Implantacja (fizjologia)

Implantacja (z łac. im „w” i plantare „sadzić”), nidacja (z łac. nidus „gniazdo”), zagnieżdżenie – pierwszy etap rozwijającej się ciąży u ssaków (z wyjątkiem stekowców) polegający na ścisłym kontakcie blastocysty ze ścianą macicy.

U człowieka, to proces wnikania blastocysty w głąb błony śluzowej macicy. Zarodek zagnieżdża się zazwyczaj na przedniej lub tylnej ścianie macicy, a dochodzi do tego najczęściej między 8. a 12. dniem jego rozwoju. Może temu towarzyszyć niewielkie krwawienie z jamy macicy[1].

Zarodek jest zdolny do zagnieżdżenia się w błonie śluzowej macicy ok. 5-6 doby, kiedy osiąga stadium blastocysty. Wówczas w otoczce przejrzystej pojawia się szczelina, przez którą blastocysta wydostaje się i dopiero wtedy ma zdolność do zagnieżdżenia w śluzówce[2].

Przypisy

  1. Bartłomiej Barczyński: Poczęcie dziecka. Medycyna Praktyczna. [dostęp 2014-11-11].
  2. novum.com.pl

Bibliografia

  • Encyklopedia Biologia. Greg, 2008. ISBN 978-83-7327-756-4.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Media użyte na tej stronie

Star of life.svg

The Star of Life, medical symbol used on some ambulances.

Star of Life was designed/created by a National Highway Traffic Safety Administration (US Gov) employee and is thus in the public domain.