Jakub Bargiełowski
5 zwycięstw | |
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby | od 1939 |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Jakub Bargiełowski (ur. 25 lipca 1921 roku w Garbowie, zm. 21 lutego 2010 w Sydney[1]) – starszy sierżant pilot Wojska Polskiego II RP, chorąży (ang. Warrant Officer) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski II wojny światowej.
Życiorys
Syn Stanisława i Heleny z Lisieckich[2]. Od 1927 mieszkał z rodzicami w Chudowoli k. Lubartowa i uczęszczał do okolicznych szkół podstawowych. Po ukończeniu czwartej klasy ojciec przeniósł go do szkoły powszechnej w Dęblinie. W 1936, po ukończeniu szkoły powszechnej, wstąpił do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy (od 1938 w Krośnie). Odbył kurs unitarny oraz szkolenie szybowcowe w Ustjanowej. W 1938 przeszedł szkolenie w zakresie podstawowego pilotażu samolotowego na RWD-8, szkolenie zaawansowane odbył w Krośnie na samolotach PWS-18 i PWS-26[3]. Tuż przed wybuchem wojny został skierowany do Wyższej Szkoły Pilotażu w Ułężu. Po napadzie ZSRR na Polskę szkoła rozpoczęła ewakuację do Rumunii[4]. 18 września Bargiełowski dostał się do niewoli radzieckiej i jako podoficer został zesłany do pracy w kamieniołomach Jelenowskie Rudniki nad Morzem Czarnym[5]. 23 maja 1940 wywieziono go na Syberię do Czobiu-Uchta, gdzie przebywał do 4 września 1941. W tym samym roku wraz z grupą innych pilotów został ewakuowany na pokładzie SS „Langsterplan Castle” do Szkocji. Dotarł do Glasgow 13 października. Po długim leczeniu, przeszedł szkolenie w zakresie pilotażu w 25 Elementary Flying Training School (EFTS) w Havillan a następnie od 23 sierpnia 1942 w 16 Secondary Flying Training School (SFTS) w Newtown[6]. Praktykę lotniczą odbył w 41 Operation Training Unit (OTU). Otrzymał numer służbowy 794457[4].
We wrześniu 1943 rozpoczął szkolenie pilotażu myśliwskiego i 24 stycznia 1944 został przydzielony do dywizjonu 315, latającego na samolotach Supermarine Spitfire V[7]. Po przezbrojeniu jednostki w samoloty Mustang III 12 czerwca 1944 odniósł swoje pierwsze podwójne zwycięstwo powietrzne nad niemieckim samolotem Focke-Wulf Fw 190[8]. Największy sukces odnotował jednak 18 sierpnia 1944, gdy zestrzelił dwa FW 190, a kolejne dwa poważnie uszkodził[9]. Ostatnie zwycięstwo powietrzne odniósł 11 grudnia, zestrzeliwując swój piąty samolot FW 190 i uzyskując tytuł asa. Zestrzelił także trzy latające bomby V1[10].
Po miesięcznym odpoczynku w kwietniu 1945 został skierowany jako instruktor do jednostki 61 OTU, gdzie służył do 24 lipca. Ponownie skierowano go do macierzystego dywizjonu 315, a w połowie listopada 1945 został przydzielony do dywizjonu 303. W jednostce tej służył do momentu jej rozwiązania, czyli 11 grudnia 1946[2].
Po demobilizacji wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia (PKPiR) z przydziałem do bazy RAF Framlingham. Nie zdecydował się na powrót do Polski, wybrał życie na emigracji. W maju 1948 wyemigrował do Australii, gdzie dotarł 20 sierpnia. Zajął się poszukiwaniem szlachetnych kamieni, ich szlifowaniem i handlem nimi. Swoje wojenne losy opisał w książce Mustangiem w polu ognia. Wspomnienia pilota myśliwca, wydanej w 2010. Był jednym z założycieli Stowarzyszenia Lotników Polskich w Australii[11]. Zmarł 21 lutego 2010 roku, został pochowany został na cmentarzu Rookwood Necropolis na przedmieściach Sydney[12].
Zwycięstwa powietrzne
Na liście Bajana sklasyfikowany został na 41 pozycji z 5 pewnymi zestrzeleniami i 3 uszkodzeniami[13]. Zestrzelił również 3 bomby latające V1[14].
