Casals (z Amerykanką Kloss przegrała w drugiej rundzie singla) i Evonne Goolagong Cawley 6:2, 6:3. Obrona tytułu podczas US Open całkowicie tenisistkom z RPA się nie udała, gdyż odpadły już w drugiej rundzie. Przegrały z parą Mima Jaušovec i Virginia Ruzici 4:6, 6:3, 4:6. Miesiąc później wygrały turniej w Palm Harbor, w którego finale pokonały Brigitte Cuypers i Marise Kruger 6:7, 6:2, 6:2. Odpadły w pierwszej rundzie w Atlancie, by tydzień później dojść do półfinału w Phoenix i finału w San Juan (przegrały w nim z Rosie Casals i Billie Jean King 6:4, 2:6, 3:6). Na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych rozgrywane były dwa turnieje mistrzyń kończące rozgrywki, ze względu na dwóch tytularnych sponsorów odpowiedzialnych za różne części sezonu: Colgate (Toyota w latach 1980–82) Series Championships oraz Virginia Slims (Avon w latach 1979–82) Championships, później WTA Finals. W listopadzie Ilana Kloss i Linky Boshoff zakwalifikowały się do turnieju kończącego sezon z cyklu Colgate Series Championships jako jedna z czterech najlepszych par sezonu. Przegrały jednak w pierwszym meczu z Françoise Durr i Virginią Wade 0:6, 6:7. Na zakończenie roku Kloss ponownie wystartowała w turnieju w rodzinnym Johannesburgu. W drugiej rundzie gry pojedynczej trafiła na swoją deblową partnerkę Linky Boshoff, od której okazała się zdecydowanie gorsza przegrywając 1:6, 0:6. Obie panie razem wygrały za to rywalizację deblistek pokonując w finale rodaczki Brigitte Cuypers i Marise Kruger 5:7, 6:3, 6:3.
Sezon 1978 rozpoczęła dopiero w czerwcu startem w Eastbourne. Przez zbyt niski ranking indywidualny wystąpiła tylko w deblu. Po zakończeniu kariery tenisowej przez Linky Boshoff, Kloss wystartowała w parze z Marise Kruger. Z nową partnerką wygrała w drugiej rundzie z Mimą Jaušovec i Virginią Ruzici 6:1, 3:6, 6:2, ale została powstrzymana w ćwierćfinale przez Billie Jean King i Martinę Navrátilovą 1:6, 5:7. Podczas Wimbledonu przeszła przez trzystopniowe eliminacje i dostała się do turnieju głównego gry pojedynczej. Tam również nie zwolniła tempa i pokonała Chris O’Neil 6:1, 6:1 i Cynthię Sieler 6:3, 6:1. W trzeciej rundzie została powstrzymana już jednak przez swoją deblową partnerkę Kruger – 4:6, 4:6. W rywalizacji drużynowej reprezentantki Południowej Afryki zostały rozstawione z numerem ósmym. W trzeciej rundzie pokonały, prawie czterdziestoletnią zdobywczynię dziewięciu trofeów wielkoszlemowych, Judy Tegart Dalton, grającą z trzynaście lat młodszą Wendy Paish 6:2, 6:2. Zostały powstrzymane w ćwierćfinale przez grające z „czwórką” Australijki, późniejsze triumfatorki imprezy, Kerry Reid i Wendy Turnbull 6:1, 5:7, 4:6. W mikście również zatrzymała się na tym etapie – u boku Chrisa Kachel ulegli Dianne Fromholtz i Allanowi Stone 6:3, 3:6, 4:6. Później wspólnie z Kruger weszły na odpowiedni poziom co zaowocowało serią sukcesów. Triumfowały w sierpniu w turnieju w Mahwah, a we wrześniu w San Antonio i wystąpiły w finale w Montrealu, Adelaide i Sydney. Zaliczyła też kilka finałów dużych imprez z innymi partnerkami w Minneapolis z Lesley Hunt i Brighton z JoAnne Russell. Indywidualnie wyrównała swoje najlepsze osiągnięcie wielkoszlemowe dochodząc do trzeciej rundy US Open. W San Antonio pokonała w grze pojedynczej rozstawioną z numerem pierwszym Dianne Fromholtz 7:6, 6:4, odpadając później w ćwierćfinale ze Stacy Margolin. W Adelaide po raz drugi w karierze osiągnęła półfinał gry pojedynczej turnieju WTA Tour. Przegrała w nim z Beth Norton 6:7, 2:6. W Sydney odpadła w ćwierćfinale z Wendy Turnbull 2:6, 4:6. Te sukcesy zaowocowały awansem na 33. miejsce rankingu WTA Tour na koniec roku.
