Język artystyczny
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/51/Quenya_Example.svg/220px-Quenya_Example.svg.png)
Język artystyczny (także artlang) – język sztuczny stworzony dla celów artystycznych i estetycznych. W przeciwieństwie do większości języków pomocniczych, języki tego typu mogą posiadać skomplikowaną gramatykę z wieloma wyjątkami. Wiele z nich stworzonych jest w kontekście fikcyjnych światów[1] tak jak np. w powieści Władca Pierścieni J.R.R. Tolkiena[2]. Inne mogą reprezentować język fikcyjnej mniejszości etnicznej lub nie posiadać żadnego tła fabularnego czy historycznego[1].
Rodzaje języków artystycznych
Większość języków artystycznych stanowią języki fikcyjne, które pojawiają się w książkach, filmach i innych dziełach artystycznych. Do języków artystycznych należą także języki alternatywne takie jak wenedyk[3] (są to także języki fikcyjne). Podobnymi językami są te wykorzystywane w wirtualnych państwach, które de facto nie są językami fikcyjnymi. Są też języki tworzone na podstawie historii alternatywnej, a więc teorii co by było, gdyby historia potoczyła się inaczej.
Innym przykładem są języki osobiste, które tworzone są „przez samego siebie dla samego siebie”[4].
Przypisy
- ↑ a b Tim Conley, Stephen Cain: Encyclopedia of fictional and fantastic languages. Greenwood Publishing Group, 2006. ISBN 0-313-33188-X. (ang.)
- ↑ Verlyn Flieger: Splintered light: logos and language in Tolkien’s world. Kent State University Press, 2002. ISBN 0-87338-744-9. (ang.)
- ↑ Jakub Kowalski: Wymyślone języki. Relaz.pl, 2007-03-02. [dostęp 2011-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-07)].
- ↑ Jill Kitson, Robert Dessaix: The Language of K (ang.). Lingua Franca, 1998-12-19. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-23)].
Media użyte na tej stronie
First two lines of the poem "Namárië" by J.R.R. Tolkien, using the fonts Tengwar Telcontar and Bitstream Vera Sans.