Język dalmatyński
Ten artykuł od 2021-02 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. |
Obszar | Chorwacja (Dalmacja), Czarnogóra (Kotor) | ||||
---|---|---|---|---|---|
Liczba mówiących | język wymarły w 1898 | ||||
Pismo/alfabet | |||||
Klasyfikacja genetyczna | |||||
Status oficjalny | |||||
UNESCO | 6 wymarły↗ | ||||
Kody języka | |||||
Kod ISO 639-1↗ | ro | ||||
Kod ISO 639-2↗ | roa | ||||
Kod ISO 639-3↗ | dlm | ||||
IETF | dlm | ||||
Glottolog | dalm1243 | ||||
Występowanie | |||||
![]() Miasta i wyspy, gdzie mówiono w języku dalmatyńskim | |||||
W Wikipedii | |||||
| |||||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Język dalmatyński – wymarły język z grupy romańskiej (podgrupa italoromańska), używany w średniowieczu w kilku miastach na wybrzeżu Dalmacji: Dubrownik (dalmat.: Ragusa), Split (Spalato), Zadar (Zara) i Trogir (Trau) oraz na wyspach: Cres (dalmat.: Crepsa), Krk (Vikla) i Rab (Arba), a także w jednej miejscowości w obecnej Czarnogórze – Kotorze (Cattaro).
Do końca XVI wieku wyszedł nieomal z użycia, wyparty przez język wenecki i język chorwacki, jedynie na wyspie Krk przetrwał aż do 10 czerwca 1898, kiedy zmarł ostatni użytkownik tego języka – Tuone Udaina. Dalmatyński posiadał dwie grupy dialektów: południowe – raguzańskie i północne – wiklańskie. Najbardziej zbliżony był do języka istriockiego. Niedawno pojawiła się inicjatywa wskrzeszenia tego języka i opracowania języka nowodalmatyńskiego.
Linki zewnętrzne
Media użyte na tej stronie
Autor: Autor nie został podany w rozpoznawalny automatycznie sposób. Założono, że to Bogdan (w oparciu o szablon praw autorskich)., Licencja: CC-BY-SA-3.0
Dalmatian language -- major cities where it was spoken.
Made by Bogdan Giuşcă, based on a satellite image by NASA.