W styczniu 1979 roku kontynuowała udaną passę i w porównaniu do poprzedniego sezonu wystartowała w amerykańskim tourne od początku. W Waszyngtonie zrezygnowała z występu w deblu skupiając się na grze pojedynczej. W drugiej rundzie pokonała Rosie Casals 4:6, 6:4, 6:2, a w ćwierćfinale Anne Smith 6:4, 4:6, 6:4. Została powstrzymana w walce o finał przez wschodzącą gwiazdę tenisa Tracy Austin 2:6, 3:6. Później doszła do trzeciej rundy w Dallas i drugiej na French Open. W grze podwójnej w parze z Greer Stevens doszła do finału w Chicago i osiągnęła półfinał w Bostonie. Po tylu dobrych wynikach awansowała na najwyższe miejsce w karierze rankingu singlowego WTA – w lutym została sklasyfikowana na 19. pozycji. Na europejską część sezonu nawiązała współpracę z Betty-Ann Stuart. W maju w Rzymie w ćwierćfinale pokonały Mimę Jaušovec i Virginię Ruzici 6:2, 6:4, a uległy w walce o finał Betty Stöve i Wendy Turnbull 5:7, 3:6. Tydzień później w Wiedniu ponownie okazały się lepsze od pary Jaušovec–Ruzici, tym razem na etapie półfinałów – 2:6, 6:3, 6:4. W meczu mistrzowskim nie sprostały jednak Marise Kruger i Dianne Fromholtz 6:3, 4:6, 1:6. Zaliczyły też półfinał w Berlinie (uległy Evonne Goolagong Cawley i Kerry Reid 4:6, 4:6), French Open (kolejna porażka z parą Stöve–Turnbull, 3:6, 6:7) i Chichester (z Billie Jean King i Martiną Navrátilovą 6:7, 2:6). W grze pojedynczej jednak nie wygrała żadnego meczu. Zmieniło się to w czerwcu w Eastbourne, gdzie pokonała trzy wyżej sklasyfikowane tenisistki: Renátę Tomanovą 6:2, 7:6, Ann Kiyomurę 4:6, 6:3, 8:6 i Virginię Ruzici 3:6, 7:5, 10:8. W ćwierćfinale zatrzymała ją dopiero Tracy Austin 2:6, 4:6. W zawodach deblowych osiągnęła kolejny finał, eliminując między innymi Sue Barker i Ann Kiyomurę 4:6, 6:0, 6:4 oraz Betsy Nagelsen i Marise Kruger 7:6, 6:3. W decydującym spotkaniu po raz kolejny musiały uznać wyższość Stöve i Turnbull – tym razem 2:6, 2:6. Podczas Wimbledonu w singlu Kloss w drugiej rundzie musiała zmierzyć się ze swoją obecną partnerką (Betty-Ann Stuart) i okazała się gorsza – 5:7, 6:3, 4:6. W grze podwójnej obie tenisistki zostały zatrzymane na poziomie ćwierćfinału przez późniejsze triumfatorki – Billie Jean King i Martinę Navrátilovą 6:3, 3:6, 0:6. Później wystąpiła dopiero w sierpniu, ale zarówno w Richmond jak i Mahwah przegrała w pierwszych rundach obu konkurencji. Na US Open zdołała wygrać jeden mecz w singlu i mikście oraz dwa w deblu. We wrześniu w Atlancie Dianne Fromholtz dwukrotnie zatrzymała Kloss w turnieju – w pierwszej rundzie singla 1:6, 0:6, a w deblu w drugiej (grała w parze z Betty-Ann Stuart, a Australijka z Marise Kruger) 1:6, 1:6. W Minneapolis ponownie nie sprostały parze King–Navrátilová, tym razem na etapie półfinału – 2:6, 6:7. Pod koniec października doszły do finału w Tampa, w którym przegrały z Virginią Ruzici i Anne Smith 5:7, 6:4, 5:7. Tydzień później, podczas turnieju w Sztokholmie po raz pierwszy w karierze wystąpiła w deblu z Billie Jean King, z którą później związała się również prywatnie. W finale zawodów przegrały jednak z Betty Stöve i Wendy Turnbull 5:7, 6:7. Pod koniec listopada w Brighton w grze pojedynczej wygrała dwa mecze, a została pokonana w ćwierćfinale przez Martinę Navrátilovą 1:6, 2:6. W deblu wspólnie z Laurą DuPont awansowała do finału, w którym nie sprostały parze Ann Kiyomura – Anne Smith 2:6, 1:6. W kolejnym tygodniu, w Melbourne, wygrała ostatni mecz w grze pojedynczej (jak się później okazało) w głównej drabince turnieju tenisowego. Pokonała w pierwszej rundzie kwalifikantkę Marcellę Mesker 6:4, 6:4, w drugiej nie sprostała Hanie Mandlíkovej 1:6, 3:6. W deblu, ponownie z Betty-Ann Stuart, odpadła w półfinale. Do turnieju mistrzyń z cyklu Colgate Series Championships jako druga para deblowa sezonu 1979 zakwalifikowały się Ilana Kloss i Betty-Ann Stuart. W turnieju finałowym rozgrywanym na początku stycznia 1980 roku startowały cztery najlepsze zespoły mijających rozgrywek. Kloss ze Stuart przegrały jednak w pierwszym meczu z „odwiecznymi” rywalkami Billie Jean King i Martiną Navrátilovą 3:6, 2:6.
