Jadwiga Kazimierzówna

Jadwiga Kazimierzówna (ur. 1369/1370, data śmierci nieznana) – królewna polska z dynastii Piastów, najmłodsza córka Kazimierza Wielkiego i Jadwigi żagańskiej.

Życiorys

Urodziła się między początkiem drugiej połowy 1369 a przed 3 listopada 1370 jako trzecia córka ze związku małżeńskiego zawartego w 1365 r. przez Kazimierza Wielkiego z Jadwigą Żagańską[1].

W swoim testamencie zmarły 5 listopada 1370 król większość dóbr zapisał Jadwidze żagańskiej i dwóm córkom: Annie i Jadwidze (Kunegunda zmarła przed śmiercią ojca)[2]. Po otrzymaniu swojej części spadku Jadwiga Żagańska powróciła do księstwa żagańskiego pozostawiając swoje córki na Wawelu[2].

Od 1371 r. z inicjatywy ciotki Elżbiety Łokietkówny Jadwiga wraz z siostrą Anną przebywała na dworze królewskim w Budzie[2]. Prawdopodobnie zostały wychowane na Węgierki nieznające języka polskiego[2]. Elżbieta Łokietkówna rozpoczęła starania o legitymizację Jadwigi, która nastąpiła na mocy bulli wydanej przez papieża Grzegorza XI[2].

Przypisy

  1. K. Jasiński, Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich, Poznań–Wrocław 2001, s. 171, 203–204.
  2. a b c d e Kamil Janicki, Damy polskiego imperium, 2017, s. 188-191.