Józef Kwaciszewski
![]() Józef Kwaciszewski jako chorąży 3pp Legionów Polskich | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 11 stycznia 1890 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 30 marca 1958 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1914–1945 |
Siły zbrojne | |
Jednostki | 3 Pułk Piechoty |
Stanowiska | komendant szkoły |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Józef Kwaciszewski (ur. 11 stycznia 1890 w Białobrzegach, zm. 30 marca 1958 w Krośnie) – generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Był współorganizatorem Związku Strzeleckiego w Białobrzegach w dzielnicy Krosna. Po przejściu większości Strzelców w ramach mobilizacji wraz z dowódcą krośnieńskiego oddziału do armii austriackiej w pierwszych dniach I wojny światowej, został dowódcą uzupełnionych resztek kompanii po złożeniu przysięgi o „obronie Ojczyzny do ostatniej kropli krwi” i otrzymaniu sztandaru.
16 września 1914 wyjechał z Krosna pociągiem wraz z kompanią do Krakowa i wszedł w skład II batalionu Legionów. 18 października 1914 pociągiem wyruszył z wojskiem na Węgry do Chustu. Od gen. Karola Durskiego w siedzibie Legionów w Königsfeld otrzymał nominację oficerską.
Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. Był komendantem Centralnej Szkoły KM i Broni Specjalnej w Chełmie, a 22 sierpnia 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy oddziałów szkolnych Centralnej Szkoły Strzelniczej w Toruniu[1]. 22 grudnia 1925 roku został przeniesiony do 35 pułku piechoty w Brześciu na stanowisko dowódcy pułku[2]. 26 kwietnia 1928 został mianowany dowódcą piechoty dywizyjnej 18 Dywizji Piechoty w Łomży z jednoczesnym przeniesieniem macierzyście do kadry oficerów piechoty[3]. W 1936 objął dowództwo 19 Dywizji Piechoty w Wilnie.
W kampanii wrześniowej dowodził 19 Dywizją Piechoty w składzie Armii „Prusy”. W czasie bitwy pod Piotrkowem 6 września 1939 dostał się do niewoli niemieckiej.
Po wyzwoleniu wrócił do kraju. Pracował w Warszawie. W dniu 30 marca 1958 wracając pociągiem z sanatorium w Zakopanem, do rodziny w Krośnie, zmarł nagle na serce. Został pochowany w żołnierskiej kwaterze na Cmentarzu Komunalnym w Krośnie (sektor C1-1-18)[4].
Awanse
- chorąży – 1914
- podporucznik – 1916
- porucznik – 1916
- kapitan – 1918
- podpułkownik – 1920
- pułkownik – 1 grudnia 1924 ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 40. lokatą w korpusie oficerów piechoty
- generał brygady – ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 7339
- Krzyż Niepodległości (12 maja 1931)[5]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1934)[6][7]
- Krzyż Walecznych (czterokrotnie, po raz pierwszy w 1921)[8]
- Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)[9]
- Odznaka „Za wierną służbę”[10]
- Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée) (zezwolenie Naczelnika Państwa w 1921)[11]
Przypisy
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 34 z 22 sierpnia 1922 roku, poz. 496.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 135 z 22 grudnia 1925 roku, s. 731.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 131.
- ↑ Józef Kwaciszewski. krosno.artlookgallery.com. [dostęp 2021-01-12].
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 111, poz. 163 „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”.
- ↑ M.P. z 1934 r. nr 259, poz. 337 „za zasługi w służbie wojskowej oraz na polu pracy społecznej”.
- ↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 13, s. 229, 11 listopada 1934.
- ↑ „Na wniosek gen. br. Hallera Józefa za męstwo i odwagę wykazane w bitwie Kaniowskiej w składzie b. II Korpusu Wschodniego w dniu 11.5.18 r.”, Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2098 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 42, s. 1670)
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.
- ↑ Na podstawie fotografii [1]
- ↑ Decyzja Naczelnika Państwa z 12 grudnia 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 9, s. 268)
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1990, s. 790–791. ISBN 83-211-1096-7.
- Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918–1939, Bellona, Warszawa 1994.
Media użyte na tej stronie
Naramiennik generała brygady Wojska Polskiego (1919-39).
Lesser coat of arms of the Austrian Empire form the Congress of Vienna in 1815 until the Austro-Hungarian Compromise of 1867. It then represented the Cisleithanian territories of Austria-Hungary in the Reichsrat until 1915.
It shows the arms of Habsburg-Lorraine encircled by the chain of the Order of Golden Fleece, surmounted on the crowned Austrian imperial double-headed eagle clutching in its claws the Imperial orb, sceptre and sword, with the Imperial Crown of Rudolf above.
After 1915 the inescutcheon only displayed the red-white-red arms of Austria.Ribbon for the World War I Victory Medal awarded by the Allies:
- w:World War I Victory Medal (United States) awarded by the w:United States Department of Defense
- w:Victory Medal (United Kingdom) also called the Inter-Allied Victory Medal
- w:Médaille Interalliée 1914–1918 (France)
- w:Inter-Allied Victory Medal (Greece)
- w:Allied Victory Medal (Italy)
- etc.
Na zdjęciu widoczny Józef Kwaciszewski, chorąży 3 pułku piechoty Legionów Polskich (dowódca oddziału karabinów maszynowych II baonu 3 pułku piechoty LP) na tle na tle odrutowanego przedpola pozycji II Brygady pod Kostiuchówką. Józef Kwaciszewski (ur. 1890, zm. 1958) przed I wś członek Związku Strzeleckiego. Po wybuchu I wś wstąpił do Legionów Polskich, do 3 pułku piechoty. Po kryzysie przysięgowym służył w PKP. W lutym 1918 roku wziął udział w przejściu frontu iI Brygady pod Rarańczą. Po zakończeniu wojny w Wojsku Polskim, gdzie dosłużył się do stopnia generała brygady (awans 19 III 1938 r.). W czasie kampanii wrześniowej dostał do niewoli niemieckiej (5-6 IX 1939) . Do Polski wrócił w roku 1947. Potem pracował w Warszawie. Odznaczony VM 5 klasy, KN, Polonia Restituta 4 klasy, KW 4x, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Pamiątkowym Za Wojnę 1918-1921, Medalem X-lecia Niepodległości.
Autor: Lowdown, Licencja: CC BY-SA 3.0
Grób Józefa Kwaciszewskiego na Cmentarzu Komunalnym w Krośnie.