W sezonie 1980 Ilana Kloss wystąpiła w dziewięciu turniejach w grze pojedynczej przegrywając wszystkie mecze, więcej uwagi przywiązując występom deblowym. W Chicago wystąpiła z Greer Stevens, dochodząc do półfinału (kolejna porażka z King i Navrátilovą – 6:7, 3:6). W Detroit wystąpiła w parze z King, gdzie wygrały swój pierwszy tytuł – w finale pokonały Kathy Jordan i Anne Smith 3:6, 6:3, 6:2. W następnym występie (Atlanta, również King) także triumfowały: zwycięstwo nad parą Betty Stöve – Wendy Turnbull 3:6, 6:1, 6:4. Tydzień później wygrała kolejne zawody, tym razem w Atlancie. Ponownie połączyła siły z Betty-Ann Stuart i razem pokonały Ann Henricksson i Candy Reynolds 7:6, 7:6. W następnym występie, znowu z King, uległy w finale w Bostonie Rosie Casals i Turnbull 4:6, 6:7(4). Następny start to turniej w Amelia Island, gdzie połączyła siły właśnie z Casals. To zaowocowało kolejnym triumfem – w finale ograły Kathy Jordan i Pam Shriver 7:6(5), 7:6(3). W czerwcu wystąpiła w Eastbourne u boku Martiny Navrátilovej. Para odpadła jednak w ćwierćfinale z Candy Reynolds i Paulą Smith 4:6, 5:7. W sierpniu wystąpiła wspólnie z Kathy Jordan w Mahwah, w którym tenisistki osiągnęły półfinał (porażka z Pam Shriver i Betty Stöve 1:6, 2:6). Na tym samym etapie udział w turnieju w Minneapolis w październiku zakończyła wspólnie z King, choć tym razem nie przegrały, tylko oddały spotkanie walkowerem. To był ostatni występ Kloss w tym roku.