Zwycięstwa pewne:
- 2 Fw 190 – 12 czerwca 1944 (pilotował Mustanga III PK-F nr FB145)
- 2 Fw 190 – 18 sierpnia 1944 (pilotował Mustang III PK-I nr FX945)
- Fw 190 – 11 grudnia 1944 (pilotował Mustang III PK-T)
Uszkodzone:
- Bf-109 – 24 czerwca 1944 (pilotował Mustang III PK-Y nr FX984)
- 2 Fw 190 – 18 sierpnia 1944 (pilotował Mustang III PK-I nr FX945)
Ordery i odznaczenia
- Polskie
- Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 10762
- Krzyż Walecznych – trzykrotnie
- Medal Lotniczy – czterokrotnie
- Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami
- Polowa Odznaka Pilota
- Brytyjskie
Przypisy
- ↑ Timesonline.co.uk: Jakub Bargielowski: Polish fighter ace. [dostęp 2010-05-06].
- ↑ a b Gretzyngier, Matusiak, Zieliński 2012 ↓, s. 18.
- ↑ Lotnicy ziemi grabowskiej 2012 ↓, s. 127.
- ↑ a b Krzystek 2012 ↓, s. 176.
- ↑ Kubit 2019 ↓, s. 175.
- ↑ Lotnicy ziemi grabowskiej 2012 ↓, s. 128.
- ↑ Zieliński 1994 ↓, s. 64.
- ↑ Lotnicy ziemi grabowskiej 2012 ↓, s. 129.
- ↑ Król 1990 ↓, s. 240.
- ↑ Gretzyngier, Matusiak, Zieliński 2012 ↓, s. 19.
- ↑ Lotnicy ziemi grabowskiej 2012 ↓, s. 130.
- ↑ Jakub Bargiełowski (pol.). Niebieska Eskadra. [dostęp 2021-01-22].
- ↑ "Lista Bajana" (pol.). Polskie Siły Powietrzne w II wojnie światowej. [dostęp 2021-01-22].
- ↑ Lotnicy ziemi grabowskiej 2012 ↓, s. 133.
Bibliografia
- Lotnicy ziemi grabowskiej. Warszawa: Fundacja Historyczna Lotnictwa Polskiego, 2012. ISBN 978-83-62345-83-0.
- Robert Gretzyngier, Wojtek Matusiak, Józef Zieliński: Asy lotnictwa polskiego ; Polish air force aces. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2012. ISBN 978-83-11-12394-6. OCLC 812724186.
- Wacław Król: Polskie dywizjony lotnicze w Wielkiej Brytanii 1940-1945. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1990. ISBN 83-11-07695-2. OCLC 834110269.
- Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
- Janusz Kubit: Szkoła Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich, Krosno 1938-1939. Krosno: Graffia - Agencja wydawniczo-fotograficzna, 2019. ISBN 978-83-955211-0-2. OCLC 1135440195.
- Józef Zieliński: Asy polskiego lotnictwa. Warszawa: Agencja lotnicza ALTAIR, 1994. ISBN 83862172. OCLC 34751125.
- Wojciech Zmyślony: Polskie Siły Powietrzne w II wojnie światowej – Jakub Bargiełowski biografia. [dostęp 2014-10-06].
- Myśliwcy – Jakub Bargiełowski biografia. [dostęp 2014-10-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (3 marca 2012)].
- Piloci dywizjonu 315 (ang.). [dostęp 2014-10-06].
- Ciel de Gloire (fr.). [dostęp 2014-10-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (10 października 2014)].
Media użyte na tej stronie
Poland badge. Second World War period Polish Army (post-1939 Free Polish Army) shoulder title.
Roundel of the Polish Air Force (1921–1993).
Roundel of the Polish Air Force (1921–1993).
Royal Air Force Roundel
Baretka: Krzyż Walecznych (1941) nadany trzykrotnie.
Baretka Medalu Lotniczego (za Wojnę 1939-45) nadanego czterokrotnie.
Autor: Ta grafika wektorowa została stworzona za pomocą Inkscape przez F l a n k e r, a następnie ręcznie zedytowana, Licencja: CC BY 3.0
Distinguished Flying Medal ribbon
Baretka: Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami – II RP (1942).
Jakub Bargiełowski
Naramiennik starszego sierżanta Sił Powietrznych RP.