Ponownie w najlepszej czwórce znalazła się w marcu 1981 roku w Dallas. W parze z Leslie Allen w walce o finał nie sprostały Navrátilovej i Shriver 2:6, 3:6. Wspólnie z Billie Jean King wystąpiła w kilku ćwierćfinałach, w tym podczas French Open 1981. W czerwcu nastąpiło przełamanie i po raz piąty doszła z Amerykanką do meczu mistrzowskiego. Miało to miejsce w Surbiton, gdzie w półfinale pokonały groźny duet Rosie Casals – Wendy Turnbull 1:6, 6:2, 6:2, lecz w decydującym meczu uległy Sue Barker i Ann Kiyomura 1:6, 7:6, 1:6. Później zmieniała jednak partnerki i tylko z Betsy Nagelsen doszła do półfinału w Toronto. Do występów z King powróciła od początku 1982 roku i dopiero na koniec lutego osiągnęły fazę półfinałową – w Oakland na tym etapie powstrzymały je Kathy Jordan i Pam Shriver 3:6, 6:4, 6:7. Warte odnotowania jest kolejne zwycięstwo rundę wcześniej nad Casals i Turnbull 6:4, 6:4. Na półfinale zakończyły rywalizację w Los Angeles. W kolejnym występie doszły rundę dalej. W Dallas w ćwierćfinale wyeliminowały ponownie Casals i Turnbull 2:6, 6:4, 6:4, by w walce o finał odprawić Evę Pfaff i siedemnastoletnią wschodzącą gwiazdę Helenę Sukovą 2:6, 6:3, 6:2. W meczu mistrzowskim uległy jednak Navrátilovej i Shriver 4:6, 4:6. W połowie kwietnia 1982 roku odbyła się ósma edycja Deblowych Mistrzostw WTA, w których wystąpiła Kloss z King. Występu nie mogły jednak zaliczyć do udanych, gdyż przegrały już w pierwszym meczu z Sue Barker i Ann Kiyomurą 5:7, 1:6. W maju doszły wspólnie do finału w Perugii, gdzie również nie znalazły sposobu na odniesienie zwycięstwa w decydującym meczu – porażka z szesnastoletnią Kathleen Horvath i Yvonne Vermaak 6:2, 4:6, 6:7. Później przyszedł czas słabszych występów, z których najlepszy rezultat to finał małego turnieju, niezaliczanego do głównego cyklu WTA Tour, w Beckenham oraz ćwierćfinały w Birmingham i Eastbourne.
Rok 1983 przyniósł znaczny spadek formy południowoafrykańskiej tenisistki. Występowała z różnymi partnerkami, lecz bez żadnych sukcesów. W czerwcu ponownie wystąpiła z Billie Jean King w turnieju w Beckenham, gdzie ponownie doszły do decydującego meczu. Ten jednak nie został rozegrany, a tytuł został wspólnie przydzielony czterem finalistkom: Kloss i King oraz Barbarze Potter i Sharon Walsh. Na uwagę zasługuje jeszcze półfinał we wrześniu w Richmond, do którego doszła z Rosie Casals (porażka z Kathy Jordan i Barbarą Potter 7:5, 3:6, 2:6). W grudniu zameldowała się również w ćwierćfinale Australian Open – w parze z Heather Ludloff przegrały z Billie Jean King i Sharon Walsh 6:4, 4:6, 0:6. W kolejnym sezonie wystartowała w zaledwie dwunastu turniejach, a wygrała tylko trzy mecze: po jednym w Indianapolis, Mahwah i Montrealu. Na koniec sezonu 1984 po raz pierwszy został opublikowany komputerowy ranking WTA deblistek – zajęła w nim 126. miejsce. Zbliżając się do zakończenia profesjonalnej kariery wystąpiła w deblu i mikście podczas Wimbledonu w 1985 roku, jednak bez wygranego meczu. Taki sam rezultat odnotowała w grze podwójnej podczas US Open 1985. W grze mieszanej udało się jej odnieść jedno zwycięstwo – razem ze Stevem Meister pokonali czwartą parę turnieju Kathy Jordan – Steve Denton 6:2, 6:4. Występ na nowojorskich kortach był ostatnim, aż do niespodziewanego powrotu w styczniu 1987 roku, kiedy to ponownie z King wystąpiła w turnieju rangi ITF w Chicago. Wygrały nawet mecz pierwszej rundy z Amy Frazier i Mandy Wilson 6:3, 6:3, ale w drugiej już odpadły. Kloss spróbowała jeszcze swoich sił w turnieju w Miami w marcu 1987 roku, lecz z podobnym rezultatem. Później już nigdy nie zagrała w oficjalnym meczu WTA czy ITF.
W 1999 roku Kloss wygrała US Open w kategorii wiekowej powyżej 35 lat w grze podwójnej i mieszanej.
Życie prywatne
Ilana Kloss jest z pochodzenia Żydówką. Jej rodzice to Ruth i Shlaim Kloss, ma siostrę Yvette Merle Blackman (z domu Kloss). Jest lesbijką. Od 1979 roku jest związana z jedną z najwybitniejszych tenisistek dwudziestego wieku, Billie Jean King, z którą w 2018 roku planowała zawrzeć związek małżeński.[1]
W lutym 2020 roku Południowoafrykański Związek Tenisowy (Tennis South Africa) ogłosił, że dwa żeńskie turnieje rangi ITF z pulą nagród 25 000 $ będą nosić imię Ilany Kloss[2]
Historia występów wielkoszlemowych
- Legenda
W, wygrany turniej
F, przegrana w finale
SF, przegrana w półfinale
QF, przegrana w ćwierćfinale
xR, przegrana w x rundzie
A, brak startu
NH, turniej się nie odbył
Turniej Australian Open odbył się dwukrotnie w 1977 roku (styczeń i grudzień), za to nie został rozegrany w 1986.
Początek Ery Open
Występy w grze pojedynczej
Turniej | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979 | 1980 | 1981 | Tytuły | Z–P | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australian Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | 0 / 0 | 0 – 0 | ||||||||||||||
French Open | A | A | A | A | 2R | 1R | A | 2R | 1R | A | 0 / 4 | 2 – 4 | |||||||||||||||
Wimbledon | A | 2R | 2R | 3R | 3R | 2R | 3R | 2R | 1R | A | 0 / 8 | 5 – 8 | |||||||||||||||
US Open | A | 3R | 2R | 1R | 1R | 2R | 3R | 2R | A | Q3 | 0 / 7 | 6 – 7 | |||||||||||||||
Ranking na koniec roku | nie był publikowany | 74 | 35 | 104 | 33 | 42 | 194 | –[a] | 0 / 19 | 13 – 19 |
Występy w grze podwójnej
Turniej | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985 | 1986 | 1987 | Tytuły | Z–P | |||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australian Open | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | A | 2R | QF | 1R | A | A | A | 0 / 3 | 2 – 3 | ||||||||||||||||||
French Open | A | A | A | A | SF | QF | A | SF | 1R | QF | A | A | A | A | A | A | 0 / 5 | 8 – 5 | |||||||||||||||||||
Wimbledon | A | 2R | 3R | 3R | SF | QF | QF | QF | 1R | 3R | 2R | 2R | 1R | 1R | A | A | 0 / 13 | 19 – 13 | |||||||||||||||||||
US Open | A | 2R | 1R | 2R | W | 2R | 3R | 3R | 1R | 3R | 2R | 2R | 1R | 1R | A | A | 1 / 13 | 16 – 12 | |||||||||||||||||||
Ranking na koniec roku [3] | nie był publikowany | 1 | 2 | 7 | 4 | nie był publikowany | 126 | –[a] | – | –[a] | 1 / 34 | 45 – 33 |
Występy w grze mieszanej
! Turniej | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979 | 1980 | 1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985 | 1986 | 1987 | Tytuły | Z–P | |||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Australian Open | Turniej nie był rozgrywany | A | 0 / 0 | 0 – 0 | |||||||||||||||||||||||||||||||
French Open | A | A | A | A | W | A | A | A | A | QF | A | A | A | A | A | A | 1 / 2 | 5 – 1 | |||||||||||||||||
Wimbledon | A | QF | 3R | 2R | 2R | 3R | QF | 3R | 3R | 1R | 2R | 2R | 1R | 1R | A | A | 0 / 13 | 14 – 12 | |||||||||||||||||
US Open | A | QF | A | A | 2R | 2R | 3R | 1R | A | 2R | 1R | A | 2R | 2R | A | A | 0 / 9 | 7 – 9 | |||||||||||||||||
1 / 24 | 26 – 22 |
Finały turniejów WTA
Legenda | |
---|---|
Wielki Szlem | |
Igrzyska olimpijskie | |
WTA Tour Championships | |
1971 – 1987 | |
Virginia Slims Circuit | |
Grand Prix Series | |
Colgate Series |
Gra podwójna 47 (25–22)
Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Zwyciężczyni | 1. | 10 czerwca 1972 | Manchester | Trawiasta | ![]() | ![]() ![]() | 6:1, 6:3 |
Zwyciężczyni | 2. | 2 czerwca 1973 | Surbiton | Trawiasta | ![]() | ![]() ![]() | 7:5, 6:2 |
Zwyciężczyni | 3. | 29 lipca 1973 | Cleveland | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 1:6, 7:6, 6:1 |
Finalistka | 1. | 5 sierpnia 1973 | Atlantic City | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 4:6 |
Zwyciężczyni | 4. | 12 sierpnia 1973 | Cincinnati | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 7:6, 3:6, 6:2 |
Finalistka | 2. | 16 września 1973 | Charlotte | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 2:6, 0:6 |
Zwyciężczyni | 5. | 25 listopada 1973 | Johannesburg | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 7:6, 2:6, 6:1 |
Zwyciężczyni | 6. | 24 listopada 1974 | Johannesburg | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 7:5 |
Zwyciężczyni | 7. | 2 grudnia 1975 | Johannesburg | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 6:3, 6:3 |
Zwyciężczyni | 8. | 6 maja 1976 | Amelia Island | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 6:2 |
Zwyciężczyni | 9. | 16 maja 1976 | Bournemouth | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 6:2 |
Zwyciężczyni | 10. | 23 maja 1976 | Hamburg | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 7:5, 6:1 |
Zwyciężczyni | 11. | 30 maja 1976 | Rzym | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:1, 6:2 |
Zwyciężczyni | 12. | 15 sierpnia 1976 | Indianapolis | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:2, 6:3 |
Zwyciężczyni | 13. | 11 września 1976 | US Open | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:1, 6:4 |
Finalistka | 3. | 10 października 1976 | Phoenix | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 2:6, 1:6 |
Finalistka | 4. | 12 grudnia 1976 | Melbourne | Trawiasta | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 0:6 |
Zwyciężczyni | 14. | 15 maja 1977 | Hamburg | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 2:6, 6:4, 7:5 |
Zwyciężczyni | 15. | 14 sierpnia 1977 | Indianapolis | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 5:7, 7:5, 6:3 |
Zwyciężczyni | 16. | 21 sierpnia 1977 | Toronto | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:2, 6:3 |
Zwyciężczyni | 17. | 2 października 1977 | Palm Harbor | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:7, 6:2, 6:2 |
Finalistka | 5. | 30 października 1977 | San Juan | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:4, 2:6, 3:6 |
Zwyciężczyni | 18. | 4 grudnia 1977 | Johannesburg | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 5:7, 6:3, 6:3 |
Zwyciężczyni | 19. | 27 sierpnia 1978 | Mahwah | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 6:1 |
Zwyciężczyni | 20. | 17 września 1978 | San Antonio | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 6:1, 6:4 |
Finalistka | 6. | 24 września 1978 | Montreal | Twarda (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 4:6 |
Finalistka | 7. | 15 października 1978 | Minneapolis | Dywanowa (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 3:6 |
Finalistka | 8. | 22 października 1978 | Brighton | Dywanowa (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 0:6, 6:7 |
Finalistka | 9. | 17 grudnia 1978 | Adelaide | Trawiasta | ![]() | ![]() ![]() | 2:6, 2:6 |
Finalistka | 10. | 24 grudnia 1978 | Sydney | Trawiasta | ![]() | ![]() ![]() | 2:6, 1:6 |
Finalistka | 11. | 4 lutego 1979 | Chicago | Dywanowa (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 5:7, 5:7 |
Finalistka | 12. | 20 maja 1979 | Wiedeń | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:3, 4:6, 1:6 |
Finalistka | 13. | 24 czerwca 1979 | Eastbourne | Trawiasta | ![]() | ![]() ![]() | 2:6, 2:6 |
Finalistka | 14. | 28 października 1979 | Tampa | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 5:7, 6:4, 5:7 |
Finalistka | 15. | 4 listopada 1979 | Sztokholm | Dywanowa (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 5:7, 6:7 |
Finalistka | 16. | 25 listopada 1979 | Brighton | Dywanowa (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 2:6, 1:6 |
Zwyciężczyni | 21. | 24 lutego 1980 | Detroit | Dywanowa (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 6:3, 6:2 |
Zwyciężczyni | 22. | 2 marca 1980 | Houston | Dywanowa (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 6:1, 6:4 |
Zwyciężczyni | 23. | 9 marca 1980 | Atlanta | Twarda (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 7:6, 7:6 |
Finalistka | 17. | 16 marca 1980 | Boston | Dywanowa (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 6:7(4) |
Zwyciężczyni | 24. | 21 kwietnia 1980 | Amelia Island | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 7:6(5), 7:6(3) |
Finalistka | 18. | 15 czerwca 1981 | Surbiton | Trawiasta | ![]() | ![]() ![]() | 1:6, 7:6, 1:6 |
Finalistka | 19. | 30 listopada 1981 | Johannesburg | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 6:1, 3:6 |
Finalistka | 20. | 14 marca 1982 | Dallas | Dywanowa (hala) | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 4:6 |
Finalistka | 21. | 9 maja 1982 | Perugia | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 6:2, 4:6, 6:7 |
Finalistka | 22. | 6 czerwca 1982 | Beckenham | Trawiasta | ![]() | ![]() ![]() | 2:6, 4:6 |
Zwyciężczyni | 25. | 5 czerwca 1983 | Beckenham | Trawiasta | ![]() | ![]() ![]() | mecz nie odbył się tytuł wspólny |
Gra mieszana 4 (1–3)
Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Finalistka | 1. | 25 listopada 1973 | Johannesburg | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 2:6 |
Finalistka | 2. | 24 listopada 1974 | Johannesburg | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 0:6, 2:6 |
Zwyciężczyni | 1. | 12 czerwca 1976 | French Open | Ceglana | ![]() | ![]() ![]() | 5:7, 7:6, 6:2 |
Finalistka | 4. | 4 grudnia 1977 | Johannesburg | Twarda | ![]() | ![]() ![]() | 4:6, 6:4, 5:7[4][5] |
Występy w Turnieju Mistrzyń
W grze podwójnej
Rok | Rezultat | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik |
1977 Toyota | Półfinał | ![]() | ![]() ![]() | 0:6, 6:7 |
1980 Toyota | Półfinał | ![]() | ![]() ![]() | 3:6, 2:6 |
Występy w turnieju WTA Doubles Championships
Rok | Rezultat | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik |
1982 | Ćwierćfinał | ![]() | ![]() ![]() | 5:7, 1:6 |
Uwagi
Przypisy
- ↑ Billie Jean King Planning To Marry Her Girlfriend Ilana Kloss (ang.). mid-day.com, 2018-06-29. [dostęp 2020-03-28].
- ↑ ITF tournaments named after Ilana Kloss (ang.). tennissa.co.za, 2020-02-24. [dostęp 2020-03-29].
- ↑ Oficjalny komputerowy ranking deblowy WTA rozpoczął się od 1984 roku. Dane wcześniejsze podane na podstawie: Zbigniew Dutkowski, 150 rakiet. Najlepsi tenisiści świata, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1984
- ↑ Linky back at Wimbledon (ang.). Herald Live, 2019-08-31. [dostęp 2020-04-02].
- ↑ Zarchiwizowany wpis na forum na stronie wtaworld.com (ang.). wtaworld.com, 2003-09-19. [dostęp 2020-04-02].
Bibliografia
- Profil na stronie WTA, Women’s Tennis Association [dostęp 2020-03-24] (ang.).
- Profil na stronie ITF, International Tennis Federation [dostęp 2020-03-24] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King, Billie Jean King Cup [dostęp 2020-03-24] (ang.).
- Sylwetka na zarchiwizowanej stronie WTA Tour. wtatour.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2003-06-22)].
- Sylwetka na stronie Międzynarodowej Żydowskiej Galerii Sław Sportu
- Sylwetka na stronie grandslamhistory.com
- Sylwetka na stronie CELEBRITY XYZ
- Sylwetka na stronie Women’s Sports Foundation
Media użyte na tej stronie
Pictograms of Olympic sports - Tennis. This is unofficial sample picture. Images of official Olympic pictograms for 1948 Summer Olympics and all Summer Olympics since 1964 can be found in corresponding Official Reports.
Flag of South Africa, also known as the Oranje-Blanje-Blou, used from 31 maja 1928 until 27 kwietnia 1994
The flag of Navassa Island is simply the United States flag. It does not have a "local" flag or "unofficial" flag; it is an uninhabited island. The version with a profile view was based on Flags of the World and as a fictional design has no status warranting a place on any Wiki. It was made up by a random person with no connection to the island, it has never flown on the island, and it has never received any sort of recognition or validation by any authority. The person quoted on that page has no authority to bestow a flag, "unofficial" or otherwise, on the island.
Flag of Romania, (21 August 1965 - 22 December 1989/officialy 27 December 1989).
Construction sheet of the Flag of Romania as depicted in Decree nr. 972 from 5 November 1968.
- l = 2/3 × L
- C = 1/3 × L
- S = 2/5 × l
Flag of Romania, (21 August 1965 - 22 December 1989/officialy 27 December 1989).
Construction sheet of the Flag of Romania as depicted in Decree nr. 972 from 5 November 1968.
- l = 2/3 × L
- C = 1/3 × L
- S = 2/5 × l
Flag of Rhodesia (11 November 1968 – 31 May 1979) and of Zimbabwe Rhodesia (1 June 1979 – 1 September 1979).
Autor: Robbie Mendelson, Licencja: CC BY-SA 2.0
U.S. Open Champions Team Tennis
Thursday, Sept. 10, 2009